古诗词 - 中国最美古诗词

题唐德明建一斋

城南前江后山趾，竹斋正对寒江启。chéng nán qián jiāng hòu shān zhǐ，zhú zhāi zhèng duì hán jiāng qǐ。不嫌渔火乱书灯，只苦橹声惊睡美。bù xián yú huǒ luàn shū dēng，zhǐ kǔ lǔ shēng jīng shuì měi。平生刺头钻故纸，晚知此道无多子。píng shēng cì tóu zuān gù zhǐ，wǎn zhī cǐ dào wú duō zi。从渠散漫汗牛书，笑倚江枫弄江水。cóng qú sàn màn hàn niú shū，xiào yǐ jiāng fēng nòng jiāng shuǐ。

泊冷水浦

宋：杨万里

前夕放船湘口步，约到衡州来日午。qián xī fàng chuán xiāng kǒu bù，yuē dào héng zhōu lái rì wǔ。五程一减作三程，谢渠江涨半篙清。wǔ chéng yī jiǎn zuò sān chéng，xiè qú jiāng zhǎng bàn gāo qīng。今日雨来三四五，又闭疏篷听暮雨。jīn rì yǔ lái sān sì wǔ，yòu bì shū péng tīng mù yǔ。长年商量泊船所，雨外青山更青处。zhǎng nián shāng liàng pō chuán suǒ，yǔ wài qīng shān gèng qīng chù。

送抹利花与庆长

宋：杨万里

江梅去去木犀晚，萱草石榴刺人眼。jiāng méi qù qù mù xī wǎn，xuān cǎo shí liú cì rén yǎn。抹利独立幽更佳，龙涎避香雪避花。mǒ lì dú lì yōu gèng jiā，lóng xián bì xiāng xuě bì huā。朝来无热夜凉甚，急遣山童问花信。cháo lái wú rè yè liáng shén，jí qiǎn shān tóng wèn huā xìn。一枝带雨折来归，走送诗人觅好诗。yī zhī dài yǔ zhé lái guī，zǒu sòng shī rén mì hǎo shī。

赴调宿白沙渡族叔文远携酒追送走笔取别

宋：杨万里

扁舟斜缆白沙虚，欲行未发小踟蹰。biǎn zhōu xié lǎn bái shā xū，yù xíng wèi fā xiǎo chí chú。吾家子云来得得，为携碧酒买白鱼。wú jiā zi yún lái dé dé，wèi xié bì jiǔ mǎi bái yú。谊风多年冷似铁，非公其谁主风月。yì fēng duō nián lěng shì tiě，fēi gōng qí shuí zhǔ fēng yuè。尊前醉倒定不嗔，同来多半个中人。zūn qián zuì dào dìng bù chēn，tóng lái duō bàn gè zhōng rén。

醉后题壁

宋：杨万里

夜寒星斗挂屋椽，我辈把酒不问天。yè hán xīng dòu guà wū chuán，wǒ bèi bǎ jiǔ bù wèn tiān。语声未怕惊天上，只愁惊起白鸥眠。yǔ shēng wèi pà jīng tiān shàng，zhǐ chóu jīng qǐ bái ōu mián。

宿杨塘店

宋：杨万里

吾生行路何时了，旧馆重来身渐老。wú shēng xíng lù hé shí le，jiù guǎn zhòng lái shēn jiàn lǎo。路旁松桂只十年，如今修修旧小小。lù páng sōng guì zhǐ shí nián，rú jīn xiū xiū jiù xiǎo xiǎo。昨宵宿处又云边，来宵还似今宵然。zuó xiāo sù chù yòu yún biān，lái xiāo hái shì jīn xiāo rán。陈迹更待俯仰间，有酒不饮要称贤。chén jì gèng dài fǔ yǎng jiān，yǒu jiǔ bù yǐn yào chēng xián。

蒋莲店有书柳子厚寄吴武陵琴诗三读敬哦五言

宋：杨万里

秋晴得凉行，壁阅遇佳读。qiū qíng dé liáng xíng，bì yuè yù jiā dú。已咽犹馀滋，将烬忽剩馥。yǐ yàn yóu yú zī，jiāng jìn hū shèng fù。语妙古未多，听难今良独。yǔ miào gǔ wèi duō，tīng nán jīn liáng dú。追诵惜去眼，信步遑拟足。zhuī sòng xī qù yǎn，xìn bù huáng nǐ zú。惊心一鸟鸣，隔溪两峰绿。jīng xīn yī niǎo míng，gé xī liǎng fēng lǜ。

濠原路中

宋：杨万里

长亭短亭三复五，总是儿时行底路。zhǎng tíng duǎn tíng sān fù wǔ，zǒng shì ér shí xíng dǐ lù。尚忆天寒日小黄，先君前行我后顾。shàng yì tiān hán rì xiǎo huáng，xiān jūn qián xíng wǒ hòu gù。如今悲不为涂穷，病雁孤飞失老鸿。rú jīn bēi bù wèi tú qióng，bìng yàn gū fēi shī lǎo hóng。三年闭户松风里，行路又还从此始。sān nián bì hù sōng fēng lǐ，xíng lù yòu hái cóng cǐ shǐ。

连岭遇雨

宋：杨万里

肩舆正好看山色，雨里两窗开不得。jiān yú zhèng hǎo kàn shān sè，yǔ lǐ liǎng chuāng kāi bù dé。此外只有书可观，斜点又来湿书册。cǐ wài zhǐ yǒu shū kě guān，xié diǎn yòu lái shī shū cè。一月秋晴一月泥，南翁此谚似可疑。yī yuè qiū qíng yī yuè ní，nán wēng cǐ yàn shì kě yí。山寒却要日暴背，吾衰不用雨催诗。shān hán què yào rì bào bèi，wú shuāi bù yòng yǔ cuī shī。

和吴伯承提宫孟冬风雨

宋：杨万里

旧雨新更寒，昼歇夜复陨。jiù yǔ xīn gèng hán，zhòu xiē yè fù yǔn。我行十日泥，屦迹故未泯。wǒ xíng shí rì ní，jù jì gù wèi mǐn。吟声正酸苦，已似琴促轸。yín shēng zhèng suān kǔ，yǐ shì qín cù zhěn。更遭雪作祟，不由弦不紧。gèng zāo xuě zuò suì，bù yóu xián bù jǐn。与公无诗债，何得便见窘。yǔ gōng wú shī zhài，hé dé biàn jiàn jiǒng。半生领盛名，一面辱倾囷。bàn shēng lǐng shèng míng，yī miàn rǔ qīng qūn。眼底过浮云，谁见柳下悯。yǎn dǐ guò fú yún，shuí jiàn liǔ xià mǐn。觅句许奇险，有底恼肝肾。mì jù xǔ qí xiǎn，yǒu dǐ nǎo gān shèn。开怀爱我多，落笔为渠尽。kāi huái ài wǒ duō，luò bǐ wèi qú jǐn。独怜禾头湿，可欢不可哂。dú lián hé tóu shī，kě huān bù kě shěn。

题清江胡民瞻忍堂

宋：杨万里

俗物茫茫奈我何，儿女昵昵不用呵。sú wù máng máng nài wǒ hé，ér nǚ nì nì bù yòng hē。先生笑问有酒么，醉来得句自长哦。xiān shēng xiào wèn yǒu jiǔ me，zuì lái dé jù zì zhǎng ó。家风孝友春风软，床无黄金且青简。jiā fēng xiào yǒu chūn fēng ruǎn，chuáng wú huáng jīn qiě qīng jiǎn。君不见多愁多恼张公艺，枉却御前百馀字。jūn bù jiàn duō chóu duō nǎo zhāng gōng yì，wǎng què yù qián bǎi yú zì。

都下和同舍客李元老承信赠诗之韵

宋：杨万里

论交何必星霜久，白头得似倾盖友。lùn jiāo hé bì xīng shuāng jiǔ，bái tóu dé shì qīng gài yǒu。长安市上李将军，挽弓旧不论石斗。zhǎng ān shì shàng lǐ jiāng jūn，wǎn gōng jiù bù lùn shí dòu。只今有子似渠长，清夜读书雪边牖。zhǐ jīn yǒu zi shì qú zhǎng，qīng yè dú shū xuě biān yǒu。云端烽烟半点无，怪来将军不好武。yún duān fēng yān bàn diǎn wú，guài lái jiāng jūn bù hǎo wǔ。遗我骊珠三百颗，字字镌镵未曾苟。yí wǒ lí zhū sān bǎi kē，zì zì juān chán wèi céng gǒu。得得且看钱塘潮，莫莫言攀渭城柳。dé dé qiě kàn qián táng cháo，mò mò yán pān wèi chéng liǔ。朝家金印斗样大，情知不上书生肘。cháo jiā jīn yìn dòu yàng dà，qíng zhī bù shàng shū shēng zhǒu。儒冠多误侬饱谙，毛锥焉用君知否。rú guān duō wù nóng bǎo ān，máo zhuī yān yòng jūn zhī fǒu。便应早请终军缨，径须系取单于首。biàn yīng zǎo qǐng zhōng jūn yīng，jìng xū xì qǔ dān yú shǒu。居延蒲类水如天，吹作春风一杯酒。jū yán pú lèi shuǐ rú tiān，chuī zuò chūn fēng yī bēi jiǔ。归来冠剑上凌烟，剩作功名落人口。guī lái guān jiàn shàng líng yān，shèng zuò gōng míng luò rén kǒu。如何收敛许光芒，也趁槐花黄里走。rú hé shōu liǎn xǔ guāng máng，yě chèn huái huā huáng lǐ zǒu。献璞虽真不救胫，绝弦何如只停手。xiàn pú suī zhēn bù jiù jìng，jué xián hé rú zhǐ tíng shǒu。人生匹似风中花，荣瘁升沉岂非偶。rén shēng pǐ shì fēng zhōng huā，róng cuì shēng chén qǐ fēi ǒu。与君早赋归去来，名垂万古知何有。yǔ jūn zǎo fù guī qù lái，míng chuí wàn gǔ zhī hé yǒu。不如耳热歌呜呜，醉帽欹倾衣不纽。bù rú ěr rè gē wū wū，zuì mào yī qīng yī bù niǔ。诗流唱和秋虫鸣，僧房问答狮子吼。shī liú chàng hé qiū chóng míng，sēng fáng wèn dá shī zi hǒu。尽令俗客不妨来，白眼相看勿分剖。jǐn lìng sú kè bù fáng lái，bái yǎn xiāng kàn wù fēn pōu。

三辰砚屏歌

宋：杨万里

天小紫，日淡红，月光正与日相通。tiān xiǎo zǐ，rì dàn hóng，yuè guāng zhèng yǔ rì xiāng tōng。一星雪白大于黍，走近月旁无半武。yī xīng xuě bái dà yú shǔ，zǒu jìn yuè páng wú bàn wǔ。吾闻三辰不并明，如何日中见月星。wú wén sān chén bù bìng míng，rú hé rì zhōng jiàn yuè xīng。霜后梨花定非瑞，春秋获麟不应贵。shuāng hòu lí huā dìng fēi ruì，chūn qiū huò lín bù yīng guì。君不见八月十五夜向晨，东方亭亭升火轮，西有玉李伴金盆。jūn bù jiàn bā yuè shí wǔ yè xiàng chén，dōng fāng tíng tíng shēng huǒ lún，xī yǒu yù lǐ bàn jīn pén。是时三辰正如许，君不着眼君莫论。shì shí sān chén zhèng rú xǔ，jūn bù zhe yǎn jūn mò lùn。吾家大阮嗜文字，看书到晓那能睡。wú jiā dà ruǎn shì wén zì，kàn shū dào xiǎo nà néng shuì。三辰并光射窗几，影落砚屏不容洗。sān chén bìng guāng shè chuāng jǐ，yǐng luò yàn píng bù róng xǐ。就中月轮景特奇，桂树可数叶与枝。jiù zhōng yuè lún jǐng tè qí，guì shù kě shù yè yǔ zhī。炯如秋水涵荇藻，天巧此岂人能为。jiǒng rú qiū shuǐ hán xìng zǎo，tiān qiǎo cǐ qǐ rén néng wèi。怀璧未为罪，借书未为痴。huái bì wèi wèi zuì，jiè shū wèi wèi chī。公当十袭古锦帕，如何传玩十手把，不防夜半有力者。gōng dāng shí xí gǔ jǐn pà，rú hé chuán wán shí shǒu bǎ，bù fáng yè bàn yǒu lì zhě。

胡英彦得欧阳公二帖盖训其子仲纯叔弼之语其一公自书之其一东坡书之英彦刻石以遗朋友吾叔父春卿得一本有诗谢英彦和焉万里用其韵以简英彦

宋：杨万里

圣处眇安在，谈者一何易。shèng chù miǎo ān zài，tán zhě yī hé yì。注瓦矜细巧，岑鼎丧良贵。zhù wǎ jīn xì qiǎo，cén dǐng sàng liáng guì。群儿有新舌，六学无故意。qún ér yǒu xīn shé，liù xué wú gù yì。向来孟韩息，不有欧苏继。xiàng lái mèng hán xī，bù yǒu ōu sū jì。庸知后死者，未渠乡愿弃。yōng zhī hòu sǐ zhě，wèi qú xiāng yuàn qì。同时鸱鸦噪，并起爪觜利。tóng shí chī yā zào，bìng qǐ zhǎo zī lì。两公察膏肓，与世作姜桂。liǎng gōng chá gāo huāng，yǔ shì zuò jiāng guì。挟山初作难，破竹忽乘势。xié shān chū zuò nán，pò zhú hū chéng shì。双明日配月，再立仁与义。shuāng míng rì pèi yuè，zài lì rén yǔ yì。我有香一瓣，恨不生并世。wǒ yǒu xiāng yī bàn，hèn bù shēng bìng shì。厥今圣域里，澹叟真守器。jué jīn shèng yù lǐ，dàn sǒu zhēn shǒu qì。怪来兰玉秀，渠以清白遗。guài lái lán yù xiù，qú yǐ qīng bái yí。当家有学林，满腹惟典记。dāng jiā yǒu xué lín，mǎn fù wéi diǎn jì。人间市井言，眼底寇雠视。rén jiān shì jǐng yán，yǎn dǐ kòu chóu shì。独于两公帖，费此半生喜。dú yú liǎng gōng tiē，fèi cǐ bàn shēng xǐ。麝煤叩山骨，卧听丁丁美。shè méi kòu shān gǔ，wò tīng dīng dīng měi。令我竹林老，亦复拜嘉惠。lìng wǒ zhú lín lǎo，yì fù bài jiā huì。敢云赓绝唱，颇欲与兹事。gǎn yún gēng jué chàng，pǒ yù yǔ zī shì。朝来窗几爽，尽室问何瑞。cháo lái chuāng jǐ shuǎng，jǐn shì wèn hé ruì。宝帖更新诗，小子汝其志。bǎo tiē gèng xīn shī，xiǎo zi rǔ qí zhì。

寄题张钦夫春风楼

宋：杨万里

乐斋先生子张子，独立春风望洙泗。lè zhāi xiān shēng zi zhāng zi，dú lì chūn fēng wàng zhū sì。四海无人万古空，咏歌一声满天地。sì hǎi wú rén wàn gǔ kōng，yǒng gē yī shēng mǎn tiān dì。不应东阁胜东山，浮云于渠了不关。bù yīng dōng gé shèng dōng shān，fú yún yú qú le bù guān。只馀平生医国手，未忍旁观缩袖间。zhǐ yú píng shēng yī guó shǒu，wèi rěn páng guān suō xiù jiān。楼中古书积至斗，楼外春江绿如酒。lóu zhōng gǔ shū jī zhì dòu，lóu wài chūn jiāng lǜ rú jiǔ。权门得似圣门寒，万波横流独回首。quán mén dé shì shèng mén hán，wàn bō héng liú dú huí shǒu。向来沂上瑟声希，由求相顾只心知。xiàng lái yí shàng sè shēng xī，yóu qiú xiāng gù zhǐ xīn zhī。至今留取一转语，不知何咏亦何归。zhì jīn liú qǔ yī zhuǎn yǔ，bù zhī hé yǒng yì hé guī。

四印室长句效刘信夫作呈信夫

宋：杨万里

广文眼力自超然，作室题诗字字研。guǎng wén yǎn lì zì chāo rán，zuò shì tí shī zì zì yán。愤世嫉邪聊尔耳，未必崔君真鹤言。fèn shì jí xié liáo ěr ěr，wèi bì cuī jūn zhēn hè yán。涪州别驾亦浪语，渠家四印何曾铸。fú zhōu bié jià yì làng yǔ，qú jiā sì yìn hé céng zhù。漫向世人言养生，涪州却回宜州去。màn xiàng shì rén yán yǎng shēng，fú zhōu què huí yí zhōu qù。广文平生不解愁，只将诗句敌清秋。guǎng wén píng shēng bù jiě chóu，zhǐ jiāng shī jù dí qīng qiū。白浪如山风打头，江南江北一虚舟。bái làng rú shān fēng dǎ tóu，jiāng nán jiāng běi yī xū zhōu。坐上无毡惟有客，青灯枉草强边策。zuò shàng wú zhān wéi yǒu kè，qīng dēng wǎng cǎo qiáng biān cè。万言万当不如默，误人又指庭前柏。wàn yán wàn dāng bù rú mò，wù rén yòu zhǐ tíng qián bǎi。

和九叔知县昨游长句

宋：杨万里

诗穷不但两鬓霜，白发缘愁千丈长。shī qióng bù dàn liǎng bìn shuāng，bái fā yuán chóu qiān zhàng zhǎng。一年强半走道路，归来又见橘柚黄。yī nián qiáng bàn zǒu dào lù，guī lái yòu jiàn jú yòu huáng。不如南邻更此里，醉折梅花照溪水。bù rú nán lín gèng cǐ lǐ，zuì zhé méi huā zhào xī shuǐ。扶藜时蹑大阮踪，觅句深参少陵髓。fú lí shí niè dà ruǎn zōng，mì jù shēn cān shǎo líng suǐ。昨游过眼不可留，今朝欲再亦何由。zuó yóu guò yǎn bù kě liú，jīn cháo yù zài yì hé yóu。新诗已落万人口，不应更着锦囊收。xīn shī yǐ luò wàn rén kǒu，bù yīng gèng zhe jǐn náng shōu。

寄题邹公桥

宋：杨万里

吾侪一事办不曾，邹公一桥了此生。wú chái yī shì bàn bù céng，zōu gōng yī qiáo le cǐ shēng。省斋先生三大字，此桥便有千载意。shěng zhāi xiān shēng sān dà zì，cǐ qiáo biàn yǒu qiān zài yì。今年天亦与护持，桃花春水不多肥。jīn nián tiān yì yǔ hù chí，táo huā chūn shuǐ bù duō féi。济川题柱吾无梦，梦借新桥作钓矶。jì chuān tí zhù wú wú mèng，mèng jiè xīn qiáo zuò diào jī。

题萧端虚和乐堂

宋：杨万里

玉笥风回峡山雨，两公对床方软语。yù sì fēng huí xiá shān yǔ，liǎng gōng duì chuáng fāng ruǎn yǔ。少公一生吟样臞，长公半醉少公扶。shǎo gōng yī shēng yín yàng qú，zhǎng gōng bàn zuì shǎo gōng fú。白头兄弟不多有，面如橘红不关酒。bái tóu xiōng dì bù duō yǒu，miàn rú jú hóng bù guān jiǔ。紫荆花开连理枝，孝友未要时人知。zǐ jīng huā kāi lián lǐ zhī，xiào yǒu wèi yào shí rén zhī。

戊子正月六日雷雨感叹示寿仁子

宋：杨万里

今晨忽雷雨，天地又发春。jīn chén hū léi yǔ，tiān dì yòu fā chūn。草木閟红绿，生意察已欣。cǎo mù bì hóng lǜ，shēng yì chá yǐ xīn。蛰虫且徐动，馀寒未全仁。zhé chóng qiě xú dòng，yú hán wèi quán rén。先生起裹头，三叹一再颦。xiān shēng qǐ guǒ tóu，sān tàn yī zài pín。春风吹万物，不吹先生贫。chūn fēng chuī wàn wù，bù chuī xiān shēng pín。靖怨一束书，只博两裤尘。jìng yuàn yī shù shū，zhǐ bó liǎng kù chén。自倚文字工，竟取造物嗔。zì yǐ wén zì gōng，jìng qǔ zào wù chēn。小儿在傍笑，笑我浪苦辛。xiǎo ér zài bàng xiào，xiào wǒ làng kǔ xīn。去年作客子，椒柏羡主人。qù nián zuò kè zi，jiāo bǎi xiàn zhǔ rén。在家不差胜，更用愁此身。zài jiā bù chà shèng，gèng yòng chóu cǐ shēn。先生亦一莞，我不如儿真。xiān shēng yì yī guǎn，wǒ bù rú ér zhēn。为我满眼酤，不问醨与醇。wèi wǒ mǎn yǎn gū，bù wèn lí yǔ chún。杖头日百钱，无钱借诸邻。zhàng tóu rì bǎi qián，wú qián jiè zhū lín。不然衣可典，及此花柳新。bù rán yī kě diǎn，jí cǐ huā liǔ xīn。