古诗词 - 中国最美古诗词

落星寺

春秋陨石于宋五，分作金焦与星渚。chūn qiū yǔn shí yú sòng wǔ，fēn zuò jīn jiāo yǔ xīng zhǔ。大圆镜里八窗开，面面鱼龙听人语。dà yuán jìng lǐ bā chuāng kāi，miàn miàn yú lóng tīng rén yǔ。瀑垂一线吹不动，山拥万骑明可数。pù chuí yī xiàn chuī bù dòng，shān yōng wàn qí míng kě shù。嗟哉蓄眼无此奇，欲倒银河卷归去。jiē zāi xù yǎn wú cǐ qí，yù dào yín hé juǎn guī qù。

入山

宋：洪咨夔

箯舆轧幽径，乔松矫疏花。biān yú yà yōu jìng，qiáo sōng jiǎo shū huā。好鸟媚嘉荫，圆吭咽清笳。hǎo niǎo mèi jiā yīn，yuán kēng yàn qīng jiā。膏畦走秧马，茅檐嘶茧车。gāo qí zǒu yāng mǎ，máo yán sī jiǎn chē。谁知天下乐，尽属山人家。shuí zhī tiān xià lè，jǐn shǔ shān rén jiā。桥横涧水断，寺古林屋斜。qiáo héng jiàn shuǐ duàn，sì gǔ lín wū xié。铭架镇法鼓，诗碑记煎茶。míng jià zhèn fǎ gǔ，shī bēi jì jiān chá。尊者俨如故，天奎失龙蛇。zūn zhě yǎn rú gù，tiān kuí shī lóng shé。划然小窗开，五蕊撑谽谺。huà rán xiǎo chuāng kāi，wǔ ruǐ chēng hān xiā。斗酒软两脚，捷步穷烟霞。dòu jiǔ ruǎn liǎng jiǎo，jié bù qióng yān xiá。

三峡桥

宋：洪咨夔

太行擘破黄河出，赑屃翻身沧海立。tài xíng bāi pò huáng hé chū，bì xì fān shēn cāng hǎi lì。老龙抱宝正鼾睡，地底黑风吹霹雳。lǎo lóng bào bǎo zhèng hān shuì，dì dǐ hēi fēng chuī pī lì。挹之以北斗之柄，瀹之以明月之璧。yì zhī yǐ běi dòu zhī bǐng，yuè zhī yǐ míng yuè zhī bì。啜之以太白东坡两谪仙，尚不负乎此山之泉石。chuài zhī yǐ tài bái dōng pō liǎng zhé xiān，shàng bù fù hū cǐ shān zhī quán shí。

瀑布

宋：洪咨夔

青壁双尖长剑倚，博山突兀晴烟紫。qīng bì shuāng jiān zhǎng jiàn yǐ，bó shān tū wù qíng yān zǐ。槐里先生醉欲醒，丫山道人定初起。huái lǐ xiān shēng zuì yù xǐng，yā shān dào rén dìng chū qǐ。摩挲两眼看飞虹，猛悟此身如此水。mó sā liǎng yǎn kàn fēi hóng，měng wù cǐ shēn rú cǐ shuǐ。昆仑绝顶有真瀑，倒泻生肥玉池里。kūn lún jué dǐng yǒu zhēn pù，dào xiè shēng féi yù chí lǐ。淙淙夜半漱白石，十二琼楼浸清泚。cóng cóng yè bàn shù bái shí，shí èr qióng lóu jìn qīng cǐ。是中有味人不知，白练银河较形似。shì zhōng yǒu wèi rén bù zhī，bái liàn yín hé jiào xíng shì。

东西林

宋：洪咨夔

远永两尊宿，未了人我心。yuǎn yǒng liǎng zūn sù，wèi le rén wǒ xīn。相距才百武，割据东西林。xiāng jù cái bǎi wǔ，gē jù dōng xī lín。渊明游其间，买酒时共斟。yuān míng yóu qí jiān，mǎi jiǔ shí gòng zhēn。虎溪醉来往，同是庐山阴。hǔ xī zuì lái wǎng，tóng shì lú shān yīn。清溜转幽港，断云度巍岑。qīng liū zhuǎn yōu gǎng，duàn yún dù wēi cén。等作如是观，炉香对森森。děng zuò rú shì guān，lú xiāng duì sēn sēn。

三叠泉

宋：洪咨夔

捉月仙人不到处，骑鹄凌风高着步。zhuō yuè xiān rén bù dào chù，qí gǔ líng fēng gāo zhe bù。巃嵷翠壁插天开，天上飞来素涛怒。lóng sǒng cuì bì chā tiān kāi，tiān shàng fēi lái sù tāo nù。玻瓈琢出莲花漏，激电吸蜍高下注。bō lí zuó chū lián huā lòu，jī diàn xī chú gāo xià zhù。布帆危挂八节滩，饱风吹上龙门路。bù fān wēi guà bā jié tān，bǎo fēng chuī shàng lóng mén lù。冰丝细织无幅绡，雪花乱卷有声絮。bīng sī xì zhī wú fú xiāo，xuě huā luàn juǎn yǒu shēng xù。蔚然而龙锵然韶，大者如珠小者雾。wèi rán ér lóng qiāng rán sháo，dà zhě rú zhū xiǎo zhě wù。解衣盘礴踞虎豹，遥送空蒙湿巾屦。jiě yī pán bó jù hǔ bào，yáo sòng kōng méng shī jīn jù。金铺玉户蔡家姝，拍手招人笑相顾。jīn pù yù hù cài jiā shū，pāi shǒu zhāo rén xiào xiāng gù。麻姑老矣不解事，指点五云推使去。má gū lǎo yǐ bù jiě shì，zhǐ diǎn wǔ yún tuī shǐ qù。

有感

宋：洪咨夔

一蝗东方来，孕子九十九。yī huáng dōng fāng lái，yùn zi jiǔ shí jiǔ。未出婪酣肚，已办馋?口。wèi chū lán hān dù，yǐ bàn chán chóng kǒu。漫天自成幕，扫地不用帚。màn tiān zì chéng mù，sǎo dì bù yòng zhǒu。一朝霜风寒，何处弄百丑。yī cháo shuāng fēng hán，hé chù nòng bǎi chǒu。

拟古送庄郎中归朝

宋：洪咨夔

西北有高楼，长眺起我思。xī běi yǒu gāo lóu，zhǎng tiào qǐ wǒ sī。我思非今人，古人莫见之。wǒ sī fēi jīn rén，gǔ rén mò jiàn zhī。孟轲尊仁义，妾妇秦与仪。mèng kē zūn rén yì，qiè fù qín yǔ yí。孔明抱礼乐，鬼蜮操及丕。kǒng míng bào lǐ lè，guǐ yù cāo jí pī。己物孰重轻，徇道不徇时。jǐ wù shú zhòng qīng，xùn dào bù xùn shí。富贵一饷乐，名节百世师。fù guì yī xiǎng lè，míng jié bǎi shì shī。居今而行古，岂无若人斯。jū jīn ér xíng gǔ，qǐ wú ruò rén sī。溯洄从之游，洧盘濯双緌。sù huí cóng zhī yóu，wěi pán zhuó shuāng ruí。

拟古送庄郎中归朝

宋：洪咨夔

涉江采芙蓉，露华不盈筐。shè jiāng cǎi fú róng，lù huá bù yíng kuāng。杂之兰为佩，申之蕙为纕。zá zhī lán wèi pèi，shēn zhī huì wèi rǎng。持此孰与赠，美人天一方。chí cǐ shú yǔ zèng，měi rén tiān yī fāng。驷虬乘苍鹥，御风朝虚皇。sì qiú chéng cāng yī，yù fēng cháo xū huáng。袖中治安书，琅琅奏明光。xiù zhōng zhì ān shū，láng láng zòu míng guāng。探囊出刀圭，为民起膏肓。tàn náng chū dāo guī，wèi mín qǐ gāo huāng。临流不可渡，与世为津梁。lín liú bù kě dù，yǔ shì wèi jīn liáng。玉池浸鸡舌，薰作青史香。yù chí jìn jī shé，xūn zuò qīng shǐ xiāng。

送陈倅

宋：洪咨夔

泊然无营如子云，挠之不浊如黄宪。pō rán wú yíng rú zi yún，náo zhī bù zhuó rú huáng xiàn。清静勿扰如曹参，躬行不言如石建。qīng jìng wù rǎo rú cáo cān，gōng xíng bù yán rú shí jiàn。古人与稽今人居，外若不足中有馀。gǔ rén yǔ jī jīn rén jū，wài ruò bù zú zhōng yǒu yú。治中别驾寄途耳，用则天下皆华胥。zhì zhōng bié jià jì tú ěr，yòng zé tiān xià jiē huá xū。东风昨夜收雨脚，杨柳亭前小盘礴。dōng fēng zuó yè shōu yǔ jiǎo，yáng liǔ tíng qián xiǎo pán bó。楚江君去定思君，有酒一杯须满酌。chǔ jiāng jūn qù dìng sī jūn，yǒu jiǔ yī bēi xū mǎn zhuó。

冷廨面挹重湖结楼以收逸放之景扁以清斯诸友移酒落其成分韵得里字

宋：洪咨夔

宁饮三斗水，不揖褦襶子。níng yǐn sān dòu shuǐ，bù yī nài dài zi。宁食三斗葱，不踏龙断市。níng shí sān dòu cōng，bù tà lóng duàn shì。伯夷圣之清，饿死不受滓。bó yí shèng zhī qīng，è sǐ bù shòu zǐ。死犹清可为，况乃未必死。sǐ yóu qīng kě wèi，kuàng nǎi wèi bì sǐ。几人浊恶海，鸡鸣为利起。jǐ rén zhuó è hǎi，jī míng wèi lì qǐ。魏其武安门，洒削胃脯氏。wèi qí wǔ ān mén，sǎ xuē wèi pú shì。揶揄首阳山，自伐我计是。yé yú shǒu yáng shān，zì fá wǒ jì shì。使清能死人，浊者亦死耳。shǐ qīng néng sǐ rén，zhuó zhě yì sǐ ěr。官居寂寞滨，不堕阛阓里。guān jū jì mò bīn，bù duò huán huì lǐ。嚚尘一关隔，宛在水中沚。yín chén yī guān gé，wǎn zài shuǐ zhōng zhǐ。楼居得未有，鉴影时自喜。lóu jū dé wèi yǒu，jiàn yǐng shí zì xǐ。天空塔戴角，湖敛沙脱觜。tiān kōng tǎ dài jiǎo，hú liǎn shā tuō zī。乌桕生晴阴，芙蕖淡秋蕊。wū jiù shēng qíng yīn，fú qú dàn qiū ruǐ。鹭点横烟稠，雁掠断云驶。lù diǎn héng yān chóu，yàn lüè duàn yún shǐ。山缺女墙转，林斜僧屋倚。shān quē nǚ qiáng zhuǎn，lín xié sēng wū yǐ。江流在何许，危樯出半指。jiāng liú zài hé xǔ，wēi qiáng chū bàn zhǐ。长堤苔痕平，尽日无步屣。zhǎng dī tái hén píng，jǐn rì wú bù xǐ。有人为我来，寒冰照人只。yǒu rén wèi wǒ lái，hán bīng zhào rén zhǐ。鸥盟以要之，相对弄清泚。ōu méng yǐ yào zhī，xiāng duì nòng qīng cǐ。明月不满掬，一漱霜入齿。míng yuè bù mǎn jū，yī shù shuāng rù chǐ。葹菉薋盈室，为君种兰茝。shī lù cí yíng shì，wèi jūn zhǒng lán chǎi。户服艾盈腰，为君揽荃芷。hù fú ài yíng yāo，wèi jūn lǎn quán zhǐ。吾非好独清，浊亦君所耻。wú fēi hǎo dú qīng，zhuó yì jūn suǒ chǐ。千丈一寸浑，清恐不如此。qiān zhàng yī cùn hún，qīng kǒng bù rú cǐ。出门歌濯缨，声节中宫徵。chū mén gē zhuó yīng，shēng jié zhōng gōng zhēng。西风骑两鹄，碧落绝万里。xī fēng qí liǎng gǔ，bì luò jué wàn lǐ。

古意谢崔扬州辟

宋：洪咨夔

突兀谁家楼，风雨岁薄之。tū wù shuí jiā lóu，fēng yǔ suì báo zhī。大梁危欲压，小柱亦半攲。dà liáng wēi yù yā，xiǎo zhù yì bàn qī。匠斧睨其旁，搏手难独支。jiàng fǔ nì qí páng，bó shǒu nán dú zhī。南山有奇材，细钜不可遗。nán shān yǒu qí cái，xì jù bù kě yí。

古意谢崔扬州辟

宋：洪咨夔

拒霜著秋红，夸诩颜色好。jù shuāng zhù qiū hóng，kuā xǔ yán sè hǎo。五更青女劲，憔悴一何早。wǔ gèng qīng nǚ jìn，qiáo cuì yī hé zǎo。深林兰自芳，寒节耿独抱。shēn lín lán zì fāng，hán jié gěng dú bào。识此知见香，鼻观不草草。shí cǐ zhī jiàn xiāng，bí guān bù cǎo cǎo。

古意谢崔扬州辟

宋：洪咨夔

山深阒无人，夜半迷黑月。shān shēn qù wú rén，yè bàn mí hēi yuè。魑魅乘其昏，光怪互出没。chī mèi chéng qí hūn，guāng guài hù chū méi。独行欲何之，十步八九兀。dú xíng yù hé zhī，shí bù bā jiǔ wù。隔林炬火明，命向虎口脱。gé lín jù huǒ míng，mìng xiàng hǔ kǒu tuō。

古意谢崔扬州辟

宋：洪咨夔

汾阴有古鼎，金景歊浮云。fén yīn yǒu gǔ dǐng，jīn jǐng xiāo fú yún。斡弃不知爱，瓦豆荐苾芬。wò qì bù zhī ài，wǎ dòu jiàn bì fēn。提携向中庭，拂拭苍藓纹。tí xié xiàng zhōng tíng，fú shì cāng xiǎn wén。虽非大籀篆，仿佛犹八分。suī fēi dà zhòu zhuàn，fǎng fú yóu bā fēn。

古意谢崔扬州辟

宋：洪咨夔

攕攕儿女手，申旦轧机杼。xiān xiān ér nǚ shǒu，shēn dàn yà jī zhù。织成遍地锦，翠凤湿花露。zhī chéng biàn dì jǐn，cuì fèng shī huā lù。三年卷箧中，背立泣不遇。sān nián juǎn qiè zhōng，bèi lì qì bù yù。持归付刀尺，昼线金针度。chí guī fù dāo chǐ，zhòu xiàn jīn zhēn dù。

古意谢崔扬州辟

宋：洪咨夔

江头客子船，尽日卧沙尾。jiāng tóu kè zi chuán，jǐn rì wò shā wěi。维楫非不具，潮弱未能跬。wéi jí fēi bù jù，cháo ruò wèi néng kuǐ。秋风雪浪高，长年绝叫起。qiū fēng xuě làng gāo，zhǎng nián jué jiào qǐ。船行莫倚柁，难得此汛水。chuán xíng mò yǐ duò，nán dé cǐ xùn shuǐ。

古意谢崔扬州辟

宋：洪咨夔

梧桐生高冈，上有朝阳枝。wú tóng shēng gāo gāng，shàng yǒu cháo yáng zhī。凤从南方来，览辉而下之。fèng cóng nán fāng lái，lǎn huī ér xià zhī。一鸣寒暑平，再鸣风雨时。yī míng hán shǔ píng，zài míng fēng yǔ shí。啾啾百鸟群，振翼长追随。jiū jiū bǎi niǎo qún，zhèn yì zhǎng zhuī suí。

送潜同年

宋：洪咨夔

以君一年长，为我异姓兄。yǐ jūn yī nián zhǎng，wèi wǒ yì xìng xiōng。衡从玄圃玉，出入武库兵。héng cóng xuán pǔ yù，chū rù wǔ kù bīng。急手搏苍兕，隽气鞭长鲸。jí shǒu bó cāng sì，juàn qì biān zhǎng jīng。议论到千古，慷慨吐不平。yì lùn dào qiān gǔ，kāng kǎi tǔ bù píng。汉以初元衰，唐以天宝倾。hàn yǐ chū yuán shuāi，táng yǐ tiān bǎo qīng。附势妾媚妩，避事儿嚘嘤。fù shì qiè mèi wǔ，bì shì ér yōu yīng。颓靡寖成俗，忠良竟吞声。tuí mí jìn chéng sú，zhōng liáng jìng tūn shēng。自谓倚南山，不知坏长城。zì wèi yǐ nán shān，bù zhī huài zhǎng chéng。君子勇于义，小人罔而生。jūn zi yǒng yú yì，xiǎo rén wǎng ér shēng。傥不饿采薇，远可死结缨。tǎng bù è cǎi wēi，yuǎn kě sǐ jié yīng。每闻壮其语，亦尝用吾情。měi wén zhuàng qí yǔ，yì cháng yòng wú qíng。有馀不必尽，尺浑胜丈清。yǒu yú bù bì jǐn，chǐ hún shèng zhàng qīng。六经源岷嶓，百家派渭泾。liù jīng yuán mín bō，bǎi jiā pài wèi jīng。归求性内学，莫计身外名。guī qiú xìng nèi xué，mò jì shēn wài míng。春风两鬓绿，秋月双眼明。chūn fēng liǎng bìn lǜ，qiū yuè shuāng yǎn míng。通德拥高髻，勤勤剔寒檠。tōng dé yōng gāo jì，qín qín tī hán qíng。

昭君行

宋：洪咨夔

红嫣翠湿平阳里，轣辘游车汛流水。hóng yān cuì shī píng yáng lǐ，lì lù yóu chē xùn liú shuǐ。苍头拥骑知谓谁，草草人家寄生子。cāng tóu yōng qí zhī wèi shuí，cǎo cǎo rén jiā jì shēng zi。君王神武重边功，不爱秾华胜桃李。jūn wáng shén wǔ zhòng biān gōng，bù ài nóng huá shèng táo lǐ。青鸾扶下五云车，颠倒衣裳冠荐履。qīng luán fú xià wǔ yún chē，diān dào yī shang guān jiàn lǚ。赏功未了说和亲，又堕蛾眉芳梦里。shǎng gōng wèi le shuō hé qīn，yòu duò é méi fāng mèng lǐ。平章三十六宫春，遣似天骄买驩喜。píng zhāng sān shí liù gōng chūn，qiǎn shì tiān jiāo mǎi huān xǐ。朔风吹雪胡马嘶，猎归月淡龙城西。shuò fēng chuī xuě hú mǎ sī，liè guī yuè dàn lóng chéng xī。重旃穹窿压斗帐，泛盎快搅金留犁。zhòng zhān qióng lóng yā dòu zhàng，fàn àng kuài jiǎo jīn liú lí。细调弦索为郎鼓，手未推却眉先低。xì diào xián suǒ wèi láng gǔ，shǒu wèi tuī què méi xiān dī。林深人静孤啄木，春尽树暗双黄鹂。lín shēn rén jìng gū zhuó mù，chūn jǐn shù àn shuāng huáng lí。大居次吹梅花老，小居次舞杨花迷。dà jū cì chuī méi huā lǎo，xiǎo jū cì wǔ yáng huā mí。屠牙勃窣起为寿，一粲相对酣如泥。tú yá bó sū qǐ wèi shòu，yī càn xiāng duì hān rú ní。子卿海上亦良苦，牧羝未乳儿先乳。zi qīng hǎi shàng yì liáng kǔ，mù dī wèi rǔ ér xiān rǔ。信道天涯共此情，谁谓姬姜必齐鲁。xìn dào tiān yá gòng cǐ qíng，shuí wèi jī jiāng bì qí lǔ。妾身不为汉婕妤，下嫁犹获当单于。qiè shēn bù wèi hàn jié yú，xià jià yóu huò dāng dān yú。从来蕃汉等昆弟，得婿渠不如家奴。cóng lái fān hàn děng kūn dì，dé xù qú bù rú jiā nú。君不见冢象庐山谁比数，青冢名传千万古。jūn bù jiàn zhǒng xiàng lú shān shuí bǐ shù，qīng zhǒng míng chuán qiān wàn gǔ。