古诗词 - 中国最美古诗词

金明池·天阔云高

天阔云高，溪横水远，晚日寒生轻晕。tiān kuò yún gāo，xī héng shuǐ yuǎn，wǎn rì hán shēng qīng yūn。闲阶静、杨花渐少，朱门掩、莺声犹嫩。xián jiē jìng yáng huā jiàn shǎo，zhū mén yǎn yīng shēng yóu nèn。悔匆匆、过却清明，旋占得馀芳，已成幽恨。huǐ cōng cōng guò què qīng míng，xuán zhàn dé yú fāng，yǐ chéng yōu hèn。却几日阴沉，连宵慵困，起来韶华都尽。què jǐ rì yīn chén，lián xiāo yōng kùn，qǐ lái sháo huá dōu jǐn。怨入双眉闲斗损。yuàn rù shuāng méi xián dòu sǔn。乍品得情怀，看承全近。zhà pǐn dé qíng huái，kàn chéng quán jìn。深深态、无非自许；厌厌意、终羞人问。shēn shēn tài wú fēi zì xǔ；yàn yàn yì zhōng xiū rén wèn。争知道、梦里蓬莱，待忘了馀香，时时音信。zhēng zhī dào mèng lǐ péng lái，dài wàng le yú xiāng，shí shí yīn xìn。纵留得莺花，东风不住，也则眼前愁闷。zòng liú dé yīng huā，dōng fēng bù zhù，yě zé yǎn qián chóu mèn。

柳梢青·岸草平沙

宋：仲殊

岸草平沙，吴王故苑，柳袅烟斜。àn cǎo píng shā，wú wáng gù yuàn，liǔ niǎo yān xié。雨后寒轻，风前香软，春在梨花。yǔ hòu hán qīng，fēng qián xiāng ruǎn，chūn zài lí huā。行人一棹天涯，酒醒处、残阳乱鸦。xíng rén yī zhào tiān yá，jiǔ xǐng chù cán yáng luàn yā。门外秋千，墙头红粉，深院谁家？mén wài qiū qiān，qiáng tóu hóng fěn，shēn yuàn shuí jiā？

诉衷情令·宝月山作

宋：仲殊

清波门外拥轻衣，杨花相送飞。qīng bō mén wài yōng qīng yī，yáng huā xiāng sòng fēi。西湖又还春晚，水树乱莺啼。xī hú yòu hái chūn wǎn，shuǐ shù luàn yīng tí。闲院宇，小帘帏。xián yuàn yǔ，xiǎo lián wéi。晚初归。wǎn chū guī。钟声已过，篆香才点，月到门时。zhōng shēng yǐ guò，zhuàn xiāng cái diǎn，yuè dào mén shí。

南柯子（六和塔）

宋：仲殊

金甃蟠龙尾，莲开舞凤头。jīn zhòu pán lóng wěi，lián kāi wǔ fèng tóu。凉生宫殿不因秋。liáng shēng gōng diàn bù yīn qiū。门外莫寻尘世，卷地江流。mén wài mò xún chén shì，juǎn dì jiāng liú。霁色澄千里，潮声带两洲。jì sè chéng qiān lǐ，cháo shēng dài liǎng zhōu。月华清泛浪花浮。yuè huá qīng fàn làng huā fú。今夜蓬莱归梦，十二琼楼。jīn yè péng lái guī mèng，shí èr qióng lóu。

鹊踏枝·斜日平山寒已薄

宋：仲殊

斜日平山寒已薄。xié rì píng shān hán yǐ báo。雪过松梢，犹有残英落。xuě guò sōng shāo，yóu yǒu cán yīng luò。晚色际天天似幕。wǎn sè jì tiān tiān shì mù。一尊先与东风约。yī zūn xiān yǔ dōng fēng yuē。邀得红梅同宴乐。yāo dé hóng méi tóng yàn lè。酒面融春，春满纤纤萼。jiǔ miàn róng chūn，chūn mǎn xiān xiān è。客意为伊浑忘却。kè yì wèi yī hún wàng què。归船且傍花阴泊。guī chuán qiě bàng huā yīn pō。

鹊踏枝

宋：仲殊

几日中元初过复。jǐ rì zhōng yuán chū guò fù。七叶蓂疏，佳气生晴书。qī yè míng shū，jiā qì shēng qíng shū。称庆源深流福厚。chēng qìng yuán shēn liú fú hòu。天精储粹干星斗。tiān jīng chǔ cuì gàn xīng dòu。喜人高堂罗燕豆。xǐ rén gāo táng luó yàn dòu。风弄微凉，帘幕披香绣。fēng nòng wēi liáng，lián mù pī xiāng xiù。暂倩灵龟言永寿。zàn qiàn líng guī yán yǒng shòu。蟠桃花送长生酒。pán táo huā sòng zhǎng shēng jiǔ。

蝶恋花·开到杏花寒食近

宋：仲殊

开到杏花寒食近。kāi dào xìng huā hán shí jìn。人在花前，宿酒和春困。rén zài huā qián，sù jiǔ hé chūn kùn。酒有尽时情不尽。jiǔ yǒu jǐn shí qíng bù jǐn。日长只恁厌厌闷。rì zhǎng zhǐ nèn yàn yàn mèn。经岁别离闲与问。jīng suì bié lí xián yǔ wèn。花上啼莺，解道深深恨。huā shàng tí yīng，jiě dào shēn shēn hèn。可惜断云无定准。kě xī duàn yún wú dìng zhǔn。不能为寄蓝桥信。bù néng wèi jì lán qiáo xìn。

蝶恋花·斜日平山寒已薄

宋：仲殊

斜日平山寒已薄。xié rì píng shān hán yǐ báo。雪过松梢，犹有残英落。xuě guò sōng shāo，yóu yǒu cán yīng luò。晚色际天天似幕，一尊先与东风约。wǎn sè jì tiān tiān shì mù，yī zūn xiān yǔ dōng fēng yuē。邀得红梅同宴乐。yāo dé hóng méi tóng yàn lè。酒面融春，春满纤纤萼。jiǔ miàn róng chūn，chūn mǎn xiān xiān è。客意为伊浑忘却，归船且傍花阴泊。kè yì wèi yī hún wàng què，guī chuán qiě bàng huā yīn pō。

蝶恋花·一霎雕栏疏雨罢

宋：仲殊

一霎雕栏疏雨罢。yī shà diāo lán shū yǔ bà。三月十三，曾是寒食夜。sān yuè shí sān，céng shì hán shí yè。尽日暖香熏柏麝，西施醉起留归驾。jǐn rì nuǎn xiāng xūn bǎi shè，xī shī zuì qǐ liú guī jià。酒满玻璃花艳冶。jiǔ mǎn bō lí huā yàn yě。莫负春心，快饮千钟罢。mò fù chūn xīn，kuài yǐn qiān zhōng bà。春在燕堂帘幕下，年芳不问东君借。chūn zài yàn táng lián mù xià，nián fāng bù wèn dōng jūn jiè。

忆江南·成都好

宋：仲殊

成都好，蚕市趁遨游。chéng dōu hǎo，cán shì chèn áo yóu。夜放笙歌喧紫陌，春遨灯火上红楼。yè fàng shēng gē xuān zǐ mò，chūn áo dēng huǒ shàng hóng lóu。车马溢瀛洲。chē mǎ yì yíng zhōu。人散后，茧馆喜绸缪。rén sàn hòu，jiǎn guǎn xǐ chóu móu。柳叶已饶烟黛细，桑条何似玉纤柔。liǔ yè yǐ ráo yān dài xì，sāng tiáo hé shì yù xiān róu。立马看风流。lì mǎ kàn fēng liú。