古诗词 - 中国最美古诗词

又六言二首

寡女画眉通好，邻姬捧心效颦。guǎ nǚ huà méi tōng hǎo，lín jī pěng xīn xiào pín。况有黄金买赋，不羡碧玉嫁人。kuàng yǒu huáng jīn mǎi fù，bù xiàn bì yù jià rén。

明暗

宋：刘克庄

大士千眼而明，老子一只而盲。dà shì qiān yǎn ér míng，lǎo zi yī zhǐ ér máng。或不夜能久照，谁吁天鸣不平。huò bù yè néng jiǔ zhào，shuí xū tiān míng bù píng。

六言三首

宋：刘克庄

表贺赤乌白兔，韦布披襟巨题。biǎo hè chì wū bái tù，wéi bù pī jīn jù tí。定价堪提鳌岭，逢辰不让龙溪。dìng jià kān tí áo lǐng，féng chén bù ràng lóng xī。

六言三首

宋：刘克庄

锦机组织尤巧，纸田收获甚微。jǐn jī zǔ zhī yóu qiǎo，zhǐ tián shōu huò shén wēi。即今束阁藏起，多时扫阁载归。jí jīn shù gé cáng qǐ，duō shí sǎo gé zài guī。

六言三首

宋：刘克庄

南塘登极数袁，平围册后尾联。nán táng dēng jí shù yuán，píng wéi cè hòu wěi lián。已矣诸老绝笔，勉哉吾子著鞭。yǐ yǐ zhū lǎo jué bǐ，miǎn zāi wú zi zhù biān。

至人六言

宋：刘克庄

幽子多栖白云，至人或混红尘。yōu zi duō qī bái yún，zhì rén huò hùn hóng chén。有时鼻涕择菜，有时丫髻负薪。yǒu shí bí tì zé cài，yǒu shí yā jì fù xīn。

十月边头风色恶，官军身上衣裘薄。shí yuè biān tóu fēng sè è，guān jūn shēn shàng yī qiú báo。押衣敕使来不来，夜长甲冷睡难著。yā yī chì shǐ lái bù lái，yè zhǎng jiǎ lěng shuì nán zhù。长安城中多热官，朱门日高未启关。zhǎng ān chéng zhōng duō rè guān，zhū mén rì gāo wèi qǐ guān。重重帏箔施屏山，中酒不知屏外寒。zhòng zhòng wéi bó shī píng shān，zhōng jiǔ bù zhī píng wài hán。

六言偈四首

宋：刘克庄

佛祖流传信具，儿孙承袭付度。fú zǔ liú chuán xìn jù，ér sūn chéng xí fù dù。一个深夜携归，一个中路夺去。yī gè shēn yè xié guī，yī gè zhōng lù duó qù。

六言偈四首

宋：刘克庄

浪云如雾如电，又如天海一沤。làng yún rú wù rú diàn，yòu rú tiān hǎi yī ōu。金棺现两脚板，铁叶护死髑髅。jīn guān xiàn liǎng jiǎo bǎn，tiě yè hù sǐ dú lóu。

六言偈四首

宋：刘克庄

天帝释宰元化，阿修罗坐道场。tiān dì shì zǎi yuán huà，ā xiū luó zuò dào chǎng。邀凤翔迎骨礼，受金轮补钵庄。yāo fèng xiáng yíng gǔ lǐ，shòu jīn lún bǔ bō zhuāng。

六言偈四首

宋：刘克庄

佛者别南北宗，儒家分朱陆氏。fú zhě bié nán běi zōng，rú jiā fēn zhū lù shì。鹅湖许多公案，烧了没一些事。é hú xǔ duō gōng àn，shāo le méi yī xiē shì。

偈

宋：刘克庄

远希大慧无，近笑孤峰絮。yuǎn xī dà huì wú，jìn xiào gū fēng xù。多少初地人，争问末后句。duō shǎo chū dì rén，zhēng wèn mò hòu jù。

冬景

宋：刘克庄

晴窗早觉爱朝曦，竹外秋声渐作威。qíng chuāng zǎo jué ài cháo xī，zhú wài qiū shēng jiàn zuò wēi。命仆安排新暖阁，呼童熨贴旧寒衣。mìng pū ān pái xīn nuǎn gé，hū tóng yùn tiē jiù hán yī。叶浮嫩绿酒初熟，橙切香黄蟹正肥。yè fú nèn lǜ jiǔ chū shú，chéng qiè xiāng huáng xiè zhèng féi。蓉菊满园皆可羡，赏心从此莫相违。róng jú mǎn yuán jiē kě xiàn，shǎng xīn cóng cǐ mò xiāng wéi。

茉莉

宋：刘克庄

一卉能熏一室香，炎天犹觉玉肌凉。yī huì néng xūn yī shì xiāng，yán tiān yóu jué yù jī liáng。野人不敢烦天女，自折琼枝置枕旁。yě rén bù gǎn fán tiān nǚ，zì zhé qióng zhī zhì zhěn páng。

竹溪再和余亦再作

宋：刘克庄

【其一】帝率耆英入社，攀留穷鬼忘年。dì lǜ qí yīng rù shè，pān liú qióng guǐ wàng nián。华胥国在吾宇，桃花源有别天。huá xū guó zài wú yǔ，táo huā yuán yǒu bié tiān。【其二】老丑难瞒青镜，纯白不生黑丝。lǎo chǒu nán mán qīng jìng，chún bái bù shēng hēi sī。露顶秃鹙堪笑，垂头病鹤可怜（发）。lù dǐng tū qiū kān xiào，chuí tóu bìng hè kě lián fā。【其三】海潮音入佛耳，薰风句达帝聪。hǎi cháo yīn rù fú ěr，xūn fēng jù dá dì cōng。我已阳喑不语，君无借听于聋（耳）。wǒ yǐ yáng yīn bù yǔ，jūn wú jiè tīng yú lóng ěr。【其四】薄雾乍舒乍卷，空花是假是真。báo wù zhà shū zhà juǎn，kōng huā shì jiǎ shì zhēn。昔曾有刮膜者，世岂无明眼人（目）。xī céng yǒu guā mó zhě，shì qǐ wú míng yǎn rén mù。【其五】谨守三缄晚嘿，仅含两齿早衰。jǐn shǒu sān jiān wǎn hēi，jǐn hán liǎng chǐ zǎo shuāi。先贤食粥乞米，獃汉炊沙作糜（口）。xiān xián shí zhōu qǐ mǐ，dāi hàn chuī shā zuò mí kǒu。【其六】纸帐参梅花观，铜彝炷柏子香。zhǐ zhàng cān méi huā guān，tóng yí zhù bǎi zi xiāng。适梦游旃檀国，觉来元在禅房（鼻）。shì mèng yóu zhān tán guó，jué lái yuán zài chán fáng bí。【其七】竹马恍曾聚戏，金鱼从美外观。zhú mǎ huǎng céng jù xì，jīn yú cóng měi wài guān。随柱史青牛易，骑吕仙黄鹤难（腰）。suí zhù shǐ qīng niú yì，qí lǚ xiān huáng hè nán yāo。【其八】掇英可以忘忧，采薇可以求仁。duō yīng kě yǐ wàng yōu，cǎi wēi kě yǐ qiú rén。忙杀遮西日客，愧死攫白昼人（手）。máng shā zhē xī rì kè，kuì sǐ jué bái zhòu rén shǒu。【其九】舍车出郊步屧，系鞋入院不靴。shě chē chū jiāo bù xiè，xì xié rù yuàn bù xuē。未妨扶九节杖，似曾踏八花磚（足）。wèi fáng fú jiǔ jié zhàng，shì céng tà bā huā zhuān zú。【其十】谁能遁而无闷，吾非恶此欲逃。shuí néng dùn ér wú mèn，wú fēi è cǐ yù táo。林下寂寂人少，花间纍纍冢高。lín xià jì jì rén shǎo，huā jiān léi léi zhǒng gāo。