古诗词 - 中国最美古诗词

如梦令·其一题四美人画

比似寻芳娇困。bǐ shì xún fāng jiāo kùn。不是弓弯拍衮。bù shì gōng wān pāi gǔn。无物倚春慵，三寸袜痕新紧。wú wù yǐ chūn yōng，sān cùn wà hén xīn jǐn。羞褪。xiū tuì。羞褪。xiū tuì。忽忽心情未稳。hū hū xīn qíng wèi wěn。

如梦令·其二

宋：刘辰翁

寂历柳风斜倚。jì lì liǔ fēng xié yǐ。错莫梦云难记。cuò mò mèng yún nán jì。花影为谁重，一握鲛人丝泪。huā yǐng wèi shuí zhòng，yī wò jiāo rén sī lèi。何事。hé shì。何事。hé shì。历历脸潮羞起。lì lì liǎn cháo xiū qǐ。

如梦令·其二

宋：刘辰翁

睡眼青阴欲午。shuì yǎn qīng yīn yù wǔ。当户小风轻暑。dāng hù xiǎo fēng qīng shǔ。倦近碧阑干，斜影却扶人去。juàn jìn bì lán gàn，xié yǐng què fú rén qù。无绪。wú xù。无绪。wú xù。落落一襟轻举。luò luò yī jīn qīng jǔ。

涌金门外上船场。yǒng jīn mén wài shàng chuán chǎng。湖山堂。hú shān táng。众贤堂。zhòng xián táng。到几凄凉，城角夜吹霜。dào jǐ qī liáng，chéng jiǎo yè chuī shuāng。谁识两峰相对语，天惨惨，水茫茫。shuí shí liǎng fēng xiāng duì yǔ，tiān cǎn cǎn，shuǐ máng máng。月移疏影傍人墙。yuè yí shū yǐng bàng rén qiáng。怕昏黄。pà hūn huáng。又昏黄。yòu hūn huáng。旧日朱门，四圣暗飘香。jiù rì zhū mén，sì shèng àn piāo xiāng。驿使不来春又老，南共北，断人肠。yì shǐ bù lái chūn yòu lǎo，nán gòng běi，duàn rén cháng。

江城子·其二春兴

宋：刘辰翁

一年春事几何空。yī nián chūn shì jǐ hé kōng。杏花红。xìng huā hóng。海棠红。hǎi táng hóng。看取枝头，无语怨天公。kàn qǔ zhī tóu，wú yǔ yuàn tiān gōng。幸自一晴晴太暖，三日雨，五更风。xìng zì yī qíng qíng tài nuǎn，sān rì yǔ，wǔ gèng fēng。山中长自忆城中。shān zhōng zhǎng zì yì chéng zhōng。到城中。dào chéng zhōng。望水东。wàng shuǐ dōng。说尽闲情，无日不匆匆。shuō jǐn xián qíng，wú rì bù cōng cōng。昨日也同花下饮，终有恨，不曾浓。zuó rì yě tóng huā xià yǐn，zhōng yǒu hèn，bù céng nóng。

江城子·其三和默轩初度韵

宋：刘辰翁

书题拂拂洞庭香。shū tí fú fú dòng tíng xiāng。孕云黄。yùn yún huáng。粲珠光。càn zhū guāng。唤谪仙人，除是贺知章。huàn zhé xiān rén，chú shì hè zhī zhāng。未老得闲闲到老，无一事，和诗忙。wèi lǎo dé xián xián dào lǎo，wú yī shì，hé shī máng。是中曾著老人双。shì zhōng céng zhù lǎo rén shuāng。送千觞。sòng qiān shāng。乐谁妨。lè shuí fáng。世上输赢，不似烂柯长。shì shàng shū yíng，bù shì làn kē zhǎng。晚入耆英年最少，空结客，少年场。wǎn rù qí yīng nián zuì shǎo，kōng jié kè，shǎo nián chǎng。

江城子·其四海棠花下烧烛词

宋：刘辰翁

红敧醉袖殢阑干。hóng jī zuì xiù tì lán gàn。夜将阑。yè jiāng lán。去难拚。qù nán pàn。烧蜜调蜂，重照锦团栾。shāo mì diào fēng，zhòng zhào jǐn tuán luán。春到洞房深处暖，方知道，月宫寒。chūn dào dòng fáng shēn chù nuǎn，fāng zhī dào，yuè gōng hán。枝枝红泪不曾干。zhī zhī hóng lèi bù céng gàn。背人弹。bèi rén dàn。语羞檀。yǔ xiū tán。欲睡心情，一似梦惊残。yù shuì xīn qíng，yī shì mèng jīng cán。正自朦胧花下好，银烛里，几人看。zhèng zì méng lóng huā xià hǎo，yín zhú lǐ，jǐ rén kàn。

霜天晓角·其九·寿萧静安，时归永新

宋：刘辰翁

归来把菊。guī lái bǎ jú。春瓮今朝熟。chūn wèng jīn cháo shú。苦苦留君不得，携孺子、到汾曲。kǔ kǔ liú jūn bù dé，xié rú zi dào fén qū。庐山真面目。lú shān zhēn miàn mù。冰清还映玉。bīng qīng hái yìng yù。长笑欧公老懒，君且住，饮螺绿。zhǎng xiào ōu gōng lǎo lǎn，jūn qiě zhù，yǐn luó lǜ。

霜天晓角·其一寿康臞山

宋：刘辰翁

问春来未。wèn chūn lái wèi。也似辛壬癸。yě shì xīn rén guǐ。如此男儿五十，又过却、孔融二。rú cǐ nán ér wǔ shí，yòu guò què kǒng róng èr。画堂孙子子。huà táng sūn zi zi。新桃如故垒。xīn táo rú gù lěi。不管明朝后日，春满眼、是千岁。bù guǎn míng cháo hòu rì，chūn mǎn yǎn shì qiān suì。

卜算子·其一元宵

宋：刘辰翁

不是重看灯，重见河边女。bù shì zhòng kàn dēng，zhòng jiàn hé biān nǚ。长是蛾儿作队行，路转风吹去。zhǎng shì é ér zuò duì xíng，lù zhuǎn fēng chuī qù。十载庆元宵，满耳番腔鼓。shí zài qìng yuán xiāo，mǎn ěr fān qiāng gǔ。欲识尊前太守谁，起向尊前舞。yù shí zūn qián tài shǒu shuí，qǐ xiàng zūn qián wǔ。

菩萨蛮·其一秋兴

宋：刘辰翁

芭蕉叶上三更雨。bā jiāo yè shàng sān gèng yǔ。人生只合随他去。rén shēng zhǐ hé suí tā qù。便不到天涯。biàn bù dào tiān yá。天涯也是家。tiān yá yě shì jiā。屏山三五叠。píng shān sān wǔ dié。处处飞胡蝶。chù chù fēi hú dié。正是菊堪看。zhèng shì jú kān kàn。东篱独自寒。dōng lí dú zì hán。

菩萨蛮·其二湖南道中

宋：刘辰翁

黄鸡喔喔催人起。huáng jī ō ō cuī rén qǐ。困不成眠窗似水。kùn bù chéng mián chuāng shì shuǐ。清露不曾寒。qīng lù bù céng hán。朝来起自难。cháo lái qǐ zì nán。家人当睡美。jiā rén dāng shuì měi。又忆归程几。yòu yì guī chéng jǐ。不管湿阑干。bù guǎn shī lán gàn。芙蓉花自看。fú róng huā zì kàn。

菩萨蛮·其三春晓

宋：刘辰翁

画梁语透帘栊晓。huà liáng yǔ tòu lián lóng xiǎo。坼桐风送杨花老。chè tóng fēng sòng yáng huā lǎo。细雨绿阴寒。xì yǔ lǜ yīn hán。罗襟只似单。luó jīn zhǐ shì dān。青门三里道。qīng mén sān lǐ dào。个个游芳草。gè gè yóu fāng cǎo。比似嫁来看。bǐ shì jià lái kàn。踏青难更难。tà qīng nán gèng nán。

菩萨蛮·其四春日山行

宋：刘辰翁

江波何似西湖曲。jiāng bō hé shì xī hú qū。村烟相对峰南北。cūn yān xiāng duì fēng nán běi。何处不青青。hé chù bù qīng qīng。青青是汉茔。qīng qīng shì hàn yíng。长亭芳草路。zhǎng tíng fāng cǎo lù。寒食谁家墓。hán shí shuí jiā mù。旧日厌残红。jiù rì yàn cán hóng。人行九里松。rén xíng jiǔ lǐ sōng。

好事近·中齐惠念，赐词俾寿，不胜岁寒兄弟之意

宋：刘辰翁

□后百年闲，元度自伤来暮。hòu bǎi nián xián，yuán dù zì shāng lái mù。打破虚空无碍，共乘龙飞去。dǎ pò xū kōng wú ài，gòng chéng lóng fēi qù。更参末后句如何，此事未能付。gèng cān mò hòu jù rú hé，cǐ shì wèi néng fù。前遇小桥风雪，是君诗成处。qián yù xiǎo qiáo fēng xuě，shì jūn shī chéng chù。

菩萨蛮·其五丁丑送春

宋：刘辰翁

殷勤欲送春归去。yīn qín yù sòng chūn guī qù。白首题将断肠句。bái shǒu tí jiāng duàn cháng jù。春去自依依。chūn qù zì yī yī。欲归无处归。yù guī wú chù guī。天涯同是寓。tiān yá tóng shì yù。握手留春住。wò shǒu liú chūn zhù。小住碧桃枝。xiǎo zhù bì táo zhī。桃根不属谁。táo gēn bù shǔ shuí。

菩萨蛮·其六题醉道人图

宋：刘辰翁

八仙名姓当时少。bā xiān míng xìng dāng shí shǎo。污尊牛饮同倾倒。wū zūn niú yǐn tóng qīng dào。惟有我公荣。wéi yǒu wǒ gōng róng。旁人笑独醒。páng rén xiào dú xǐng。多年村落走。duō nián cūn luò zǒu。泥饮无升斗。ní yǐn wú shēng dòu。入了玉门关。rù le yù mén guān。人生一醉难。rén shēng yī zuì nán。

谒金门·其一风乍起，约巽吾同赋海棠

宋：刘辰翁

娇点点。jiāo diǎn diǎn。困倚春光欲软。kùn yǐ chūn guāng yù ruǎn。滴尽守宫难可染。dī jǐn shǒu gōng nán kě rǎn。浓欺红烛艳。nóng qī hóng zhú yàn。寂寂露珠啼脸。jì jì lù zhū tí liǎn。翠袖不禁风飐。cuì xiù bù jìn fēng zhǎn。芳径相逢惊笑靥。fāng jìng xiāng féng jīng xiào yè。日长初睡转。rì zhǎng chū shuì zhuǎn。

长相思·喜晴

宋：刘辰翁

上元晴。shàng yuán qíng。上元晴。shàng yuán qíng。待得晴时坐触屏。dài dé qíng shí zuò chù píng。山禽三两声。shān qín sān liǎng shēng。欲归城，未归城。yù guī chéng，wèi guī chéng。见说城中处处灯。jiàn shuō chéng zhōng chù chù dēng。明年处处行。míng nián chù chù xíng。

谒金门·其二和巽吾重赋海棠

宋：刘辰翁

花露湿。huā lù shī。红泪裛成珠粒。hóng lèi yì chéng zhū lì。比似昭阳恩未得。bǐ shì zhāo yáng ēn wèi dé。睡来添醉色。shuì lái tiān zuì sè。一笑娇波滴滴。yī xiào jiāo bō dī dī。再顾羞潮拂拂。zài gù xiū cháo fú fú。恨血千年明的皪。hèn xuè qiān nián míng de lì。千年人共忆。qiān nián rén gòng yì。