古诗词 - 中国最美古诗词

鹧鸪天·咏菊

三径芳根自不群。sān jìng fāng gēn zì bù qún。每于霜后播清芬。měi yú shuāng hòu bō qīng fēn。枝头蛱蝶如羞见，篱外征鸿不可闻。zhī tóu jiá dié rú xiū jiàn，lí wài zhēng hóng bù kě wén。情脉脉，思纷纷。qíng mài mài，sī fēn fēn。绕窗吟咏理馀薰。rào chuāng yín yǒng lǐ yú xūn。卷帘人在西风里，知是新来瘦几分。juǎn lián rén zài xī fēng lǐ，zhī shì xīn lái shòu jǐ fēn。

踏莎行

宋：陈德武

声迹随风，浪痕如霰。shēng jì suí fēng，làng hén rú xiàn。蓝桥路远无由见。lán qiáo lù yuǎn wú yóu jiàn。黄昏肠断倚阑时，看看数尽南飞雁。huáng hūn cháng duàn yǐ lán shí，kàn kàn shù jǐn nán fēi yàn。日理丝机，宵拈针线。rì lǐ sī jī，xiāo niān zhēn xiàn。春秋不管莺和燕。chūn qiū bù guǎn yīng hé yàn。欲将心事诉佳期，回文直上金銮殿。yù jiāng xīn shì sù jiā qī，huí wén zhí shàng jīn luán diàn。

踏莎行

宋：陈德武

梅压宫妆，柳横眉黛。méi yā gōng zhuāng，liǔ héng méi dài。都将留得春光在。dōu jiāng liú dé chūn guāng zài。弄琴台上忽相逢，吹箫月下曾相待。nòng qín tái shàng hū xiāng féng，chuī xiāo yuè xià céng xiāng dài。海燕春归，江鸿秋迈。hǎi yàn chūn guī，jiāng hóng qiū mài。到头总是恩和爱。dào tóu zǒng shì ēn hé ài。佳期约在白云间，一团和气春如海。jiā qī yuē zài bái yún jiān，yī tuán hé qì chūn rú hǎi。

忆秦娥·其二

宋：陈德武

疏帘揭。shū lián jiē。云端仰见娟娟月。yún duān yǎng jiàn juān juān yuè。娟娟月。juān juān yuè。不应何恨，照人离别。bù yīng hé hèn，zhào rén lí bié。闭门独睡空愁绝。bì mén dú shuì kōng chóu jué。姮娥梦里低低说。héng é mèng lǐ dī dī shuō。低低说。dī dī shuō。悲欢离合，阴晴圆缺。bēi huān lí hé，yīn qíng yuán quē。

水龙吟·次韵寄别叶尹

宋：陈德武

花骢柳外频嘶，使君底事拼人去。huā cōng liǔ wài pín sī，shǐ jūn dǐ shì pīn rén qù。圯桥风月，睢陵桃李，幾回良遇。yí qiáo fēng yuè，suī líng táo lǐ，jǐ huí liáng yù。我待君来，他催君去，谁留君住。wǒ dài jūn lái，tā cuī jūn qù，shuí liú jūn zhù。想尊空北海，诗成东阁，这都是、欢娱处。xiǎng zūn kōng běi hǎi，shī chéng dōng gé，zhè dōu shì huān yú chù。宝月才圆又缺，况人生、会难离易。bǎo yuè cái yuán yòu quē，kuàng rén shēng huì nán lí yì。驭风无计，缩地无術，问天无语。yù fēng wú jì，suō dì wú shù，wèn tiān wú yǔ。枯海为炉，赭山为炭，尽烧愁绪。kū hǎi wèi lú，zhě shān wèi tàn，jǐn shāo chóu xù。把一心天地，一家南北，此身堪寄。bǎ yī xīn tiān dì，yī jiā nán běi，cǐ shēn kān jì。