古诗词 - 中国最美古诗词

人在重帘深处，日移危坐席间。rén zài zhòng lián shēn chù，rì yí wēi zuò xí jiān。一双海燕栖华栋，呢喃春堕花筵。yī shuāng hǎi yàn qī huá dòng，ne nán chūn duò huā yán。

西地锦

轻透描鸾绣裤，微挑刺凤金莲。qīng tòu miáo luán xiù kù，wēi tiāo cì fèng jīn lián。罗衣试减寒犹在，临轩翠袖低偏。luó yī shì jiǎn hán yóu zài，lín xuān cuì xiù dī piān。

清平乐

东风无力。dōng fēng wú lì。吹梦无踪迹。chuī mèng wú zōng jì。昨日似今今似昔。zuó rì shì jīn jīn shì xī。不与些儿将息。bù yǔ xiē ér jiāng xī。断肠人在天涯。duàn cháng rén zài tiān yá。春光不恋儿家。chūn guāng bù liàn ér jiā。到底吹完柳絮，偏生留着梨花。dào dǐ chuī wán liǔ xù，piān shēng liú zhe lí huā。

师师令

懵腾乍起。měng téng zhà qǐ。正云鬟未理。zhèng yún huán wèi lǐ。手挼裙带倚床阑，但说道、困人天气。shǒu ruá qún dài yǐ chuáng lán，dàn shuō dào kùn rén tiān qì。娇眼半开犹似睡。jiāo yǎn bàn kāi yóu shì shuì。怕镜奁如水。pà jìng lián rú shuǐ。玉容懒把桃花靧，却自然妖丽。yù róng lǎn bǎ táo huā huì，què zì rán yāo lì。彩毫约略扫眉峰，春已透、粉香堆里。cǎi háo yuē lüè sǎo méi fēng，chūn yǐ tòu fěn xiāng duī lǐ。一见教郎终日喜。yī jiàn jiào láng zhōng rì xǐ。拚小楼同醉。pàn xiǎo lóu tóng zuì。

如梦令·五月十五夜

皓月柳梢堪恋。hào yuè liǔ shāo kān liàn。风散榴花片片。fēng sàn liú huā piàn piàn。总是一情痴，可惜流光如电。zǒng shì yī qíng chī，kě xī liú guāng rú diàn。倚遍。yǐ biàn。倚遍。yǐ biàn。花影遮人半面。huā yǐng zhē rén bàn miàn。

西溪子·梨花

淡荡相宜月下，媚态光宜朝夜。dàn dàng xiāng yí yuè xià，mèi tài guāng yí cháo yè。曲栏边，人不见。qū lán biān，rén bù jiàn。愁无限。chóu wú xiàn。错嫁东风难恋。cuò jià dōng fēng nán liàn。零落晓枝头。líng luò xiǎo zhī tóu。一春休。yī chūn xiū。

浪淘沙·寄眉令妹

寂寞久临风。jì mò jiǔ lín fēng。敛步从容。liǎn bù cóng róng。春来懒玩小墙东。chūn lái lǎn wán xiǎo qiáng dōng。怕他撩乱花飞处，芳草茸茸。pà tā liāo luàn huā fēi chù，fāng cǎo rōng rōng。忆别恨匆匆。yì bié hèn cōng cōng。失语无穷。shī yǔ wú qióng。何如那日莫相逢。hé rú nà rì mò xiāng féng。可惜一番光景好，心与谁同。kě xī yī fān guāng jǐng hǎo，xīn yǔ shuí tóng。

惜分钗海棠

情难判。qíng nán pàn。春时半。chūn shí bàn。东风爱拂初醒面。dōng fēng ài fú chū xǐng miàn。晓烟笼。xiǎo yān lóng。碧霞容。bì xiá róng。态若轻云，醉舞腾空。tài ruò qīng yún，zuì wǔ téng kōng。溶。róng。溶。róng。何人伴。hé rén bàn。肠应断。cháng yīng duàn。疑嗔疑笑胭脂浅。yí chēn yí xiào yān zhī qiǎn。思无穷。sī wú qióng。恨谁同。hèn shuí tóng。月色扶来，梦入闺中，重。yuè sè fú lái，mèng rù guī zhōng，zhòng。重。zhòng。

相见欢·秋风吹到江村

清：顾彩

秋风吹到江村，正黄昏，寂寞梧桐夜雨不开门。qiū fēng chuī dào jiāng cūn，zhèng huáng hūn，jì mò wú tóng yè yǔ bù kāi mén。一叶落，数声角，断羁魂，明日试看衣袂有啼痕。yī yè luò，shù shēng jiǎo，duàn jī hún，míng rì shì kàn yī mèi yǒu tí hén。

虞美人

重寻朱户烘春面。zhòng xún zhū hù hōng chūn miàn。浅笑天传电。qiǎn xiào tiān chuán diàn。剧怜小别倍清癯，不负莺儿呼梦逐罗裾。jù lián xiǎo bié bèi qīng qú，bù fù yīng ér hū mèng zhú luó jū。痴蚕茧后厌厌病。chī cán jiǎn hòu yàn yàn bìng。愁被东风警。chóu bèi dōng fēng jǐng。画帘花事不分明，如此春宵依旧短檠灯。huà lián huā shì bù fēn míng，rú cǐ chūn xiāo yī jiù duǎn qíng dēng。

洞仙歌

风鬟雾鬓，衬云绡霞縠。fēng huán wù bìn，chèn yún xiāo xiá hú。蓦地痴魂逐轻毂。mò dì chī hún zhú qīng gǔ。怅朱轮电掣，渺渺惊鸿，云路远，徙倚危栏人独。chàng zhū lún diàn chè，miǎo miǎo jīng hóng，yún lù yuǎn，xǐ yǐ wēi lán rén dú。回头留一转，含笑秋波，无恨蛾眉未知蹙。huí tóu liú yī zhuǎn，hán xiào qiū bō，wú hèn é méi wèi zhī cù。骨格最轻盈，浅淡装成，胜多少骇红纷绿。gǔ gé zuì qīng yíng，qiǎn dàn zhuāng chéng，shèng duō shǎo hài hóng fēn lǜ。只罗伞低笼避人看，怕目箭轻狂，此身成鹄。zhǐ luó sǎn dī lóng bì rén kàn，pà mù jiàn qīng kuáng，cǐ shēn chéng gǔ。

五彩结同心为友人题女伶张兰卿造象，兰卿有嘉号曰海棠仙子燕赵好女儿也。

仙云妆簇，笑电冥迷，秾春特地愔愔。xiān yún zhuāng cù，xiào diàn míng mí，nóng chūn tè dì yīn yīn。人在风花里，斜阳外、丝絮尽日沈沈。rén zài fēng huā lǐ，xié yáng wài sī xù jǐn rì shěn shěn。燕窥莺逗销魂地，东风倦、谁缔同心。yàn kuī yīng dòu xiāo hún dì，dōng fēng juàn shuí dì tóng xīn。还珍重、通明奏笔，画成一片春阴。hái zhēn zhòng tōng míng zòu bǐ，huà chéng yī piàn chūn yīn。画屏不传芳讯，憔悴而今。huà píng bù chuán fāng xùn，qiáo cuì ér jīn。香掾凭肩惯，芳菲地、辜负此日登临。xiāng yuàn píng jiān guàn，fāng fēi dì gū fù cǐ rì dēng lín。内家妆束矜严甚，无人会、捐佩情深。nèi jiā zhuāng shù jīn yán shén，wú rén huì juān pèi qíng shēn。薰香久、真真姚冶，慰人夜夜零衾。xūn xiāng jiǔ zhēn zhēn yáo yě，wèi rén yè yè líng qīn。

虞美人