古诗词 - 中国最美古诗词

高阳台

明白梨花，昏黄杨柳，生来都会魂消。míng bái lí huā，hūn huáng yáng liǔ，shēng lái dōu huì hún xiāo。如雪如丝，一般各度春宵。rú xuě rú sī，yī bān gè dù chūn xiāo。重门深闭葳蕤锁，只相思、梦不关牢。zhòng mén shēn bì wēi ruí suǒ，zhǐ xiāng sī mèng bù guān láo。漏迢迢。lòu tiáo tiáo。醒也今朝，睡也今朝。xǐng yě jīn cháo，shuì yě jīn cháo。铜盘尚记承红泪，记封题、罗帕湿裹鲛绡。tóng pán shàng jì chéng hóng lèi，jì fēng tí luó pà shī guǒ jiāo xiāo。愁煞双鳞，何曾信息如潮。chóu shā shuāng lín，hé céng xìn xī rú cháo。人间容易裴航老，盼云英、目断蓝桥。rén jiān róng yì péi háng lǎo，pàn yún yīng mù duàn lán qiáo。尽无聊。jǐn wú liáo。酒尽三杯，烛换三条。jiǔ jǐn sān bēi，zhú huàn sān tiáo。

苏幕遮

清：赵庆熹

鬓丝丝，香缕缕，深院黄昏，独自和灯语。bìn sī sī，xiāng lǚ lǚ，shēn yuàn huáng hūn，dú zì hé dēng yǔ。帘外东风天又雨，昨夜春归，梦也今朝去。lián wài dōng fēng tiān yòu yǔ，zuó yè chūn guī，mèng yě jīn cháo qù。枕衾寒，更漏数，还是芭蕉，解得侬心苦。zhěn qīn hán，gèng lòu shù，hái shì bā jiāo，jiě dé nóng xīn kǔ。一句一声相对诉，隔个窗纱，说到天明住。yī jù yī shēng xiāng duì sù，gé gè chuāng shā，shuō dào tiān míng zhù。

鹊桥仙·秋荷

清：赵庆熹

一宵儿雨，一宵儿露，不管红衣凉死。yī xiāo ér yǔ，yī xiāo ér lù，bù guǎn hóng yī liáng sǐ。晓来秋水照明妆，已换了、当时梳洗。xiǎo lái qiū shuǐ zhào míng zhuāng，yǐ huàn le dāng shí shū xǐ。丝还相结，心还带苦，到老依然并蒂。sī hái xiāng jié，xīn hái dài kǔ，dào lǎo yī rán bìng dì。累他扶病立西风，多分那、鸳鸯不是。lèi tā fú bìng lì xī fēng，duō fēn nà yuān yāng bù shì。

陌上花病中春去有感

清：赵庆熹

流光去也，斜阳红处一丝留定。liú guāng qù yě，xié yáng hóng chù yī sī liú dìng。草断虹桥，前度踏青心冷。cǎo duàn hóng qiáo，qián dù tà qīng xīn lěng。东风吹得松无力，不把柳花团紧。dōng fēng chuī dé sōng wú lì，bù bǎ liǔ huā tuán jǐn。但湖楼四面，阴阴飞絮，绿烟低暝。dàn hú lóu sì miàn，yīn yīn fēi xù，lǜ yān dī míng。忆年来纵酒，罗衣才试，便有画船鸥订。yì nián lái zòng jiǔ，luó yī cái shì，biàn yǒu huà chuán ōu dìng。旧梦重寻，一树熟梅黄尽。jiù mèng zhòng xún，yī shù shú méi huáng jǐn。行云逝水，知何意，谁教惜春人病。xíng yún shì shuǐ，zhī hé yì，shuí jiào xī chūn rén bìng。下帘钩，燕子雕梁，不语日高昼静。xià lián gōu，yàn zi diāo liáng，bù yǔ rì gāo zhòu jìng。

醉太平

清：赵庆熹

花香水香。huā xiāng shuǐ xiāng。风凉雨凉。fēng liáng yǔ liáng。青荷叶不多长。qīng hé yè bù duō zhǎng。覆鸳鸯一双。fù yuān yāng yī shuāng。桥西碧窗。qiáo xī bì chuāng。桥南画廊。qiáo nán huà láng。绿阴阴里红墙。lǜ yīn yīn lǐ hóng qiáng。是谁家女郎。shì shuí jiā nǚ láng。

水龙吟·过孤山怀林处士

清：赵庆熹

月明仙鹤飞来，孤山山上人吹笛。yuè míng xiān hè fēi lái，gū shān shān shàng rén chuī dí。一湖云水，两堤烟草，四山花石。yī hú yún shuǐ，liǎng dī yān cǎo，sì shān huā shí。漱雪心清，餐霞肌冷，个人无匹。shù xuě xīn qīng，cān xiá jī lěng，gè rén wú pǐ。便茂陵老去，玉簪殉土，终不上、相如册。biàn mào líng lǎo qù，yù zān xùn tǔ，zhōng bù shàng xiāng rú cè。尚有玉梅相识，好姻缘、古今难得。shàng yǒu yù méi xiāng shí，hǎo yīn yuán gǔ jīn nán dé。笑他苏小寻郎，桥畔香车油壁。xiào tā sū xiǎo xún láng，qiáo pàn xiāng chē yóu bì。菊蕊煎茶，渌波酿酒，陪君苏白。jú ruǐ jiān chá，lù bō niàng jiǔ，péi jūn sū bái。想天寒、竹里诗魂，可许我、呼而出。xiǎng tiān hán zhú lǐ shī hún，kě xǔ wǒ hū ér chū。

洞仙歌·送晋竹之江南

清：赵庆熹

乌篷艇子，有两枝柔橹。wū péng tǐng zi，yǒu liǎng zhī róu lǔ。一路青山画眉妩，正江南叶落，酒味初浓，霜天好，飞尽吴娘六柱。yī lù qīng shān huà méi wǔ，zhèng jiāng nán yè luò，jiǔ wèi chū nóng，shuāng tiān hǎo，fēi jǐn wú niáng liù zhù。相思红豆曲，画壁旗亭，此去双鬟定须顾。xiāng sī hóng dòu qū，huà bì qí tíng，cǐ qù shuāng huán dìng xū gù。记取夜深时，明月枫桥，曾照我、泪痕揩处。jì qǔ yè shēn shí，míng yuè fēng qiáo，céng zhào wǒ lèi hén kāi chù。算鬓影衣香易魂销，休忘却、西湖梅花待汝。suàn bìn yǐng yī xiāng yì hún xiāo，xiū wàng què xī hú méi huā dài rǔ。

苏幕遮

清：赵庆熹

玉阑干，金屈戌，帘外长廊，廊响弓弓屧。yù lán gàn，jīn qū xū，lián wài zhǎng láng，láng xiǎng gōng gōng xiè。鬓影春云衫影雪，如水裙拖，幅幅相思褶。bìn yǐng chūn yún shān yǐng xuě，rú shuǐ qún tuō，fú fú xiāng sī zhě。阮弦松，笙字涩，心上烧香，香上心先灭。ruǎn xián sōng，shēng zì sè，xīn shàng shāo xiāng，xiāng shàng xīn xiān miè。安得返魂枝底叶，便作青虫，也褪花蝴蝶。ān dé fǎn hún zhī dǐ yè，biàn zuò qīng chóng，yě tuì huā hú dié。

摸鱼儿·姚秋芷姑丈复有楚北之行填此赠别

清：赵庆熹

不多时霜痕遍糁，满山红了乌桕。bù duō shí shuāng hén biàn sǎn，mǎn shān hóng le wū jiù。斜阳怕照人离别，几日浓云絮厚。xié yáng pà zhào rén lí bié，jǐ rì nóng yún xù hòu。潘鬓瘦已秋老，荷花丝断鸳鸯藕。pān bìn shòu yǐ qiū lǎo，hé huā sī duàn yuān yāng ǒu。销魂还又。xiāo hún hái yòu。又柔橹枝枝，峭帆叶叶，重过汉江口。yòu róu lǔ zhī zhī，qiào fān yè yè，zhòng guò hàn jiāng kǒu。天涯路，颇忆雨窗灯牗。tiān yá lù，pǒ yì yǔ chuāng dēng yǒu。恼人情味如酒。nǎo rén qíng wèi rú jiǔ。当初尚道邮程苦，何况泪沾衫袖。dāng chū shàng dào yóu chéng kǔ，hé kuàng lèi zhān shān xiù。频执手。pín zhí shǒu。说我亦、相如卧病文园久。shuō wǒ yì xiāng rú wò bìng wén yuán jiǔ。临行话旧，有潭水汪伦，匡庐李白，寄语问安否。lín xíng huà jiù，yǒu tán shuǐ wāng lún，kuāng lú lǐ bái，jì yǔ wèn ān fǒu。

忆萝月自锄明月种梅花图

清：赵庆熹

梨云冻碎，斸得冰痕脆。lí yún dòng suì，zhǔ dé bīng hén cuì。香影满庭天似水。xiāng yǐng mǎn tíng tiān shì shuǐ。此刻嫦娥也睡。cǐ kè cháng é yě shuì。一锄鸦嘴轻持，补来篱落横枝。yī chú yā zuǐ qīng chí，bǔ lái lí luò héng zhī。若问种花年月，除非仙鹤能知。ruò wèn zhǒng huā nián yuè，chú fēi xiān hè néng zhī。

水龙吟·秋晚过城东有感

清：赵庆熹

夕阳一阵盘鸦，西风落叶吹如纸。xī yáng yī zhèn pán yā，xī fēng luò yè chuī rú zhǐ。明霞断处，角声寒堞，钟声古寺。míng xiá duàn chù，jiǎo shēng hán dié，zhōng shēng gǔ sì。十里河桥，万家檐瓦，月街灯市。shí lǐ hé qiáo，wàn jiā yán wǎ，yuè jiē dēng shì。渐南园霜满，黄花过了，闲经过，魂销起。jiàn nán yuán shuāng mǎn，huáng huā guò le，xián jīng guò，hún xiāo qǐ。一样湖山位置。yī yàng hú shān wèi zhì。尽繁华水流云逝。jǐn fán huá shuǐ liú yún shì。玉牌诗没，珠襦匣冷，吊残宫址。yù pái shī méi，zhū rú xiá lěng，diào cán gōng zhǐ。瓦子勾栏，板儿门巷，酒楼银宁。wǎ zi gōu lán，bǎn ér mén xiàng，jiǔ lóu yín níng。但歌沈舞榭，更无人忆，话当年事。dàn gē shěn wǔ xiè，gèng wú rén yì，huà dāng nián shì。

凤凰台上忆吹箫·樊慈花室叶织卿夫人遗卷

清：赵庆熹

碧月无声，银河有影，佩环飞去瑶天。bì yuè wú shēng，yín hé yǒu yǐng，pèi huán fēi qù yáo tiān。料彩鸾、人世住不多年。liào cǎi luán rén shì zhù bù duō nián。几幅淡螺残墨，空剩下、香冷云笺。jǐ fú dàn luó cán mò，kōng shèng xià xiāng lěng yún jiān。君知否，从来好梦，只合如烟。jūn zhī fǒu，cóng lái hǎo mèng，zhǐ hé rú yān。仙仙。xiān xiān。九张机下，闻说道、秋星曾坠凉筵。jiǔ zhāng jī xià，wén shuō dào qiū xīng céng zhuì liáng yán。奈玉虹桥卸，鹊也难填。nài yù hóng qiáo xiè，què yě nán tián。便是荀郎情厚，怎禁得、泪泻红铅。biàn shì xún láng qíng hòu，zěn jìn dé lèi xiè hóng qiān。东风峭，琅然一声，吹断琴弦。dōng fēng qiào，láng rán yī shēng，chuī duàn qín xián。

疏影·魏滋伯大涤山房读书图

清：赵庆熹

一间老屋，在万山深处，四面皆竹。yī jiān lǎo wū，zài wàn shān shēn chù，sì miàn jiē zhú。竹里开门，流水声中，有人把卷初读。zhú lǐ kāi mén，liú shuǐ shēng zhōng，yǒu rén bǎ juǎn chū dú。琅嬛自昔偷游去，正洞口痴龙眠熟。láng huán zì xī tōu yóu qù，zhèng dòng kǒu chī lóng mián shú。想书中、乱走红蟫，仙字也都盈腹。xiǎng shū zhōng luàn zǒu hóng yín，xiān zì yě dōu yíng fù。试看夕阳天外，芙蓉十二朵，朵朵寒绿。shì kàn xī yáng tiān wài，fú róng shí èr duǒ，duǒ duǒ hán lǜ。便欲将身，画里寻诗，也算片时清福。biàn yù jiāng shēn，huà lǐ xún shī，yě suàn piàn shí qīng fú。南湖此去无多路，恰笑我、未能免俗。nán hú cǐ qù wú duō lù，qià xiào wǒ wèi néng miǎn sú。问几时瘦袜宽鞋，来与白云相逐。wèn jǐ shí shòu wà kuān xié，lái yǔ bái yún xiāng zhú。

摸鱼儿·又题绿天觅句图

清：赵庆熹

绿阴阴、嫩凉如水，西风好个庭院。lǜ yīn yīn nèn liáng rú shuǐ，xī fēng hǎo gè tíng yuàn。一间矮屋乌篷样，种得芭蕉叶满。yī jiān ǎi wū wū péng yàng，zhǒng dé bā jiāo yè mǎn。窗六扇，把格子玻璃，浅碧文纱换。chuāng liù shàn，bǎ gé zi bō lí，qiǎn bì wén shā huàn。寒阴隔断。hán yīn gé duàn。正石磴科头，花廊叉手，丫髻小僮伴。zhèng shí dèng kē tóu，huā láng chā shǒu，yā jì xiǎo tóng bàn。西窗夜、尚忆雨声零乱。xī chuāng yè shàng yì yǔ shēng líng luàn。一枝红烛烧短。yī zhī hóng zhú shāo duǎn。当时我道凄凉煞，料是君应听惯。dāng shí wǒ dào qī liáng shā，liào shì jūn yīng tīng guàn。愁不管。chóu bù guǎn。有天外飞来、仙语都成串。yǒu tiān wài fēi lái xiān yǔ dōu chéng chuàn。吟情未倦。yín qíng wèi juàn。便香字蟠灰茶烟散。biàn xiāng zì pán huī chá yān sàn。缕翠影，画帘卷。lǚ cuì yǐng，huà lián juǎn。

石湖仙·又题花滩渔唱词稿并怀其楼居之胜

清：赵庆熹

花滩渔唱，认红树溪边，天影云荡。huā tān yú chàng，rèn hóng shù xī biān，tiān yǐng yún dàng。云外结诗楼，倚楼人悠然运想。yún wài jié shī lóu，yǐ lóu rén yōu rán yùn xiǎng。沙鸥都熟，画半顷凉波相让。shā ōu dōu shú，huà bàn qǐng liáng bō xiāng ràng。闲放。xián fàng。喜此间，水竹无恙。xǐ cǐ jiān，shuǐ zhú wú yàng。前林几家老屋，正斜阳当门晒网。qián lín jǐ jiā lǎo wū，zhèng xié yáng dāng mén shài wǎng。一笛西风，吹得青山都响。yī dí xī fēng，chuī dé qīng shān dōu xiǎng。酒醒阑凭，梦回月上。jiǔ xǐng lán píng，mèng huí yuè shàng。句如飞桨。jù rú fēi jiǎng。才一晌。cái yī shǎng。高歌已拍仙掌。gāo gē yǐ pāi xiān zhǎng。

苏幕遮

清：赵庆熹

雨声多，梧叶坠，点点相思，点点相思泪。yǔ shēng duō，wú yè zhuì，diǎn diǎn xiāng sī，diǎn diǎn xiāng sī lèi。贫里相如秋更累，得酒偏难，得酒偏难醉。pín lǐ xiāng rú qiū gèng lèi，dé jiǔ piān nán，dé jiǔ piān nán zuì。鼓三通，灯一穗。gǔ sān tōng，dēng yī suì。入夜还愁，入夜还愁睡。rù yè hái chóu，rù yè hái chóu shuì。四壁寒虫心叫碎，梦也全无，梦也全无谓。sì bì hán chóng xīn jiào suì，mèng yě quán wú，mèng yě quán wú wèi。

生查子

清：赵庆熹

青溪几尺长，中有双枝橹。qīng xī jǐ chǐ zhǎng，zhōng yǒu shuāng zhī lǔ。杨柳小于人，便解留船住。yáng liǔ xiǎo yú rén，biàn jiě liú chuán zhù。歌声按暮云，酒气蒸香雾。gē shēng àn mù yún，jiǔ qì zhēng xiāng wù。又落碧桃花，红了来时路。yòu luò bì táo huā，hóng le lái shí lù。

高阳台·渡河后寄家书有作

清：赵庆熹

鼠影窥灯，鸡声叫月，马蹄催送征轮。shǔ yǐng kuī dēng，jī shēng jiào yuè，mǎ tí cuī sòng zhēng lún。才渡黄河，梦儿也阻三分。cái dù huáng hé，mèng ér yě zǔ sān fēn。春宵寒暖凭谁问，况霜花、满地如银。chūn xiāo hán nuǎn píng shuí wèn，kuàng shuāng huā mǎn dì rú yín。得知他、烛烬香销，几个黄昏。dé zhī tā zhú jìn xiāng xiāo，jǐ gè huáng hūn。来时只说长安远，便长安不远，说总销魂。lái shí zhǐ shuō zhǎng ān yuǎn，biàn zhǎng ān bù yuǎn，shuō zǒng xiāo hún。一月程途，今宵已过三旬。yī yuè chéng tú，jīn xiāo yǐ guò sān xún。平生烂醉浑闲事，到天涯、薄酒难醺。píng shēng làn zuì hún xián shì，dào tiān yá báo jiǔ nán xūn。可怜人，我盼云鸿，卿盼波鳞。kě lián rén，wǒ pàn yún hóng，qīng pàn bō lín。

摸鱼儿·梅花

清：赵庆熹

易销魂，一枝凉笛，凭谁石榻三弄。yì xiāo hún，yī zhī liáng dí，píng shuí shí tà sān nòng。东风约住轻寒信，深怕夜来吹猛。dōng fēng yuē zhù qīng hán xìn，shēn pà yè lái chuī měng。花似梦，却寸寸横枝，万朵梨云冻。huā shì mèng，què cùn cùn héng zhī，wàn duǒ lí yún dòng。碧天无缝。bì tiān wú fèng。算如水清阴，除他修竹，只有月明共。suàn rú shuǐ qīng yīn，chú tā xiū zhú，zhǐ yǒu yuè míng gòng。江南好，好在鹤房仙陇，孤山山上曾种。jiāng nán hǎo，hǎo zài hè fáng xiān lǒng，gū shān shān shàng céng zhǒng。翠禽小集香深处，不羡钗头幺风。cuì qín xiǎo jí xiāng shēn chù，bù xiàn chāi tóu yāo fēng。帘影动。lián yǐng dòng。看雪片飞来，恰补苍苔空。kàn xuě piàn fēi lái，qià bǔ cāng tái kōng。不归谁送。bù guī shuí sòng。记酒醒今宵，玉人何处，蝴蝶满衫重。jì jiǔ xǐng jīn xiāo，yù rén hé chù，hú dié mǎn shān zhòng。

高阳台·夜雨不寐

清：赵庆熹

细咽风砧，缓敲檐铁，无端作出声声。xì yàn fēng zhēn，huǎn qiāo yán tiě，wú duān zuò chū shēng shēng。透薄窗纱，偏生不肯天明。tòu báo chuāng shā，piān shēng bù kěn tiān míng。芭蕉自说凄凉语，又何尝、必要人听。bā jiāo zì shuō qī liáng yǔ，yòu hé cháng bì yào rén tīng。奈多情，至此魂销，入耳偏清。nài duō qíng，zhì cǐ hún xiāo，rù ěr piān qīng。衫边记起斑斑泪，记秋江夜泊，枕上潮生。shān biān jì qǐ bān bān lèi，jì qiū jiāng yè pō，zhěn shàng cháo shēng。一样无聊，乌篷换了青灯。yī yàng wú liáo，wū péng huàn le qīng dēng。常时惯说侬多梦，恁今宵、作也难成。cháng shí guàn shuō nóng duō mèng，nèn jīn xiāo zuò yě nán chéng。一更更，容易教人，候到鸡鸣。yī gèng gèng，róng yì jiào rén，hòu dào jī míng。