古诗词 - 中国最美古诗词

满江红

眼底交游，十载被、江湖相隔。yǎn dǐ jiāo yóu，shí zài bèi jiāng hú xiāng gé。尝记得、道庵人静，纵谈朝夕。cháng jì dé dào ān rén jìng，zòng tán cháo xī。纸上云烟随散落，毫端风雨何休息。zhǐ shàng yún yān suí sàn luò，háo duān fēng yǔ hé xiū xī。甚这回相见便苍颜，都非昔。shén zhè huí xiāng jiàn biàn cāng yán，dōu fēi xī。中年别，真堪惜。zhōng nián bié，zhēn kān xī。生辰会，谁曾必。shēng chén huì，shuí céng bì。看西风摇动，可人词笔。kàn xī fēng yáo dòng，kě rén cí bǐ。天上桂华香近也，此杯再要和君吸。tiān shàng guì huá xiāng jìn yě，cǐ bēi zài yào hé jūn xī。恨抗尘走俗太忙生，无间日。hèn kàng chén zǒu sú tài máng shēng，wú jiān rì。

满江红·送刘叔谦御史

元：张之翰

满酌离杯，留不住、绣衣行客。mǎn zhuó lí bēi，liú bù zhù xiù yī xíng kè。还正是、登车揽辔，慨然时节。hái zhèng shì dēng chē lǎn pèi，kǎi rán shí jié。白简才辞乌府去，红尘旋被青山隔。bái jiǎn cái cí wū fǔ qù，hóng chén xuán bèi qīng shān gé。看弓刀千骑拥秋风，涂阳陌。kàn gōng dāo qiān qí yōng qiū fēng，tú yáng mò。自不负，心如铁。zì bù fù，xīn rú tiě。著甚语，堪为别。zhù shén yǔ，kān wèi bié。道太柔则废，太刚则折。dào tài róu zé fèi，tài gāng zé zhé。任外岂非经济手，得中便是澄清策。rèn wài qǐ fēi jīng jì shǒu，dé zhōng biàn shì chéng qīng cè。待功成、随诏早归来，从头说。dài gōng chéng suí zhào zǎo guī lái，cóng tóu shuō。

满江红·益都时习阁睡起

元：张之翰

六月青州，何处是、此身堪著。liù yuè qīng zhōu，hé chù shì cǐ shēn kān zhù。都不似、素王宫里，倚云高阁。dōu bù shì sù wáng gōng lǐ，yǐ yún gāo gé。万里风来无隔处，睡余常觉衣裳薄。wàn lǐ fēng lái wú gé chù，shuì yú cháng jué yī shang báo。把暑天如水画如年，消磨却。bǎ shǔ tiān rú shuǐ huà rú nián，xiāo mó què。心地上，何轩豁。xīn dì shàng，hé xuān huō。眼界外，犹廖廓。yǎn jiè wài，yóu liào kuò。被野烟高鸟，劝予清酌。bèi yě yān gāo niǎo，quàn yǔ qīng zhuó。一片青山知客意，冷光堆满栏干角。yī piàn qīng shān zhī kè yì，lěng guāng duī mǎn lán gàn jiǎo。恨偃然、不肯入城来，难相约。hèn yǎn rán bù kěn rù chéng lái，nán xiāng yuē。

满江红·寄张蓝山

元：张之翰

古木寒藤，高岸底、萧然舟宿。gǔ mù hán téng，gāo àn dǐ xiāo rán zhōu sù。一夜雨、朔风吹浪，浪高于屋。yī yè yǔ shuò fēng chuī làng，làng gāo yú wū。梦觉蓬窗无共语，此时正自怜幽独。mèng jué péng chuāng wú gòng yǔ，cǐ shí zhèng zì lián yōu dú。道蓝山老子送诗来，挑灯读。dào lán shān lǎo zi sòng shī lái，tiāo dēng dú。辞与理，俱能足。cí yǔ lǐ，jù néng zú。从别后，情尤笃，想鬓毛如鹤，目睛如鹘。cóng bié hòu，qíng yóu dǔ，xiǎng bìn máo rú hè，mù jīng rú gǔ。四海如公知己少，有心日日相追逐。sì hǎi rú gōng zhī jǐ shǎo，yǒu xīn rì rì xiāng zhuī zhú。恨濯缨亭远水萦纡，山重复。hèn zhuó yīng tíng yuǎn shuǐ yíng yū，shān zhòng fù。

满江红·登汪师展江楼

元：张之翰

山压长江，流不尽、滔溜深碧。shān yā zhǎng jiāng，liú bù jǐn tāo liū shēn bì。形胜地、以江为堑，以山为壁。xíng shèng dì yǐ jiāng wèi qiàn，yǐ shān wèi bì。兵府旧分城上下，人家新住城南北。bīng fǔ jiù fēn chéng shàng xià，rén jiā xīn zhù chéng nán běi。说当年、天马入川时，皆传檄。shuō dāng nián tiān mǎ rù chuān shí，jiē chuán xí。市不易，居如昔。shì bù yì，jū rú xī。龙已去，攀何及。lóng yǐ qù，pān hé jí。问人人能道，圣朝恩德。wèn rén rén néng dào，shèng cháo ēn dé。蕞尔南州成底事，宛然上将劳吾敌。zuì ěr nán zhōu chéng dǐ shì，wǎn rán shàng jiāng láo wú dí。看红尘一骑捷书来，来春必。kàn hóng chén yī qí jié shū lái，lái chūn bì。

酹江月

元：张之翰

人间良夜，是年年、八月中秋时节。rén jiān liáng yè，shì nián nián bā yuè zhōng qiū shí jié。万古青天当此际，正要十分澄澈。wàn gǔ qīng tiān dāng cǐ jì，zhèng yào shí fēn chéng chè。何处浮云，微茫黯淡，便把青光隔。hé chù fú yún，wēi máng àn dàn，biàn bǎ qīng guāng gé。凭栏三叹，恨无长笛吹裂。píng lán sān tàn，hèn wú zhǎng dí chuī liè。坐看蜡烛争辉，青灯吐焰，负煞尊前客。zuò kàn là zhú zhēng huī，qīng dēng tǔ yàn，fù shā zūn qián kè。待到谯楼初鼓后，不觉衣裳凉彻。dài dào qiáo lóu chū gǔ hòu，bù jué yī shang liáng chè。试草新词，凭风吹去，教向嫦娥说。shì cǎo xīn cí，píng fēng chuī qù，jiào xiàng cháng é shuō。须臾知道，广寒推出明月。xū yú zhī dào，guǎng hán tuī chū míng yuè。

酹江月

元：张之翰

南山北济，算难尽、十二全齐风物。nán shān běi jì，suàn nán jǐn shí èr quán qí fēng wù。平地华峰天一柱，鹊倚岩岩青壁。píng dì huá fēng tiān yī zhù，què yǐ yán yán qīng bì。金线横波，真珠出水，趵突喷寒雪。jīn xiàn héng bō，zhēn zhū chū shuǐ，bào tū pēn hán xuě。无穷潇洒，品题宜有才杰。wú qióng xiāo sǎ，pǐn tí yí yǒu cái jié。遥忆工部来时，谪仙游处，兴自云间发。yáo yì gōng bù lái shí，zhé xiān yóu chù，xīng zì yún jiān fā。翠琰高名千古在，不逐兵尘磨灭。cuì yǎn gāo míng qiān gǔ zài，bù zhú bīng chén mó miè。细嚼遗篇，高歌雅句，风动萧萧发。xì jué yí piān，gāo gē yǎ jù，fēng dòng xiāo xiāo fā。英灵何许，画船独醉明月。yīng líng hé xǔ，huà chuán dú zuì míng yuè。

蝶恋花

元：张之翰

往岁相从今几许。wǎng suì xiāng cóng jīn jǐ xǔ。今岁逢君，愈见真诚处。jīn suì féng jūn，yù jiàn zhēn chéng chù。除却交情无别语。chú què jiāo qíng wú bié yǔ。匆匆忍上归舟去。cōng cōng rěn shàng guī zhōu qù。醉里犹歌长短句。zuì lǐ yóu gē zhǎng duǎn jù。醒后轩窗，历历余音度。xǐng hòu xuān chuāng，lì lì yú yīn dù。销尽炉熏三两炷。xiāo jǐn lú xūn sān liǎng zhù。片帆风送寒江暮。piàn fān fēng sòng hán jiāng mù。

踏莎行·和张梦符

元：张之翰

踏月才归，戴星还起。tà yuè cái guī，dài xīng hái qǐ。客怀苦似当途李。kè huái kǔ shì dāng tú lǐ。旧时曾钓细鳞鱼，新醅旋酦浮香蚁。jiù shí céng diào xì lín yú，xīn pēi xuán pò fú xiāng yǐ。此兴茫然，于今已矣。cǐ xīng máng rán，yú jīn yǐ yǐ。朝朝暮暮奔忙里。cháo cháo mù mù bēn máng lǐ。淮春楼下有吾舟，挂帆又过桃花水。huái chūn lóu xià yǒu wú zhōu，guà fān yòu guò táo huā shuǐ。

太常引·送郭复斋

元：刘忠之

少年南北快飞腾。shǎo nián nán běi kuài fēi téng。身到处，有佳声。shēn dào chù，yǒu jiā shēng。甓社化才行。pì shè huà cái xíng。又出使、余杭故城。yòu chū shǐ yú háng gù chéng。春风满路，堤边杨柳，难系去留情。chūn fēng mǎn lù，dī biān yáng liǔ，nán xì qù liú qíng。何处望双旌。hé chù wàng shuāng jīng。泛千里、孤舟月明。fàn qiān lǐ gū zhōu yuè míng。

和西湖竹枝词

元：甘立

河西女儿戴罟?，当时生长在西湖。hé xī nǚ ér dài gǔ gū，dāng shí shēng zhǎng zài xī hú。手抱琵琶作胡语，记得吴中吴大姑。shǒu bào pí pá zuò hú yǔ，jì dé wú zhōng wú dà gū。

和西湖竹枝词

元：陆继善

手种宜男寄去时，花开灼灼叶离离。shǒu zhǒng yí nán jì qù shí，huā kāi zhuó zhuó yè lí lí。芳心不似蘼芜草，一任春风烂熳吹。fāng xīn bù shì mí wú cǎo，yī rèn chūn fēng làn màn chuī。

天净沙·越调·春闺

元：李致远

画楼徙倚栏杆，粉云吹做修鬟，璧月低悬玉弯。huà lóu xǐ yǐ lán gān，fěn yún chuī zuò xiū huán，bì yuè dī xuán yù wān。落花懒慢，罗衣特地春寒。luò huā lǎn màn，luó yī tè dì chūn hán。

人月圆·马嵬效吴彦高

元：李齐贤

五云绣岭明珠殿，飞燕倚新妆。wǔ yún xiù lǐng míng zhū diàn，fēi yàn yǐ xīn zhuāng。小颦中有，渔阳胡马，惊破霓裳。xiǎo pín zhōng yǒu，yú yáng hú mǎ，jīng pò ní shang。海棠正好，东风无赖，狼藉春光。hǎi táng zhèng hǎo，dōng fēng wú lài，láng jí chūn guāng。明眸皓齿，如今何在，空断人肠。míng móu hào chǐ，rú jīn hé zài，kōng duàn rén cháng。

大江东去过华阴

元：李齐贤

三峰奇绝，尽披露、一掬天悭风物。sān fēng qí jué，jǐn pī lù yī jū tiān qiān fēng wù。闻说翰林曾过此，长啸苍松翠壁。wén shuō hàn lín céng guò cǐ，zhǎng xiào cāng sōng cuì bì。八表游神，三杯通道，驴背须如雪。bā biǎo yóu shén，sān bēi tōng dào，lǘ bèi xū rú xuě。尘埃俗眼，岂知天上人杰。chén āi sú yǎn，qǐ zhī tiān shàng rén jié。犹想居士胸中，倚天千丈气，星虹闲发。yóu xiǎng jū shì xiōng zhōng，yǐ tiān qiān zhàng qì，xīng hóng xián fā。缥缈仙踪何处问，箭筈天光明灭。piāo miǎo xiān zōng hé chù wèn，jiàn kuò tiān guāng míng miè。安得联翩，云裾霞佩，共散麒麟发。ān dé lián piān，yún jū xiá pèi，gòng sàn qí lín fā。花间玉井，一樽轰醉秋月。huā jiān yù jǐng，yī zūn hōng zuì qiū yuè。

太常引·暮行

元：李齐贤

栖鸦去尽远山青。qī yā qù jǐn yuǎn shān qīng。看暝色、入林坰。kàn míng sè rù lín jiōng。灯火小于萤。dēng huǒ xiǎo yú yíng。人不见、苔扉半扃。rén bù jiàn tái fēi bàn jiōng。照鞍凉月，满衣白露，系马睡寒厅。zhào ān liáng yuè，mǎn yī bái lù，xì mǎ shuì hán tīng。今夜候明星。jīn yè hòu míng xīng。又何处、长亭短亭。yòu hé chù zhǎng tíng duǎn tíng。

木兰花慢·书李将军家壁

元：李齐贤

将军真好士，识半面、足吾生。jiāng jūn zhēn hǎo shì，shí bàn miàn zú wú shēng。况西自岷峨，北来燕赵，并辔论情。kuàng xī zì mín é，běi lái yàn zhào，bìng pèi lùn qíng。相牵挽，归故里，有门前稚子候渊明。xiāng qiān wǎn，guī gù lǐ，yǒu mén qián zhì zi hòu yuān míng。对酒欢酣四坐，挑灯话到三更。duì jiǔ huān hān sì zuò，tiāo dēng huà dào sān gèng。高歌伐木鸟嘤嘤。gāo gē fá mù niǎo yīng yīng。怀抱向君倾。huái bào xiàng jūn qīng。任客路光阴，欲停归骑，更尽飞觥。rèn kè lù guāng yīn，yù tíng guī qí，gèng jǐn fēi gōng。人间世逢与别，似浮云聚散月亏盈。rén jiān shì féng yǔ bié，shì fú yún jù sàn yuè kuī yíng。但使金躯健在，白头会得寻盟。dàn shǐ jīn qū jiàn zài，bái tóu huì dé xún méng。

木兰花慢·长安怀古

元：李齐贤

骚人多感慨，况故国、遇秋风。sāo rén duō gǎn kǎi，kuàng gù guó yù qiū fēng。望千里金城，一区天府，气势清雄。wàng qiān lǐ jīn chéng，yī qū tiān fǔ，qì shì qīng xióng。繁华事，无处问，但山川景物古今同。fán huá shì，wú chù wèn，dàn shān chuān jǐng wù gǔ jīn tóng。鹤去苍云太白，雁嘶红树新丰。hè qù cāng yún tài bái，yàn sī hóng shù xīn fēng。夕阳西下水流东。xī yáng xī xià shuǐ liú dōng。兴废梦魂中。xīng fèi mèng hún zhōng。笑弱吐强吞，纵成横破，鸟没长空。xiào ruò tǔ qiáng tūn，zòng chéng héng pò，niǎo méi zhǎng kōng。争如似犀首饮，向蜗牛角上任穷通。zhēng rú shì xī shǒu yǐn，xiàng wō niú jiǎo shàng rèn qióng tōng。看取麟台图画，□余马鬣蒿蓬。kàn qǔ lín tái tú huà，yú mǎ liè hāo péng。

水调歌头·过大散关

元：李齐贤

行尽碧溪曲，渐到乱山中。xíng jǐn bì xī qū，jiàn dào luàn shān zhōng。山中白日无色，虎啸谷生风。shān zhōng bái rì wú sè，hǔ xiào gǔ shēng fēng。万仞崩崖叠嶂，千岁枯藤怪树，岚翠自蒙蒙。wàn rèn bēng yá dié zhàng，qiān suì kū téng guài shù，lán cuì zì méng méng。我马汗如雨，修径转层空。wǒ mǎ hàn rú yǔ，xiū jìng zhuǎn céng kōng。登绝顶，览元化，意难穷。dēng jué dǐng，lǎn yuán huà，yì nán qióng。群峰半落天外，灭没度秋鸿。qún fēng bàn luò tiān wài，miè méi dù qiū hóng。男子平生大志，造物当年真巧，相对孰为雄。nán zi píng shēng dà zhì，zào wù dāng nián zhēn qiǎo，xiāng duì shú wèi xióng。老去卧丘壑，说此诧儿童。lǎo qù wò qiū hè，shuō cǐ chà ér tóng。

水调歌头·望华山

元：李齐贤

天地赋奇特，千古壮西州。tiān dì fù qí tè，qiān gǔ zhuàng xī zhōu。三峰屹起相对，长剑凛清秋。sān fēng yì qǐ xiāng duì，zhǎng jiàn lǐn qīng qiū。铁锁高垂翠壁，玉井冷涵银汉，知在五云头。tiě suǒ gāo chuí cuì bì，yù jǐng lěng hán yín hàn，zhī zài wǔ yún tóu。造物可无物，掌迹宛然留。zào wù kě wú wù，zhǎng jì wǎn rán liú。记重瞳，崇祀秩，答神休。jì zhòng tóng，chóng sì zhì，dá shén xiū。真诚若契真境，青鸟引丹楼。zhēn chéng ruò qì zhēn jìng，qīng niǎo yǐn dān lóu。我欲乘风归去，只恐烟霞深处，幽绝使人愁。wǒ yù chéng fēng guī qù，zhǐ kǒng yān xiá shēn chù，yōu jué shǐ rén chóu。一啸蹇驴背，潘阆亦风流。yī xiào jiǎn lǘ bèi，pān láng yì fēng liú。