古诗词 - 中国最美古诗词

调诸子七首邓山人

杨生雅可亲，呐呐不出口。yáng shēng yǎ kě qīn，nà nà bù chū kǒu。含笑当百言，逢人却且走。hán xiào dāng bǎi yán，féng rén què qiě zǒu。一片少年心，誓死不相负。yī piàn shǎo nián xīn，shì sǐ bù xiāng fù。那知末路交，雨云翻覆手。nà zhī mò lù jiāo，yǔ yún fān fù shǒu。

调诸子七首邓山人

明：李之世

矫矫蒋生郎，微尚差不俗。jiǎo jiǎo jiǎng shēng láng，wēi shàng chà bù sú。千金买阿娇，贮之黄金屋。qiān jīn mǎi ā jiāo，zhù zhī huáng jīn wū。时时屏之去，曰母溷我目。shí shí píng zhī qù，yuē mǔ hùn wǒ mù。独呼小奚童，案头展书读。dú hū xiǎo xī tóng，àn tóu zhǎn shū dú。

调诸子七首邓山人

明：李之世

阿荐固善贫，厥性寡所谐。ā jiàn gù shàn pín，jué xìng guǎ suǒ xié。时时倾绿醑，顿顿啖青齑。shí shí qīng lǜ xǔ，dùn dùn dàn qīng jī。胡不放两眉，跌宕恣心怀。hú bù fàng liǎng méi，diē dàng zì xīn huái。有酒醉便得，无钱使亦佳。yǒu jiǔ zuì biàn dé，wú qián shǐ yì jiā。

送菊蒋懋功

明：李之世

金葩耀素节，的□吐奇姿。jīn pā yào sù jié，de tǔ qí zī。绚云被灼灼，溥露宛垂垂。xuàn yún bèi zhuó zhuó，pǔ lù wǎn chuí chuí。对此娱芳辰，眷言赠故知。duì cǐ yú fāng chén，juàn yán zèng gù zhī。朝荐君子堂，百卉竞葳蕤。cháo jiàn jūn zi táng，bǎi huì jìng wēi ruí。宁知岁寒心，忻赏必于兹。níng zhī suì hán xīn，xīn shǎng bì yú zī。

周明府席中赋赠

明：李之世

使君昔朝天，凫影傍云翔。shǐ jūn xī cháo tiān，fú yǐng bàng yún xiáng。今日瞻双凫，还集旧河阳。jīn rì zhān shuāng fú，hái jí jiù hé yáng。河阳千万户，处处沾化雨。hé yáng qiān wàn hù，chù chù zhān huà yǔ。仙萼被华阴，映带甘棠树。xiān è bèi huá yīn，yìng dài gān táng shù。树影何离离，偏萦去日思。shù yǐng hé lí lí，piān yíng qù rì sī。居人严呵护，父老望旌旗。jū rén yán hē hù，fù lǎo wàng jīng qí。使君褰帷入，甘雨随车湿。shǐ jūn qiān wéi rù，gān yǔ suí chē shī。冠盖夹毂迎，吏人捧案立。guān gài jiā gǔ yíng，lì rén pěng àn lì。吏散官衙清，瑶琴拂匣鸣。lì sàn guān yá qīng，yáo qín fú xiá míng。泠然发新韵，仿佛旧清声。líng rán fā xīn yùn，fǎng fú jiù qīng shēng。声清何浏浏，疑是南薰奏。shēng qīng hé liú liú，yí shì nán xūn zòu。一弹氛埃涤，再弹民物阜。yī dàn fēn āi dí，zài dàn mín wù fù。愿君理此曲，长奏南风前。yuàn jūn lǐ cǐ qū，zhǎng zòu nán fēng qián。更以献明廷，天子寿万年。gèng yǐ xiàn míng tíng，tiān zi shòu wàn nián。

生日

明：李之世

今辰复何辰，杪秋月既望。jīn chén fù hé chén，miǎo qiū yuè jì wàng。三十三年前，此时吾以降。sān shí sān nián qián，cǐ shí wú yǐ jiàng。流光倏如驶，毕竟成何状。liú guāng shū rú shǐ，bì jìng chéng hé zhuàng。去日已悠悠，来者亦莽莽。qù rì yǐ yōu yōu，lái zhě yì mǎng mǎng。酌酒以欢怀，颓然且自放。zhuó jiǔ yǐ huān huái，tuí rán qiě zì fàng。

古瓦盆〔歌〕

明：李之世

兹物谁知贵，沙土埏埴成。zī wù shuí zhī guì，shā tǔ shān zhí chéng。既无瑰异姿，了不殊众形。jì wú guī yì zī，le bù shū zhòng xíng。为器充庖■，受水同瓶罂。wèi qì chōng páo，shòu shuǐ tóng píng yīng。幸不遭毁残，犹然保坚贞。xìng bù zāo huǐ cán，yóu rán bǎo jiān zhēn。年深貌质故，摩久刓廉棱。nián shēn mào zhì gù，mó jiǔ wán lián léng。黯如入土色，叩作戛木声。àn rú rù tǔ sè，kòu zuò jiá mù shēng。同尘受涅缁，止水湛澄泓。tóng chén shòu niè zī，zhǐ shuǐ zhàn chéng hóng。清可鉴毛发，澹能怡野情。qīng kě jiàn máo fā，dàn néng yí yě qíng。即此已可爱，玩弄幽意生。jí cǐ yǐ kě ài，wán nòng yōu yì shēng。

题松泉雅适卷

明：李之世

泠泠百丈泉，迸流穿石罅。líng líng bǎi zhàng quán，bèng liú chuān shí xià。上有千仞松，盘拿互相亚。shàng yǒu qiān rèn sōng，pán ná hù xiāng yà。寒飙六月起，惊涛莽崩泻。hán biāo liù yuè qǐ，jīng tāo mǎng bēng xiè。龙鳞珠雾喷，麈尾箭波射。lóng lín zhū wù pēn，zhǔ wěi jiàn bō shè。葱郁似含春，清凉可消夏。cōng yù shì hán chūn，qīng liáng kě xiāo xià。閟岩夐深靓，悬磴绝潇洒。bì yán xiòng shēn jìng，xuán dèng jué xiāo sǎ。兰楣支杏梁，缥缈连云架。lán méi zhī xìng liáng，piāo miǎo lián yún jià。药臼倚松根，茶寮当竹下。yào jiù yǐ sōng gēn，chá liáo dāng zhú xià。石几净无尘，丹书研露写。shí jǐ jìng wú chén，dān shū yán lù xiě。苔印芒履滑，枝碍罗巾絓。tái yìn máng lǚ huá，zhī ài luó jīn guà。观世得沈冥，寄怀任骚雅。guān shì dé shěn míng，jì huái rèn sāo yǎ。名利两蜗牛，乾坤一指马。míng lì liǎng wō niú，qián kūn yī zhǐ mǎ。言从静者居，请息俗士驾。yán cóng jìng zhě jū，qǐng xī sú shì jià。

别韩孟郁

明：李之世

夙昔奉君子，妙言契金兰。sù xī fèng jūn zi，miào yán qì jīn lán。摘文奋逸藻，绝景蹑高坛。zhāi wén fèn yì zǎo，jué jǐng niè gāo tán。大雅久沈冥，沦代在其间。dà yǎ jiǔ shěn míng，lún dài zài qí jiān。竦身赴瑶池，接翮泛清澜。sǒng shēn fù yáo chí，jiē hé fàn qīng lán。云胡中道乖，临风戢飞翰。yún hú zhōng dào guāi，lín fēng jí fēi hàn。羽毛正催颓，文采失斓斑。yǔ máo zhèng cuī tuí，wén cǎi shī lán bān。流波逝东海，卷蓬没西山。liú bō shì dōng hǎi，juǎn péng méi xī shān。轸念属睽违，何由展话言。zhěn niàn shǔ kuí wéi，hé yóu zhǎn huà yán。京洛盛遨游，鲜服簪华冠。jīng luò shèng áo yóu，xiān fú zān huá guān。敝裘履霜雪，谁怜范叔寒。bì qiú lǚ shuāng xuě，shuí lián fàn shū hán。岂无绿绮琴，知音久不弹。qǐ wú lǜ qǐ qín，zhī yīn jiǔ bù dàn。因风扬妙曲，泠泠中肺肝。yīn fēng yáng miào qū，líng líng zhōng fèi gān。所贵心不渝，母令积思攒。suǒ guì xīn bù yú，mǔ lìng jī sī zǎn。

端午舟中述怀

明：李之世

凌冬辞乡邑，盛夏滞京师。líng dōng cí xiāng yì，shèng xià zhì jīng shī。戒途理舟楫，行行赴郊圻。jiè tú lǐ zhōu jí，xíng xíng fù jiāo qí。水宿淹宵晨，我思如渴饥。shuǐ sù yān xiāo chén，wǒ sī rú kě jī。江流汩滔天，逆浪愆还期。jiāng liú gǔ tāo tiān，nì làng qiān hái qī。况及陶嘉节，怅焉念旧畿。kuàng jí táo jiā jié，chàng yān niàn jiù jī。游子自有怀，明发心不怡。yóu zi zì yǒu huái，míng fā xīn bù yí。哀哀我二人，何由见容仪。āi āi wǒ èr rén，hé yóu jiàn róng yí。揆辰双讳届，旬日乃于兹。kuí chén shuāng huì jiè，xún rì nǎi yú zī。沿流撷芳芷，欲荐不能持。yán liú xié fāng zhǐ，yù jiàn bù néng chí。弥恨亘终天，悠悠当告谁。mí hèn gèn zhōng tiān，yōu yōu dāng gào shuí。怀禄既不逮，浮名空尔为。huái lù jì bù dǎi，fú míng kōng ěr wèi。誓将理素业，馌饷耕东菑。shì jiāng lǐ sù yè，yè xiǎng gēng dōng zāi。

课圃

明：李之世

搆室邻榛莽，为园亦于兹。gòu shì lín zhēn mǎng，wèi yuán yì yú zī。讵云久不窥，荒蔓良易滋。jù yún jiǔ bù kuī，huāng màn liáng yì zī。禽鱼习主懒，花睡亦无时。qín yú xí zhǔ lǎn，huā shuì yì wú shí。念我当远行，灌锄应属谁。niàn wǒ dāng yuǎn xíng，guàn chú yīng shǔ shuí。疏畦刚拣砾，删冗暂披枝。shū qí gāng jiǎn lì，shān rǒng zàn pī zhī。先乃去其甚，馀亦以次为。xiān nǎi qù qí shén，yú yì yǐ cì wèi。室庐众共处，偏我独园私。shì lú zhòng gòng chù，piān wǒ dú yuán sī。宁为圃场植，草木养闲姿。níng wèi pǔ chǎng zhí，cǎo mù yǎng xián zī。人情狎故昵，厌每生于离。rén qíng xiá gù nì，yàn měi shēng yú lí。顾我为园心，去住罔间之。gù wǒ wèi yuán xīn，qù zhù wǎng jiān zhī。刺刺语园子，童亦笑予痴。cì cì yǔ yuán zi，tóng yì xiào yǔ chī。

元旦即事

明：李之世

闻鸡未觉晓，辨色始知旦。wén jī wèi jué xiǎo，biàn sè shǐ zhī dàn。谯楼鼓一声，惊起晨鸦散。qiáo lóu gǔ yī shēng，jīng qǐ chén yā sàn。墙隈爆竹响，屋角岁灯烁。qiáng wēi bào zhú xiǎng，wū jiǎo suì dēng shuò。门前已戒御，中厨方进盥。mén qián yǐ jiè yù，zhōng chú fāng jìn guàn。罗衣御旧尘，榆火试新爨。luó yī yù jiù chén，yú huǒ shì xīn cuàn。望门投空刺，东里复西闬。wàng mén tóu kōng cì，dōng lǐ fù xī hàn。蹲蹲衢巷窄，楚楚冠裳焕。dūn dūn qú xiàng zhǎi，chǔ chǔ guān shang huàn。儿童庆岁添，老大祝违算。ér tóng qìng suì tiān，lǎo dà zhù wéi suàn。日月双跳丸，暗把流光弹。rì yuè shuāng tiào wán，àn bǎ liú guāng dàn。

题梁伯静斋壁

明：李之世

山人不近山，一廛还近市。shān rén bù jìn shān，yī chán hái jìn shì。柴门日掩开，市声不到耳。chái mén rì yǎn kāi，shì shēng bù dào ěr。斋中何所有，一榻而已矣。zhāi zhōng hé suǒ yǒu，yī tà ér yǐ yǐ。举案对山妻，挟书授儿子。jǔ àn duì shān qī，xié shū shòu ér zi。

胭脂花

明：李之世

山林有蔓卉，香色亦纤新。shān lín yǒu màn huì，xiāng sè yì xiān xīn。绾髻能增艳，和铅可点唇。wǎn jì néng zēng yàn，hé qiān kě diǎn chún。空斋宁用此，聊藉缀苔茵。kōng zhāi níng yòng cǐ，liáo jí zhuì tái yīn。

陈宪副招同吴非熊集大云寺，分得怀字

明：李之世

黝壑莽回互，绀宇藏其厓。yǒu hè mǎng huí hù，gàn yǔ cáng qí yá。金风度檐铃，堕叶满庭阶。jīn fēng dù yán líng，duò yè mǎn tíng jiē。夙负云林想，兹忻朋好偕。sù fù yún lín xiǎng，zī xīn péng hǎo xié。纡回历郊坰，登践穷幽崖。yū huí lì jiāo jiōng，dēng jiàn qióng yōu yá。香厨戒衲子，促席唤歌娃。xiāng chú jiè nà zi，cù xí huàn gē wá。徐倾北海罍，复啖太常斋。xú qīng běi hǎi léi，fù dàn tài cháng zhāi。竹戛棋声碎，风回舞袖徘。zhú jiá qí shēng suì，fēng huí wǔ xiù pái。入云磬袅枭，出谷鸟喈喈。rù yún qìng niǎo xiāo，chū gǔ niǎo jiē jiē。草色偏萦袂，苔文欲印鞋。cǎo sè piān yíng mèi，tái wén yù yìn xié。剥藓看残碣，窥林拾堕钗。bō xiǎn kàn cán jié，kuī lín shí duò chāi。延赏偕欢悰，沉吟叶所怀。yán shǎng xié huān cóng，chén yín yè suǒ huái。山霭晚逾翠，秋容望转佳。shān ǎi wǎn yú cuì，qiū róng wàng zhuǎn jiā。林翳光忽暝，露泫径深霾。lín yì guāng hū míng，lù xuàn jìng shēn mái。归路忘其疲，暮雨糁长街。guī lù wàng qí pí，mù yǔ sǎn zhǎng jiē。

金粟泉

明：李之世

诸天空际浮，海水周其外。zhū tiān kōng jì fú，hǎi shuǐ zhōu qí wài。颢气吹鸿蒙，天水相映带。hào qì chuī hóng méng，tiān shuǐ xiāng yìng dài。荷叶漾珠光，泓碧在深霭。hé yè yàng zhū guāng，hóng bì zài shēn ǎi。渟潴不见流，众酌任所丐。tíng zhū bù jiàn liú，zhòng zhuó rèn suǒ gài。海味搅盐汁，一点如甘霈。hǎi wèi jiǎo yán zhī，yī diǎn rú gān pèi。空洞何吐茹，香粟喷金濑。kōng dòng hé tǔ rú，xiāng sù pēn jīn lài。仙葩不依凡，著土仅芽蒂。xiān pā bù yī fán，zhù tǔ jǐn yá dì。冥心观物始，兹理曷茫昧。míng xīn guān wù shǐ，zī lǐ hé máng mèi。天风吹海涛，众灵莽奔会。tiān fēng chuī hǎi tāo，zhòng líng mǎng bēn huì。冷然毛骨清，三酌营魂怖。lěng rán máo gǔ qīng，sān zhuó yíng hún bù。

白龙泉

明：李之世

毒龙所止处，水必浑以腥。dú lóng suǒ zhǐ chù，shuǐ bì hún yǐ xīng。兹泉名白龙，水味何清泠。zī quán míng bái lóng，shuǐ wèi hé qīng líng。澄澄鉴毛发，龙曷遁其形。chéng chéng jiàn máo fā，lóng hé dùn qí xíng。阴风时怒号，微吟或可听。yīn fēng shí nù hào，wēi yín huò kě tīng。川脉发神光，尤物藉其灵。chuān mài fā shén guāng，yóu wù jí qí líng。白龙化为人，鱼服昔焉经。bái lóng huà wèi rén，yú fú xī yān jīng。何必家于水，后人赘以亭。hé bì jiā yú shuǐ，hòu rén zhuì yǐ tíng。我来酌斯泉，醉荷不肯醒。wǒ lái zhuó sī quán，zuì hé bù kěn xǐng。龙乎亦来不，视之如蝘蜓。lóng hū yì lái bù，shì zhī rú yǎn tíng。

东坡井

明：李之世

颜城数眼井，井井号东坡。yán chéng shù yǎn jǐng，jǐng jǐng hào dōng pō。坡仙若不来，其如此水何。pō xiān ruò bù lái，qí rú cǐ shuǐ hé。点尝任去取，水味亦靡它。diǎn cháng rèn qù qǔ，shuǐ wèi yì mí tā。舌本失其据，耳与口传讹。shé běn shī qí jù，ěr yǔ kǒu chuán é。白龙与金粟，兼此无乃多。bái lóng yǔ jīn sù，jiān cǐ wú nǎi duō。图经争不定，碑碣空嵯峨。tú jīng zhēng bù dìng，bēi jié kōng cuó é。品藻生风云，弃置则岩阿。pǐn zǎo shēng fēng yún，qì zhì zé yán ā。世人梦不醒，徒为双井魔。shì rén mèng bù xǐng，tú wèi shuāng jǐng mó。

天宁寺

明：李之世

驰道夹椰阴，暝风吹冽冽。chí dào jiā yē yīn，míng fēng chuī liè liè。笋舆踏山影，岚重炬难彻。sǔn yú tà shān yǐng，lán zhòng jù nán chè。初日发海光，白处天疑缺。chū rì fā hǎi guāng，bái chù tiān yí quē。俄而诸天霁，群象灿可阅。é ér zhū tiān jì，qún xiàng càn kě yuè。明明蛟蜃宫，窣堵鳌背孑。míng míng jiāo shèn gōng，sū dǔ áo bèi jié。何物镇山门，如来石所锲。hé wù zhèn shān mén，rú lái shí suǒ qiè。其石滑如脂，其音清以越。qí shí huá rú zhī，qí yīn qīng yǐ yuè。僧以梃来试，禁之毋乃亵。sēng yǐ tǐng lái shì，jìn zhī wú nǎi xiè。云自海藏来，洵与震旦别。yún zì hǎi cáng lái，xún yǔ zhèn dàn bié。法鼓冶以金，镂文细似缬。fǎ gǔ yě yǐ jīn，lòu wén xì shì xié。冥思浩劫因，扪摸证石碣。míng sī hào jié yīn，mén mō zhèng shí jié。天水共荒唐，难凭老衲说。tiān shuǐ gòng huāng táng，nán píng lǎo nà shuō。我欲纪异闻，咄哉缄其舌。wǒ yù jì yì wén，duō zāi jiān qí shé。

题五里亭禅室

明：李之世

劳劳五里亭，禅关亦在兹。láo láo wǔ lǐ tíng，chán guān yì zài zī。往来冠盖人，驻马暂经时。wǎng lái guān gài rén，zhù mǎ zàn jīng shí。轮蹄纷杂遝，供张错路岐。lún tí fēn zá tà，gōng zhāng cuò lù qí。尘劳遍大地，佛力津梁疲。chén láo biàn dà dì，fú lì jīn liáng pí。我来登法堂，拈花一问之。wǒ lái dēng fǎ táng，niān huā yī wèn zhī。苦海几由旬，尘海亦如斯。kǔ hǎi jǐ yóu xún，chén hǎi yì rú sī。眷兹尘界人，彼岸到何期。juàn zī chén jiè rén，bǐ àn dào hé qī。