古诗词 - 中国最美古诗词

虞美人·用李后主韵二首其一

梅梢腊尽春归了。méi shāo là jǐn chūn guī le。毕竟春寒少。bì jìng chūn hán shǎo。乱山残烛雪和风。luàn shān cán zhú xuě hé fēng。犹胜阴山海上、窖群中。yóu shèng yīn shān hǎi shàng jiào qún zhōng。年光老去才情在。nián guāng lǎo qù cái qíng zài。惟有华风改。wéi yǒu huá fēng gǎi。醉中幸自不曾愁。zuì zhōng xìng zì bù céng chóu。谁唱春花秋叶、泪偷流。shuí chàng chūn huā qiū yè lèi tōu liú。

虞美人·其一十六春晓

宋：刘辰翁

轻衫倚望春晴稳。qīng shān yǐ wàng chūn qíng wěn。雨压青梅损。yǔ yā qīng méi sǔn。皱绡池影泛红蔫。zhòu xiāo chí yǐng fàn hóng niān。看取断云来去、似炉烟。kàn qǔ duàn yún lái qù shì lú yān。愁春来暮仍愁暮。chóu chūn lái mù réng chóu mù。受却寒无数。shòu què hán wú shù。年来无地买花栽。nián lái wú dì mǎi huā zāi。向道明年花信、莫须来。xiàng dào míng nián huā xìn mò xū lái。

虞美人·其一十七花品

宋：刘辰翁

娟娟二八清明了。juān juān èr bā qīng míng le。犹说淮阳早。yóu shuō huái yáng zǎo。钱欧陆谱遍花光。qián ōu lù pǔ biàn huā guāng。红到寿阳、也不说淮阳。hóng dào shòu yáng yě bù shuō huái yáng。此花地望元非薄。cǐ huā dì wàng yuán fēi báo。回首伤流落。huí shǒu shāng liú luò。洛阳闲岁断春风。luò yáng xián suì duàn chūn fēng。怎不当时道是、洛阳红。zěn bù dāng shí dào shì luò yáng hóng。

虞美人·其一十八中秋对月

宋：刘辰翁

秋阴团扇如人老。qiū yīn tuán shàn rú rén lǎo。渐近中秋好。jiàn jìn zhōng qiū hǎo。新凉还忆小楼边。xīn liáng hái yì xiǎo lóu biān。自在一窗明月、傍人眠。zì zài yī chuāng míng yuè bàng rén mián。多情谁到星河晓。duō qíng shuí dào xīng hé xiǎo。只道圆时少。zhǐ dào yuán shí shǎo。他年几处与君看。tā nián jǐ chù yǔ jūn kàn。长是成愁成恨、不成欢。zhǎng shì chéng chóu chéng hèn bù chéng huān。

恋绣衾·其一宫中吹箫

宋：刘辰翁

胭脂不涴紫玉箫。yān zhī bù wò zǐ yù xiāo。认宫中、银字未销。rèn gōng zhōng yín zì wèi xiāo。但凤去、台空古，比落花、无第二朝。dàn fèng qù tái kōng gǔ，bǐ luò huā wú dì èr cháo。天涯流落哀声在，听乌乌、不似内娇。tiān yá liú luò āi shēng zài，tīng wū wū bù shì nèi jiāo。漫身似、商人妇，泣孤舟、长夜寂寥。màn shēn shì shāng rén fù，qì gū zhōu zhǎng yè jì liáo。

恋绣衾·其二或送肉色牡丹同赋

宋：刘辰翁

困如宿酒犹未销。kùn rú sù jiǔ yóu wèi xiāo。满华堂、羞见目招。mǎn huá táng xiū jiàn mù zhāo。忽折向、西邻去，教旁人、看上马娇。hū zhé xiàng xī lín qù，jiào páng rén kàn shàng mǎ jiāo。肉色似花难可得，但花如、肉色妖娆。ròu sè shì huā nán kě dé，dàn huā rú ròu sè yāo ráo。谁说汉宫飞燕，到而今、犹带脸潮。shuí shuō hàn gōng fēi yàn，dào ér jīn yóu dài liǎn cháo。

恋绣衾·其三

宋：刘辰翁

当年三五舞太平。dāng nián sān wǔ wǔ tài píng。醉归来、花影满庭。zuì guī lái huā yǐng mǎn tíng。办永夜、重开宴，笑姑苏、万眼未明。bàn yǒng yè zhòng kāi yàn，xiào gū sū wàn yǎn wèi míng。而今绕市歌儿马，客黄昏、细雨满城。ér jīn rào shì gē ér mǎ，kè huáng hūn xì yǔ mǎn chéng。十年事、去如水，想家人、村庙看灯。shí nián shì qù rú shuǐ，xiǎng jiā rén cūn miào kàn dēng。

花犯·其一旧催雪词，苦不甚佳，因复作此

宋：刘辰翁

海山昏，寒云欲下，低低压吹帽。hǎi shān hūn，hán yún yù xià，dī dī yā chuī mào。平沙浩浩。píng shā hào hào。想关塞无烟，时动衰草。xiǎng guān sāi wú yān，shí dòng shuāi cǎo。苏郎卧处愁难扫。sū láng wò chù chóu nán sǎo。江南春不到。jiāng nán chūn bù dào。但怅望、雪花夜白，人间憔悴好。dàn chàng wàng xuě huā yè bái，rén jiān qiáo cuì hǎo。谁知广寒梦无憀，丁宁白玉炼，不关怀抱。shuí zhī guǎng hán mèng wú liáo，dīng níng bái yù liàn，bù guān huái bào。看清浅、桑田外，尘生热恼。kàn qīng qiǎn sāng tián wài，chén shēng rè nǎo。待说与、天公知道。dài shuō yǔ tiān gōng zhī dào。期腊尽春来事宜早。qī là jǐn chūn lái shì yí zǎo。更几日、银河信断，梅花容易老。gèng jǐ rì yín hé xìn duàn，méi huā róng yì lǎo。

花犯·其二再和中甫

宋：刘辰翁

甚天花、纷纷坠也，偏偏著余帽。shén tiān huā fēn fēn zhuì yě，piān piān zhù yú mào。乾坤清皓。qián kūn qīng hào。任海角荒荒，都变瑶草。rèn hǎi jiǎo huāng huāng，dōu biàn yáo cǎo。落梅天上无人扫。luò méi tiān shàng wú rén sǎo。角吹吹不到。jiǎo chuī chuī bù dào。想特为、东皇开宴，琼林依旧好。xiǎng tè wèi dōng huáng kāi yàn，qióng lín yī jiù hǎo。看儿贪耍不知寒，须塑就玉狮，置儿怀抱。kàn ér tān shuǎ bù zhī hán，xū sù jiù yù shī，zhì ér huái bào。奈转眼、今何在，泪痕成恼。nài zhuǎn yǎn jīn hé zài，lèi hén chéng nǎo。白发翁翁向儿道。bái fā wēng wēng xiàng ér dào。那曲巷袁安爱晴早。nà qū xiàng yuán ān ài qíng zǎo。便把似、一年春看，惜花花自老。biàn bǎ shì yī nián chūn kàn，xī huā huā zì lǎo。

念奴娇·其二赵氏席间即事，再用坡韵

宋：刘辰翁

四无谁语，待推窗、初见江南风物。sì wú shuí yǔ，dài tuī chuāng chū jiàn jiāng nán fēng wù。索笑巡檐无奈处，悄隔东邻一壁。suǒ xiào xún yán wú nài chù，qiāo gé dōng lín yī bì。有酒如船，招呼满载，只欠枝头雪。yǒu jiǔ rú chuán，zhāo hū mǎn zài，zhǐ qiàn zhī tóu xuě。疏花冷眼，坐中都是词杰。shū huā lěng yǎn，zuò zhōng dōu shì cí jié。堪恨几日西郊，寻消问息，肯向吟边发。kān hèn jǐ rì xī jiāo，xún xiāo wèn xī，kěn xiàng yín biān fā。着意相看，又恐是、六出幻成还灭。zhe yì xiāng kàn，yòu kǒng shì liù chū huàn chéng hái miè。恼恨儿童，攀翻顶戴，不到先生发。nǎo hèn ér tóng，pān fān dǐng dài，bù dào xiān shēng fā。明朝重省，初三知属谁月。míng cháo zhòng shěng，chū sān zhī shǔ shuí yuè。

念奴娇·其三和朱约山自寿曲，时寿八十四

宋：刘辰翁

五朝寿俊，算生平占得、淳熙四四。wǔ cháo shòu jùn，suàn shēng píng zhàn dé chún xī sì sì。三万六千三万了，剩有一千饶底。sān wàn liù qiān sān wàn le，shèng yǒu yī qiān ráo dǐ。三百年间，和风丽日，几个能销此。sān bǎi nián jiān，hé fēng lì rì，jǐ gè néng xiāo cǐ。约山山笑，先生不负山矣。yuē shān shān xiào，xiān shēng bù fù shān yǐ。今岁甲子重阳，待重数，五百十三甲子。jīn suì jiǎ zi zhòng yáng，dài zhòng shù，wǔ bǎi shí sān jiǎ zi。吟万首诗更自和，岁岁寿诗自喜。yín wàn shǒu shī gèng zì hé，suì suì shòu shī zì xǐ。若比潞公，如今年纪，犹是平章事。ruò bǐ lù gōng，rú jīn nián jì，yóu shì píng zhāng shì。先生抚掌，问他闲日能几。xiān shēng fǔ zhǎng，wèn tā xián rì néng jǐ。

念奴娇·其四同舍延平林府教制新词祝我初度，依声依韵，还祝当家

宋：刘辰翁

西风处士，例一枝团月，咸平印印。xī fēng chù shì，lì yī zhī tuán yuè，xián píng yìn yìn。千古诗宗传不绝，至竟被渠道尽。qiān gǔ shī zōng chuán bù jué，zhì jìng bèi qú dào jǐn。雪返香魂，霜吹晓怨，肯受东君聘。xuě fǎn xiāng hún，shuāng chuī xiǎo yuàn，kěn shòu dōng jūn pìn。罗浮梦转，兔环知是谁孕。luó fú mèng zhuǎn，tù huán zhī shì shuí yùn。未说烟雨江南，垂垂青子，须要调金鼎。wèi shuō yān yǔ jiāng nán，chuí chuí qīng zi，xū yào diào jīn dǐng。愁绝西山明秀处，依旧鹤南飞影。chóu jué xī shān míng xiù chù，yī jiù hè nán fēi yǐng。我白君元，君词我和，各自为长庆。wǒ bái jūn yuán，jūn cí wǒ hé，gè zì wèi zhǎng qìng。后来桃李，遥遥别是花信。hòu lái táo lǐ，yáo yáo bié shì huā xìn。

念奴娇·其五五日和尹存吾，时北人竞鹭洲渡

宋：刘辰翁

棹歌齐发，江云暮、吹得湘愁成雨。zhào gē qí fā，jiāng yún mù chuī dé xiāng chóu chéng yǔ。小酌千年，知他是、阿那年时沈午。xiǎo zhuó qiān nián，zhī tā shì ā nà nián shí shěn wǔ。日落长沙，风回极浦，黯不堪延伫。rì luò zhǎng shā，fēng huí jí pǔ，àn bù kān yán zhù。吴头楚尾，非关四面为楚。wú tóu chǔ wěi，fēi guān sì miàn wèi chǔ。几度唤起醒累，淋漓痛饮，不学愁余句。jǐ dù huàn qǐ xǐng lèi，lín lí tòng yǐn，bù xué chóu yú jù。踏鲤从鼋胥涛上，怎不化成龙去。tà lǐ cóng yuán xū tāo shàng，zěn bù huà chéng lóng qù。越女吴船，燕歌赵舞，世事悠悠许。yuè nǚ wú chuán，yàn gē zhào wǔ，shì shì yōu yōu xǔ。明朝寂寂，双双飞下鸣鹭。míng cháo jì jì，shuāng shuāng fēi xià míng lù。

念奴娇·其六怪梅一株，为北客载酒移寘盆中，伟然

宋：刘辰翁

岁寒相命，算人间、除了梅花无物。suì hán xiāng mìng，suàn rén jiān chú le méi huā wú wù。窥宋三年又不是，草草东邻凿壁。kuī sòng sān nián yòu bù shì，cǎo cǎo dōng lín záo bì。偃蹇风前，沉吟竹外，直待天骄雪。yǎn jiǎn fēng qián，chén yín zhú wài，zhí dài tiān jiāo xuě。白家人至，一枝横出终杰。bái jiā rén zhì，yī zhī héng chū zhōng jié。寂寞小小疏篱，探花使断，知复何时发。jì mò xiǎo xiǎo shū lí，tàn huā shǐ duàn，zhī fù hé shí fā。北驿不来春又远，只向窗前埋灭。běi yì bù lái chūn yòu yuǎn，zhǐ xiàng chuāng qián mái miè。好在冰花，著些风筱，怎不清余发。hǎo zài bīng huā，zhù xiē fēng xiǎo，zěn bù qīng yú fā。补之去后，墨梅又有明月。bǔ zhī qù hòu，mò méi yòu yǒu míng yuè。

念奴娇·其七漫兴

宋：刘辰翁

遥怜儿女，未解忆长安、十年前月。yáo lián ér nǚ，wèi jiě yì zhǎng ān shí nián qián yuè。徙倚桂枝空延伫，无物同心堪结。xǐ yǐ guì zhī kōng yán zhù，wú wù tóng xīn kān jié。冷落江湖，萧条门巷，犹著西楼客。lěng luò jiāng hú，xiāo tiáo mén xiàng，yóu zhù xī lóu kè。恨无铁笛，一声吹裂山石。hèn wú tiě dí，yī shēng chuī liè shān shí。休说起舞登楼，那人已先我，渡江横楫。xiū shuō qǐ wǔ dēng lóu，nà rén yǐ xiān wǒ，dù jiāng héng jí。圆缺不销青冢恨，漠漠风沙如雪。yuán quē bù xiāo qīng zhǒng hèn，mò mò fēng shā rú xuě。西母长生，素娥好在，何皓当时发。xī mǔ zhǎng shēng，sù é hǎo zài，hé hào dāng shí fā。山河如此，月中定是何物。shān hé rú cǐ，yuè zhōng dìng shì hé wù。

念奴娇·其八中秋，彭明叔别去赴永阳，夜集

宋：刘辰翁

团团桂影，怕人道、大地山河里许。tuán tuán guì yǐng，pà rén dào dà dì shān hé lǐ xǔ。旧日影娥池未缺，惊断霓裳歌舞。jiù rì yǐng é chí wèi quē，jīng duàn ní shang gē wǔ。雪白长城，金明古驿，尽是乘槎路。xuě bái zhǎng chéng，jīn míng gǔ yì，jǐn shì chéng chá lù。少年白发，自无八骏能去。shǎo nián bái fā，zì wú bā jùn néng qù。犹记流落荒滨，故人相过，共吹箫前度。yóu jì liú luò huāng bīn，gù rén xiāng guò，gòng chuī xiāo qián dù。无酒无鱼空此客，昨夜留之不住。wú jiǔ wú yú kōng cǐ kè，zuó yè liú zhī bù zhù。睡起披衣，行吟坐对，又有重圆处。shuì qǐ pī yī，xíng yín zuò duì，yòu yǒu zhòng yuán chù。不知今夕，那人有甚佳句。bù zhī jīn xī，nà rén yǒu shén jiā jù。

念奴娇·其九中秋待月

宋：刘辰翁

城中十万，有何人、和我乌乌鸣瑟。chéng zhōng shí wàn，yǒu hé rén hé wǒ wū wū míng sè。对影姮娥成三处，谁料尊中无月。duì yǐng héng é chéng sān chù，shuí liào zūn zhōng wú yuè。剪纸吹成，长梯摘取，儿戏那堪惜。jiǎn zhǐ chuī chéng，zhǎng tī zhāi qǔ，ér xì nà kān xī。洞庭夜白，一声聊破空阔。dòng tíng yè bái，yī shēng liáo pò kōng kuò。休说二十四桥，便一分无赖，有谁谁识。xiū shuō èr shí sì qiáo，biàn yī fēn wú lài，yǒu shuí shuí shí。一枕秋衾南北梦，好好娟娟成雪。yī zhěn qiū qīn nán běi mèng，hǎo hǎo juān juān chéng xuě。旧日少游，锦袍玉笛，醉卧藤阴石。jiù rì shǎo yóu，jǐn páo yù dí，zuì wò téng yīn shí。萧然今夕，无鱼无酒无客。xiāo rán jīn xī，wú yú wú jiǔ wú kè。

满江红·其一海棠下歌后村调共和

宋：刘辰翁

淡淡胭脂，似褪向、景阳鸳石。dàn dàn yān zhī，shì tuì xiàng jǐng yáng yuān shí。依然是、春睡未足，捧心犹癖。yī rán shì chūn shuì wèi zú，pěng xīn yóu pǐ。藉甚不禁君再顾，嫣然却记渠初拆。jí shén bù jìn jūn zài gù，yān rán què jì qú chū chāi。黯销魂、欲尽更堪怜，终难得。àn xiāo hún yù jǐn gèng kān lián，zhōng nán dé。犹记是，卿卿惜。yóu jì shì，qīng qīng xī。空复见，谁谁摘。kōng fù jiàn，shuí shuí zhāi。但当时一笑，也成陈迹。dàn dāng shí yī xiào，yě chéng chén jì。我懒花残都已往，诗朋酒伴犹相觅。wǒ lǎn huā cán dōu yǐ wǎng，shī péng jiǔ bàn yóu xiāng mì。听连宵、又雨又还晴，鸠鸣寂。tīng lián xiāo yòu yǔ yòu hái qíng，jiū míng jì。

满江红·其二古岩以马，观复遣舟，约余与中斋和后村海棠韵，后寄述怀

宋：刘辰翁

何许相求，且不是、南温北石。hé xǔ xiāng qiú，qiě bù shì nán wēn běi shí。也欲学、绝交高论，自陈余癖。yě yù xué jué jiāo gāo lùn，zì chén yú pǐ。万里鱼书长记忆，十年波浪伤离拆。wàn lǐ yú shū zhǎng jì yì，shí nián bō làng shāng lí chāi。算此舟、不是剡溪舟，空回得。suàn cǐ zhōu bù shì shàn xī zhōu，kōng huí dé。非出处，何须惜。fēi chū chù，hé xū xī。非瑕颣，何须摘。fēi xiá lèi，hé xū zhāi。看雪销鸿去，有何留迹。kàn xuě xiāo hóng qù，yǒu hé liú jì。安石岂无同乐意，玄真不是朝廷觅。ān shí qǐ wú tóng lè yì，xuán zhēn bù shì cháo tíng mì。但眼前、真率暂相违，歌声寂。dàn yǎn qián zhēn lǜ zàn xiāng wéi，gē shēng jì。

满江红·其三

宋：刘辰翁

莺语依然，但春去、人间无约。yīng yǔ yī rán，dàn chūn qù rén jiān wú yuē。谁念我、吟情憔悴，醉魂落魄。shuí niàn wǒ yín qíng qiáo cuì，zuì hún luò pò。尽日只将行卷续，有时自整残棋著。jǐn rì zhǐ jiāng xíng juǎn xù，yǒu shí zì zhěng cán qí zhù。向黄昏、细雨闷无憀，青梅落。xiàng huáng hūn xì yǔ mèn wú liáo，qīng méi luò。南又北，相思错。nán yòu běi，xiāng sī cuò。朝异暮，人情薄。cháo yì mù，rén qíng báo。漫踌躇在目，奢华如昨。màn chóu chú zài mù，shē huá rú zuó。海底月沉天上兔，辽东人化扬州鹤。hǎi dǐ yuè chén tiān shàng tù，liáo dōng rén huà yáng zhōu hè。记龙云、波浪岂能平，天难托。jì lóng yún bō làng qǐ néng píng，tiān nán tuō。