古诗词 - 中国最美古诗词

江州雪

新雪满前山，初晴好天气。xīn xuě mǎn qián shān，chū qíng hǎo tiān qì。日西骑马出，忽有京都意。rì xī qí mǎ chū，hū yǒu jīng dōu yì。城柳方缀花，檐冰才结穗。chéng liǔ fāng zhuì huā，yán bīng cái jié suì。须臾风日暖，处处皆飘坠。xū yú fēng rì nuǎn，chù chù jiē piāo zhuì。行吟赏未足，坐叹销何易。xíng yín shǎng wèi zú，zuò tàn xiāo hé yì。犹胜岭南看，雰雰不到地。yóu shèng lǐng nán kàn，fēn fēn bù dào dì。

题浔阳楼

唐：白居易

常爱陶彭泽，文思何高玄。cháng ài táo péng zé，wén sī hé gāo xuán。又怪韦江州，诗情亦清闲。yòu guài wéi jiāng zhōu，shī qíng yì qīng xián。今朝登此楼，有以知其然。jīn cháo dēng cǐ lóu，yǒu yǐ zhī qí rán。大江寒见底，匡山青倚天。dà jiāng hán jiàn dǐ，kuāng shān qīng yǐ tiān。深夜湓浦月，平旦炉峰烟。shēn yè pén pǔ yuè，píng dàn lú fēng yān。清辉与灵气，日夕供文篇。qīng huī yǔ líng qì，rì xī gōng wén piān。我无二人才，孰为来其间。wǒ wú èr rén cái，shú wèi lái qí jiān。因高偶成句，俯仰愧江山。yīn gāo ǒu chéng jù，fǔ yǎng kuì jiāng shān。

访陶公旧宅

唐：白居易

垢尘不污玉，灵凤不啄膻。gòu chén bù wū yù，líng fèng bù zhuó shān。呜呼陶靖节，生彼晋宋间。wū hū táo jìng jié，shēng bǐ jìn sòng jiān。心实有所守，口终不能言。xīn shí yǒu suǒ shǒu，kǒu zhōng bù néng yán。永惟孤竹子，拂衣首阳山。yǒng wéi gū zhú zi，fú yī shǒu yáng shān。夷齐各一身，穷饿未为难。yí qí gè yī shēn，qióng è wèi wèi nán。先生有五男，与之同饥寒。xiān shēng yǒu wǔ nán，yǔ zhī tóng jī hán。肠中食不充，身上衣不完。cháng zhōng shí bù chōng，shēn shàng yī bù wán。连徵竟不起，斯可谓真贤。lián zhēng jìng bù qǐ，sī kě wèi zhēn xián。我生君之后，相去五百年。wǒ shēng jūn zhī hòu，xiāng qù wǔ bǎi nián。每读五柳传，目想心拳拳。měi dú wǔ liǔ chuán，mù xiǎng xīn quán quán。昔常咏遗风，著为十六篇。xī cháng yǒng yí fēng，zhù wèi shí liù piān。今来访故宅，森若君在前。jīn lái fǎng gù zhái，sēn ruò jūn zài qián。不慕尊有酒，不慕琴无弦。bù mù zūn yǒu jiǔ，bù mù qín wú xián。慕君遗荣利，老死此丘园。mù jūn yí róng lì，lǎo sǐ cǐ qiū yuán。柴桑古村落，栗里旧山川。chái sāng gǔ cūn luò，lì lǐ jiù shān chuān。不见篱下菊，但馀墟中烟。bù jiàn lí xià jú，dàn yú xū zhōng yān。子孙虽无闻，族氏犹未迁。zi sūn suī wú wén，zú shì yóu wèi qiān。每逢姓陶人，使我心依然。měi féng xìng táo rén，shǐ wǒ xīn yī rán。

北亭

唐：白居易

庐宫山下州，湓浦沙边宅。lú gōng shān xià zhōu，pén pǔ shā biān zhái。宅北倚高冈，迢迢数千尺。zhái běi yǐ gāo gāng，tiáo tiáo shù qiān chǐ。上有青青竹，竹间多白石。shàng yǒu qīng qīng zhú，zhú jiān duō bái shí。茅亭居上头，豁达门四辟。máo tíng jū shàng tóu，huō dá mén sì pì。前楹卷帘箔，北牖施床席。qián yíng juǎn lián bó，běi yǒu shī chuáng xí。江风万里来，吹我凉淅淅。jiāng fēng wàn lǐ lái，chuī wǒ liáng xī xī。日高公府归，巾笏随手掷。rì gāo gōng fǔ guī，jīn hù suí shǒu zhì。脱衣恣搔首，坐卧任所适。tuō yī zì sāo shǒu，zuò wò rèn suǒ shì。时倾一杯酒，旷望湖天夕。shí qīng yī bēi jiǔ，kuàng wàng hú tiān xī。口咏独酌谣，目送归飞翮。kǒu yǒng dú zhuó yáo，mù sòng guī fēi hé。惭无出尘操，未免折腰役。cán wú chū chén cāo，wèi miǎn zhé yāo yì。偶获此闲居，谬似高人迹。ǒu huò cǐ xián jū，miù shì gāo rén jì。

泛

唐：白居易

四月未全热，麦凉江气秋。sì yuè wèi quán rè，mài liáng jiāng qì qiū。湖山处处好，最爱湓水头。hú shān chù chù hǎo，zuì ài pén shuǐ tóu。湓水从东来，一派入江流。pén shuǐ cóng dōng lái，yī pài rù jiāng liú。可怜似萦带，中有随风舟。kě lián shì yíng dài，zhōng yǒu suí fēng zhōu。命酒一临泛，舍鞍扬棹讴。mìng jiǔ yī lín fàn，shě ān yáng zhào ōu。放回岸傍马，去逐波间鸥。fàng huí àn bàng mǎ，qù zhú bō jiān ōu。烟浪始渺渺，风襟亦悠悠。yān làng shǐ miǎo miǎo，fēng jīn yì yōu yōu。初疑上河汉，中若寻瀛洲。chū yí shàng hé hàn，zhōng ruò xún yíng zhōu。汀树绿拂地，沙草芳未休。tīng shù lǜ fú dì，shā cǎo fāng wèi xiū。青萝与紫葛，枝蔓垂相樛。qīng luó yǔ zǐ gé，zhī màn chuí xiāng jiū。系缆步平岸，回头望江州。xì lǎn bù píng àn，huí tóu wàng jiāng zhōu。城雉映水见，隐隐如蜃楼。chéng zhì yìng shuǐ jiàn，yǐn yǐn rú shèn lóu。日入意未尽，将归复少留。rì rù yì wèi jǐn，jiāng guī fù shǎo liú。到官行半岁，今日方一游。dào guān xíng bàn suì，jīn rì fāng yī yóu。此地来何暮，可以写吾忧。cǐ dì lái hé mù，kě yǐ xiě wú yōu。

答故人

唐：白居易

故人对酒叹，叹我在天涯。gù rén duì jiǔ tàn，tàn wǒ zài tiān yá。见我昔荣遇，念我今蹉跎。jiàn wǒ xī róng yù，niàn wǒ jīn cuō tuó。问我为司马，官意复如何。wèn wǒ wèi sī mǎ，guān yì fù rú hé。答云且勿叹，听我为君歌。dá yún qiě wù tàn，tīng wǒ wèi jūn gē。我本蓬荜人，鄙贱剧泥沙。wǒ běn péng bì rén，bǐ jiàn jù ní shā。读书未百卷，信口嘲风花。dú shū wèi bǎi juǎn，xìn kǒu cháo fēng huā。自从筮仕来，六命三登科。zì cóng shì shì lái，liù mìng sān dēng kē。顾惭虚劣姿，所得亦已多。gù cán xū liè zī，suǒ dé yì yǐ duō。散员足庇身，薄俸可资家。sàn yuán zú bì shēn，báo fèng kě zī jiā。省分辄自愧，岂为不遇耶。shěng fēn zhé zì kuì，qǐ wèi bù yù yé。烦君对杯酒，为我一咨蹉。fán jūn duì bēi jiǔ，wèi wǒ yī zī cuō。

官舍内新凿小池

唐：白居易

帘下开小池，盈盈水方积。lián xià kāi xiǎo chí，yíng yíng shuǐ fāng jī。中底铺白沙，四隅甃青石。zhōng dǐ pù bái shā，sì yú zhòu qīng shí。勿言不深广，但取幽人适。wù yán bù shēn guǎng，dàn qǔ yōu rén shì。泛滟微雨朝，泓澄明月夕。fàn yàn wēi yǔ cháo，hóng chéng míng yuè xī。岂无大江水，波浪连天白。qǐ wú dà jiāng shuǐ，bō làng lián tiān bái。未如床席间，方丈深盈尺。wèi rú chuáng xí jiān，fāng zhàng shēn yíng chǐ。清浅可狎弄，昏烦聊漱涤。qīng qiǎn kě xiá nòng，hūn fán liáo shù dí。最爱晓暝时，一片秋天碧。zuì ài xiǎo míng shí，yī piàn qiū tiān bì。

宿简寂观

唐：白居易

岩白云尚屯，林红叶初陨。yán bái yún shàng tún，lín hóng yè chū yǔn。秋光引闲步，不知身远近。qiū guāng yǐn xián bù，bù zhī shēn yuǎn jìn。夕投灵洞宿，卧觉尘机泯。xī tóu líng dòng sù，wò jué chén jī mǐn。名利心既忘，市朝梦亦尽。míng lì xīn jì wàng，shì cháo mèng yì jǐn。暂来尚如此，况乃终身隐。zàn lái shàng rú cǐ，kuàng nǎi zhōng shēn yǐn。何以疗夜饥，一匙云母粉。hé yǐ liáo yè jī，yī shi yún mǔ fěn。

读谢灵运诗

唐：白居易

吾闻达士道，穷通顺冥数。wú wén dá shì dào，qióng tōng shùn míng shù。通乃朝廷来，穷即江湖去。tōng nǎi cháo tíng lái，qióng jí jiāng hú qù。谢公才廓落，与世不相遇。xiè gōng cái kuò luò，yǔ shì bù xiāng yù。壮志郁不用，须有所泄处。zhuàng zhì yù bù yòng，xū yǒu suǒ xiè chù。泄为山水诗，逸韵谐奇趣。xiè wèi shān shuǐ shī，yì yùn xié qí qù。大必笼天海，细不遗草树。dà bì lóng tiān hǎi，xì bù yí cǎo shù。岂惟玩景物，亦欲摅心素。qǐ wéi wán jǐng wù，yì yù shū xīn sù。往往即事中，未能忘兴谕。wǎng wǎng jí shì zhōng，wèi néng wàng xīng yù。因知康乐作，不独在章句。yīn zhī kāng lè zuò，bù dú zài zhāng jù。

北亭独宿

唐：白居易

悄悄壁下床，纱笼耿残烛。qiāo qiāo bì xià chuáng，shā lóng gěng cán zhú。夜半独眠觉，疑在僧房宿。yè bàn dú mián jué，yí zài sēng fáng sù。

约心

唐：白居易

黑鬓丝雪侵，青袍尘土涴。hēi bìn sī xuě qīn，qīng páo chén tǔ wò。兀兀复腾腾，江城一上佐。wù wù fù téng téng，jiāng chéng yī shàng zuǒ。朝就高斋上，熏然负暄卧。cháo jiù gāo zhāi shàng，xūn rán fù xuān wò。晚下小池前，澹然临水坐。wǎn xià xiǎo chí qián，dàn rán lín shuǐ zuò。已约终身心，长如今日过。yǐ yuē zhōng shēn xīn，zhǎng rú jīn rì guò。

早春

唐：白居易

雪消冰又释，景和风复暄。xuě xiāo bīng yòu shì，jǐng hé fēng fù xuān。满庭田地湿，荠叶生墙根。mǎn tíng tián dì shī，jì yè shēng qiáng gēn。官舍悄无事，日西斜掩门。guān shě qiāo wú shì，rì xī xié yǎn mén。不开庄老卷，欲与何人言。bù kāi zhuāng lǎo juǎn，yù yǔ hé rén yán。

春寝

唐：白居易

何处春暄来？微和生血气。hé chù chūn xuān lái？wēi hé shēng xuè qì。气熏肌骨畅，东窗一昏睡。qì xūn jī gǔ chàng，dōng chuāng yī hūn shuì。是时正月晦，假日无公事。shì shí zhèng yuè huì，jiǎ rì wú gōng shì。烂熳不能休，自午将及未。làn màn bù néng xiū，zì wǔ jiāng jí wèi。缅思少健日，甘寝常自恣。miǎn sī shǎo jiàn rì，gān qǐn cháng zì zì。一从衰疾来，枕上无此味。yī cóng shuāi jí lái，zhěn shàng wú cǐ wèi。

睡起晏坐

唐：白居易

后亭昼眠足，起坐春景暮。hòu tíng zhòu mián zú，qǐ zuò chūn jǐng mù。新觉眼犹昏，无思心正住。xīn jué yǎn yóu hūn，wú sī xīn zhèng zhù。澹寂归一性，虚闲遗万虑。dàn jì guī yī xìng，xū xián yí wàn lǜ。了然此时心，无物可譬喻。le rán cǐ shí xīn，wú wù kě pì yù。本是无有乡，亦名不用处。běn shì wú yǒu xiāng，yì míng bù yòng chù。行禅与坐忘，同归无异路。xíng chán yǔ zuò wàng，tóng guī wú yì lù。

咏怀

唐：白居易

尽日松下坐，有时池畔行。jǐn rì sōng xià zuò，yǒu shí chí pàn xíng。行立与坐卧，中怀澹无营。xíng lì yǔ zuò wò，zhōng huái dàn wú yíng。不觉流年过，亦任白发生。bù jué liú nián guò，yì rèn bái fā shēng。不为世所薄，安得遂闲情。bù wèi shì suǒ báo，ān dé suì xián qíng。

春游二

唐：白居易

下马二林寺，翛然进轻策。xià mǎ èr lín sì，xiāo rán jìn qīng cè。朝为公府吏，暮作灵山客。cháo wèi gōng fǔ lì，mù zuò líng shān kè。二月匡庐北，冰雪始消释。èr yuè kuāng lú běi，bīng xuě shǐ xiāo shì。阳丛抽茗芽，阴窦泄泉脉。yáng cóng chōu míng yá，yīn dòu xiè quán mài。熙熙风土暖，蔼蔼云岚积。xī xī fēng tǔ nuǎn，ǎi ǎi yún lán jī。散作万壑春，凝为一气碧。sàn zuò wàn hè chūn，níng wèi yī qì bì。身闲易飘泊，官散无牵迫。shēn xián yì piāo pō，guān sàn wú qiān pò。缅彼十八人，古今同此适。miǎn bǐ shí bā rén，gǔ jīn tóng cǐ shì。是年淮寇起，处处兴兵革。shì nián huái kòu qǐ，chù chù xīng bīng gé。智士劳思谋，戎臣苦征役。zhì shì láo sī móu，róng chén kǔ zhēng yì。独有不才者，山中弄泉石。dú yǒu bù cái zhě，shān zhōng nòng quán shí。

出山吟

唐：白居易

朝咏游仙诗，暮歌采薇曲。cháo yǒng yóu xiān shī，mù gē cǎi wēi qū。卧云坐白石，山中十五宿。wò yún zuò bái shí，shān zhōng shí wǔ sù。行随出洞水，回别缘岩竹。xíng suí chū dòng shuǐ，huí bié yuán yán zhú。早晚重来游，心期瑶草绿。zǎo wǎn zhòng lái yóu，xīn qī yáo cǎo lǜ。

岁暮

唐：白居易

已任时命去，亦从岁月除。yǐ rèn shí mìng qù，yì cóng suì yuè chú。中心一调伏，外累尽空虚。zhōng xīn yī diào fú，wài lèi jǐn kōng xū。名宦意已矣，林泉计何如。míng huàn yì yǐ yǐ，lín quán jì hé rú。拟近东林寺，溪边结一庐。nǐ jìn dōng lín sì，xī biān jié yī lú。

闻早莺

唐：白居易

日出眠未起，屋头闻早莺。rì chū mián wèi qǐ，wū tóu wén zǎo yīng。忽如上林晓，万年枝上鸣。hū rú shàng lín xiǎo，wàn nián zhī shàng míng。忆为近臣时，秉笔直承明。yì wèi jìn chén shí，bǐng bǐ zhí chéng míng。春深视草暇，旦暮闻此声。chūn shēn shì cǎo xiá，dàn mù wén cǐ shēng。今闻在何处，寂莫浔阳城。jīn wén zài hé chù，jì mò xún yáng chéng。鸟声信如一，分别在人情。niǎo shēng xìn rú yī，fēn bié zài rén qíng。不作天涯意，岂殊禁中听。bù zuò tiān yá yì，qǐ shū jìn zhōng tīng。

栽杉

唐：白居易

劲叶森利剑，孤茎挺端标。jìn yè sēn lì jiàn，gū jīng tǐng duān biāo。才高四五尺，势若干青霄。cái gāo sì wǔ chǐ，shì ruò gàn qīng xiāo。移栽东窗前，爱尔寒不凋。yí zāi dōng chuāng qián，ài ěr hán bù diāo。病夫卧相对，日夕闲萧萧。bìng fū wò xiāng duì，rì xī xián xiāo xiāo。昨为山中树，今为檐下条。zuó wèi shān zhōng shù，jīn wèi yán xià tiáo。虽然遇赏玩，无乃近尘嚣。suī rán yù shǎng wán，wú nǎi jìn chén xiāo。犹胜涧谷底，埋没随众樵。yóu shèng jiàn gǔ dǐ，mái méi suí zhòng qiáo。不见郁郁松，委质山上苗。bù jiàn yù yù sōng，wěi zhì shān shàng miáo。