古诗词 - 中国最美古诗词

赠法才师

才公南华别，不见八年许。cái gōng nán huá bié，bù jiàn bā nián xǔ。瓣香宗混融，只眼半唐举。bàn xiāng zōng hùn róng，zhǐ yǎn bàn táng jǔ。聊将笋蕨觜，戏作冠剑语。liáo jiāng sǔn jué zī，xì zuò guān jiàn yǔ。天还在壶中，云却归何处。tiān hái zài hú zhōng，yún què guī hé chù。

和陆务观见贺归馆之韵

宋：杨万里

君诗如精金，入手知价重。jūn shī rú jīng jīn，rù shǒu zhī jià zhòng。铸作鼎及鼒，所向一一中。zhù zuò dǐng jí zī，suǒ xiàng yī yī zhōng。我如驽并骥，夷涂不应共。wǒ rú nú bìng jì，yí tú bù yīng gòng。难追紫蛇电，徒掣青丝鞚。nán zhuī zǐ shé diàn，tú chè qīng sī kòng。折胶偶投漆，异榻岂同梦。zhé jiāo ǒu tóu qī，yì tà qǐ tóng mèng。不知清庙茅，可望明堂栋。bù zhī qīng miào máo，kě wàng míng táng dòng。平生怜坡老，高眼薄萧统。píng shēng lián pō lǎo，gāo yǎn báo xiāo tǒng。渠若有猗那，心肯师晋宋。qú ruò yǒu yī nà，xīn kěn shī jìn sòng。破琴聊再行，新笛正三弄。pò qín liáo zài xíng，xīn dí zhèng sān nòng。因君发狂言，湖山春已动。yīn jūn fā kuáng yán，hú shān chūn yǐ dòng。

五更过无锡县寄怀范参政尤侍郎

宋：杨万里

苏州欲见石湖老，到得苏州发更了。sū zhōu yù jiàn shí hú lǎo，dào dé sū zhōu fā gèng le。锡山欲见尤梁溪，过却锡山元不知。xī shān yù jiàn yóu liáng xī，guò què xī shān yuán bù zhī。起来灵岩在何许，回首惠山亦无处。qǐ lái líng yán zài hé xǔ，huí shǒu huì shān yì wú chù。人生万事不可期，怏然却向常州去。rén shēng wàn shì bù kě qī，yàng rán què xiàng cháng zhōu qù。

晚过常州

宋：杨万里

常州曾作两年住，一别重来十年许。cháng zhōu céng zuò liǎng nián zhù，yī bié zhòng lái shí nián xǔ。岸头杨柳记得无，总是行春系船处。àn tóu yáng liǔ jì dé wú，zǒng shì xíng chūn xì chuán chù。自笑恍如丁令威，老怀成喜亦成悲。zì xiào huǎng rú dīng lìng wēi，lǎo huái chéng xǐ yì chéng bēi。人民城郭依然是，只有向来须鬓非。rén mín chéng guō yī rán shì，zhǐ yǒu xiàng lái xū bìn fēi。

望多稼亭

宋：杨万里

遥望城头多稼亭，亭边霜桧老更青。yáo wàng chéng tóu duō jià tíng，tíng biān shuāng guì lǎo gèng qīng。当年老守携稚子，芒鞋葵扇绕城行。dāng nián lǎo shǒu xié zhì zi，máng xié kuí shàn rào chéng xíng。腊前移梅春插柳，蹋雪冲泥不停手。là qián yí méi chūn chā liǔ，tà xuě chōng ní bù tíng shǒu。柳未成阴梅稚花，著帽又迎新太守。liǔ wèi chéng yīn méi zhì huā，zhù mào yòu yíng xīn tài shǒu。后来新守复迎新，到今新旧知几人。hòu lái xīn shǒu fù yíng xīn，dào jīn xīn jiù zhī jǐ rén。向来手植今在否，寄与此诗聊问春。xiàng lái shǒu zhí jīn zài fǒu，jì yǔ cǐ shī liáo wèn chūn。

初食太原生蒲萄时十二月二日

宋：杨万里

淮南蒲萄八月酸，只可生吃不可乾。huái nán pú táo bā yuè suān，zhǐ kě shēng chī bù kě qián。淮北蒲萄十月熟，纵可作羓也无肉。huái běi pú táo shí yuè shú，zòng kě zuò bā yě wú ròu。老夫腊里来都梁，饤坐那得马乳香。lǎo fū là lǐ lái dōu liáng，dìng zuò nà dé mǎ rǔ xiāng。分明犹带龙须在，径寸玄珠肥十倍。fēn míng yóu dài lóng xū zài，jìng cùn xuán zhū féi shí bèi。太原青霜熬绛饧，甘露冻作紫水精。tài yuán qīng shuāng áo jiàng táng，gān lù dòng zuò zǐ shuǐ jīng。隆冬压架无人摘，雪打冰封不曾拆。lóng dōng yā jià wú rén zhāi，xuě dǎ bīng fēng bù céng chāi。风吹日炙不曾腊，玉盘一朵直万钱。fēng chuī rì zhì bù céng là，yù pán yī duǒ zhí wàn qián。与渠倾盖真忘年，君不见道逢曲车口流涎。yǔ qú qīng gài zhēn wàng nián，jūn bù jiàn dào féng qū chē kǒu liú xián。

檃括东坡瓶笙诗序

宋：杨万里

饯饮东坡月三更，中觞忽闻笙箫声。jiàn yǐn dōng pō yuè sān gèng，zhōng shāng hū wén shēng xiāo shēng。杳杳若在云霄间，抑扬往返中八音。yǎo yǎo ruò zài yún xiāo jiān，yì yáng wǎng fǎn zhōng bā yīn。徐而察之出双瓶，水火相得自啸吟。xú ér chá zhī chū shuāng píng，shuǐ huǒ xiāng dé zì xiào yín。食顷乃已不可寻，坐客惊叹得未曾。shí qǐng nǎi yǐ bù kě xún，zuò kè jīng tàn dé wèi céng。八月四七岁庚辰。bā yuè sì qī suì gēng chén。

前苦寒歌

宋：杨万里

四大海潮打清淮，三万里风平地来。sì dà hǎi cháo dǎ qīng huái，sān wàn lǐ fēng píng dì lái。龟山横身拦不住，潮波怒飞风倒回。guī shān héng shēn lán bù zhù，cháo bō nù fēi fēng dào huí。欲晴不晴雪不雪，并作苦寒冻人绝。yù qíng bù qíng xuě bù xuě，bìng zuò kǔ hán dòng rén jué。古寺大钟十字裂，东山石崖一峰蹶。gǔ sì dà zhōng shí zì liè，dōng shān shí yá yī fēng jué。劝君莫出君须出，冰脱君髯折君骨。quàn jūn mò chū jūn xū chū，bīng tuō jūn rán zhé jūn gǔ。

舟中雪作和沈虞卿寄雪诗韵

宋：杨万里

霜风吹船著淮阴，淮山高高淮水深。shuāng fēng chuī chuán zhù huái yīn，huái shān gāo gāo huái shuǐ shēn。津亭饮散浪如屋，篷窗晓起雪满林。jīn tíng yǐn sàn làng rú wū，péng chuāng xiǎo qǐ xuě mǎn lín。两袖拂空捎舞片，数点落几撩孤吟。liǎng xiù fú kōng shāo wǔ piàn，shù diǎn luò jǐ liāo gū yín。卷舒东阳琢冰句，不羡销金歌浅斟。juǎn shū dōng yáng zuó bīng jù，bù xiàn xiāo jīn gē qiǎn zhēn。

暖热两生行

宋：杨万里

秃颖冻得须作冰，老泓饮汤成水精。tū yǐng dòng dé xū zuò bīng，lǎo hóng yǐn tāng chéng shuǐ jīng。先生定交两书生，两生号寒语不能。xiān shēng dìng jiāo liǎng shū shēng，liǎng shēng hào hán yǔ bù néng。先生自作饥虫鸣，夜檄祝融战玄冥。xiān shēng zì zuò jī chóng míng，yè xí zhù róng zhàn xuán míng。更遣红玉十麒麟，相与部领有脚春，暖热两生出精神。gèng qiǎn hóng yù shí qí lín，xiāng yǔ bù lǐng yǒu jiǎo chūn，nuǎn rè liǎng shēng chū jīng shén。两生炙手泪纵横，彊和先生仄仄平。liǎng shēng zhì shǒu lèi zòng héng，jiàng hé xiān shēng zè zè píng。

后苦寒歌

宋：杨万里

白鸥立雪胫透冷，鸬鹚避风飞不正。bái ōu lì xuě jìng tòu lěng，lú cí bì fēng fēi bù zhèng。一双野鸭欺晚寒，出没冰河底心性。yī shuāng yě yā qī wǎn hán，chū méi bīng hé dǐ xīn xìng。绝怜红船黄帽郎，绿蓑青箬牵牙樯。jué lián hóng chuán huáng mào láng，lǜ suō qīng ruò qiān yá qiáng。生愁堕指脱两耳，芦花亦无何许藏。shēng chóu duò zhǐ tuō liǎng ěr，lú huā yì wú hé xǔ cáng。遣骑前头买乾荻，速烘燄火与一炙。qiǎn qí qián tóu mǎi qián dí，sù hōng yàn huǒ yǔ yī zhì。三足老鸦寒不出，看云诉天天不泣。sān zú lǎo yā hán bù chū，kàn yún sù tiān tiān bù qì。

雪小霁顺风过谢阳湖

宋：杨万里

都梁三日雪没屋，小船行水如行陆。dōu liáng sān rì xuě méi wū，xiǎo chuán xíng shuǐ rú xíng lù。山阳一朝帆遇风，大船行水如行空。shān yáng yī cháo fān yù fēng，dà chuán xíng shuǐ rú xíng kōng。昨来牵夫冻得泣，买芦燎衣芦自湿。zuó lái qiān fū dòng dé qì，mǎi lú liáo yī lú zì shī。朝来牵夫皆上船，收缆脱巾篷底眠。cháo lái qiān fū jiē shàng chuán，shōu lǎn tuō jīn péng dǐ mián。楼船忽然生两翼，横飞直过阳侯国。lóu chuán hū rán shēng liǎng yì，héng fēi zhí guò yáng hóu guó。千村一抹片子时，四岸人家眼中失。qiān cūn yī mǒ piàn zi shí，sì àn rén jiā yǎn zhōng shī。似闻咫尺是杨州，更数宝应兼高邮。shì wén zhǐ chǐ shì yáng zhōu，gèng shù bǎo yīng jiān gāo yóu。青天万里当径度，不堪回首都梁路。qīng tiān wàn lǐ dāng jìng dù，bù kān huí shǒu dōu liáng lù。

晚晴

宋：杨万里

日光射雪雪透红，雪光射日日吐虹。rì guāng shè xuě xuě tòu hóng，xuě guāng shè rì rì tǔ hóng。何人铸银作大地，万象都入银光中。hé rén zhù yín zuò dà dì，wàn xiàng dōu rù yín guāng zhōng。诗翁两眼老病里，爱看晚晴聊仰视。shī wēng liǎng yǎn lǎo bìng lǐ，ài kàn wǎn qíng liáo yǎng shì。眼睛空花忽乱起，紫晕一轮三万里。yǎn jīng kōng huā hū luàn qǐ，zǐ yūn yī lún sān wàn lǐ。

雪晓舟中生火二首

宋：杨万里

乌银见火生绿雾，便当水沉一浓炷。wū yín jiàn huǒ shēng lǜ wù，biàn dāng shuǐ chén yī nóng zhù。却因断续更氤氲，散作霏微暖袍裤。què yīn duàn xù gèng yīn yūn，sàn zuò fēi wēi nuǎn páo kù。须臾雾霁吐红光，炯如云表升扶桑。xū yú wù jì tǔ hóng guāng，jiǒng rú yún biǎo shēng fú sāng。阳春和日曛满室，苍颜渥丹疑醉乡。yáng chūn hé rì xūn mǎn shì，cāng yán wò dān yí zuì xiāng。忽然火冷雾亦灭，只见红炉堆白雪。hū rán huǒ lěng wù yì miè，zhǐ jiàn hóng lú duī bái xuě。窗外雪深三尺强，窗里雪深一寸香。chuāng wài xuě shēn sān chǐ qiáng，chuāng lǐ xuě shēn yī cùn xiāng。

雪晓舟中生火二首

宋：杨万里

乌银玉质金石声，见火忽学爆竹鸣。wū yín yù zhì jīn shí shēng，jiàn huǒ hū xué bào zhú míng。腷腷膊膊久不停，白日坐上飞繁星。bì bì bó bó jiǔ bù tíng，bái rì zuò shàng fēi fán xīng。不知何怒泄不平，不知何喜唧唧吟。bù zhī hé nù xiè bù píng，bù zhī hé xǐ jī jī yín。待渠自静勿与争，切莫借箸怒复生。dài qú zì jìng wù yǔ zhēng，qiè mò jiè zhù nù fù shēng。到渠缄口两耳热，铜瓶在旁却饶舌。dào qú jiān kǒu liǎng ěr rè，tóng píng zài páng què ráo shé。

甘露子一名地蚕

宋：杨万里

甘露子，甘露子，唤作地蚕亦良似。gān lù zi，gān lù zi，huàn zuò dì cán yì liáng shì。不食柘叶不食桑，何须走入地底藏。bù shí zhè yè bù shí sāng，hé xū zǒu rù dì dǐ cáng。不能作茧不上簇，如何也蒙赐汤沐。bù néng zuò jiǎn bù shàng cù，rú hé yě méng cì tāng mù。呼我果，谓之果，呼我蔌，谓之蔌。hū wǒ guǒ，wèi zhī guǒ，hū wǒ sù，wèi zhī sù。唐林晁错莫逢它，高阳酒徒咀尔不摇牙。táng lín cháo cuò mò féng tā，gāo yáng jiǔ tú jǔ ěr bù yáo yá。

雪霁晓登金山

宋：杨万里

焦山东，金山西，金山排霄南斗齐。jiāo shān dōng，jīn shān xī，jīn shān pái xiāo nán dòu qí。天将三江五湖水，并作一江字杨子。tiān jiāng sān jiāng wǔ hú shuǐ，bìng zuò yī jiāng zì yáng zi。来从九天上，泻入九地底。lái cóng jiǔ tiān shàng，xiè rù jiǔ dì dǐ。遇岳岳立摧，逢石石立碎。yù yuè yuè lì cuī，féng shí shí lì suì。乾坤气力聚此江，一波打来谁敢当。qián kūn qì lì jù cǐ jiāng，yī bō dǎ lái shuí gǎn dāng。金山一何强，上流独立江中央。jīn shān yī hé qiáng，shàng liú dú lì jiāng zhōng yāng。一尘不随海风舞，一砾不随海潮去。yī chén bù suí hǎi fēng wǔ，yī lì bù suí hǎi cháo qù。四旁无蒂下无根，浮空跃出江心住。sì páng wú dì xià wú gēn，fú kōng yuè chū jiāng xīn zhù。金宫银阙起峰头，槌鼓撞钟闻九州。jīn gōng yín quē qǐ fēng tóu，chuí gǔ zhuàng zhōng wén jiǔ zhōu。诗人踏雪来清游，天风吹侬上琼楼，不为浮玉饮玉舟。shī rén tà xuě lái qīng yóu，tiān fēng chuī nóng shàng qióng lóu，bù wèi fú yù yǐn yù zhōu。大江端的替人羞，金山端的替人愁。dà jiāng duān de tì rén xiū，jīn shān duān de tì rén chóu。

题金山妙高台

宋：杨万里

金山未到时，羡渠奄有万里之长江。jīn shān wèi dào shí，xiàn qú yǎn yǒu wàn lǐ zhī zhǎng jiāng。金山既到了，长江不见只见千步廊。jīn shān jì dào le，zhǎng jiāng bù jiàn zhǐ jiàn qiān bù láng。老夫平生不奈事，点检风光难可意。lǎo fū píng shēng bù nài shì，diǎn jiǎn fēng guāng nán kě yì。老僧觉我见睫眉，引入妙高台上嬉。lǎo sēng jué wǒ jiàn jié méi，yǐn rù miào gāo tái shàng xī。不知老僧有妙手，卷舒江山在怀袖。bù zhī lǎo sēng yǒu miào shǒu，juǎn shū jiāng shān zài huái xiù。挂上西窗方丈间，长江浮在炉烟端。guà shàng xī chuāng fāng zhàng jiān，zhǎng jiāng fú zài lú yān duān。长江南边千万山，一时飞入两眼寒。zhǎng jiāng nán biān qiān wàn shān，yī shí fēi rù liǎng yǎn hán。最爱檐前绝奇处，江心巉然景纯墓。zuì ài yán qián jué qí chù，jiāng xīn chán rán jǐng chún mù。僧言道许乃浪传，龙宫特书珠贝编。sēng yán dào xǔ nǎi làng chuán，lóng gōng tè shū zhū bèi biān。初云谢灵运，爱山如爱命。chū yún xiè líng yùn，ài shān rú ài mìng。掇取天台雁荡怪石头，叠作假山立中流。duō qǔ tiān tái yàn dàng guài shí tóu，dié zuò jiǎ shān lì zhōng liú。又云王逸少，草圣入神妙。yòu yún wáng yì shǎo，cǎo shèng rù shén miào。天赐琉璃笔格玉砚屏，仍将大江作陶泓。tiān cì liú lí bǐ gé yù yàn píng，réng jiāng dà jiāng zuò táo hóng。老夫闻二说，沉吟未能决。lǎo fū wén èr shuō，chén yín wèi néng jué。长年抵死催上船，徘徊欲去空茫然。zhǎng nián dǐ sǐ cuī shàng chuán，pái huái yù qù kōng máng rán。

遣骑迎家久稽来讯

宋：杨万里

还家家尚缅，迎家家未来。hái jiā jiā shàng miǎn，yíng jiā jiā wèi lái。去住两不知，安否更相猜。qù zhù liǎng bù zhī，ān fǒu gèng xiāng cāi。偶思十年事，谁谓今岁乖。ǒu sī shí nián shì，shuí wèi jīn suì guāi。始我离高安，述职朝天街。shǐ wǒ lí gāo ān，shù zhí cháo tiān jiē。中外理难必，骨肉心与偕。zhōng wài lǐ nán bì，gǔ ròu xīn yǔ xié。同室忽分涂，老情非不怀。tóng shì hū fēn tú，lǎo qíng fēi bù huái。入京就一列，汲汲营尺榱。rù jīng jiù yī liè，jí jí yíng chǐ cuī。墙屋亟求完，妇子岂我催。qiáng wū jí qiú wán，fù zi qǐ wǒ cuī。前知来期杳，更用辛苦为。qián zhī lái qī yǎo，gèng yòng xīn kǔ wèi。属以王事出，寒舲如江淮。shǔ yǐ wáng shì chū，hán líng rú jiāng huái。风霜厉宵泳，山水荐晓瑰。fēng shuāng lì xiāo yǒng，shān shuǐ jiàn xiǎo guī。六朝几宿草，事往空馀哀。liù cháo jǐ sù cǎo，shì wǎng kōng yú āi。梦收儿女书，喜极睫为开。mèng shōu ér nǚ shū，xǐ jí jié wèi kāi。一欣虽非实，差慰肠九回。yī xīn suī fēi shí，chà wèi cháng jiǔ huí。归帆拂惠山，良讯传荆涯。guī fān fú huì shān，liáng xùn chuán jīng yá。启缄复非真，旅思弥不佳。qǐ jiān fù fēi zhēn，lǚ sī mí bù jiā。船门且看雪，呼僮涤荷杯。chuán mén qiě kàn xuě，hū tóng dí hé bēi。

立春日舟前细雨

宋：杨万里

急风阵阵吹白尘，著人怪底湿衣巾。jí fēng zhèn zhèn chuī bái chén，zhù rén guài dǐ shī yī jīn。隔溪平林横素练，起从山脚萦山面。gé xī píng lín héng sù liàn，qǐ cóng shān jiǎo yíng shān miàn。近山如雾复如烟，远山失却只馀天。jìn shān rú wù fù rú yān，yuǎn shān shī què zhǐ yú tiān。今朝春日得春雨，润物无声非浪语。jīn cháo chūn rì dé chūn yǔ，rùn wù wú shēng fēi làng yǔ。