古诗词 - 中国最美古诗词

落红成阵，风飘万点正愁人。luò hóng chéng zhèn，fēng piāo wàn diǎn zhèng chóu rén。池塘梦晓，阑槛辞春。chí táng mèng xiǎo，lán kǎn cí chūn。蝶粉轻沾飞絮雪，燕泥香惹落花尘。dié fěn qīng zhān fēi xù xuě，yàn ní xiāng rě luò huā chén。系春心情短柳丝长，隔花阴人远天涯近。xì chūn xīn qíng duǎn liǔ sī zhǎng，gé huā yīn rén yuǎn tiān yá jìn。香消了六朝金粉，清减了三楚精神。xiāng xiāo le liù cháo jīn fěn，qīng jiǎn le sān chǔ jīng shén。

拙鲁速

对着盏碧荧荧短檠灯，倚着扇冷清清旧帏屏。duì zhe zhǎn bì yíng yíng duǎn qíng dēng，yǐ zhe shàn lěng qīng qīng jiù wéi píng。灯儿又不明，梦儿又不成。dēng ér yòu bù míng，mèng ér yòu bù chéng。窗儿外淅零零的风儿透疏棂，忒楞楞的纸条儿鸣。chuāng ér wài xī líng líng de fēng ér tòu shū líng，tè léng léng de zhǐ tiáo ér míng。枕头儿上孤零，被窝儿里寂静。zhěn tóu ér shàng gū líng，bèi wō ér lǐ jì jìng。你便是铁石人，铁石人也动情。nǐ biàn shì tiě shí rén，tiě shí rén yě dòng qíng。

紫花儿序

也不学刘伶荷锸，也不学屈子投江，且做个范蠡归湖。yě bù xué liú líng hé chā，yě bù xué qū zi tóu jiāng，qiě zuò gè fàn lí guī hú。绕一滩红蓼，过两岸青蒲。rào yī tān hóng liǎo，guò liǎng àn qīng pú。渔夫，将我这小小船儿棹将过去。yú fū，jiāng wǒ zhè xiǎo xiǎo chuán ér zhào jiāng guò qù。惊起那几行鸥鹭。jīng qǐ nà jǐ xíng ōu lù。似这等乐以忘忧，胡必归欤。shì zhè děng lè yǐ wàng yōu，hú bì guī yú。

越调斗鹌鹑

玉宇无尘，银河泻影。yù yǔ wú chén，yín hé xiè yǐng。月色横空，花阴满庭。yuè sè héng kōng，huā yīn mǎn tíng。罗袂生寒，芳心自警。luó mèi shēng hán，fāng xīn zì jǐng。侧着耳朵儿听，蹑着脚步儿行。cè zhe ěr duǒ ér tīng，niè zhe jiǎo bù ér xíng。悄悄冥冥，潜潜等等。qiāo qiāo míng míng，qián qián děng děng。

越调斗鹌鹑

闲对着绿树青山，消遣我烦心倦目。xián duì zhe lǜ shù qīng shān，xiāo qiǎn wǒ fán xīn juàn mù。潜入那水国渔乡，早跳出龙潭虎窟。qián rù nà shuǐ guó yú xiāng，zǎo tiào chū lóng tán hǔ kū。披着领箬笠蓑衣，堤防他斜风细雨。pī zhe lǐng ruò lì suō yī，dī fáng tā xié fēng xì yǔ。长则是琴一张酒一壶。zhǎng zé shì qín yī zhāng jiǔ yī hú。自饮自斟，自歌自舞。zì yǐn zì zhēn，zì gē zì wǔ。

长亭送别

碧云天，黄花地，西风紧。bì yún tiān，huáng huā dì，xī fēng jǐn。北雁南飞。běi yàn nán fēi。晓来谁染霜林醉？总是离人泪。xiǎo lái shuí rǎn shuāng lín zuì？zǒng shì lí rén lèi。

双调·水仙子·咏竹

贞姿不受雪霜侵，直节亭亭易见心。zhēn zī bù shòu xuě shuāng qīn，zhí jié tíng tíng yì jiàn xīn。渭川风雨清吟枕，花开时有凤寻。wèi chuān fēng yǔ qīng yín zhěn，huā kāi shí yǒu fèng xún。文湖州是个知音。wén hú zhōu shì gè zhī yīn。春日临风醉，秋霄对月吟。chūn rì lín fēng zuì，qiū xiāo duì yuè yín。舞闲阶碎影筛金。wǔ xián jiē suì yǐng shāi jīn。

越调·柳营曲·叹世

手自搓，剑频磨。shǒu zì cuō，jiàn pín mó。古来丈夫天下多。gǔ lái zhàng fū tiān xià duō。青镜摩挲，白首蹉跎，失志困衡窝。qīng jìng mó sā，bái shǒu cuō tuó，shī zhì kùn héng wō。有声名谁识廉颇？广才学不用萧何。yǒu shēng míng shuí shí lián pǒ？guǎng cái xué bù yòng xiāo hé。忙忙的逃海滨，急急的隐山阿。máng máng de táo hǎi bīn，jí jí de yǐn shān ā。今日个，平地起风波。jīn rì gè，píng dì qǐ fēng bō。

双调·沉醉东风·自悟

取富贵青蝇竞血，进功名白蚁争穴。qǔ fù guì qīng yíng jìng xuè，jìn gōng míng bái yǐ zhēng xué。虎狼丛甚日休？是非海何时彻？人我场慢争优劣，免使旁人做话说。hǔ láng cóng shén rì xiū？shì fēi hǎi hé shí chè？rén wǒ chǎng màn zhēng yōu liè，miǎn shǐ páng rén zuò huà shuō。咫尺韶华去也！zhǐ chǐ sháo huá qù yě！

中吕·快活三过朝天子四边静·冬

【快活三】李陵台，草尽枯。kuài huó sān lǐ líng tái，cǎo jǐn kū。燕然山，雪平铺。yàn rán shān，xuě píng pù。朔风吹冷到天衢，怒吼千林木。shuò fēng chuī lěng dào tiān qú，nù hǒu qiān lín mù。【朝天子】玉壶，画图，费尽江山句。cháo tiān zi yù hú，huà tú，fèi jǐn jiāng shān jù。苍髯脱玉翠光浮，掩映楼台暮。cāng rán tuō yù cuì guāng fú，yǎn yìng lóu tái mù。画阁风流，朱门豪富，酒新香，开瓮初。huà gé fēng liú，zhū mén háo fù，jiǔ xīn xiāng，kāi wèng chū。毡帘款籁，橙香缓举，半醉偎红玉。zhān lián kuǎn lài，chéng xiāng huǎn jǔ，bàn zuì wēi hóng yù。【四边静】相对红炉，笑遣金钗剪画烛。sì biān jìng xiāng duì hóng lú，xiào qiǎn jīn chāi jiǎn huà zhú。梅开寒玉，清香时度。méi kāi hán yù，qīng xiāng shí dù。何须蹇驴，不必前村去。hé xū jiǎn lǘ，bù bì qián cūn qù。

沉醉东风宫词二首

双拂黛停分翠羽，一窝云半吐犀梳。shuāng fú dài tíng fēn cuì yǔ，yī wō yún bàn tǔ xī shū。宝靥香，罗襦素，海棠娇睡起谁扶。bǎo yè xiāng，luó rú sù，hǎi táng jiāo shuì qǐ shuí fú。肠断春风倦绣图，生怕见纱窗唾缕。cháng duàn chūn fēng juàn xiù tú，shēng pà jiàn shā chuāng tuò lǚ。

沉醉东风宫词二首

花月下温柔醉人，锦堂中笑语生春。huā yuè xià wēn róu zuì rén，jǐn táng zhōng xiào yǔ shēng chūn。眼底情，心间恨，到多如楚雨巫云。yǎn dǐ qíng，xīn jiān hèn，dào duō rú chǔ yǔ wū yún。门掩黄昏月半痕，手抵着牙儿自哂。mén yǎn huáng hūn yuè bàn hén，shǒu dǐ zhe yá ér zì shěn。

水仙子·双调·舟中

孤舟夜泊洞庭边，灯火青荧对客船。gū zhōu yè pō dòng tíng biān，dēng huǒ qīng yíng duì kè chuán。朔风吹老梅花片，推开篷雪满天。shuò fēng chuī lǎo méi huā piàn，tuī kāi péng xuě mǎn tiān。诗豪与风雪争先。shī háo yǔ fēng xuě zhēng xiān。雪片与风鏖战，诗和雪缴缠。xuě piàn yǔ fēng áo zhàn，shī hé xuě jiǎo chán。一笑琅然。yī xiào láng rán。

双调·蟾宫曲·自乐