诗古诗词品读经典 · 传承文明

诗词作者名句古籍

张诩

朝代：

三国(178) 五代十国(2281) 元(50916) 南北朝(491) 唐(38807) 宋(190430) 明(165497) 晋(181) 汉(362) 清(86334) 秦(7) 金(1111) 隋(1055)

亭台越王台

崇台千尺皆蒸土，夜夜登登不歇杵。chóng tái qiān chǐ jiē zhēng tǔ，yè yè dēng dēng bù xiē chǔ。一廉一陛涂民脂，画阁雕栏贮歌舞。yī lián yī bì tú mín zhī，huà gé diāo lán zhù gē wǔ。春风到处沉檀香，溽暑四壁水晶凉。chūn fēng dào chù chén tán xiāng，rù shǔ sì bì shuǐ jīng liáng。江山延袤万馀里，绮窗启处烟茫茫。jiāng shān yán mào wàn yú lǐ，qǐ chuāng qǐ chù yān máng máng。空中缥缈罗仙仗，绛旌羽葆屹相向。kōng zhōng piāo miǎo luó xiān zhàng，jiàng jīng yǔ bǎo yì xiāng xiàng。锦茵独荐倾城娃，牙床高挂销金帐。jǐn yīn dú jiàn qīng chéng wá，yá chuáng gāo guà xiāo jīn zhàng。管弦嘈嘈宴诸王，夜焚兰麝坐椒房。guǎn xián cáo cáo yàn zhū wáng，yè fén lán shè zuò jiāo fáng。台上月来人已醉，楼头风起乐初张。tái shàng yuè lái rén yǐ zuì，lóu tóu fēng qǐ lè chū zhāng。中原鹿走人共逐，多少英雄就擒戮。zhōng yuán lù zǒu rén gòng zhú，duō shǎo yīng xióng jiù qín lù。何如台上乐少年，清歌妙舞欢不足。hé rú tái shàng lè shǎo nián，qīng gē miào wǔ huān bù zú。坝上真人仗剑兴，除秦扫项致太平。bà shàng zhēn rén zhàng jiàn xīng，chú qín sǎo xiàng zhì tài píng。殷勤专使致尺书，白旄黄钺那能征。yīn qín zhuān shǐ zhì chǐ shū，bái máo huáng yuè nà néng zhēng。秦佗了似太仓鼠，日饱陈红得容与。qín tuó le shì tài cāng shǔ，rì bǎo chén hóng dé róng yǔ。百年伯业一朝倾，富贵荣华问何处。bǎi nián bó yè yī cháo qīng，fù guì róng huá wèn hé chù。百粤山河秋色空，故宫禾黍月明中。bǎi yuè shān hé qiū sè kōng，gù gōng hé shǔ yuè míng zhōng。见说汉高当此际，未央宫殿起秋风。jiàn shuō hàn gāo dāng cǐ jì，wèi yāng gōng diàn qǐ qiū fēng。

广趣亭

风流学士文章手，墨水翻腾风雨骤。fēng liú xué shì wén zhāng shǒu，mò shuǐ fān téng fēng yǔ zhòu。予来白云访高踪，一间亭子依山秀。yǔ lái bái yún fǎng gāo zōng，yī jiān tíng zi yī shān xiù。两丸日月东西飞，昔日红颜今白首。liǎng wán rì yuè dōng xī fēi，xī rì hóng yán jīn bái shǒu。男儿料理果何事，功名富贵真刍狗。nán ér liào lǐ guǒ hé shì，gōng míng fù guì zhēn chú gǒu。春风驻屐昆仑颠，伸出擎天一双手。chūn fēng zhù jī kūn lún diān，shēn chū qíng tiān yī shuāng shǒu。罗浮匡庐尽椎碎，南海西江消一口。luó fú kuāng lú jǐn chuí suì，nán hǎi xī jiāng xiāo yī kǒu。

龟峰寺

龟峰亦鹫岭，此寺非少林。guī fēng yì jiù lǐng，cǐ sì fēi shǎo lín。有僧方办道，无佛不传心。yǒu sēng fāng bàn dào，wú fú bù chuán xīn。寄语蒲庵道，海针何处寻。jì yǔ pú ān dào，hǎi zhēn hé chù xún。

宝陀寺

金鏊戴灵洲，游戏人间世。jīn ào dài líng zhōu，yóu xì rén jiān shì。千岁归不得，遂成黄金地。qiān suì guī bù dé，suì chéng huáng jīn dì。前世德云僧，今日东坡是。qián shì dé yún sēng，jīn rì dōng pō shì。麻糕在齿颊，先后果一致。má gāo zài chǐ jiá，xiān hòu guǒ yī zhì。轮回如未断，努力第一谛。lún huí rú wèi duàn，nǔ lì dì yī dì。

番塔

孤标信拔地，紫盖欲插天。gū biāo xìn bá dì，zǐ gài yù chā tiān。初疑是铁笔，细看如金莲。chū yí shì tiě bǐ，xì kàn rú jīn lián。八风吹不动，四海名相传。bā fēng chuī bù dòng，sì hǎi míng xiāng chuán。不是番人塔，虚空有圣贤。bù shì fān rén tǎ，xū kōng yǒu shèng xián。

杂赋刘氏铜像

恩赦侯，蛇学龙。ēn shè hóu，shé xué lóng。范金为像，屡杀冶工。fàn jīn wèi xiàng，lǚ shā yě gōng。金人已去，翁仲无踪。jīn rén yǐ qù，wēng zhòng wú zōng。恨不如谢豹，羞愧若为容。hèn bù rú xiè bào，xiū kuì ruò wèi róng。

荔枝

火龙精幻出金丹，大如鸡卵小粉团。huǒ lóng jīng huàn chū jīn dān，dà rú jī luǎn xiǎo fěn tuán。色如十八学士醉后颜，味比细柳将军烈不酸。sè rú shí bā xué shì zuì hòu yán，wèi bǐ xì liǔ jiāng jūn liè bù suān。佳名别号十七种，五月凉风满树殷。jiā míng bié hào shí qī zhǒng，wǔ yuè liáng fēng mǎn shù yīn。美人素手一擘破，恰如水晶落金盘。měi rén sù shǒu yī bāi pò，qià rú shuǐ jīng luò jīn pán。翻思一骑红尘里，七日涪州来禁地。fān sī yī qí hóng chén lǐ，qī rì fú zhōu lái jìn dì。杨妃半醉沉香亭，粲然一笑启玉齿。yáng fēi bàn zuì chén xiāng tíng，càn rán yī xiào qǐ yù chǐ。梁侯称柿张公梨，世间百果安及之。liáng hóu chēng shì zhāng gōng lí，shì jiān bǎi guǒ ān jí zhī。珍羞不及宗庙荐，至味徒为凡口滋。zhēn xiū bù jí zōng miào jiàn，zhì wèi tú wèi fán kǒu zī。卢橘杨梅三舍避，妖桃郁李翻见弃。lú jú yáng méi sān shě bì，yāo táo yù lǐ fān jiàn qì。根移瀛海岂侧生，种向炎荒非得地。gēn yí yíng hǎi qǐ cè shēng，zhǒng xiàng yán huāng fēi dé dì。九龄一赋倡绝和，从此芳名遐迩播。jiǔ líng yī fù chàng jué hé，cóng cǐ fāng míng xiá ěr bō。子瞻平生知味人，南来日啖三百颗。zi zhān píng shēng zhī wèi rén，nán lái rì dàn sān bǎi kē。贤才遭际自有时，请看岭南荔枝果。xián cái zāo jì zì yǒu shí，qǐng kàn lǐng nán lì zhī guǒ。

方竹

竹品类寔繁，方竹惟诡异。zhú pǐn lèi shí fán，fāng zhú wéi guǐ yì。五十有馀种，戴凯之所志。wǔ shí yǒu yú zhǒng，dài kǎi zhī suǒ zhì。根将蟠轮方，节以束针比。gēn jiāng pán lún fāng，jié yǐ shù zhēn bǐ。作舟未为钜，胜箭未为细。zuò zhōu wèi wèi jù，shèng jiàn wèi wèi xì。何如粤山中，方竹拂云起。hé rú yuè shān zhōng，fāng zhú fú yún qǐ。四棱一直上，偏颇了不滞。sì léng yī zhí shàng，piān pǒ le bù zhì。廉隅色难犯，正直心绝忌。lián yú sè nán fàn，zhèng zhí xīn jué jì。思昔我高皇，武楼晚登憩。sī xī wǒ gāo huáng，wǔ lóu wǎn dēng qì。咨询治道馀，方竹启玉齿。zī xún zhì dào yú，fāng zhú qǐ yù chǐ。顾问臣詹同，偶获献上位。gù wèn chén zhān tóng，ǒu huò xiàn shàng wèi。御手为摩挲，亲洒宸翰记。yù shǒu wèi mó sā，qīn sǎ chén hàn jì。云汉烂昭回，天葩构甚缔。yún hàn làn zhāo huí，tiān pā gòu shén dì。遂令植竹微，居然成伟器。suì lìng zhí zhú wēi，jū rán chéng wěi qì。裁为七尺筇，灵寿未足拟。cái wèi qī chǐ qióng，líng shòu wèi zú nǐ。高皇弃群臣，记藏天府秘。gāo huáng qì qún chén，jì cáng tiān fǔ mì。四海罔攸传，空馀词臣识。sì hǎi wǎng yōu chuán，kōng yú cí chén shí。物遇亦有时，端为方竹喟。wù yù yì yǒu shí，duān wèi fāng zhú kuì。

白鹇歌

君不见泸南秦吉了，饿死不首蛮夷丘。jūn bù jiàn lú nán qín jí le，è sǐ bù shǒu mán yí qiū。又不见唐家孙供奉，奋跳欲断朱三喉。yòu bù jiàn táng jiā sūn gōng fèng，fèn tiào yù duàn zhū sān hóu。嗟尔白鹇急主难，委质翻配三忠俦。jiē ěr bái xián jí zhǔ nán，wěi zhì fān pèi sān zhōng chóu。忆昔海黄雾四塞，天狗如雷堕东北。yì xī hǎi huáng wù sì sāi，tiān gǒu rú léi duò dōng běi。三辰鏖战日无辉，伏尸百里海尽赤。sān chén áo zhàn rì wú huī，fú shī bǎi lǐ hǎi jǐn chì。六军披靡可奈何，云从飞龙赴碧波。liù jūn pī mí kě nài hé，yún cóng fēi lóng fù bì bō。白鹇笼中起踯躅，恨不握剑挥长戈。bái xián lóng zhōng qǐ zhí zhú，hèn bù wò jiàn huī zhǎng gē。剑欲截断参政首，戈欲钃绝宣尉脰。jiàn yù jié duàn cān zhèng shǒu，gē yù zhú jué xuān wèi dòu。请回飞龙驾云车，直抵中原挥一帚。qǐng huí fēi lóng jià yún chē，zhí dǐ zhōng yuán huī yī zhǒu。皇天不祚赵孤儿，白日不照吾心悲。huáng tiān bù zuò zhào gū ér，bái rì bù zhào wú xīn bēi。耸身直翅轻一踯，竟与金笼饱鲸鲵。sǒng shēn zhí chì qīng yī zhí，jìng yǔ jīn lóng bǎo jīng ní。乌乎白鹇乃羽族，报主之义何其笃。wū hū bái xián nǎi yǔ zú，bào zhǔ zhī yì hé qí dǔ。如何厕中拉胁奴，禽兽之心人面目。rú hé cè zhōng lā xié nú，qín shòu zhī xīn rén miàn mù。太仓饱士多如林，算来何如豢此禽。tài cāng bǎo shì duō rú lín，suàn lái hé rú huàn cǐ qín。羽衣缟裳夺霜雪，忠肝义胆鸾凤音。yǔ yī gǎo shang duó shuāng xuě，zhōng gān yì dǎn luán fèng yīn。只今茫茫海天角，魂逐三忠戏冥漠。zhǐ jīn máng máng hǎi tiān jiǎo，hún zhú sān zhōng xì míng mò。千秋化作精卫翔，悲鸣直待沧溟涸。qiān qiū huà zuò jīng wèi xiáng，bēi míng zhí dài cāng míng hé。

石龟

石龟来何许，立社尸而祝。shí guī lái hé xǔ，lì shè shī ér zhù。燥湿兆雨蜴，不假巫咸卜。zào shī zhào yǔ yì，bù jiǎ wū xián bo。

铜鼓短歌

铜鼓之形如扑满，铜鼓之声响春雷。tóng gǔ zhī xíng rú pū mǎn，tóng gǔ zhī shēng xiǎng chūn léi。旧闻俚僚铸为此，虾蟆十二栖周回。jiù wén lǐ liáo zhù wèi cǐ，xiā má shí èr qī zhōu huí。又闻小儿见蛙怪，蛮酋荒冢中悲啼。yòu wén xiǎo ér jiàn wā guài，mán qiú huāng zhǒng zhōng bēi tí。阴风昼雨作光怪，乘涛鼓浪天昏迷。yīn fēng zhòu yǔ zuò guāng guài，chéng tāo gǔ làng tiān hūn mí。镇海将军闻之怒，叱令小鬼为护持。zhèn hǎi jiāng jūn wén zhī nù，chì lìng xiǎo guǐ wèi hù chí。海不扬波在今日，坐见万国来航梯。hǎi bù yáng bō zài jīn rì，zuò jiàn wàn guó lái háng tī。

菩提树

紫盖纷天花，琼枝沾法雨。zǐ gài fēn tiān huā，qióng zhī zhān fǎ yǔ。如穷真实际，菩提也无树。rú qióng zhēn shí jì，pú tí yě wú shù。

波罗蜜果

南海庙前波罗蜜，灵根元自西域持。nán hǎi miào qián bō luó mì，líng gēn yuán zì xī yù chí。扶疏耸拔如青盖，结为硕果何累累。fú shū sǒng bá rú qīng gài，jié wèi shuò guǒ hé lèi lèi。金刀剖之索蜜渍，一片入口沉疴离。jīn dāo pōu zhī suǒ mì zì，yī piàn rù kǒu chén kē lí。我闻楚王渡江得萍实，剖而食之甜如蜜。wǒ wén chǔ wáng dù jiāng dé píng shí，pōu ér shí zhī tián rú mì。当初不是儿童谣，孔子纵圣焉能识。dāng chū bù shì ér tóng yáo，kǒng zi zòng shèng yān néng shí。波罗虽珍谁汝嘉，年年结果不开花。bō luó suī zhēn shuí rǔ jiā，nián nián jié guǒ bù kāi huā。想当移来天上槎，曾否见识于张华。xiǎng dāng yí lái tiān shàng chá，céng fǒu jiàn shí yú zhāng huá。波罗蜜，波罗蜜，伊谁作贡献皇家。bō luó mì，bō luó mì，yī shuí zuò gòng xiàn huáng jiā。

屈眴布

屈眴火浣乃何布，千载色纹丽如故。qū xuàn huǒ huàn nǎi hé bù，qiān zài sè wén lì rú gù。火之不灰水不湿，惊怪人间几愚妇。huǒ zhī bù huī shuǐ bù shī，jīng guài rén jiān jǐ yú fù。君不见梁冀帨巾那足珍，赤山石绒竟何补。jūn bù jiàn liáng jì shuì jīn nà zú zhēn，chì shān shí róng jìng hé bǔ。

铁柱

乾和殿中黄金柱，天阴雨湿魃鬼语。qián hé diàn zhōng huáng jīn zhù，tiān yīn yǔ shī bá guǐ yǔ。一朝霸业。yī cháo bà yè。

宋公遗爱祠

懿哉宋公，德大有容。yì zāi sòng gōng，dé dà yǒu róng。明明在公，耿耿于衷。míng míng zài gōng，gěng gěng yú zhōng。民始茅茨，火灾是苦。mín shǐ máo cí，huǒ zāi shì kǔ。寔公教之，陶瓦筑堵。shí gōng jiào zhī，táo wǎ zhù dǔ。公之去矣，笑色日远。gōng zhī qù yǐ，xiào sè rì yuǎn。遗爱在人，千载弗谖。yí ài zài rén，qiān zài fú xuān。生则君之，死则尸之。shēng zé jūn zhī，sǐ zé shī zhī。君之尸之，民之秉彝。jūn zhī shī zhī，mín zhī bǐng yí。

燕喜亭

连山苍苍，湟水东之。lián shān cāng cāng，huáng shuǐ dōng zhī。之公之谪，委蛇委蛇。zhī gōng zhī zhé，wěi shé wěi shé。陟彼高原，乃夷乃披。zhì bǐ gāo yuán，nǎi yí nǎi pī。有亭岿然，韩愈作碑。yǒu tíng kuī rán，hán yù zuò bēi。天子在御，公遄来归。tiān zi zài yù，gōng chuán lái guī。智谋仁居，天朝羽仪。zhì móu rén jū，tiān cháo yǔ yí。世远人亡，名流燕喜。shì yuǎn rén wáng，míng liú yàn xǐ。文光万丈，照耀天地。wén guāng wàn zhàng，zhào yào tiān dì。

马鞍山

郁郁葱葱，王气佳兮。yù yù cōng cōng，wáng qì jiā xī。垄上揭竿，千卒开兮。lǒng shàng jiē gān，qiān zú kāi xī。伏波驻兵，抱鼓轠兮。fú bō zhù bīng，bào gǔ léi xī。迨天阴雨，杀声哀兮。dài tiān yīn yǔ，shā shēng āi xī。岂山有鬼，自相豗兮。qǐ shān yǒu guǐ，zì xiāng huī xī。

题琼山王銮妻吴氏贞节坊

五星烛天，五岳峙地。wǔ xīng zhú tiān，wǔ yuè zhì dì。五伦在人，三才道备。wǔ lún zài rén，sān cái dào bèi。五伦造端，实夫妇始。wǔ lún zào duān，shí fū fù shǐ。生事死背，遗犬彘耻。shēng shì sǐ bèi，yí quǎn zhì chǐ。卓哉有妇，中立不倚。zhuó zāi yǒu fù，zhōng lì bù yǐ。家以孝称，于归克理。jiā yǐ xiào chēng，yú guī kè lǐ。不幸失天，遽欲从死。bù xìng shī tiān，jù yù cóng sǐ。回视呱呱，畴依畴恃。huí shì gū gū，chóu yī chóu shì。饮冰啖霜，一志靡二。yǐn bīng dàn shuāng，yī zhì mí èr。天竟此定，神相厥祉。tiān jìng cǐ dìng，shén xiāng jué zhǐ。有命自天，表厥宅里。yǒu mìng zì tiān，biǎo jué zhái lǐ。凤毛五色，国宾是齿。fèng máo wǔ sè，guó bīn shì chǐ。作善降祥，天命有以。zuò shàn jiàng xiáng，tiān mìng yǒu yǐ。我叙我铭，柏舟是配。wǒ xù wǒ míng，bǎi zhōu shì pèi。扇此淳风，作范世世。shàn cǐ chún fēng，zuò fàn shì shì。

南粤王庙三首赵佗

两龙鏖战关内，一虎独步粤中。liǎng lóng áo zhàn guān nèi，yī hǔ dú bù yuè zhōng。自乘黄屋称制，身著赭袍呼嵩。zì chéng huáng wū chēng zhì，shēn zhù zhě páo hū sōng。风雨数问庙老，龟螭百尺碑穹。fēng yǔ shù wèn miào lǎo，guī chī bǎi chǐ bēi qióng。中有任嚣陆贾，俨然作配西东。zhōng yǒu rèn xiāo lù jiǎ，yǎn rán zuò pèi xī dōng。

总324条«‹11 12 13 14 151617 ›