古诗词 - 中国最美古诗词

得雨复用闻水车韵

亢旱逾时如鲁史，一雨已迟淹尔耳。kàng hàn yú shí rú lǔ shǐ，yī yǔ yǐ chí yān ěr ěr。农犹满望苗返魂，车亦收声鱼免死。nóng yóu mǎn wàng miáo fǎn hún，chē yì shōu shēng yú miǎn sǐ。我持酒戒不敢荒，急呼一杯饮松堂。wǒ chí jiǔ jiè bù gǎn huāng，jí hū yī bēi yǐn sōng táng。不忧猖獗有巢昌，只恐沈犹朝饮羊。bù yōu chāng jué yǒu cháo chāng，zhǐ kǒng shěn yóu cháo yǐn yáng。

分韵得两字

宋：王十朋

官舍苦炎热，贡闱快虚敞。guān shě kǔ yán rè，gòng wéi kuài xū chǎng。急呼玉友生，闲共同僚赏。jí hū yù yǒu shēng，xián gòng tóng liáo shǎng。堂成桂植万，堤就池分两。táng chéng guì zhí wàn，dī jiù chí fēn liǎng。莲开花并蒂，荔擘珠在掌。lián kāi huā bìng dì，lì bāi zhū zài zhǎng。诗句听细论，尘襟发清爽。shī jù tīng xì lùn，chén jīn fā qīng shuǎng。行矣北归翁，山林起遥想。xíng yǐ běi guī wēng，shān lín qǐ yáo xiǎng。

诸公饯别分韵得人字

宋：王十朋

清源古名郡，守土宜择人。qīng yuán gǔ míng jùn，shǒu tǔ yí zé rén。胡为不才者，两载乘朱轮。hú wèi bù cái zhě，liǎng zài chéng zhū lún。政拙岁多旱，民愁眉日颦。zhèng zhuō suì duō hàn，mín chóu méi rì pín。赖兹淳厚俗，容我老病身。lài zī chún hòu sú，róng wǒ lǎo bìng shēn。乞祠竟不允，易郡俄得邻。qǐ cí jìng bù yǔn，yì jùn é dé lín。雅怀上冢愿，偶有还乡因。yǎ huái shàng zhǒng yuàn，ǒu yǒu hái xiāng yīn。宾僚共呼酒，肴蔌嘉且新。bīn liáo gòng hū jiǔ，yáo sù jiā qiě xīn。展饯选士场，语离庚伏辰。zhǎn jiàn xuǎn shì chǎng，yǔ lí gēng fú chén。清风屡吹衣，暑雨微洒尘。qīng fēng lǚ chuī yī，shǔ yǔ wēi sǎ chén。骊驹沸盈门，鹦鹉飞入唇。lí jū fèi yíng mén，yīng wǔ fēi rù chún。我亦重惜别，不辞劝酬频。wǒ yì zhòng xī bié，bù cí quàn chóu pín。诸君如神鱼，行奋六六鳞。zhū jūn rú shén yú，xíng fèn liù liù lín。学士倍登瀛，郡符同治秦。xué shì bèi dēng yíng，jùn fú tóng zhì qín。我如倦蜚鸟，野性难笼驯。wǒ rú juàn fēi niǎo，yě xìng nán lóng xùn。旧巢寻故山，一枝老荆榛。jiù cháo xún gù shān，yī zhī lǎo jīng zhēn。官居类邮传，谁能久相亲。guān jū lèi yóu chuán，shuí néng jiǔ xiāng qīn。但愿各勉力，相期作纯臣。dàn yuàn gè miǎn lì，xiāng qī zuò chún chén。

复安静堂旧额

宋：王十朋

端明之孙字子强，银钩铁画传遗芳。duān míng zhī sūn zì zi qiáng，yín gōu tiě huà chuán yí fāng。昔年作郡古平海，大笔亲书安静堂。xī nián zuò jùn gǔ píng hǎi，dà bǐ qīn shū ān jìng táng。自从宣和至乾道，字与轮奂争光芒。zì cóng xuān hé zhì qián dào，zì yǔ lún huàn zhēng guāng máng。一朝忽遭俗眼白，毁灭名姓深埋藏。yī cháo hū zāo sú yǎn bái，huǐ miè míng xìng shēn mái cáng。我来搜访久乃获，老兵据为寝处床。wǒ lái sōu fǎng jiǔ nǎi huò，lǎo bīng jù wèi qǐn chù chuáng。涤除五载尘土面，字向堂上增激昂。dí chú wǔ zài chén tǔ miàn，zì xiàng táng shàng zēng jī áng。祖为第一孙是似，书有家法称莆阳。zǔ wèi dì yī sūn shì shì，shū yǒu jiā fǎ chēng pú yáng。体具万安颇雄壮，榜与忠献同翱翔。tǐ jù wàn ān pǒ xióng zhuàng，bǎng yǔ zhōng xiàn tóng áo xiáng。因知文字乃至宝，一时之厄庸何伤。yīn zhī wén zì nǎi zhì bǎo，yī shí zhī è yōng hé shāng。石鼓文有鬼神护，淮西碑并日月光。shí gǔ wén yǒu guǐ shén hù，huái xī bēi bìng rì yuè guāng。岂容泯灭暴秦火，谁肯脍炙段文昌。qǐ róng mǐn miè bào qín huǒ，shuí kěn kuài zhì duàn wén chāng。书生作郡太迂阔，理财听讼俱非长。shū shēng zuò jùn tài yū kuò，lǐ cái tīng sòng jù fēi zhǎng。吾君若问何以治，堂复韩蔡祠秦姜。wú jūn ruò wèn hé yǐ zhì，táng fù hán cài cí qín jiāng。今才五日京兆耳，眷此陈迹犹未忘。jīn cái wǔ rì jīng zhào ěr，juàn cǐ chén jì yóu wèi wàng。但愿兹堂日安静，名与国寿俱无疆。dàn yuàn zī táng rì ān jìng，míng yǔ guó shòu jù wú jiāng。

记风

宋：王十朋

泉南固多风，兹风大为最。quán nán gù duō fēng，zī fēng dà wèi zuì。初惊月有晕，忽听天鸣籁。chū jīng yuè yǒu yūn，hū tīng tiān míng lài。蓬蓬从何来，烈烈不可奈。péng péng cóng hé lái，liè liè bù kě nài。万窍争怒号，三光变冥昧。wàn qiào zhēng nù hào，sān guāng biàn míng mèi。掀翻败墙壁，摧折到松桧。xiān fān bài qiáng bì，cuī zhé dào sōng guì。瓦飘上天半，茅卷洒郊外。wǎ piāo shàng tiān bàn，máo juǎn sǎ jiāo wài。稻吹垂实花，果堕未熟蒂。dào chuī chuí shí huā，guǒ duò wèi shú dì。山川失故容，草木遭厄会。shān chuān shī gù róng，cǎo mù zāo è huì。飞同鹢过宋，悲异见歌沛。fēi tóng yì guò sòng，bēi yì jiàn gē pèi。孰云楚台雄，未觉周郊大。shú yún chǔ tái xióng，wèi jué zhōu jiāo dà。虽然不终朝，无乃已被害。suī rán bù zhōng cháo，wú nǎi yǐ bèi hài。嗟予垂素发，滥此张皂盖。jiē yǔ chuí sù fā，làn cǐ zhāng zào gài。方忧西畴禾，未问南海贝。fāng yōu xī chóu hé，wèi wèn nán hǎi bèi。心如韩值飓，卜效苏命蔡。xīn rú hán zhí jù，bo xiào sū mìng cài。焚香叩穹昊，防患问耆艾。fén xiāng kòu qióng hào，fáng huàn wèn qí ài。稍稍云色定，徐徐雨声霈。shāo shāo yún sè dìng，xú xú yǔ shēng pèi。渐停箕簸扬，会见气交泰。jiàn tíng jī bǒ yáng，huì jiàn qì jiāo tài。居民理破屋，老守戒征旆。jū mín lǐ pò wū，lǎo shǒu jiè zhēng pèi。五弦歌舜琴，一丝咏严濑。wǔ xián gē shùn qín，yī sī yǒng yán lài。去矣不待瓜，归欤及鲈鲙。qù yǐ bù dài guā，guī yú jí lú kuài。

赠陈体仁

宋：王十朋

我来守清源，德星识二陈。wǒ lái shǒu qīng yuán，dé xīng shí èr chén。大陈如金玉，一室清无尘。dà chén rú jīn yù，yī shì qīng wú chén。厌世不肯留，至今里称仁。yàn shì bù kěn liú，zhì jīn lǐ chēng rén。儒先贺州守，才气超等伦。rú xiān hè zhōu shǒu，cái qì chāo děng lún。胸中包古今，笔下真有神。xiōng zhōng bāo gǔ jīn，bǐ xià zhēn yǒu shén。唾手取甲科，齿发方青春。tuò shǒu qǔ jiǎ kē，chǐ fā fāng qīng chūn。声名满天下，文字惊缙绅。shēng míng mǎn tiān xià，wén zì jīng jìn shēn。劳人暂州县，平步当要津。láo rén zàn zhōu xiàn，píng bù dāng yào jīn。蹉跎忽至今，此志犹未伸。cuō tuó hū zhì jīn，cǐ zhì yóu wèi shēn。真人奉香火，萧寺含悲辛。zhēn rén fèng xiāng huǒ，xiāo sì hán bēi xīn。讲席延诸生，黄卷诃古人。jiǎng xí yán zhū shēng，huáng juǎn hē gǔ rén。异端斥佛老，吾道鸣孟荀。yì duān chì fú lǎo，wú dào míng mèng xún。聊籍束脩礼，少资囊橐贫。liáo jí shù xiū lǐ，shǎo zī náng tuó pín。我忝二千石，二年牧斯民。wǒ tiǎn èr qiān shí，èr nián mù sī mín。不能助玉川，耻与韩公均。bù néng zhù yù chuān，chǐ yǔ hán gōng jūn。赠我诗与文，字字皆可珍。zèng wǒ shī yǔ wén，zì zì jiē kě zhēn。宠褒恨太过，感激难具论。chǒng bāo hèn tài guò，gǎn jī nán jù lùn。愿公少自爱，行矣当致身。yuàn gōng shǎo zì ài，xíng yǐ dāng zhì shēn。门下有高第，庙堂手经纶。mén xià yǒu gāo dì，miào táng shǒu jīng lún。房魏方得君，讵肯忘河汾。fáng wèi fāng dé jūn，jù kěn wàng hé fén。

司理叔文和过万桥诗复用前韵

宋：王十朋

少年一夕九起嗟，家贫亲老无生涯。shǎo nián yī xī jiǔ qǐ jiē，jiā pín qīn lǎo wú shēng yá。河东先生独青眼，慨然许我修通家。hé dōng xiān shēng dú qīng yǎn，kǎi rán xǔ wǒ xiū tōng jiā。三十年间同转首，王谢依然作甥舅。sān shí nián jiān tóng zhuǎn shǒu，wáng xiè yī rán zuò shēng jiù。时人咸笑孺子贫，杜老惟蒙丈人厚。shí rén xián xiào rú zi pín，dù lǎo wéi méng zhàng rén hòu。罢官闽峤初归来，登堂又荷倾金罍。bà guān mǐn jiào chū guī lái，dēng táng yòu hé qīng jīn léi。诗诵白圭感前事，情钟我辈衔馀哀。shī sòng bái guī gǎn qián shì，qíng zhōng wǒ bèi xián yú āi。定向清朝力求退，呼宾剩设严冬鲙。dìng xiàng qīng cháo lì qiú tuì，hū bīn shèng shè yán dōng kuài。从公杖屦鹿岩前，明月清风赵欧会。cóng gōng zhàng jù lù yán qián，míng yuè qīng fēng zhào ōu huì。

红梅

宋：王十朋

似桃非桃杏非杏，独与江梅相早晚。shì táo fēi táo xìng fēi xìng，dú yǔ jiāng méi xiāng zǎo wǎn。天姿约略带春酲，便觉花容太柔婉。tiān zī yuē lüè dài chūn chéng，biàn jué huā róng tài róu wǎn。霞觞潋艳玉妃醉，应误刘郎来阆苑。xiá shāng liàn yàn yù fēi zuì，yīng wù liú láng lái láng yuàn。会须参作比红诗，莫学墙头等闲见。huì xū cān zuò bǐ hóng shī，mò xué qiáng tóu děng xián jiàn。

黄杨

宋：王十朋

嘉彼黄杨，郁焉其苍。jiā bǐ huáng yáng，yù yān qí cāng。匪瓮而圆，匪盖而张。fěi wèng ér yuán，fěi gài ér zhāng。百干同根，森如弟昆。bǎi gàn tóng gēn，sēn rú dì kūn。千枝其子，万叶其孙。qiān zhī qí zi，wàn yè qí sūn。惟此黄杨，先子所植。wéi cǐ huáng yáng，xiān zi suǒ zhí。草木有义，先子之德。cǎo mù yǒu yì，xiān zi zhī dé。愿言我家，兄弟子孙。yuàn yán wǒ jiā，xiōng dì zi sūn。如此嘉树，永为义门。rú cǐ jiā shù，yǒng wèi yì mén。

采蕺

宋：王十朋

陟彼越山，言采其蕺。zhì bǐ yuè shān，yán cǎi qí jí。我思古人，中心悒悒。wǒ sī gǔ rén，zhōng xīn yì yì。维国有耻，吴弗遑粒。wéi guó yǒu chǐ，wú fú huáng lì。胆于坐隅，霸勋以集。dǎn yú zuò yú，bà xūn yǐ jí。

采蕺

宋：王十朋

厥草匪甘，厥蔬匪香。jué cǎo fěi gān，jué shū fěi xiāng。维其味之，岂曰嗜之。wéi qí wèi zhī，qǐ yuē shì zhī。心焉孔焦，胆焉亟尝。xīn yān kǒng jiāo，dǎn yān jí cháng。唯其苦之，是以取之。wéi qí kǔ zhī，shì yǐ qǔ zhī。

采蕺

宋：王十朋

我陟高岗，瞻望东越。wǒ zhì gāo gǎng，zhān wàng dōng yuè。访王之祀，旷古有阙。fǎng wáng zhī sì，kuàng gǔ yǒu quē。宜庙于山，世享不绝。yí miào yú shān，shì xiǎng bù jué。何以荐之，蕺茗是撷。hé yǐ jiàn zhī，jí míng shì xié。

秦望

宋：王十朋

瞻彼秦望，崇于会稽。zhān bǐ qín wàng，chóng yú huì jī。曷云其崇，登焉而紫。hé yún qí chóng，dēng yān ér zǐ。孰登是山，西方之人兮。shú dēng shì shān，xī fāng zhī rén xī。瞻彼秦望，轻于会稽。zhān bǐ qín wàng，qīng yú huì jī。曷崇而轻，名之以嬴。hé chóng ér qīng，míng zhī yǐ yíng。孰名是山，东方之人兮。shú míng shì shān，dōng fāng zhī rén xī。我登稽山，思禹之绩。wǒ dēng jī shān，sī yǔ zhī jì。吾侪不鱼，繄帝之力。wú chái bù yú，yī dì zhī lì。我瞻秦望，哀秦之过。wǒ zhān qín wàng，āi qín zhī guò。虐彼黔首，其谁之祸。nüè bǐ qián shǒu，qí shuí zhī huò。禹驾而游，夏民以休。yǔ jià ér yóu，xià mín yǐ xiū。有翼其行，稷卨是谋。yǒu yì qí xíng，jì xiè shì móu。政辙而狩，嬴随以仆。zhèng zhé ér shòu，yíng suí yǐ pū。孰稔其恶，斯高左右。shú rěn qí è，sī gāo zuǒ yòu。孤竹兄弟，殍于首阳。gū zhú xiōng dì，piǎo yú shǒu yáng。山与其人，嘉名孔章。shān yǔ qí rén，jiā míng kǒng zhāng。溪辱以愚，泉污以盗。xī rǔ yǐ yú，quán wū yǐ dào。物之不幸，名恶而暴。wù zhī bù xìng，míng è ér bào。浙涛如银，鉴流如绅。zhè tāo rú yín，jiàn liú rú shēn。濯彼崔嵬，勿污以秦。zhuó bǐ cuī wéi，wù wū yǐ qín。

王十朋

得雨复用闻水车韵

分韵得两字

诸公饯别分韵得人字

复安静堂旧额

记风

赠陈体仁

司理叔文和过万桥诗复用前韵

红梅

黄杨

采蕺

采蕺

采蕺

秦望

又六言

元章至万州湖滩寄六言一绝云满目莫山平远一池云锦清酣忽有钟声林际直疑梦到江南某六月朔日登静晖楼观江涨望西南碧远数峰乃前日送别处也为之黯然楼前荔子初丹次韵寄元章

提舶赠玉友六言诗次韵以酬

提舶赠玉友六言诗次韵以酬

觅百叶榴花

贡院食新荔观双莲因成六言

出州宅