古诗词 - 中国最美古诗词

和吴司李老僧岩韵其一

我闻老僧岩，未到僧岩石。wǒ wén lǎo sēng yán，wèi dào sēng yán shí。庄诵半游诗，恍若山行客。zhuāng sòng bàn yóu shī，huǎng ruò shān xíng kè。是日望舒满，笋舆戒发夕。shì rì wàng shū mǎn，sǔn yú jiè fā xī。素影流稻衣，晃皪骇绀碧。sù yǐng liú dào yī，huǎng lì hài gàn bì。定在白马前，安问何年划。dìng zài bái mǎ qián，ān wèn hé nián huà。阅尽驱驰人，劳劳倦于役。yuè jǐn qū chí rén，láo láo juàn yú yì。闭口一无言，攒眉亦何益。bì kǒu yī wú yán，zǎn méi yì hé yì。会当往拜之，有癖自畴昔。huì dāng wǎng bài zhī，yǒu pǐ zì chóu xī。

书至得含儿考信

明：沈守正

政当悠忽日，接得便鸿书。zhèng dāng yōu hū rì，jiē dé biàn hóng shū。小子尚黄口，偶然上头居。xiǎo zi shàng huáng kǒu，ǒu rán shàng tóu jū。老妻应一粲，新妇更何如。lǎo qī yīng yī càn，xīn fù gèng hé rú。小战何足道，微名不可虚。xiǎo zhàn hé zú dào，wēi míng bù kě xū。

元夕骤雨

明：沈守正

繁星灿烂银花溅，锦绣成帷香风煽。fán xīng càn làn yín huā jiàn，jǐn xiù chéng wéi xiāng fēng shān。可怜难得菖蒲花，千门万户人争羡。kě lián nán dé chāng pú huā，qiān mén wàn hù rén zhēng xiàn。须臾海若片云低，蟾蜍吐沫龙收电。xū yú hǎi ruò piàn yún dī，chán chú tǔ mò lóng shōu diàn。虹桥紫陌滑如油，坠珥遗钿何暇求。hóng qiáo zǐ mò huá rú yóu，zhuì ěr yí diàn hé xiá qiú。谁家裙带结两头，少年拾得心悠悠。shuí jiā qún dài jié liǎng tóu，shǎo nián shí dé xīn yōu yōu。

江瑶柱歌

明：沈守正

冰盘一寸堆明玉，妍旨清腴忘海肉。bīng pán yī cùn duī míng yù，yán zhǐ qīng yú wàng hǎi ròu。舌本犹夷比拟难，海错千般等奴仆。shé běn yóu yí bǐ nǐ nán，hǎi cuò qiān bān děng nú pū。侧生新摘香色全，湘莼四月滑可怜。cè shēng xīn zhāi xiāng sè quán，xiāng chún sì yuè huá kě lián。将支作妃莼为媵，政恐江瑶未粲然。jiāng zhī zuò fēi chún wèi yìng，zhèng kǒng jiāng yáo wèi càn rán。

依隐精舍次修能韵

明：沈守正

依隐亦何为，爱此精庐癖。yī yǐn yì hé wèi，ài cǐ jīng lú pǐ。青山若围带，斜连城数尺。qīng shān ruò wéi dài，xié lián chéng shù chǐ。插柳虽未成，有竹摇寒碧。chā liǔ suī wèi chéng，yǒu zhú yáo hán bì。篱落隔沟塍，牛行不见脊。lí luò gé gōu chéng，niú xíng bù jiàn jí。风翻杮叶黄，云系山腰白。fēng fān fèi yè huáng，yún xì shān yāo bái。遥见林薄间，先霜数点赤。yáo jiàn lín báo jiān，xiān shuāng shù diǎn chì。不记几枰棋，山鸟忽焉夕。bù jì jǐ píng qí，shān niǎo hū yān xī。我亦客中主，况子客中客。wǒ yì kè zhōng zhǔ，kuàng zi kè zhōng kè。共谋一日欢，安问来与昔。gòng móu yī rì huān，ān wèn lái yǔ xī。幸无俗人嬲，惬此清言适。xìng wú sú rén niǎo，qiè cǐ qīng yán shì。

晚步

明：沈守正

落日云如赭，远山嶷嶷碧。luò rì yún rú zhě，yuǎn shān yí yí bì。杳蔼绝人踪，高槐夹修陌。yǎo ǎi jué rén zōng，gāo huái jiā xiū mò。酷似山寺中，回廊转西壁。kù shì shān sì zhōng，huí láng zhuǎn xī bì。风铃乍有无，禅房深欲夕。fēng líng zhà yǒu wú，chán fáng shēn yù xī。我亦似发僧，挂钵依香积。wǒ yì shì fā sēng，guà bō yī xiāng jī。

晚步

明：沈守正

月出净如洗，山水发其姿。yuè chū jìng rú xǐ，shān shuǐ fā qí zī。山光澹而冶，广池沦且漪。shān guāng dàn ér yě，guǎng chí lún qiě yī。微风吹蓼花，颤颤如不持。wēi fēng chuī liǎo huā，chàn chàn rú bù chí。爱此地上影，往来互参差。ài cǐ dì shàng yǐng，wǎng lái hù cān chà。良月静人意，鹤警撩繁思。liáng yuè jìng rén yì，hè jǐng liāo fán sī。

委羽洞

明：沈守正

步出小南门，水流石齿齿。bù chū xiǎo nán mén，shuǐ liú shí chǐ chǐ。作意认羽山，重峦互峛崺。zuò yì rèn yǔ shān，zhòng luán hù lǐ yǐ。褰裳一就之，意败不可止。qiān shang yī jiù zhī，yì bài bù kě zhǐ。一窦小于拳，深入不过咫。yī dòu xiǎo yú quán，shēn rù bù guò zhǐ。闻橹声而还，记者何其侈。wén lǔ shēng ér hái，jì zhě hé qí chǐ。洞天三十六，其二乃如此。dòng tiān sān shí liù，qí èr nǎi rú cǐ。予凡五往来，反复究所以。yǔ fán wǔ wǎng lái，fǎn fù jiū suǒ yǐ。或者桑田改，不然非故址。huò zhě sāng tián gǎi，bù rán fēi gù zhǐ。奉林去巳久，野老无惇史。fèng lín qù sì jiǔ，yě lǎo wú dūn shǐ。挥手谢之去，不复如往矢。huī shǒu xiè zhī qù，bù fù rú wǎng shǐ。匪予辱名山，画饼良可耻。fěi yǔ rǔ míng shān，huà bǐng liáng kě chǐ。

题竹寿高元瑜母江孺人

明：沈守正

有凤高骞鸾独宿，九嶷山深湘水绿。yǒu fèng gāo qiān luán dú sù，jiǔ yí shān shēn xiāng shuǐ lǜ。丹穴孤雏羽翮娇，锦臆蒙茸修翎秃。dān xué gū chú yǔ hé jiāo，jǐn yì méng rōng xiū líng tū。叫月号风几十秋，嘤嘤求友雏出谷。jiào yuè hào fēng jǐ shí qiū，yīng yīng qiú yǒu chú chū gǔ。拟向梧桐问菶萋，长伴穿云数竿竹。nǐ xiàng wú tóng wèn běng qī，zhǎng bàn chuān yún shù gān zhú。

寿李长蘅母太夫人

明：沈守正

李生年年湖上游，今年奉母来扁舟。lǐ shēng nián nián hú shàng yóu，jīn nián fèng mǔ lái biǎn zhōu。坐对南山□为寿，母也怡悦吾何求。zuò duì nán shān wèi shòu，mǔ yě yí yuè wú hé qiú。荇叶如钱煮作羹，自言绝胜五侯鲭。xìng yè rú qián zhǔ zuò gēng，zì yán jué shèng wǔ hóu qīng。柳丝斜罥白板舆，自言不愿七贵车。liǔ sī xié juàn bái bǎn yú，zì yán bù yuàn qī guì chē。去年春雪深十尺，桃花不舒李未白。qù nián chūn xuě shēn shí chǐ，táo huā bù shū lǐ wèi bái。为母淹留一月春，春光嫣小大可人。wèi mǔ yān liú yī yuè chūn，chūn guāng yān xiǎo dà kě rén。李生有友狂且痴，学涂小笔强吟诗。lǐ shēng yǒu yǒu kuáng qiě chī，xué tú xiǎo bǐ qiáng yín shī。貌出青山带残雪，白发蒙茸将似之。mào chū qīng shān dài cán xuě，bái fā méng rōng jiāng shì zhī。笑谓此图别有意，雪销还似返童时。xiào wèi cǐ tú bié yǒu yì，xuě xiāo hái shì fǎn tóng shí。

题友人纪梦

明：沈守正

人人惜别折柳枝，柳枝折断无相思。rén rén xī bié zhé liǔ zhī，liǔ zhī zhé duàn wú xiāng sī。何似轻绡画垂柳，丝丝化柳柳如丝。hé shì qīng xiāo huà chuí liǔ，sī sī huà liǔ liǔ rú sī。柳丝惹雾复迷烟，暮暮朝朝俨在前。liǔ sī rě wù fù mí yān，mù mù cháo cháo yǎn zài qián。未及经秋犹有恨，每当夜月更堪怜。wèi jí jīng qiū yóu yǒu hèn，měi dāng yè yuè gèng kān lián。堪怜堪恨情非一，柳丝光怪于斯出。kān lián kān hèn qíng fēi yī，liǔ sī guāng guài yú sī chū。巍峨金碧擘华堂，窈窕长廊通密室。wēi é jīn bì bāi huá táng，yǎo tiǎo zhǎng láng tōng mì shì。主人肃客似故侯，帘栊玉质欺斜日。zhǔ rén sù kè shì gù hóu，lián lóng yù zhì qī xié rì。虚疑近前承薄嗔，双鬟不嗔翻见亲。xū yí jìn qián chéng báo chēn，shuāng huán bù chēn fān jiàn qīn。女郎纨扇半遮面，扇上名花映面新。nǚ láng wán shàn bàn zhē miàn，shàn shàng míng huā yìng miàn xīn。凝睇知出离人手，卿家有花我有柳。níng dì zhī chū lí rén shǒu，qīng jiā yǒu huā wǒ yǒu liǔ。便解轻绡学汉皋，女郎微哂吾何有。biàn jiě qīng xiāo xué hàn gāo，nǚ láng wēi shěn wú hé yǒu。摇笔新诗墨数行，惊鸿不碍长条否。yáo bǐ xīn shī mò shù xíng，jīng hóng bù ài zhǎng tiáo fǒu。把玩离魂不自持，不知孰柳孰是诗。bǎ wán lí hún bù zì chí，bù zhī shú liǔ shú shì shī。梧桐雨滴步佳句，犹是听雪轩中时。wú tóng yǔ dī bù jiā jù，yóu shì tīng xuě xuān zhōng shí。从此梦料转生多，求梦不梦可奈何。cóng cǐ mèng liào zhuǎn shēng duō，qiú mèng bù mèng kě nài hé。但君无忘当年意，谁更风流得似它。dàn jūn wú wàng dāng nián yì，shuí gèng fēng liú dé shì tā。

孙景亭六十寿歌

明：沈守正

少年结客江之东，孟公座上皆英雄。shǎo nián jié kè jiāng zhī dōng，mèng gōng zuò shàng jiē yīng xióng。曾假柳车藏季布，屡过浆市访毛公。céng jiǎ liǔ chē cáng jì bù，lǚ guò jiāng shì fǎng máo gōng。是时海内方全盛，嗔目谭兵众为政。shì shí hǎi nèi fāng quán shèng，chēn mù tán bīng zhòng wèi zhèng。徂击羞称博浪奇，弯弓竞夸没石劲。cú jī xiū chēng bó làng qí，wān gōng jìng kuā méi shí jìn。我公来兮尽敛容，敦诗悦礼推叉龙。wǒ gōng lái xī jǐn liǎn róng，dūn shī yuè lǐ tuī chā lóng。生平自负万人杰，七尺肯为一剑封。shēng píng zì fù wàn rén jié，qī chǐ kěn wèi yī jiàn fēng。拔山扛鼎古有之，肝胆如公世所稀。bá shān káng dǐng gǔ yǒu zhī，gān dǎn rú gōng shì suǒ xī。大才瓠落何足怪，七策余二师鸱夷。dà cái hù luò hé zú guài，qī cè yú èr shī chī yí。如今六十气如云，绝口不谭麟阁勋。rú jīn liù shí qì rú yún，jué kǒu bù tán lín gé xūn。间与几童说忠孝，春秋独祀平原君。jiān yǔ jǐ tóng shuō zhōng xiào，chūn qiū dú sì píng yuán jūn。如公不用真可惜，中原里社生奸慝。rú gōng bù yòng zhēn kě xī，zhōng yuán lǐ shè shēng jiān tè。功成辞爵丈夫事，恐公欲隐隐不得。gōng chéng cí jué zhàng fū shì，kǒng gōng yù yǐn yǐn bù dé。

貘州怀古

明：沈守正

中央不合大如砺，此地雄图百雉开。zhōng yāng bù hé dà rú lì，cǐ dì xióng tú bǎi zhì kāi。千秋健妇何尝乏，为问公孙安在哉。qiān qiū jiàn fù hé cháng fá，wèi wèn gōng sūn ān zài zāi。河溯裙铋犹有泪，清澺弦管巳无台。hé sù qún bì yóu yǒu lèi，qīng yì xián guǎn sì wú tái。当年尽入英雄谱，广武徒增孺子咍。dāng nián jǐn rù yīng xióng pǔ，guǎng wǔ tú zēng rú zi hāi。