古诗词 - 中国最美古诗词

闲眺

白蘋两岸起秋风，十里苍烟夕照中。bái píng liǎng àn qǐ qiū fēng，shí lǐ cāng yān xī zhào zhōng。箫鼓江干来复往，桥南独立看冥鸿。xiāo gǔ jiāng gàn lái fù wǎng，qiáo nán dú lì kàn míng hóng。

绝笔诗

明：贺一弘

领来生了合还渠，遗世声名亦赘馀。lǐng lái shēng le hé hái qú，yí shì shēng míng yì zhuì yú。七十三年无述处，一朝含笑上清虚。qī shí sān nián wú shù chù，yī cháo hán xiào shàng qīng xū。

睡起日当楼，微风生帘幕。shuì qǐ rì dāng lóu，wēi fēng shēng lián mù。远树鸣乳鸠，虚庭下驯雀。yuǎn shù míng rǔ jiū，xū tíng xià xùn què。人闲境亦静，事省心不恶。rén xián jìng yì jìng，shì shěng xīn bù è。弹琴展素书，聊以寻吾乐。dàn qín zhǎn sù shū，liáo yǐ xún wú lè。贤哉陋巷人，生平所愿学。xián zāi lòu xiàng rén，shēng píng suǒ yuàn xué。

公车卧病

明：贺一弘

北风吹征衣，飒飒双蓬鬓。běi fēng chuī zhēng yī，sà sà shuāng péng bìn。神京万里遥，烟尘未全净。shén jīng wàn lǐ yáo，yān chén wèi quán jìng。驰驱趁晨夕，筋骨已瘦病。chí qū chèn chén xī，jīn gǔ yǐ shòu bìng。青云虽可跻，造物尸其柄。qīng yún suī kě jī，zào wù shī qí bǐng。思之重思之，虚名累真性。sī zhī zhòng sī zhī，xū míng lèi zhēn xìng。何如早回车，素位而安命。hé rú zǎo huí chē，sù wèi ér ān mìng。

公车卧病

明：贺一弘

山村鸟夜啼，游子梦初晓。shān cūn niǎo yè tí，yóu zi mèng chū xiǎo。凌晨复驱车，寒风摇树杪。líng chén fù qū chē，hán fēng yáo shù miǎo。回首一天涯，孤飞云缥缈。huí shǒu yī tiān yá，gū fēi yún piāo miǎo。将以思古人，令我心如捣。jiāng yǐ sī gǔ rén，lìng wǒ xīn rú dǎo。一养轻三公，胡为涉远道。yī yǎng qīng sān gōng，hú wèi shè yuǎn dào。归去娱北堂，菽水堪终老。guī qù yú běi táng，shū shuǐ kān zhōng lǎo。

秋兴

明：贺一弘

西风动高林，竦然惊非昨。xī fēng dòng gāo lín，sǒng rán jīng fēi zuó。时序迫相催，朱颜日销铄。shí xù pò xiāng cuī，zhū yán rì xiāo shuò。素心将谓何，而今乃落落。sù xīn jiāng wèi hé，ér jīn nǎi luò luò。进不跻云霄，退不遁丘壑。jìn bù jī yún xiāo，tuì bù dùn qiū hè。栖栖度年华，何时偿宿约。qī qī dù nián huá，hé shí cháng sù yuē。闲且一登楼，对景引杯酌。xián qiě yī dēng lóu，duì jǐng yǐn bēi zhuó。

晚发蕲州

明：贺一弘

薄暮度蕲阳，泛泛楚天涯。báo mù dù qí yáng，fàn fàn chǔ tiān yá。白蘋起秋风，新月下江湄。bái píng qǐ qiū fēng，xīn yuè xià jiāng méi。星象碧潭映，清夜如何其。xīng xiàng bì tán yìng，qīng yè rú hé qí。自揣非鉴衡，何以酬相知。zì chuāi fēi jiàn héng，hé yǐ chóu xiāng zhī。楚材洵多杰，所怜贵真奇。chǔ cái xún duō jié，suǒ lián guì zhēn qí。誓将殚心力，搜罗不遐遗。shì jiāng dān xīn lì，sōu luó bù xiá yí。献之明天子，济济辅昌期。xiàn zhī míng tiān zi，jì jì fǔ chāng qī。

青闺

明：贺一弘

妾有绿绮琴，结发已能鼓。qiè yǒu lǜ qǐ qín，jié fā yǐ néng gǔ。曲奏古遗音，宫商按新谱。qū zòu gǔ yí yīn，gōng shāng àn xīn pǔ。携之嫁良人，永期偕凤侣。xié zhī jià liáng rén，yǒng qī xié fèng lǚ。焉知一别离，十载不复顾。yān zhī yī bié lí，shí zài bù fù gù。园林花自春，青眼何时觑。yuán lín huā zì chūn，qīng yǎn hé shí qù。我欲操离鸾，一以幽怀诉。wǒ yù cāo lí luán，yī yǐ yōu huái sù。殷勤托东风，吹上长安去。yīn qín tuō dōng fēng，chuī shàng zhǎng ān qù。

青闺

明：贺一弘

忆昔初嫁时，恩爱两不乖。yì xī chū jià shí，ēn ài liǎng bù guāi。别来几十年，空阁对妆台。bié lái jǐ shí nián，kōng gé duì zhuāng tái。朝间鹊声频，果有尺素来。cháo jiān què shēng pín，guǒ yǒu chǐ sù lái。长跪启重缄，愁颜忽然开。zhǎng guì qǐ zhòng jiān，chóu yán hū rán kāi。既云长相思，肯弃妾浮埃。jì yún zhǎng xiāng sī，kěn qì qiè fú āi。感此秉心坚，中夜却徘徊。gǎn cǐ bǐng xīn jiān，zhōng yè què pái huái。愿言效黄鸟，衔珠投君怀。yuàn yán xiào huáng niǎo，xián zhū tóu jūn huái。

青闺

明：贺一弘

游子出门庭，意气轻离别。yóu zi chū mén tíng，yì qì qīng lí bié。男儿志四方，弃捐何足说。nán ér zhì sì fāng，qì juān hé zú shuō。但愿登青云，曳裾黄金阙。dàn yuàn dēng qīng yún，yè jū huáng jīn quē。誓莫负生平，远慰薄命妾。shì mò fù shēng píng，yuǎn wèi báo mìng qiè。洛阳洵多花，寄言莫攀折。luò yáng xún duō huā，jì yán mò pān zhé。韶姿娱目前，经时欲消歇。sháo zī yú mù qián，jīng shí yù xiāo xiē。何如岁寒松，苍苍不改节。hé rú suì hán sōng，cāng cāng bù gǎi jié。