古诗词 - 中国最美古诗词

江城子·春日感旧

玉楼深雨湿兰荃。yù lóu shēn yǔ shī lán quán。记当年。jì dāng nián。倚香肩。yǐ xiāng jiān。髻坠偏荷，铖戴夜飞蝉。jì zhuì piān hé，chéng dài yè fēi chán。白日泥人常自病，和泪语，最堪怜。bái rì ní rén cháng zì bìng，hé lèi yǔ，zuì kān lián。愁魂落瘗荒原。chóu hún luò yì huāng yuán。草如烟。cǎo rú yān。听啼鹃。tīng tí juān。剩粉残脂，寄不到黄泉。shèng fěn cán zhī，jì bù dào huáng quán。万缕千丝江畔柳，都学我，恨绵绵。wàn lǚ qiān sī jiāng pàn liǔ，dōu xué wǒ，hèn mián mián。

归田乐引怨情用黄庭坚暮雨蒙阶砌体

明：沈谦

眉细元非缴。méi xì yuán fēi jiǎo。脸如花、天然娇媚，只是芳年小。liǎn rú huā tiān rán jiāo mèi，zhǐ shì fāng nián xiǎo。许了又悔了。xǔ le yòu huǐ le。去了来了。qù le lái le。弄得人心喜还恼。nòng dé rén xīn xǐ hái nǎo。寄书都不报。jì shū dōu bù bào。却傍花屏低声笑。què bàng huā píng dī shēng xiào。柔肠萦损，争是无情好。róu cháng yíng sǔn，zhēng shì wú qíng hǎo。是了已悟了。shì le yǐ wù le。罢了丢了。bà le diū le。蓦地腮边泪珠掉。mò dì sāi biān lèi zhū diào。

西施元夜独酌

明：沈谦

新年晴日暖溶溶。xīn nián qíng rì nuǎn róng róng。尚蹙损眉峰。shàng cù sǔn méi fēng。元宵令节，无奈月朦胧。yuán xiāo lìng jié，wú nài yuè méng lóng。勉强凭栏，但说乌云里，倒全见灯红。miǎn qiáng píng lán，dàn shuō wū yún lǐ，dào quán jiàn dēng hóng。鸾筝调苦春绣冷，人未醉、被先烘。luán zhēng diào kǔ chūn xiù lěng，rén wèi zuì bèi xiān hōng。金莲欲谢、雪又打窗栊。jīn lián yù xiè xuě yòu dǎ chuāng lóng。伴我无聊，只有梅花在，早香绽东风。bàn wǒ wú liáo，zhǐ yǒu méi huā zài，zǎo xiāng zhàn dōng fēng。

蝶恋小桃红秋思

明：沈谦

多情却被秋僝僽。duō qíng què bèi qiū chán zhòu。冷落西风，正在重阳后。lěng luò xī fēng，zhèng zài zhòng yáng hòu。别泪淋漓淹锦袖。bié lèi lín lí yān jǐn xiù。漫将人憔悴比黄花，比黄花还瘦。màn jiāng rén qiáo cuì bǐ huáng huā，bǐ huáng huā hái shòu。三年不鼓求凰奏。sān nián bù gǔ qiú huáng zòu。愁压眉山，镜里时时斗。chóu yā méi shān，jìng lǐ shí shí dòu。剔尽残灯挨玉漏。tī jǐn cán dēng āi yù lòu。要纱厨重照影儿双，问今生能彀。yào shā chú zhòng zhào yǐng ér shuāng，wèn jīn shēng néng gòu。

师师令·风情

明：沈谦

花茵宝褥。huā yīn bǎo rù。更龙涎馥馥。gèng lóng xián fù fù。春宵会合凤鸾俦，怀抱着、娇香柔玉。chūn xiāo huì hé fèng luán chóu，huái bào zhe jiāo xiāng róu yù。再四央求松耙复。zài sì yāng qiú sōng bà fù。怪檀郎恁促。guài tán láng nèn cù。含羞几度嫌明烛。hán xiū jǐ dù xián míng zhú。把红鸳轻蹴。bǎ hóng yuān qīng cù。郎言留着看娇容，云髻亸、芙蓉肌肉。láng yán liú zhe kàn jiāo róng，yún jì duǒ fú róng jī ròu。勉强因循还闭目。miǎn qiáng yīn xún hái bì mù。怪檀郎恁毒。guài tán láng nèn dú。

师师令·除庭酴醾栀子盛开凄然赋此

明：沈谦

胭脂日晒。yān zhī rì shài。剪轻罗刀快。jiǎn qīng luó dāo kuài。天然真色谢铅华，更脉脉、檀心无奈。tiān rán zhēn sè xiè qiān huá，gèng mài mài tán xīn wú nài。一样背时春不待。yī yàng bèi shí chūn bù dài。问要谁怜爱。wèn yào shuí lián ài。看花心闷因花害。kàn huā xīn mèn yīn huā hài。镇啼痕沾带。zhèn tí hén zhān dài。落霞斜照玉屏红，正雨过、远山如黛。luò xiá xié zhào yù píng hóng，zhèng yǔ guò yuǎn shān rú dài。只道凤帏人尚往，恁晚妆时戴。zhǐ dào fèng wéi rén shàng wǎng，nèn wǎn zhuāng shí dài。

锦帐留春夜起浮月池上作

明：沈谦

花竹阴森，路通幽沼。huā zhú yīn sēn，lù tōng yōu zhǎo。楼角银河低绕。lóu jiǎo yín hé dī rào。度流萤，帘乍卷，海牛轻掉。dù liú yíng，lián zhà juǎn，hǎi niú qīng diào。微月朦胧故窥人，更不用、兰灯照。wēi yuè méng lóng gù kuī rén，gèng bù yòng lán dēng zhào。玉簟凉生，画屏人悄。yù diàn liáng shēng，huà píng rén qiāo。愁听哀蝉微噪。chóu tīng āi chán wēi zào。记年时，曾在此，香肩斜靠。jì nián shí，céng zài cǐ，xiāng jiān xié kào。手执齐纫暗思量，闷只把、荷风舀。shǒu zhí qí rèn àn sī liàng，mèn zhǐ bǎ hé fēng yǎo。

胜常再过薛姬

明：沈谦

黄柳堆烟，别才半月，如今渐可藏乌。huáng liǔ duī yān，bié cái bàn yuè，rú jīn jiàn kě cáng wū。却喜幽期不爽，隔花鹦鹉惊呼。què xǐ yōu qī bù shuǎng，gé huā yīng wǔ jīng hū。系马闲庭，见水帘风过，拘控珊瑚。xì mǎ xián tíng，jiàn shuǐ lián fēng guò，jū kòng shān hú。西窗卧病，含羞强出，脸晕红酥。xī chuāng wò bìng，hán xiū qiáng chū，liǎn yūn hóng sū。道罢胜常侧坐，知他有意生疏。dào bà shèng cháng cè zuò，zhī tā yǒu yì shēng shū。记得书来，说魂迷别馆，目断征途。jì dé shū lái，shuō hún mí bié guǎn，mù duàn zhēng tú。

御街行·美人斗叶子

明：沈谦

桃笙滑腻花纹漾。táo shēng huá nì huā wén yàng。疏竹里、开烟幌。shū zhú lǐ kāi yān huǎng。曾输斗草捏绣腰，又道簸钱欺诳。céng shū dòu cǎo niē xiù yāo，yòu dào bǒ qián qī kuáng。莫愁新谱，争奇角胜，侬把犀筹放。mò chóu xīn pǔ，zhēng qí jiǎo shèng，nóng bǎ xī chóu fàng。低鬟半侧蝤蛴项。dī huán bàn cè qiú qí xiàng。心用在、秋波上。xīn yòng zài qiū bō shàng。小奴持扇扑兰风，也自抬身偷望。xiǎo nú chí shàn pū lán fēng，yě zì tái shēn tōu wàng。玉环不肯，罗巾不要，拔下钗儿当。yù huán bù kěn，luó jīn bù yào，bá xià chāi ér dāng。

御街行·和佳人减膳

明：沈谦

娇多似病非贪睡。jiāo duō shì bìng fēi tān shuì。日照银屏内。rì zhào yín píng nèi。侍儿低语促朝餐，反怪殷勤无为。shì ér dī yǔ cù cháo cān，fǎn guài yīn qín wú wèi。丽情难遣，离愁不解，填满人肠胃。lì qíng nán qiǎn，lí chóu bù jiě，tián mǎn rén cháng wèi。擎瓯少力知何意。qíng ōu shǎo lì zhī hé yì。元自腰儿细。yuán zì yāo ér xì。隔花催唤女医人，问取药方禁忌。gé huā cuī huàn nǚ yī rén，wèn qǔ yào fāng jìn jì。玉羹嫌淡，金齑道苦，不是相思味。yù gēng xián dàn，jīn jī dào kǔ，bù shì xiāng sī wèi。

牡丹枝上祝英台武原舟中值雪

明：沈谦

漠漠湖云白。mò mò hú yún bái。卷起浪花千尺。juǎn qǐ làng huā qiān chǐ。独倚孤舟，满袖泪珠偷滴。dú yǐ gū zhōu，mǎn xiù lèi zhū tōu dī。可堪冻雪凝须，层冰堕指，甚时候、要人行役。kě kān dòng xuě níng xū，céng bīng duò zhǐ，shén shí hòu yào rén xíng yì。有何益。yǒu hé yì。漫把芳年掷。màn bǎ fāng nián zhì。淹留水村山驿。yān liú shuǐ cūn shān yì。远记佳人，拥衾此际怜惜。yuǎn jì jiā rén，yōng qīn cǐ jì lián xī。料应为我情痴，柔肠萦损，恹恹地、懒将笙炙。liào yīng wèi wǒ qíng chī，róu cháng yíng sǔn，yān yān dì lǎn jiāng shēng zhì。

最高楼春愁

明：沈谦

从今后，春去不须留。cóng jīn hòu，chūn qù bù xū liú。都付与东流。dōu fù yǔ dōng liú。风回絮卷花堆砌，莺啼人醒月当楼。fēng huí xù juǎn huā duī qì，yīng tí rén xǐng yuè dāng lóu。最难堪，三月尽，五更头。zuì nán kān，sān yuè jǐn，wǔ gèng tóu。但听着曲儿心又闷。dàn tīng zhe qū ér xīn yòu mèn。但对着、酒儿身又困。dàn duì zhe jiǔ ér shēn yòu kùn。常只是，靠香篝。cháng zhǐ shì，kào xiāng gōu。病中也要寻排遣，闲时却又记漫柔。bìng zhōng yě yào xún pái qiǎn，xián shí què yòu jì màn róu。细思量，全不是，为春愁。xì sī liàng，quán bù shì，wèi chūn chóu。

爪茉莉春晓

明：沈谦

彻夜踌躇，五更反睡了。chè yè chóu chú，wǔ gèng fǎn shuì le。疏帘外、乱花啼鸟。shū lián wài luàn huā tí niǎo。千回百转，烦絮得、梦颠魂倒。qiān huí bǎi zhuǎn，fán xù dé mèng diān hún dào。醒来见、红日当楼，却与绛台争照。xǐng lái jiàn hóng rì dāng lóu，què yǔ jiàng tái zhēng zhào。惊啼谁唤，枕头边、几曾燥。jīng tí shuí huàn，zhěn tóu biān jǐ céng zào。还强起、玉屏斜靠。hái qiáng qǐ yù píng xié kào。双鬟不解，说买花、最宜早。shuāng huán bù jiě，shuō mǎi huā zuì yí zǎo。岂知我，一向黛痕慵扫。qǐ zhī wǒ，yī xiàng dài hén yōng sǎo。劝梳洗，添懊恼。quàn shū xǐ，tiān ào nǎo。

归去难离情，用周美成韵

明：沈谦

向道伊至诚，谁想更变。xiàng dào yī zhì chéng，shuí xiǎng gèng biàn。那夜阑干语、情非浅。nà yè lán gàn yǔ qíng fēi qiǎn。云香雨嫩，蓦地巫山远。yún xiāng yǔ nèn，mò dì wū shān yuǎn。你莫将侬怨。nǐ mò jiāng nóng yuàn。你试思量，还因甚事离散。nǐ shì sī liàng，hái yīn shén shì lí sàn。玉碎珠沉，魂断情难断。yù suì zhū chén，hún duàn qíng nán duàn。何故伊家毫不垂念。hé gù yī jiā háo bù chuí niàn。红窗翠月，就是重相见。hóng chuāng cuì yuè，jiù shì zhòng xiāng jiàn。还要将侬难。hái yào jiāng nóng nán。粉颈斜回，娇嗔不肯抬眼。fěn jǐng xié huí，jiāo chēn bù kěn tái yǎn。

玉楼人·醉杏花天江上别妓

明：沈谦

停杯掩袖都无语。tíng bēi yǎn xiù dōu wú yǔ。容易逢君侬便去。róng yì féng jūn nóng biàn qù。孤雁叫秋风，乱不成行，似解分离苦。gū yàn jiào qiū fēng，luàn bù chéng xíng，shì jiě fēn lí kǔ。寒山一抹低平楚。hán shān yī mǒ dī píng chǔ。泪满钱唐古渡。lèi mǎn qián táng gǔ dù。眉峰未蹙情先露。méi fēng wèi cù qíng xiān lù。弦上传情浑似诉。xián shàng chuán qíng hún shì sù。一字一俄延，错乱宫商，误则随他误。yī zì yī é yán，cuò luàn gōng shāng，wù zé suí tā wù。丝丝烟柳愁千缕。sī sī yān liǔ chóu qiān lǚ。柳上斜晖未暮。liǔ shàng xié huī wèi mù。

洞仙歌·咏尘

明：沈谦

如无似有，恁厌厌漠漠。rú wú shì yǒu，nèn yàn yàn mò mò。几日牵愁暗珠箔。jǐ rì qiān chóu àn zhū bó。当时留、宝瑟脆断朱丝，轻拂取，随拂随生难却。dāng shí liú bǎo sè cuì duàn zhū sī，qīng fú qǔ，suí fú suí shēng nán què。尚思同宴赏，窄袖弓鞋，叠在空箱更谁着。shàng sī tóng yàn shǎng，zhǎi xiù gōng xié，dié zài kōng xiāng gèng shuí zhe。有醉尽生前，人到千秋，总也是、北邙寂寞。yǒu zuì jǐn shēng qián，rén dào qiān qiū，zǒng yě shì běi máng jì mò。但制得、新歌付莺喉，向簌簌春寒，画梁飞落。dàn zhì dé xīn gē fù yīng hóu，xiàng sù sù chūn hán，huà liáng fēi luò。

蕙兰芳引咏杜鹃

明：沈谦

勒使春归，忙杀了、乱红愁绿。lēi shǐ chūn guī，máng shā le luàn hóng chóu lǜ。更有甚伤心，向我似啼还哭。gèng yǒu shén shāng xīn，xiàng wǒ shì tí hái kū。血痕在口，又何用、此间思蜀。xuè hén zài kǒu，yòu hé yòng cǐ jiān sī shǔ。到三更月冷，不许愁人眠熟。dào sān gèng yuè lěng，bù xǔ chóu rén mián shú。便去何如，如何不去，是谁拘束。biàn qù hé rú，rú hé bù qù，shì shuí jū shù。怎似我羁栖，守定暗窗孤烛。zěn shì wǒ jī qī，shǒu dìng àn chuāng gū zhú。玉人何处，佳期未卜，倩伊行、到彼再三催促。yù rén hé chù，jiā qī wèi bo，qiàn yī xíng dào bǐ zài sān cuī cù。

华胥引·见张祖定新诗有寄

明：沈谦

云窗春暖，月地宵寒，乱花似锦。yún chuāng chūn nuǎn，yuè dì xiāo hán，luàn huā shì jǐn。京兆当年，深青浅绿曾细审。jīng zhào dāng nián，shēn qīng qiǎn lǜ céng xì shěn。何故多病多愁，想粉坑脂窨。hé gù duō bìng duō chóu，xiǎng fěn kēng zhī xūn。却似黄鹂，欲啼还被寒噤。què shì huáng lí，yù tí hái bèi hán jìn。故剑新缣，总因他、蛾眉谗谮。gù jiàn xīn jiān，zǒng yīn tā é méi chán zèn。频移带眼，须知细腰姓沈。pín yí dài yǎn，xū zhī xì yāo xìng shěn。还怕玉帘风细，人愁单枕。hái pà yù lián fēng xì，rén chóu dān zhěn。清夜然脂，日高为你犹寝。qīng yè rán zhī，rì gāo wèi nǐ yóu qǐn。

玉女剔银灯夜阅倚声集怀邹程村

明：沈谦

天气初寒，楼外月华如雪。tiān qì chū hán，lóu wài yuè huá rú xuě。孤灯弄影，展卷空悲咽。gū dēng nòng yǐng，zhǎn juǎn kōng bēi yàn。词唱金荃，歌翻玉树，谁似风流英绝。cí chàng jīn quán，gē fān yù shù，shuí shì fēng liú yīng jué。梅花堪折。méi huā kān zhé。记分手、樱桃时节。jì fēn shǒu yīng táo shí jié。万丈庐山，梦来时、怕阻截。wàn zhàng lú shān，mèng lái shí pà zǔ jié。素书题就，见晓星窥闑。sù shū tí jiù，jiàn xiǎo xīng kuī niè。马去关河，人稀驿路，谁信雁鸿能说。mǎ qù guān hé，rén xī yì lù，shuí xìn yàn hóng néng shuō。神交但切。shén jiāo dàn qiè。岂畏远离长别。qǐ wèi yuǎn lí zhǎng bié。程村时客江西。chéng cūn shí kè jiāng xī。

宣清·重晤潘德延述感

明：沈谦

二十年前，事类浮云，偶聚长江不返。èr shí nián qián，shì lèi fú yún，ǒu jù zhǎng jiāng bù fǎn。雪山低、并逐银骢，月楼深、共挥金碗。xuě shān dī bìng zhú yín cōng，yuè lóu shēn gòng huī jīn wǎn。击筑悲歌，弹棋逞艺，雄心难按。jī zhù bēi gē，dàn qí chěng yì，xióng xīn nán àn。都不记，是何时，蓦地与君分散。dōu bù jì，shì hé shí，mò dì yǔ jūn fēn sàn。昔日风流，而今老丑，始信浮名幻。xī rì fēng liú，ér jīn lǎo chǒu，shǐ xìn fú míng huàn。又意外奔波，就中羁绊。yòu yì wài bēn bō，jiù zhōng jī bàn。正当落花飘漫。zhèng dāng luò huā piāo màn。喜得重逢，到其间、几声长叹。xǐ dé zhòng féng，dào qí jiān jǐ shēng zhǎng tàn。