古诗词 - 中国最美古诗词

艾如张

鸿鹄远罾缴，燕雀恋藩篱。hóng gǔ yuǎn zēng jiǎo，yàn què liàn fān lí。争食蓬蒿下，触网毙祸机。zhēng shí péng hāo xià，chù wǎng bì huò jī。黄雀老且黠，黄口小且痴。huáng què lǎo qiě xiá，huáng kǒu xiǎo qiě chī。黄雀戒黄口，辄莫贪腥肥。huáng què jiè huáng kǒu，zhé mò tān xīng féi。

远如期

宋：曹勋

约指金环瘦不持，罗衣宽尽减腰围。yuē zhǐ jīn huán shòu bù chí，luó yī kuān jǐn jiǎn yāo wéi。红芳坐消歇，王孙归不归。hóng fāng zuò xiāo xiē，wáng sūn guī bù guī。

反招隐

宋：曹勋

骅骝天下骏，所制在服箱。huá liú tiān xià jùn，suǒ zhì zài fú xiāng。苏秦天下辩，所失恋冠裳。sū qín tiān xià biàn，suǒ shī liàn guān shang。达人贵自重，出处保龙光。dá rén guì zì zhòng，chū chù bǎo lóng guāng。山花丽云锦，鸟语调丝簧。shān huā lì yún jǐn，niǎo yǔ diào sī huáng。清泉激鸣琴，掩抑合宫商。qīng quán jī míng qín，yǎn yì hé gōng shāng。芝术胜粱肉，兰菊有馀芳。zhī shù shèng liáng ròu，lán jú yǒu yú fāng。白云结山友，来往俱相忘。bái yún jié shān yǒu，lái wǎng jù xiāng wàng。世路甚溪谷，簪笏诚羁缰。shì lù shén xī gǔ，zān hù chéng jī jiāng。人心若丘山，咫尺不可量。rén xīn ruò qiū shān，zhǐ chǐ bù kě liàng。猿鹤熟可驯，人熟不可防。yuán hè shú kě xùn，rén shú bù kě fáng。留侯从赤松，范蠡辞越王。liú hóu cóng chì sōng，fàn lí cí yuè wáng。二子保令终，避世容何伤。èr zi bǎo lìng zhōng，bì shì róng hé shāng。王孙促归轸，吾徒方退藏。wáng sūn cù guī zhěn，wú tú fāng tuì cáng。

独不见

宋：曹勋

独不见，谁相忆。dú bù jiàn，shuí xiāng yì。花影上珠帘，明月穿窗隙。huā yǐng shàng zhū lián，míng yuè chuān chuāng xì。翡翠暗无光，苍苔点行迹。fěi cuì àn wú guāng，cāng tái diǎn xíng jì。鸾鉴挂珊瑚，宝靥销金碧。luán jiàn guà shān hú，bǎo yè xiāo jīn bì。仿佛闻箫韶，梦想见颜色。fǎng fú wén xiāo sháo，mèng xiǎng jiàn yán sè。为我报新人，好好承恩泽。wèi wǒ bào xīn rén，hǎo hǎo chéng ēn zé。君看后庭花，芳菲能几日。jūn kàn hòu tíng huā，fāng fēi néng jǐ rì。

床前帐

宋：曹勋

蜀锦床前帐，四角垂香囊。shǔ jǐn chuáng qián zhàng，sì jiǎo chuí xiāng náng。上有合欢带，下有双鸳鸯。shàng yǒu hé huān dài，xià yǒu shuāng yuān yāng。鸳鸯一分散，不得同所将。yuān yāng yī fēn sàn，bù dé tóng suǒ jiāng。弃捐箧笥里，谁惜旧时香。qì juān qiè sì lǐ，shuí xī jiù shí xiāng。

紫骝马

宋：曹勋

紫骝马，出西方。zǐ liú mǎ，chū xī fāng。径万国，来咸阳。jìng wàn guó，lái xián yáng。储精房，钟驯良。chǔ jīng fáng，zhōng xùn liáng。口如米火头如王，尾轻鬣短龙脊刚。kǒu rú mǐ huǒ tóu rú wáng，wěi qīng liè duǎn lóng jí gāng。蹄圆腕蹙森开张，齐平六齿排截肪。tí yuán wàn cù sēn kāi zhāng，qí píng liù chǐ pái jié fáng。目如明星威煌煌，骄嘶喷薄思腾骧。mù rú míng xīng wēi huáng huáng，jiāo sī pēn báo sī téng xiāng。荫以华屋荐露床，金羁玉勒红锦障，钩膺络脑垂珰琅。yīn yǐ huá wū jiàn lù chuáng，jīn jī yù lēi hóng jǐn zhàng，gōu yīng luò nǎo chuí dāng láng。汉家骠骑新开府，天子辍赐威遐荒。hàn jiā biāo qí xīn kāi fǔ，tiān zi chuò cì wēi xiá huāng。将军横槊被金甲，矍铄超忽逾鹰扬。jiāng jūn héng shuò bèi jīn jiǎ，jué shuò chāo hū yú yīng yáng。雄鸣矫首厉奔蹙，胡儿百万纷披攘。xióng míng jiǎo shǒu lì bēn cù，hú ér bǎi wàn fēn pī rǎng。登封居胥转瀚海，军声陆詟摧天狼。dēng fēng jū xū zhuǎn hàn hǎi，jūn shēng lù zhé cuī tiān láng。归来明堂见天子，图形麟阁宣龙光。guī lái míng táng jiàn tiān zi，tú xíng lín gé xuān lóng guāng。

望行人

宋：曹勋

西北有高楼，䆗窱入空碧。xī běi yǒu gāo lóu，yǎo tiǎo rù kōng bì。徙倚遍栏干，杨花满行迹。xǐ yǐ biàn lán gàn，yáng huā mǎn xíng jì。不见行人归，但有杨花白。bù jiàn xíng rén guī，dàn yǒu yáng huā bái。披襟向春风，为我传消息。pī jīn xiàng chūn fēng，wèi wǒ chuán xiāo xī。春风不见知，此意无人识。chūn fēng bù jiàn zhī，cǐ yì wú rén shí。

行路难其二

宋：曹勋

行路难，行路难，九折之坂无足叹。xíng lù nán，xíng lù nán，jiǔ zhé zhī bǎn wú zú tàn。羊肠剑阁视阶闼，巫峡滟滪无波澜。yáng cháng jiàn gé shì jiē tà，wū xiá yàn yù wú bō lán。长安九衢最巇崄，侯门处处深如渊。zhǎng ān jiǔ qú zuì xī xiǎn，hóu mén chù chù shēn rú yuān。深如渊，不可履，翻覆风波当面起。shēn rú yuān，bù kě lǚ，fān fù fēng bō dāng miàn qǐ。况复深宫严九重，虽有羽翼无由通。kuàng fù shēn gōng yán jiǔ zhòng，suī yǒu yǔ yì wú yóu tōng。行路难，行路难，不如归去贫穷静坐巾柴关。xíng lù nán，xíng lù nán，bù rú guī qù pín qióng jìng zuò jīn chái guān。啜菽饮水自行乐，虽有风雨无忧患。chuài shū yǐn shuǐ zì xíng lè，suī yǒu fēng yǔ wú yōu huàn。

沐浴子

宋：曹勋

新沐莫弹冠，新浴莫振衣。xīn mù mò dàn guān，xīn yù mò zhèn yī。圣人贵同尘，贤者汩其泥。shèng rén guì tóng chén，xián zhě gǔ qí ní。夷齐立峻节，感激歌采薇。yí qí lì jùn jié，gǎn jī gē cǎi wēi。子真老谷口，岁晏无苦饥。zi zhēn lǎo gǔ kǒu，suì yàn wú kǔ jī。屈原怀独醒，沉湘谁与悲。qū yuán huái dú xǐng，chén xiāng shuí yǔ bēi。渔父随其波，所适安所宜。yú fù suí qí bō，suǒ shì ān suǒ yí。君看侯门客，饥于纨裤儿。jūn kàn hóu mén kè，jī yú wán kù ér。

荆门道

宋：曹勋

荆门道，在何许，万里迢迢入南楚。jīng mén dào，zài hé xǔ，wàn lǐ tiáo tiáo rù nán chǔ。故人何事未归来，满目豺狼路多阻。gù rén hé shì wèi guī lái，mǎn mù chái láng lù duō zǔ。路多阻兮可奈何，矍铄廉公亦奚取。lù duō zǔ xī kě nài hé，jué shuò lián gōng yì xī qǔ。期君终日醉如泥，贤似灵均醒时语。qī jūn zhōng rì zuì rú ní，xián shì líng jūn xǐng shí yǔ。

怀长沙

宋：曹勋

有若人兮眇何所，投兰袂兮江之浒。yǒu ruò rén xī miǎo hé suǒ，tóu lán mèi xī jiāng zhī hǔ。杜蘅约席兮桂柏为宇，胡为乎终年而在兹。dù héng yuē xí xī guì bǎi wèi yǔ，hú wèi hū zhōng nián ér zài zī。前有沅湘之深水兮，后有岳麓之重阻。qián yǒu yuán xiāng zhī shēn shuǐ xī，hòu yǒu yuè lù zhī zhòng zǔ。聊逍遥于山阿，可以避岁寒之风雨。liáo xiāo yáo yú shān ā，kě yǐ bì suì hán zhī fēng yǔ。

陇头水

宋：曹勋

陇头之水兮，不可以溅衣。lǒng tóu zhī shuǐ xī，bù kě yǐ jiàn yī。陇头之云兮，不可以同归。lǒng tóu zhī yún xī，bù kě yǐ tóng guī。事行役兮无已时。shì xíng yì xī wú yǐ shí。无已时，千里万里从旌旗。wú yǐ shí，qiān lǐ wàn lǐ cóng jīng qí。风雨惨惨兮寒且饥，陇头之水兮鸣声悲。fēng yǔ cǎn cǎn xī hán qiě jī，lǒng tóu zhī shuǐ xī míng shēng bēi。

莫独行

宋：曹勋

莫独行，风雨惨惨兮夜不得明。mò dú xíng，fēng yǔ cǎn cǎn xī yè bù dé míng。道有石坂兮，使汝车败而马惊。dào yǒu shí bǎn xī，shǐ rǔ chē bài ér mǎ jīng。山有猛虎兮水多暴鲸，任重涂远兮无欲速其小程。shān yǒu měng hǔ xī shuǐ duō bào jīng，rèn zhòng tú yuǎn xī wú yù sù qí xiǎo chéng。莫独行，莫独行，聊可以俟同志之友生。mò dú xíng，mò dú xíng，liáo kě yǐ qí tóng zhì zhī yǒu shēng。

古战场

宋：曹勋

烟冥露重霜风号，声悲色惨侵征袍。yān míng lù zhòng shuāng fēng hào，shēng bēi sè cǎn qīn zhēng páo。据鞍顾盼度沙碛，纵横白骨馀残烧。jù ān gù pàn dù shā qì，zòng héng bái gǔ yú cán shāo。举鞭迟留问田父，彼将欲语先折腰。jǔ biān chí liú wèn tián fù，bǐ jiāng yù yǔ xiān zhé yāo。泣云畔寇昔据此，老夫父子服弓刀。qì yún pàn kòu xī jù cǐ，lǎo fū fù zi fú gōng dāo。将军下令起丘甲，法严势迫无所逃。jiāng jūn xià lìng qǐ qiū jiǎ，fǎ yán shì pò wú suǒ táo。攻城夺险数十战，民残兵弊夷枭巢。gōng chéng duó xiǎn shù shí zhàn，mín cán bīng bì yí xiāo cháo。当时二子没于阵，老夫幸免甘无聊。dāng shí èr zi méi yú zhèn，lǎo fū xìng miǎn gān wú liáo。匹夫僭乱起阡陌，祸延千里俱嗷嗷。pǐ fū jiàn luàn qǐ qiān mò，huò yán qiān lǐ jù áo áo。官私所杀尽民吏，坐令骨肉相征鏖。guān sī suǒ shā jǐn mín lì，zuò lìng gǔ ròu xiāng zhēng áo。唯馀将军封万户，士卒战死埋蓬蒿。wéi yú jiāng jūn fēng wàn hù，shì zú zhàn sǐ mái péng hāo。至今野火遍昏黑，天阴鬼哭声嘈嘈。zhì jīn yě huǒ biàn hūn hēi，tiān yīn guǐ kū shēng cáo cáo。

春光好

宋：曹勋

十年不见春光好，胡人马啮长安草。shí nián bù jiàn chūn guāng hǎo，hú rén mǎ niè zhǎng ān cǎo。长安草尽人已空，宫馆园林迹如扫。zhǎng ān cǎo jǐn rén yǐ kōng，gōng guǎn yuán lín jì rú sǎo。东都西洛暗兵尘，昼引狐狸上黄道。dōng dōu xī luò àn bīng chén，zhòu yǐn hú lí shàng huáng dào。长淮水浅吴山低，戍边时巡无已时。zhǎng huái shuǐ qiǎn wú shān dī，shù biān shí xún wú yǐ shí。无已时，萋萋草绿胡马肥。wú yǐ shí，qī qī cǎo lǜ hú mǎ féi。濠城短小不蔽眼，况复琐屑游芳菲。háo chéng duǎn xiǎo bù bì yǎn，kuàng fù suǒ xiè yóu fāng fēi。何当仗剑从神武，晴春甲马争光辉。hé dāng zhàng jiàn cóng shén wǔ，qíng chūn jiǎ mǎ zhēng guāng huī。

送春归

宋：曹勋

送春归，在何处。sòng chūn guī，zài hé chù。禾黍正离离，江城匝屯戍。hé shǔ zhèng lí lí，jiāng chéng zā tún shù。杨花零乱点旌旗，天涯芳草连云暮。yáng huā líng luàn diǎn jīng qí，tiān yá fāng cǎo lián yún mù。旧园桃李遍荆棘，故国楼台尽狐兔。jiù yuán táo lǐ biàn jīng jí，gù guó lóu tái jǐn hú tù。衣冠不见洛阳花，胡马犹嘶汉宫树。yī guān bù jiàn luò yáng huā，hú mǎ yóu sī hàn gōng shù。吴江水绿吴山青，春到春归别有情。wú jiāng shuǐ lǜ wú shān qīng，chūn dào chūn guī bié yǒu qíng。柳色迎人下关塞，随军万里清胡尘。liǔ sè yíng rén xià guān sāi，suí jūn wàn lǐ qīng hú chén。黄金台榭未埋没，当年勿谓秦无人。huáng jīn tái xiè wèi mái méi，dāng nián wù wèi qín wú rén。

秋夜长

宋：曹勋

秋夜长，秋夜长，风高月落飞清霜。qiū yè zhǎng，qiū yè zhǎng，fēng gāo yuè luò fēi qīng shuāng。征鸿萧萧度湘水，草木露冷蒹葭黄。zhēng hóng xiāo xiāo dù xiāng shuǐ，cǎo mù lù lěng jiān jiā huáng。铁衣老将尚横槊，胡儿甲马争腾骧。tiě yī lǎo jiāng shàng héng shuò，hú ér jiǎ mǎ zhēng téng xiāng。闺中思妇烬银烛，耿耿念远伤肺肠。guī zhōng sī fù jìn yín zhú，gěng gěng niàn yuǎn shāng fèi cháng。壮士悲歌扣商角，通夕无寐空凄凉。zhuàng shì bēi gē kòu shāng jiǎo，tōng xī wú mèi kōng qī liáng。况是愁人怨遥夜，安得日出升扶桑。kuàng shì chóu rén yuàn yáo yè，ān dé rì chū shēng fú sāng。

怨遥夜

宋：曹勋

六龙灭景兮疾如驰，结邻曭㬒兮沉海涯。liù lóng miè jǐng xī jí rú chí，jié lín tǎng mǎng xī chén hǎi yá。飞霜烈烈以袭物兮，其容惨慄。fēi shuāng liè liè yǐ xí wù xī，qí róng cǎn lì。阴风凛凛而薄人兮，其声凄悲。yīn fēng lǐn lǐn ér báo rén xī，qí shēng qī bēi。祥鸾伏窜兮，鸱枭号呼。xiáng luán fú cuàn xī，chī xiāo hào hū。哲人永叹以哀吟兮，贪夫适其觊觎。zhé rén yǒng tàn yǐ āi yín xī，tān fū shì qí jì yú。彼庭燎之不吾遭兮，良卷怀而郁纡。bǐ tíng liáo zhī bù wú zāo xī，liáng juǎn huái ér yù yū。劳歌三发兮，晨鸡未旦。láo gē sān fā xī，chén jī wèi dàn。使我耿耿以戚忧兮，独展转而向隅。shǐ wǒ gěng gěng yǐ qī yōu xī，dú zhǎn zhuǎn ér xiàng yú。

岁将暮

宋：曹勋

岁将暮，岁将暮，靡靡行人不归去。suì jiāng mù，suì jiāng mù，mí mí xíng rén bù guī qù。不归去，道路长，道路长兮复限我以石坂羊肠。bù guī qù，dào lù zhǎng，dào lù zhǎng xī fù xiàn wǒ yǐ shí bǎn yáng cháng。山多乔木兮不能为吾之栋梁，水多深阻兮不能为吾之舟航。shān duō qiáo mù xī bù néng wèi wú zhī dòng liáng，shuǐ duō shēn zǔ xī bù néng wèi wú zhī zhōu háng。徒顿驾以独宿兮，趋风雨于晨装。tú dùn jià yǐ dú sù xī，qū fēng yǔ yú chén zhuāng。眇佳人兮余怀，期遥集于扶桑。miǎo jiā rén xī yú huái，qī yáo jí yú fú sāng。

隋堤草

宋：曹勋

绵绵隋堤草，草色翠如茵。mián mián suí dī cǎo，cǎo sè cuì rú yīn。梧桐间桃李，秾艳骄阳春。wú tóng jiān táo lǐ，nóng yàn jiāo yáng chūn。杨柳垂金堤，拂舞无纤尘。yáng liǔ chuí jīn dī，fú wǔ wú xiān chén。行人不敢折，守吏严呵嗔。xíng rén bù gǎn zhé，shǒu lì yán hē chēn。大业一崩陨，九庙犹荆榛。dà yè yī bēng yǔn，jiǔ miào yóu jīng zhēn。隋堤草与木，采斫杂樵薪。suí dī cǎo yǔ mù，cǎi zhuó zá qiáo xīn。秋风号枯枝，野火烧陈根。qiū fēng hào kū zhī，yě huǒ shāo chén gēn。园林宫馆尚禾黍，草木于尔何足论。yuán lín gōng guǎn shàng hé shǔ，cǎo mù yú ěr hé zú lùn。