古诗词 - 中国最美古诗词

送别再用前韵

凤凰翔集肯卑微，独向梧桐拣一枝。fèng huáng xiáng jí kěn bēi wēi，dú xiàng wú tóng jiǎn yī zhī。乍别故栖知未忍，临行更赋白圭诗。zhà bié gù qī zhī wèi rěn，lín xíng gèng fù bái guī shī。

送别再用前韵

宋：袁甫

殷勤寄信胜邮音，合把君心印我心。yīn qín jì xìn shèng yóu yīn，hé bǎ jūn xīn yìn wǒ xīn。老老及人仁者事，祝君毋得任浮沉。lǎo lǎo jí rén rén zhě shì，zhù jūn wú dé rèn fú chén。

和晋斋兄韵三首

宋：袁甫

不爱金章紫绶纡，欣然玉局自安居。bù ài jīn zhāng zǐ shòu yū，xīn rán yù jú zì ān jū。近来作计谁云拙，六六之年创一庐。jìn lái zuò jì shuí yún zhuō，liù liù zhī nián chuàng yī lú。

和晋斋兄韵三首

宋：袁甫

不羡勋名逐日新，课孙种绩及青春。bù xiàn xūn míng zhú rì xīn，kè sūn zhǒng jì jí qīng chūn。试将圆镜当空照，始识庐山面目真。shì jiāng yuán jìng dāng kōng zhào，shǐ shí lú shān miàn mù zhēn。

和晋斋兄韵三首

宋：袁甫

家塾提纲属晋斋，絜斋气脉远乎哉。jiā shú tí gāng shǔ jìn zhāi，jié zhāi qì mài yuǎn hū zāi。何时升讲开聋聩，衿佩跄跄济济来。hé shí shēng jiǎng kāi lóng kuì，jīn pèi qiāng qiāng jì jì lái。

送番阳程令出乡行古问百年礼

宋：袁甫

黄柏冈前百岁翁，婆娑终日酒杯中。huáng bǎi gāng qián bǎi suì wēng，pó suō zhōng rì jiǔ bēi zhōng。此行得得烦君问，荒政如今惬老农。cǐ xíng dé dé fán jūn wèn，huāng zhèng rú jīn qiè lǎo nóng。

题半霄亭

宋：袁甫

今朝带月上山头，面面晴岚翠欲流。jīn cháo dài yuè shàng shān tóu，miàn miàn qíng lán cuì yù liú。此处青霄才是半，半霄以上许登不。cǐ chù qīng xiāo cái shì bàn，bàn xiāo yǐ shàng xǔ dēng bù。

龙女泉

宋：袁甫

灵泉何事迸幽岩，龙女分从万丈潭。líng quán hé shì bèng yōu yán，lóng nǚ fēn cóng wàn zhàng tán。一勺之多龙在否，烦君试向此中参。yī sháo zhī duō lóng zài fǒu，fán jūn shì xiàng cǐ zhōng cān。

崇圣寺瀑布泉二首

宋：袁甫

古来翠瀑仅涓涓，戛玉新亭却沛然。gǔ lái cuì pù jǐn juān juān，jiá yù xīn tíng què pèi rán。世事废兴皆若此，醉眠何用问青天。shì shì fèi xīng jiē ruò cǐ，zuì mián hé yòng wèn qīng tiān。

崇圣寺瀑布泉二首

宋：袁甫

半山飞瀑元如雪，况是今朝雪里来。bàn shān fēi pù yuán rú xuě，kuàng shì jīn cháo xuě lǐ lái。界破青山休谩诧，神光妙用亦奇哉。jiè pò qīng shān xiū mán chà，shén guāng miào yòng yì qí zāi。

九华山

宋：袁甫

天河秀出九芙蓉，白也诗词信是工。tiān hé xiù chū jiǔ fú róng，bái yě shī cí xìn shì gōng。我欲依然名九子，人情山意两融融。wǒ yù yī rán míng jiǔ zi，rén qíng shān yì liǎng róng róng。

和赵克家三洞天二首

宋：袁甫

洞外老天非不大，洞中天小却奇哉。dòng wài lǎo tiān fēi bù dà，dòng zhōng tiān xiǎo què qí zāi。此奇端的由天造，不枉携朋得得来。cǐ qí duān de yóu tiān zào，bù wǎng xié péng dé dé lái。

和赵克家三洞天二首

宋：袁甫

自昔尧汤水旱年，只缘先备国无捐。zì xī yáo tāng shuǐ hàn nián，zhǐ yuán xiān bèi guó wú juān。我今皭火区区甚，惭见容光照洞天。wǒ jīn jiào huǒ qū qū shén，cán jiàn róng guāng zhào dòng tiān。

壳坚于石，色白于雪。ké jiān yú shí，sè bái yú xuě。仁在其中，香味清绝。rén zài qí zhōng，xiāng wèi qīng jué。况之松子，格韵度越。kuàng zhī sōng zi，gé yùn dù yuè。庭前柏树，视此亦劣。tíng qián bǎi shù，shì cǐ yì liè。松柏著土，其子乃结。sōng bǎi zhù tǔ，qí zi nǎi jié。此仁无根，更何所著。cǐ rén wú gēn，gèng hé suǒ zhù。松柏有种，有枯有活。sōng bǎi yǒu zhǒng，yǒu kū yǒu huó。此仁无种，生生不灭。cǐ rén wú zhǒng，shēng shēng bù miè。天不能灾，人不能伐。tiān bù néng zāi，rén bù néng fá。吾欲令此仁普遍广博，吾欲令此仁取之不竭。wú yù lìng cǐ rén pǔ biàn guǎng bó，wú yù lìng cǐ rén qǔ zhī bù jié。家家具足，可采可撷。jiā jiā jù zú，kě cǎi kě xié。人人圆成，可咀可嚼。rén rén yuán chéng，kě jǔ kě jué。初无奥旨，亦无秘诀。chū wú ào zhǐ，yì wú mì jué。不假思量，何劳论说。bù jiǎ sī liàng，hé láo lùn shuō。个中浑全，了无分别。gè zhōng hún quán，le wú fēn bié。仰见高山兮，石洞之穴。yǎng jiàn gāo shān xī，shí dòng zhī xué。俯此清泉兮，万古不涸。fǔ cǐ qīng quán xī，wàn gǔ bù hé。

江东巡部纪行

宋：袁甫

春过三之一，轻车走阡陌。chūn guò sān zhī yī，qīng chē zǒu qiān mò。平坂抹池阳，迤逦山路埆。píng bǎn mǒ chí yáng，yí lǐ shān lù què。风颠吹人面，雪滑皲人足。fēng diān chuī rén miàn，xuě huá jūn rén zú。忽然铜钲挂，九华醒两目。hū rán tóng zhēng guà，jiǔ huá xǐng liǎng mù。自经千万劫，寒翠光堪摘。zì jīng qiān wàn jié，hán cuì guāng kān zhāi。半霄非人间，大江横其侧。bàn xiāo fēi rén jiān，dà jiāng héng qí cè。行行逼宣州，麻姑正面矗。xíng xíng bī xuān zhōu，má gū zhèng miàn chù。且上敬亭山，感慨怀李白。qiě shàng jìng tíng shān，gǎn kǎi huái lǐ bái。听说三洞天，渴见恨无翮。tīng shuō sān dòng tiān，kě jiàn hèn wú hé。岩幽鬼神哭，罅开星月烛。yán yōu guǐ shén kū，xià kāi xīng yuè zhú。金沙烂吾前，祖师灯未没。jīn shā làn wú qián，zǔ shī dēng wèi méi。赓酬二三子，不觉诗笔秃。gēng chóu èr sān zi，bù jué shī bǐ tū。歙州我旧游，迎笑儿童簇。shè zhōu wǒ jiù yóu，yíng xiào ér tóng cù。本无棠荫芾，漫云恩波沐。běn wú táng yīn fèi，màn yún ēn bō mù。黄山怅无缘，不得搜仙窟。huáng shān chàng wú yuán，bù dé sōu xiān kū。祁门山何如，险与石埭埒。qí mén shān hé rú，xiǎn yǔ shí dài liè。山花溪边明，时有新凫浴。shān huā xī biān míng，shí yǒu xīn fú yù。古木龙吟啸，巨石虎蹲伏。gǔ mù lóng yín xiào，jù shí hǔ dūn fú。伟哉岳鄂王，提兵旧盘礴。wěi zāi yuè è wáng，tí bīng jiù pán bó。像设俨遗祠，光芒射斗宿。xiàng shè yǎn yí cí，guāng máng shè dòu sù。凌晨拜祠下，忧思心恻恻。líng chén bài cí xià，yōu sī xīn cè cè。无心惜落花，惟愁民捐瘠。wú xīn xī luò huā，wéi chóu mín juān jí。浮梁与乐安，五十笑步百。fú liáng yǔ lè ān，wǔ shí xiào bù bǎi。幸瞻慈湖祠，风声尚堪忆。xìng zhān cí hú cí，fēng shēng shàng kān yì。钟君我所敬，能续慈湖脉。zhōng jūn wǒ suǒ jìng，néng xù cí hú mài。乍合又倏离，人事渺无极。zhà hé yòu shū lí，rén shì miǎo wú jí。别友情无奈，看山意无足。bié yǒu qíng wú nài，kàn shān yì wú zú。山围如城郭，渐逼鸣山麓。shān wéi rú chéng guō，jiàn bī míng shān lù。父老阑道叫，一路藉神福。fù lǎo lán dào jiào，yī lù jí shén fú。问尔所欲何，作庙新奕奕。wèn ěr suǒ yù hé，zuò miào xīn yì yì。我来为尔民，尔欲我筹度。wǒ lái wèi ěr mín，ěr yù wǒ chóu dù。越宿至芗溪，三山森在列。yuè sù zhì xiāng xī，sān shān sēn zài liè。顾我一瓣香，端为象翁设。gù wǒ yī bàn xiāng，duān wèi xiàng wēng shè。象翁百世师，此道揭日月。xiàng wēng bǎi shì shī，cǐ dào jiē rì yuè。书堂卜筑成，屋与人俱杰。shū táng bo zhù chéng，wū yǔ rén jù jié。深夜济济容，学子纷四集。shēn yè jì jì róng，xué zi fēn sì jí。前廊问伊谁，同门旧知识。qián láng wèn yī shuí，tóng mén jiù zhī shí。新知有二郑，操行端矩矱。xīn zhī yǒu èr zhèng，cāo xíng duān jǔ yuē。此学其兴乎，欲去令人惜。cǐ xué qí xīng hū，yù qù lìng rén xī。大字书磨崖，字径二三尺。dà zì shū mó yá，zì jìng èr sān chǐ。匆匆过安仁，交友相追逐。cōng cōng guò ān rén，jiāo yǒu xiāng zhuī zhú。汤董最可人，吉德侔金玉。tāng dǒng zuì kě rén，jí dé móu jīn yù。干越今称贤，闾阎声籍籍。gàn yuè jīn chēng xián，lǘ yán shēng jí jí。此声买无价，民彝知未灭。cǐ shēng mǎi wú jià，mín yí zhī wèi miè。我行三千里，六十零四日。wǒ xíng sān qiān lǐ，liù shí líng sì rì。明当抵番江，秉烛写胸臆。míng dāng dǐ fān jiāng，bǐng zhú xiě xiōng yì。若夫咨诹事，多赖诸贤力。ruò fū zī zōu shì，duō lài zhū xián lì。云何略不书，此是使者职。yún hé lüè bù shū，cǐ shì shǐ zhě zhí。

和高应朝

宋：袁甫

明越两相望，别久忘岁月。míng yuè liǎng xiāng wàng，bié jiǔ wàng suì yuè。今秋对标矩，喜见冰玉洁。jīn qiū duì biāo jǔ，xǐ jiàn bīng yù jié。实材信有用，至刚元不折。shí cái xìn yǒu yòng，zhì gāng yuán bù zhé。青青岁寒松，不畏霜与雪。qīng qīng suì hán sōng，bù wèi shuāng yǔ xuě。世道有夷险，人心难泯灭。shì dào yǒu yí xiǎn，rén xīn nán mǐn miè。烦公作津梁，勿使微言绝。fán gōng zuò jīn liáng，wù shǐ wēi yán jué。

赠单判官秩满言归

宋：袁甫

达士如弦直，直乃根性天。dá shì rú xián zhí，zhí nǎi gēn xìng tiān。平易无他事，大道本自然。píng yì wú tā shì，dà dào běn zì rán。吁嗟机巧人，屈曲而拘挛。xū jiē jī qiǎo rén，qū qū ér jū luán。不求心境静，但取世俗妍。bù qiú xīn jìng jìng，dàn qǔ shì sú yán。我来官柯山，同僚单君贤。wǒ lái guān kē shān，tóng liáo dān jūn xián。赞画得佽助，直道无盘旋。zàn huà dé cì zhù，zhí dào wú pán xuán。廉介味已熟，恬退性所便。lián jiè wèi yǐ shú，tián tuì xìng suǒ biàn。两载且追随，使我无大愆。liǎng zài qiě zhuī suí，shǐ wǒ wú dà qiān。临行重惜别，赠君可忘言。lín xíng zhòng xī bié，zèng jūn kě wàng yán。所愿松柏操，岁寒毋变迁。suǒ yuàn sōng bǎi cāo，suì hán wú biàn qiān。

寄题夏时甫晓山亭诗

宋：袁甫

夏君人中英，讷斋天下士。xià jūn rén zhōng yīng，nè zhāi tiān xià shì。襟期修篁友，节操孤松比。jīn qī xiū huáng yǒu，jié cāo gū sōng bǐ。大书晓山扁，山色来棐几。dà shū xiǎo shān biǎn，shān sè lái fěi jǐ。爱此朝气爽，未明揽衣起。ài cǐ cháo qì shuǎng，wèi míng lǎn yī qǐ。讷斋我妇翁，颇曾窥涯涘。nè zhāi wǒ fù wēng，pǒ céng kuī yá sì。结交折辈行，逢人说夏子。jié jiāo zhé bèi xíng，féng rén shuō xià zi。因读晓山吟，令我慨生死。yīn dú xiǎo shān yín，lìng wǒ kǎi shēng sǐ。人世亦何为，仕宦聊尔尔。rén shì yì hé wèi，shì huàn liáo ěr ěr。孰知死不朽，香名垂千祀。shú zhī sǐ bù xiǔ，xiāng míng chuí qiān sì。此人不复得，此诗谁能似。cǐ rén bù fù dé，cǐ shī shuí néng shì。时甫盍刻石，方山可对峙。shí fǔ hé kè shí，fāng shān kě duì zhì。

分题得莫氏荷池

宋：袁甫

我老贫无居，借宅横水北。wǒ lǎo pín wú jū，jiè zhái héng shuǐ běi。轩窗五月凉，四面绕修竹。xuān chuāng wǔ yuè liáng，sì miàn rào xiū zhú。方塘贮清泉，绿净荫湖目。fāng táng zhù qīng quán，lǜ jìng yīn hú mù。初疑青钱小，稍展圆盖绿。chū yí qīng qián xiǎo，shāo zhǎn yuán gài lǜ。红妆出菡萏，敛萼似羞缩。hóng zhuāng chū hàn dàn，liǎn è shì xiū suō。清晨露华滋，掩苒耀容服。qīng chén lù huá zī，yǎn rǎn yào róng fú。风来香十里，雨过珠百斛。fēng lái xiāng shí lǐ，yǔ guò zhū bǎi hú。全家在清凉，衾枕有馀馥。quán jiā zài qīng liáng，qīn zhěn yǒu yú fù。吾师老瞿昙，六入渐驱逐。wú shī lǎo qú tán，liù rù jiàn qū zhú。尘嚣化五浊，热恼变三伏。chén xiāo huà wǔ zhuó，rè nǎo biàn sān fú。食实餐其根，对案何用肉。shí shí cān qí gēn，duì àn hé yòng ròu。

螳螂捕蝉诗

宋：袁甫

鸣蜩善择木，木美叶敷腴。míng tiáo shàn zé mù，mù měi yè fū yú。国于美荫中，自庆无他虞。guó yú měi yīn zhōng，zì qìng wú tā yú。螳螂伺其便，欲进复趑趄。táng láng cì qí biàn，yù jìn fù zī jū。怒臂俄一施，捕取如囚拘。nù bì é yī shī，bǔ qǔ rú qiú jū。委身膏利吻，性命才须臾。wěi shēn gāo lì wěn，xìng mìng cái xū yú。均之细微物，一何强弱殊。jūn zhī xì wēi wù，yī hé qiáng ruò shū。蜩乎汝无识，自知其过欤。tiáo hū rǔ wú shí，zì zhī qí guò yú。物在宇宙间，谨默乃安居。wù zài yǔ zhòu jiān，jǐn mò nǎi ān jū。今汝独聒聒，昼夜长喧呼。jīn rǔ dú guā guā，zhòu yè zhǎng xuān hū。汝闹力不足，彼静智有馀。rǔ nào lì bù zú，bǐ jìng zhì yǒu yú。胜负从此决，谁谓汝非辜。shèng fù cóng cǐ jué，shuí wèi rǔ fēi gū。螳螂既得意，自谓真良图。táng láng jì dé yì，zì wèi zhēn liáng tú。那知仅一饱，燕鹊已窥觎。nà zhī jǐn yī bǎo，yàn què yǐ kuī yú。出尔反乎尔，胡能独全躯。chū ěr fǎn hū ěr，hú néng dú quán qū。乃知祸与福，不系巧与愚。nǎi zhī huò yǔ fú，bù xì qiǎo yǔ yú。哓哓固不免，默默复何如。xiāo xiāo gù bù miǎn，mò mò fù hé rú。置之不足道，燕坐观厥初。zhì zhī bù zú dào，yàn zuò guān jué chū。