古诗词 - 中国最美古诗词

车遥遥

车遥遥，行渐远，男儿徇名不计返。chē yáo yáo，xíng jiàn yuǎn，nán ér xùn míng bù jì fǎn。前年客邯郸，去年出秦关。qián nián kè hán dān，qù nián chū qín guān。今年驱车复入燕，燕城巍巍十二门，龙楼凤阁起中间。jīn nián qū chē fù rù yàn，yàn chéng wēi wēi shí èr mén，lóng lóu fèng gé qǐ zhōng jiān。大道通衢容九轨，狭邪岐路相钩连。dà dào tōng qú róng jiǔ guǐ，xiá xié qí lù xiāng gōu lián。壮哉佳丽地，王气若浮烟。zhuàng zāi jiā lì dì，wáng qì ruò fú yān。四海为一家，天下方晏然。sì hǎi wèi yī jiā，tiān xià fāng yàn rán。列侯皆藉先人业，丞相偏蒙太后怜。liè hóu jiē jí xiān rén yè，chéng xiāng piān méng tài hòu lián。兄弟几人乘画毂，父子七叶珥貂蝉。xiōng dì jǐ rén chéng huà gǔ，fù zi qī yè ěr diāo chán。贵者自复贵，贱者自复贱。guì zhě zì fù guì，jiàn zhě zì fù jiàn。剧辛乐毅徒为尔，奇谋异画不得荐。jù xīn lè yì tú wèi ěr，qí móu yì huà bù dé jiàn。翔风吹沙欺黑貂，拔剑愤叹起晨朝。xiáng fēng chuī shā qī hēi diāo，bá jiàn fèn tàn qǐ chén cháo。上林三月花正满，帐饮东都攀柳条。shàng lín sān yuè huā zhèng mǎn，zhàng yǐn dōng dōu pān liǔ tiáo。金尊酒尽客言别，扬鞭复驾车遥遥。jīn zūn jiǔ jǐn kè yán bié，yáng biān fù jià chē yáo yáo。车遥遥，向何许，千里行行至单父。chē yáo yáo，xiàng hé xǔ，qiān lǐ xíng xíng zhì dān fù。因从鲁诸生，横经折今古。yīn cóng lǔ zhū shēng，héng jīng zhé jīn gǔ。束带缨儒冠，折节耽文事。shù dài yīng rú guān，zhé jié dān wén shì。十载芸窗自读书，人言词赋比相如。shí zài yún chuāng zì dú shū，rén yán cí fù bǐ xiāng rú。高车大马消散尽，寂寞衡门驾鹿车。gāo chē dà mǎ xiāo sàn jǐn，jì mò héng mén jià lù chē。

行路难

元：刘永之

涉水多蛟龙，跋山多猛虎，荒城荆棘上参天。shè shuǐ duō jiāo lóng，bá shān duō měng hǔ，huāng chéng jīng jí shàng cān tiān。大泽修蛇横草莽，百里黯惨无人烟。dà zé xiū shé héng cǎo mǎng，bǎi lǐ àn cǎn wú rén yān。驱车颠行陷泥涬，前车轴折后车来，行人不觉旁人哀。qū chē diān xíng xiàn ní xìng，qián chē zhóu zhé hòu chē lái，xíng rén bù jué páng rén āi。眼前道路已如此，何况太行高崔嵬。yǎn qián dào lù yǐ rú cǐ，hé kuàng tài xíng gāo cuī wéi。为君歌路难，请君试一听。wèi jūn gē lù nán，qǐng jūn shì yī tīng。位高金多岂足贵，击钟鼎食何足荣。wèi gāo jīn duō qǐ zú guì，jī zhōng dǐng shí hé zú róng。东沟水流西沟涸，昨日花开今日落。dōng gōu shuǐ liú xī gōu hé，zuó rì huā kāi jīn rì luò。世事荣枯反覆手，七尺之躯安所托。shì shì róng kū fǎn fù shǒu，qī chǐ zhī qū ān suǒ tuō。古来贤达人，与时同卷舒。gǔ lái xián dá rén，yǔ shí tóng juǎn shū。庞公鹿门隐，马生乡曲居。páng gōng lù mén yǐn，mǎ shēng xiāng qū jū。款段聊来下泽车，何用终朝出畏途。kuǎn duàn liáo lái xià zé chē，hé yòng zhōng cháo chū wèi tú。

猛虎行

元：刘永之

山居近多虎害，食民耕牛畜豕，民甚苦之。shān jū jìn duō hǔ hài，shí mín gēng niú chù shǐ，mín shén kǔ zhī。古人有以文感异类者，此非凉德所及，聊为歌诗以讼之。gǔ rén yǒu yǐ wén gǎn yì lèi zhě，cǐ fēi liáng dé suǒ jí，liáo wèi gē shī yǐ sòng zhī。

猛虎行

元：刘永之

猛虎何咆哮，的颡黑文章。měng hǔ hé páo xiāo，de sǎng hēi wén zhāng。两目夹明镜，牙齿若秋霜。liǎng mù jiā míng jìng，yá chǐ ruò qiū shuāng。朝啖一青兕，暮餐双豕狼。cháo dàn yī qīng sì，mù cān shuāng shǐ láng。饥舌舚哺如血鲜，领子时蹲古冢颠。jī shé tiàn bǔ rú xuè xiān，lǐng zi shí dūn gǔ zhǒng diān。樵采不敢过，草木上参天。qiáo cǎi bù gǎn guò，cǎo mù shàng cān tiān。夜深月黑风号谷，还向近村噬黄犊。yè shēn yuè hēi fēng hào gǔ，hái xiàng jìn cūn shì huáng dú。十室九室牛圉空，野翁嗷嗷老妇哭。shí shì jiǔ shì niú yǔ kōng，yě wēng áo áo lǎo fù kū。田荒无牛不得耕，官中增赋有严刑。tián huāng wú niú bù dé gēng，guān zhōng zēng fù yǒu yán xíng。鞭棰恣狼藉，羸老岂足胜。biān chuí zì láng jí，léi lǎo qǐ zú shèng。去年甲士频经过，白昼劫人家复破。qù nián jiǎ shì pín jīng guò，bái zhòu jié rén jiā fù pò。军中货牛动千头，贫家无钱那可求。jūn zhōng huò niú dòng qiān tóu，pín jiā wú qián nà kě qiú。里胥晓至门，怒目气如山。lǐ xū xiǎo zhì mén，nù mù qì rú shān。溷中一豕大如犬，明朝贸米去输官。hùn zhōng yī shǐ dà rú quǎn，míng cháo mào mǐ qù shū guān。未足了官数，少宽里胥怒。wèi zú le guān shù，shǎo kuān lǐ xū nù。猛虎夜复来，衔之上山去。měng hǔ yè fù lái，xián zhī shàng shān qù。猛虎□，尔何愚，天遣乌兔肥尔躯。měng hǔ，ěr hé yú，tiān qiǎn wū tù féi ěr qū。今胡使人饥不得食寒不得衣，憔悴如枯株。jīn hú shǐ rén jī bù dé shí hán bù dé yī，qiáo cuì rú kū zhū。驺虞有足，不践萌芽。zōu yú yǒu zú，bù jiàn méng yá。獬豸有角，唯触奸邪。xiè zhì yǒu jiǎo，wéi chù jiān xié。尔独恃力不恃德，使我为尔长咨嗟。ěr dú shì lì bù shì dé，shǐ wǒ wèi ěr zhǎng zī jiē。人为万物灵，力莫尔敌，心怀忿懥不能平。rén wèi wàn wù líng，lì mò ěr dí，xīn huái fèn zhì bù néng píng。思剪尔类缓我生，黄间毒矢系长丝。sī jiǎn ěr lèi huǎn wǒ shēng，huáng jiān dú shǐ xì zhǎng sī。草中潜张当路蹊，尔行不虞絓其机。cǎo zhōng qián zhāng dāng lù qī，ěr xíng bù yú guà qí jī。爪牙虽利将安施，食尔之肉寝尔皮。zhǎo yá suī lì jiāng ān shī，shí ěr zhī ròu qǐn ěr pí。