古诗词 - 中国最美古诗词

西湖竹枝词

南北峰头春色多，湖山堂下来棹歌。nán běi fēng tóu chūn sè duō，hú shān táng xià lái zhào gē。美人荡桨过湖去，小雨细寒生绿波。měi rén dàng jiǎng guò hú qù，xiǎo yǔ xì hán shēng lǜ bō。

早是清明应候风。zǎo shì qīng míng yīng hòu fēng。势如沧海浪、怒号空。shì rú cāng hǎi làng nù hào kōng。更兼泼火雨冥蒙。gèng jiān pō huǒ yǔ míng méng。如何得、枝上有残红。rú hé dé zhī shàng yǒu cán hóng。最惜牡丹丛。zuì xī mǔ dān cóng。晓来吹尽折、教儿童。xiǎo lái chuī jǐn zhé jiào ér tóng。且为支拄曲阑中。qiě wèi zhī zhǔ qū lán zhōng。还堪否、留客一尊同。hái kān fǒu liú kè yī zūn tóng。

小重山·蕤女归宁还襄阳

元：姚燧

江渚蒹葭白露晞。jiāng zhǔ jiān jiā bái lù xī。云间浑未有、蚤鸿飞。yún jiān hún wèi yǒu zǎo hóng fēi。人情难在别庭闱。rén qíng nán zài bié tíng wéi。携诸幼、孤艇溯流归。xié zhū yòu gū tǐng sù liú guī。七十古来稀。qī shí gǔ lái xī。乃翁筋力，尚未衰微。nǎi wēng jīn lì，shàng wèi shuāi wēi。岘山不是远相违。xiàn shān bù shì yuǎn xiāng wéi。犹能往、清泪莫沾衣。yóu néng wǎng qīng lèi mò zhān yī。

六州歌头·赋木莲花

元：姚燧

灵均不信，木末搴芙蓉。líng jūn bù xìn，mù mò qiān fú róng。徒自洁，好奇服，芰荷缝。tú zì jié，hǎo qí fú，jì hé fèng。看心胸。kàn xīn xiōng。霁月光风。jì yuè guāng fēng。似爱莲叟，云难狎，应亦未观，林下淡丰容。shì ài lián sǒu，yún nán xiá，yīng yì wèi guān，lín xià dàn fēng róng。坐荫高花十丈，身疑在，玉井三峰。zuò yīn gāo huā shí zhàng，shēn yí zài，yù jǐng sān fēng。甚东皇遣与，桃李斗春浓。shén dōng huáng qiǎn yǔ，táo lǐ dòu chūn nóng。男色昌宗。nán sè chāng zōng。失昌丰。shī chāng fēng。访平泉记，奇草木，惟赤柏，与金松。fǎng píng quán jì，qí cǎo mù，wéi chì bǎi，yǔ jīn sōng。岷岭导江，浩浩发临邛。mín lǐng dǎo jiāng，hào hào fā lín qióng。进吴侬。jìn wú nóng。万里江南北，行欲遍，未曾逢。wàn lǐ jiāng nán běi，xíng yù biàn，wèi céng féng。堪怅恨，风与雨，苦相攻。kān chàng hèn，fēng yǔ yǔ，kǔ xiāng gōng。怕学琼花不坠，潜飞去，地上无踪。pà xué qióng huā bù zhuì，qián fēi qù，dì shàng wú zōng。柰明朝酒醒，空对夕阳春。nài míng cháo jiǔ xǐng，kōng duì xī yáng chūn。流水溶溶。liú shuǐ róng róng。

木兰花慢

元：姚燧

畅光风袅袅，转幽蕙，泛崇兰。chàng guāng fēng niǎo niǎo，zhuǎn yōu huì，fàn chóng lán。最上已清明，相期一日，百岁逢难。zuì shàng yǐ qīng míng，xiāng qī yī rì，bǎi suì féng nán。秋千自儿女事，快邻翁、覆手羽觞乾。qiū qiān zì ér nǚ shì，kuài lín wēng fù shǒu yǔ shāng qián。莫道韶华一月，从今已属春残。mò dào sháo huá yī yuè，cóng jīn yǐ shǔ chūn cán。故人回首隔长安。gù rén huí shǒu gé zhǎng ān。轮值下金銮。lún zhí xià jīn luán。对赐火新烟，应思韨禊，何地江干。duì cì huǒ xīn yān，yīng sī fú xì，hé dì jiāng gàn。依然齿牙牢在，并年时、花似露中看。yī rán chǐ yá láo zài，bìng nián shí huā shì lù zhōng kàn。独赖中书未老，言时发尚冲冠。dú lài zhōng shū wèi lǎo，yán shí fā shàng chōng guān。

木兰花刘子善得常德寿梅图持归镇江寿其父梅轩

元：姚燧

寿梅纸本传常武。shòu méi zhǐ běn chuán cháng wǔ。远寿梅轩归北固。yuǎn shòu méi xuān guī běi gù。爱梅无有似君贪，东极吴中西尽楚。ài méi wú yǒu shì jūn tān，dōng jí wú zhōng xī jǐn chǔ。黄昏清浅孤山路。huáng hūn qīng qiǎn gū shān lù。能对春风旬日许。néng duì chūn fēng xún rì xǔ。不如满岁画中看，冷蕊疏枝常照户。bù rú mǎn suì huà zhōng kàn，lěng ruǐ shū zhī cháng zhào hù。

水调歌头·幽居

元：姚燧

开轩对朝爽，吾亦爱吾庐。kāi xuān duì cháo shuǎng，wú yì ài wú lú。君亭有笏堪柱，人道富于余。jūn tíng yǒu hù kān zhù，rén dào fù yú yú。尚恐轩裳念在，前日朱门故态，消释未全除。shàng kǒng xuān shang niàn zài，qián rì zhū mén gù tài，xiāo shì wèi quán chú。反覆看如此，侬岂据渐渠。fǎn fù kàn rú cǐ，nóng qǐ jù jiàn qú。最同是，烟减灶，斧生鱼。zuì tóng shì，yān jiǎn zào，fǔ shēng yú。年年客里相值，佳兴负当初。nián nián kè lǐ xiāng zhí，jiā xīng fù dāng chū。纵使轩亭无恙，亦取山灵抵掌，猿鹤怨移书。zòng shǐ xuān tíng wú yàng，yì qǔ shān líng dǐ zhǎng，yuán hè yuàn yí shū。尊酒酹江月，何日赋归欤。zūn jiǔ lèi jiāng yuè，hé rì fù guī yú。

兰陵王

元：姚燧

雪崖雪。xuě yá xuě。玉垒浮云变灭。yù lěi fú yún biàn miè。蓬婆外、晴白界天，西岭窗涵古今绝。péng pó wài qíng bái jiè tiān，xī lǐng chuāng hán gǔ jīn jué。秦山置下列。qín shān zhì xià liè。类媵姬姜娣侄。lèi yìng jī jiāng dì zhí。望太白、三百去天，六月人犹失炎热。wàng tài bái sān bǎi qù tiān，liù yuè rén yóu shī yán rè。缁尘苦为涅。zī chén kǔ wèi niè。问谁可配兹，千仞高洁。wèn shuí kě pèi zī，qiān rèn gāo jié。惟君雅号相优劣。wéi jūn yǎ hào xiāng yōu liè。有北正寒冽，传将移节，及门再命益磬折。yǒu běi zhèng hán liè，chuán jiāng yí jié，jí mén zài mìng yì qìng zhé。未闻赐环玦。wèi wén cì huán jué。我拙。wǒ zhuō。误名窃。wù míng qiè。甚此日徵书，亦到岩穴。shén cǐ rì zhēng shū，yì dào yán xué。何人轣辘同车辙。hé rén lì lù tóng chē zhé。华首最相悦，忍为轻别。huá shǒu zuì xiāng yuè，rěn wèi qīng bié。定成竹否，乞为汝，负羁绁。dìng chéng zhú fǒu，qǐ wèi rǔ，fù jī xiè。

玉漏迟·与畅纯父学士同舟过鹿门山

元：姚燧

溯丹青未了。sù dān qīng wèi le。森然玉立，相迎云表。sēn rán yù lì，xiāng yíng yún biǎo。劳苦诗人，郑重鹿门清晓。láo kǔ shī rén，zhèng zhòng lù mén qīng xiǎo。耆旧犹今好在，算窃比、山灵年少。qí jiù yóu jīn hǎo zài，suàn qiè bǐ shān líng nián shǎo。青盖照。qīng gài zhào。宜余翠葆，萧萧华皎。yí yú cuì bǎo，xiāo xiāo huá jiǎo。渺渺。miǎo miǎo。汉水沧波，间流尽人间，几多悲啸。hàn shuǐ cāng bō，jiān liú jǐn rén jiān，jǐ duō bēi xiào。 □对羊公片石，一尊相吊。duì yáng gōng piàn shí，yī zūn xiāng diào。唤起长庚小妾，试看坐、金鞍歌笑。huàn qǐ zhǎng gēng xiǎo qiè，shì kàn zuò jīn ān gē xiào。飞蚋小。fēi ruì xiǎo。淡淡长空孤鸟。dàn dàn zhǎng kōng gū niǎo。

石州慢

元：姚燧

高与双崖，冯雪魏青，三子皆人杰。gāo yǔ shuāng yá，féng xuě wèi qīng，sān zi jiē rén jié。当年惯见中宵，天外德星难拆。dāng nián guàn jiàn zhōng xiāo，tiān wài dé xīng nán chāi。华觞雕俎，清辞细切琅玕，定应袖有锟铻铁。huá shāng diāo zǔ，qīng cí xì qiè láng gān，dìng yīng xiù yǒu kūn wú tiě。而我独离群，卧南阳甘节。ér wǒ dú lí qún，wò nán yáng gān jié。书绝。shū jué。故人石影新翻，欲谱调疏声拙。gù rén shí yǐng xīn fān，yù pǔ diào shū shēng zhuō。谁遣巫阳，唤起腾王长别。shuí qiǎn wū yáng，huàn qǐ téng wáng zhǎng bié。珠帘画栋，萦飞南浦朝云，当时此句虽清切。zhū lián huà dòng，yíng fēi nán pǔ cháo yún，dāng shí cǐ jù suī qīng qiè。何似倚危阑，满西山晴雪。hé shì yǐ wēi lán，mǎn xī shān qíng xuě。

江梅引

元：姚燧

年年江上见寒梅。nián nián jiāng shàng jiàn hán méi。几枝开。jǐ zhī kāi。暗香来。àn xiāng lái。疑是月宫，仙子下瑶台。yí shì yuè gōng，xiān zi xià yáo tái。冷艳一枝折入手，断魂远，相思切，寄与谁。lěng yàn yī zhī zhé rù shǒu，duàn hún yuǎn，xiāng sī qiè，jì yǔ shuí。怨极恨极嗅玉蕊。yuàn jí hèn jí xiù yù ruǐ。念此情，家万里。niàn cǐ qíng，jiā wàn lǐ。暮霞散绮楚天外，几片轻飞。mù xiá sàn qǐ chǔ tiān wài，jǐ piàn qīng fēi。为我多愁，特地点征衣。wèi wǒ duō chóu，tè dì diǎn zhēng yī。我已飘零君又老，正心碎，那堪闻，塞管吹。wǒ yǐ piāo líng jūn yòu lǎo，zhèng xīn suì，nà kān wén，sāi guǎn chuī。

定风波

元：姚燧

五马双旌出郡堂。wǔ mǎ shuāng jīng chū jùn táng。归来椽笔对凝香。guī lái chuán bǐ duì níng xiāng。只为好书天作意。zhǐ wèi hǎo shū tiān zuò yì。相戏。xiāng xì。故生三秀在毫芒。gù shēng sān xiù zài háo máng。不是画师生手触。bù shì huà shī shēng shǒu chù。拳曲。quán qū。层云连叶几何长。céng yún lián yè jǐ hé zhǎng。我有一占君试记。wǒ yǒu yī zhàn jūn shì jì。何事。hé shì。已开他日判花祥。yǐ kāi tā rì pàn huā xiáng。

定风波·题轴轩左右埋二石槛植荷其中

元：姚燧

旋汲清泉石斛方。xuán jí qīng quán shí hú fāng。便疑身已置江乡。biàn yí shēn yǐ zhì jiāng xiāng。八九吞胸云梦小。bā jiǔ tūn xiōng yún mèng xiǎo。应笑。yīng xiào。白头儿戏未曾忘。bái tóu ér xì wèi céng wàng。荷叶且看张翠盖。hé yè qiě kàn zhāng cuì gài。此外。cǐ wài。芙蓉谁望集朱裳。fú róng shuí wàng jí zhū shang。还有不如人意处。hái yǒu bù rú rén yì chù。遮去。zhē qù。碧天明日照泱泱。bì tiān míng rì zhào yāng yāng。

江梅引谢王子勉提刑送江梅二首其一

元：姚燧

西湖不近上林隈。xī hú bù jìn shàng lín wēi。问江梅。wèn jiāng méi。定谁栽。dìng shuí zāi。莫是冥鸿，衔子远飞来。mò shì míng hóng，xián zi yuǎn fēi lái。紫陌游人多不识，但惊看，青天霁，一树开。zǐ mò yóu rén duō bù shí，dàn jīng kàn，qīng tiān jì，yī shù kāi。独有使君怜寂寞，为持杯。dú yǒu shǐ jūn lián jì mò，wèi chí bēi。能几回。néng jǐ huí。玉纤横管东风外，落日楼台。yù xiān héng guǎn dōng fēng wài，luò rì lóu tái。不恨明朝，飞雪满苍苔。bù hèn míng cháo，fēi xuě mǎn cāng tái。恨杀南溪调鼎手，恐迟暮，到而今，霜鬓催。hèn shā nán xī diào dǐng shǒu，kǒng chí mù，dào ér jīn，shuāng bìn cuī。

南乡子

元：姚燧

日觉鬓霜加。rì jué bìn shuāng jiā。欲对清尊恋物华。yù duì qīng zūn liàn wù huá。离别纷纷长眩眼，生花。lí bié fēn fēn zhǎng xuàn yǎn，shēng huā。易散难搏掌上沙。yì sàn nán bó zhǎng shàng shā。蓬意不依麻。péng yì bù yī má。未必移居汉水涯。wèi bì yí jū hàn shuǐ yá。前日曾于遗集序，张夸。qián rì céng yú yí jí xù，zhāng kuā。素范清风有几家。sù fàn qīng fēng yǒu jǐ jiā。

南乡子·次冯雪崖韵二首

元：姚燧

荆宪品皆加。jīng xiàn pǐn jiē jiā。才罢还除世共华。cái bà hái chú shì gòng huá。恨杀岘山山下路，梅花。hèn shā xiàn shān shān xià lù，méi huā。谁醉双瓶玉照沙。shuí zuì shuāng píng yù zhào shā。涂水听宣麻。tú shuǐ tīng xuān má。行脚阳春起未涯。xíng jiǎo yáng chūn qǐ wèi yá。君去莫嗟风土异，堪夸。jūn qù mò jiē fēng tǔ yì，kān kuā。君祖乡邻我祖家。jūn zǔ xiāng lín wǒ zǔ jiā。

南乡子·游洪山寺

元：姚燧

良月大洪山。liáng yuè dà hóng shān。枫叶青青柏叶殷。fēng yè qīng qīng bǎi yè yīn。一树桃花修竹里，天悭。yī shù táo huā xiū zhú lǐ，tiān qiān。连见春风一岁闲。lián jiàn chūn fēng yī suì xián。争挽插云鬟。zhēng wǎn chā yún huán。日暮金鞍未拟还。rì mù jīn ān wèi nǐ hái。偏与歌姝相映照，朱颜。piān yǔ gē shū xiāng yìng zhào，zhū yán。应笑诗人两鬓斑。yīng xiào shī rén liǎng bìn bān。

洞仙歌·对梅

元：姚燧

疏枝冷蕊，腊前时初破。shū zhī lěng ruǐ，là qián shí chū pò。年后才多玉妃堕。nián hòu cái duō yù fēi duò。问梅轩白发，寂对空株，期三百六十，谁同幽坐。wèn méi xuān bái fā，jì duì kōng zhū，qī sān bǎi liù shí，shuí tóng yōu zuò。孔方兄善幻，半幅溪藤，貌出缁尘素衣涴。kǒng fāng xiōng shàn huàn，bàn fú xī téng，mào chū zī chén sù yī wò。当盛暑展图看，遽失炎蒸，甚欲摘倾筐三个。dāng shèng shǔ zhǎn tú kàn，jù shī yán zhēng，shén yù zhāi qīng kuāng sān gè。又却被、旁人劝休休，怕他日盐羹，凤毛无和。yòu què bèi páng rén quàn xiū xiū，pà tā rì yán gēng，fèng máo wú hé。

洞仙歌·石山

元：姚燧

伊谁斧凿，此玲珑岩岫。yī shuí fǔ záo，cǐ líng lóng yán xiù。至巧先天化工手。zhì qiǎo xiān tiān huà gōng shǒu。又不知何地，夜壑深藏，今留待、白发诗人携走。yòu bù zhī hé dì，yè hè shēn cáng，jīn liú dài bái fā shī rén xié zǒu。向宣和废苑，睥睨高株，欲转愁回万千首。xiàng xuān hé fèi yuàn，pì nì gāo zhū，yù zhuǎn chóu huí wàn qiān shǒu。期出处与君偕，立则参前，卷密可怀之襟袖。qī chū chù yǔ jūn xié，lì zé cān qián，juǎn mì kě huái zhī jīn xiù。尚未敢、云能此私从，怕雷雨冥冥，六丁来取。shàng wèi gǎn yún néng cǐ sī cóng，pà léi yǔ míng míng，liù dīng lái qǔ。

贺新郎

元：姚燧

杜宇为谋拙。dù yǔ wèi móu zhuō。只当时西州，已报鳖灵功烈。zhǐ dāng shí xī zhōu，yǐ bào biē líng gōng liè。何事为心轻传禅，坐取名隳身灭。hé shì wèi xīn qīng chuán chán，zuò qǔ míng huī shēn miè。化怨鸟、春山啼血。huà yuàn niǎo chūn shān tí xuè。试听不如归去语，怕君远、未晓吾能说。shì tīng bù rú guī qù yǔ，pà jūn yuǎn wèi xiǎo wú néng shuō。冤愤在，失金阙。yuān fèn zài，shī jīn quē。胡为不叩天阍裂。hú wèi bù kòu tiān hūn liè。枉人闲丁宁，控诉欲求谁雪。wǎng rén xián dīng níng，kòng sù yù qiú shuí xuě。蜀道思归诚何有，便隔云山千叠。shǔ dào sī guī chéng hé yǒu，biàn gé yún shān qiān dié。一再举、犹堪横绝。yī zài jǔ yóu kān héng jué。苦趣东君行不早，到千红、万紫飞时节。kǔ qù dōng jūn xíng bù zǎo，dào qiān hóng wàn zǐ fēi shí jié。呼谢豹，慎扪舌。hū xiè bào，shèn mén shé。