古诗词 - 中国最美古诗词

望梅秋波

酿成凉意，带斜阳无数，水禽冲起。niàng chéng liáng yì，dài xié yáng wú shù，shuǐ qín chōng qǐ。趁晚来、袅袅西风，便荡出柔情，卷来芳字。chèn wǎn lái niǎo niǎo xī fēng，biàn dàng chū róu qíng，juǎn lái fāng zì。喷雪跳珠，送几处、归航天际。pēn xuě tiào zhū，sòng jǐ chù guī háng tiān jì。甚枫边蓼外，岁月淘残，有恨难洗。shén fēng biān liǎo wài，suì yuè táo cán，yǒu hèn nán xǐ。湖心采莲棹舣，记悄侵袜素，偷涴裙翠。hú xīn cǎi lián zhào yǐ，jì qiāo qīn wà sù，tōu wò qún cuì。待重弹、呜咽琵琶，怕吹上青衫，湿和红泪。dài zhòng dàn wū yàn pí pá，pà chuī shàng qīng shān，shī hé hóng lèi。一样盈盈，那重认、镜中瞳子。yī yàng yíng yíng，nà zhòng rèn jìng zhōng tóng zi。但年年宾鸿照影，暗惊憔悴。dàn nián nián bīn hóng zhào yǐng，àn jīng qiáo cuì。

过秦楼·秋月

清：杜贵墀

底事清光，照人孤影，不向那年亭畔。dǐ shì qīng guāng，zhào rén gū yǐng，bù xiàng nà nián tíng pàn。云凉荔浦，叶落兰汀，望断洞庭波满。yún liáng lì pǔ，yè luò lán tīng，wàng duàn dòng tíng bō mǎn。十载对酒当歌，美景良辰，等闲都换。shí zài duì jiǔ dāng gē，měi jǐng liáng chén，děng xián dōu huàn。姮娥有恨，离人无语，绕栏千遍。héng é yǒu hèn，lí rén wú yǔ，rào lán qiān biàn。长记得，擪笛楼边，吹箫桥侧，低傍彩罗纨扇。zhǎng jì dé，yè dí lóu biān，chuī xiāo qiáo cè，dī bàng cǎi luó wán shàn。针穿几度，眼底晶帘，便比广寒都远。zhēn chuān jǐ dù，yǎn dǐ jīng lián，biàn bǐ guǎng hán dōu yuǎn。寂历关山，著我白露空庭，黄昏孤甲，拌今宵为汝，坐看河低斗转。jì lì guān shān，zhù wǒ bái lù kōng tíng，huáng hūn gū jiǎ，bàn jīn xiāo wèi rǔ，zuò kàn hé dī dòu zhuǎn。

三姝媚秋阴

清：杜贵墀

轻寒微暝里，费西风商量，菊花天气。qīng hán wēi míng lǐ，fèi xī fēng shāng liàng，jú huā tiān qì。乍淡还浓，是雁从何处，带来愁意。zhà dàn hái nóng，shì yàn cóng hé chù，dài lái chóu yì。似雾如烟，偏爱傍画阑低坠。shì wù rú yān，piān ài bàng huà lán dī zhuì。瘦却遥峰，镜里纤娥，暗尘遮翠。shòu què yáo fēng，jìng lǐ xiān é，àn chén zhē cuì。帘内添衣人起，爱待月桐阴，课晴虫砌。lián nèi tiān yī rén qǐ，ài dài yuè tóng yīn，kè qíng chóng qì。算近题糕，怕酿成风雨，误人归计。suàn jìn tí gāo，pà niàng chéng fēng yǔ，wù rén guī jì。错认斜阳，一片是、枫林如醉。cuò rèn xié yáng，yī piàn shì fēng lín rú zuì。向晓霜笳吹彻，痴云醒未？xiàng xiǎo shuāng jiā chuī chè，chī yún xǐng wèi？

月下笛·秋雾

清：杜贵墀

十里埋山，瞢腾似梦，渐将成雨。shí lǐ mái shān，méng téng shì mèng，jiàn jiāng chéng yǔ。冥漾里，天际惟闻雁时语。míng yàng lǐ，tiān jì wéi wén yàn shí yǔ。登高约近增惆怅，怕隔断钿车旧路。dēng gāo yuē jìn zēng chóu chàng，pà gé duàn diàn chē jiù lù。记残月笼鞭，斜阳唤渡，几番迷误。jì cán yuè lóng biān，xié yáng huàn dù，jǐ fān mí wù。烟树，昏如暮。yān shù，hūn rú mù。料影障芦江，认帆何处？横波怨汝，短长桥与遮住。liào yǐng zhàng lú jiāng，rèn fān hé chù？héng bō yuàn rǔ，duǎn zhǎng qiáo yǔ zhē zhù。怕教望见残阳缕。pà jiào wàng jiàn cán yáng lǚ。又暗向、西风泪注。yòu àn xiàng xī fēng lèi zhù。想润透，彩云衣，犹倚江枫不去。xiǎng rùn tòu，cǎi yún yī，yóu yǐ jiāng fēng bù qù。

一萼红·秋晴

清：杜贵墀

立苍茫，有幽花瘦蝶，相傍弄清光。lì cāng máng，yǒu yōu huā shòu dié，xiāng bàng nòng qīng guāng。云绉舒罗，江纹展练，图画重认潇湘。yún zhòu shū luó，jiāng wén zhǎn liàn，tú huà zhòng rèn xiāo xiāng。便正好登高望远，奈霁色、遥隔楚天苍。biàn zhèng hǎo dēng gāo wàng yuǎn，nài jì sè yáo gé chǔ tiān cāng。屐懒筇慵，总都孤负，菊盏萸囊。jī lǎn qióng yōng，zǒng dōu gū fù，jú zhǎn yú náng。佳日悔抛春永，便黄昏未到，易近斜阳。jiā rì huǐ pāo chūn yǒng，biàn huáng hūn wèi dào，yì jìn xié yáng。水叶摇红，岸花堕白，怕又风雨凄凉。shuǐ yè yáo hóng，àn huā duò bái，pà yòu fēng yǔ qī liáng。望三两、青空雁影，是蕉笺、蘸墨写离肠。wàng sān liǎng qīng kōng yàn yǐng，shì jiāo jiān zhàn mò xiě lí cháng。为问蛩阶伫月，知否宵长？wèi wèn qióng jiē zhù yuè，zhī fǒu xiāo zhǎng？

女冠子·秋雨

清：杜贵墀

乱云低泻，向晚路迷荒野。luàn yún dī xiè，xiàng wǎn lù mí huāng yě。重阳期近，酿成一种，别样时光，满城难画。zhòng yáng qī jìn，niàng chéng yī zhǒng，bié yàng shí guāng，mǎn chéng nán huà。渔蓑应未卸，让汝蕨肥鲈美，钓竿闲挂。yú suō yīng wèi xiè，ràng rǔ jué féi lú měi，diào gān xián guà。傍孤舟、冷敲篷背，谁把菊樽同话。bàng gū zhōu lěng qiāo péng bèi，shuí bǎ jú zūn tóng huà。阑干曾倚梧桐下。lán gàn céng yǐ wú tóng xià。和萧萧残叶，暗逗鸳鸯瓦。hé xiāo xiāo cán yè，àn dòu yuān yāng wǎ。冥漾今夜。míng yàng jīn yè。便梦魂来觅，难驱征马。biàn mèng hún lái mì，nán qū zhēng mǎ。料偎灯帘罅。liào wēi dēng lián xià。听到那边庭院，五更初打。tīng dào nà biān tíng yuàn，wǔ gèng chū dǎ。怕隔窗蝉鬓，一声声里，湿将罗帕。pà gé chuāng chán bìn，yī shēng shēng lǐ，shī jiāng luó pà。

无闷秋烟

清：杜贵墀

空白苍茫，寒绿模糊，徐傍笳声唤起。kōng bái cāng máng，hán lǜ mó hú，xú bàng jiā shēng huàn qǐ。怅蔓草荒坟，乱鸦墟里。chàng màn cǎo huāng fén，luàn yā xū lǐ。望去东西不辨，总画出、悲哉秋之气。wàng qù dōng xī bù biàn，zǒng huà chū bēi zāi qiū zhī qì。淡描夕照，寒添橘柚，凭高心事。dàn miáo xī zhào，hán tiān jú yòu，píng gāo xīn shì。如寐，更如醉。rú mèi，gèng rú zuì。为带雨拖风，不成摇曳。wèi dài yǔ tuō fēng，bù chéng yáo yè。况鼓角声惊，杂来烽燧。kuàng gǔ jiǎo shēng jīng，zá lái fēng suì。试问兴亡旧迹，只悄悄、笼著澄潭水。shì wèn xīng wáng jiù jì，zhǐ qiāo qiāo lóng zhù chéng tán shuǐ。看来是，一片离魂，绕遍青枫难系。kàn lái shì，yī piàn lí hún，rào biàn qīng fēng nán xì。

壶中天·秋曙

清：杜贵墀

戍楼笳奏，共萧萧叶响，枕旁惊客。shù lóu jiā zòu，gòng xiāo xiāo yè xiǎng，zhěn páng jīng kè。月坠霜高蛩窗上，堆着乱愁千叠。yuè zhuì shuāng gāo qióng chuāng shàng，duī zhe luàn chóu qiān dié。来准阴晴，先催行李，那问何年月。lái zhǔn yīn qíng，xiān cuī xíng lǐ，nà wèn hé nián yuè。输他篱角，傍花浓睡寒蝶。shū tā lí jiǎo，bàng huā nóng shuì hán dié。昨夜凉掩鸳帏，数琼签未遍，啼红初歇。zuó yè liáng yǎn yuān wéi，shù qióng qiān wèi biàn，tí hóng chū xiē。促唤征衫，向西风，不许多情不别。cù huàn zhēng shān，xiàng xī fēng，bù xǔ duō qíng bù bié。雁续残更，鸥圆剩梦，缆解莼湖白。yàn xù cán gèng，ōu yuán shèng mèng，lǎn jiě chún hú bái。荒鸡休唤，鬓边此际谁黑。huāng jī xiū huàn，bìn biān cǐ jì shuí hēi。

金缕曲·寄吴汉槎宁古塔，以词代书，丙辰冬寓京师千佛寺，冰雪中作

清：顾贞观

季子平安否？便归来，平生万事，那堪回首！行路悠悠谁慰藉，母老家贫子幼。jì zi píng ān fǒu？biàn guī lái，píng shēng wàn shì，nà kān huí shǒu！xíng lù yōu yōu shuí wèi jí，mǔ lǎo jiā pín zi yòu。记不起，从前杯酒。jì bù qǐ，cóng qián bēi jiǔ。魑魅搏人应见惯，总输他，覆雨翻云手，冰与雪，周旋久。chī mèi bó rén yīng jiàn guàn，zǒng shū tā，fù yǔ fān yún shǒu，bīng yǔ xuě，zhōu xuán jiǔ。泪痕莫滴牛衣透，数天涯，依然骨肉，几家能够？比似红颜多命薄，更不如今还有。lèi hén mò dī niú yī tòu，shù tiān yá，yī rán gǔ ròu，jǐ jiā néng gòu？bǐ shì hóng yán duō mìng báo，gèng bù rú jīn hái yǒu。只绝塞，苦寒难受。zhǐ jué sāi，kǔ hán nán shòu。廿载包胥承一诺，盼乌头马角终相救。niàn zài bāo xū chéng yī nuò，pàn wū tóu mǎ jiǎo zhōng xiāng jiù。置此札，兄怀袖。zhì cǐ zhá，xiōng huái xiù。

金缕曲（其二）

清：顾贞观

我亦飘零久！十年来，深恩负尽，死生师友。wǒ yì piāo líng jiǔ！shí nián lái，shēn ēn fù jǐn，sǐ shēng shī yǒu。宿昔齐名非忝窃，只看杜陵消瘦，曾不减，夜郎僝僽，薄命长辞知己别，问人生到此凄凉否？千万恨，为兄剖。sù xī qí míng fēi tiǎn qiè，zhǐ kàn dù líng xiāo shòu，céng bù jiǎn，yè láng chán zhòu，báo mìng zhǎng cí zhī jǐ bié，wèn rén shēng dào cǐ qī liáng fǒu？qiān wàn hèn，wèi xiōng pōu。兄生辛未吾丁丑，共此时，冰霜摧折，早衰蒲柳。xiōng shēng xīn wèi wú dīng chǒu，gòng cǐ shí，bīng shuāng cuī zhé，zǎo shuāi pú liǔ。词赋从今须少作，留取心魄相守。cí fù cóng jīn xū shǎo zuò，liú qǔ xīn pò xiāng shǒu。但愿得，河清人寿！归日急翻行戍稿，把空名料理传身后。dàn yuàn dé，hé qīng rén shòu！guī rì jí fān xíng shù gǎo，bǎ kōng míng liào lǐ chuán shēn hòu。言不尽，观顿首。yán bù jǐn，guān dùn shǒu。

浣溪沙·梅

清：顾贞观

物外幽情世外姿，冻云深护最高枝。wù wài yōu qíng shì wài zī，dòng yún shēn hù zuì gāo zhī。小楼风月独醒时。xiǎo lóu fēng yuè dú xǐng shí。一片冷香惟有梦，十分清瘦更无诗。yī piàn lěng xiāng wéi yǒu mèng，shí fēn qīng shòu gèng wú shī。待他移影说相思。dài tā yí yǐng shuō xiāng sī。

临江仙

清：顾贞观

曾是上清携手处，迢遥笙鹤遗音。céng shì shàng qīng xié shǒu chù，tiáo yáo shēng hè yí yīn。水如环佩月如襟。shuǐ rú huán pèi yuè rú jīn。幔亭人杳，归路已难寻。màn tíng rén yǎo，guī lù yǐ nán xún。莫倚君身仙骨在，晓霜明镜骎骎。mò yǐ jūn shēn xiān gǔ zài，xiǎo shuāng míng jìng qīn qīn。碧天云海约投簪。bì tiān yún hǎi yuē tóu zān。旧欢新别，回首两沉吟。jiù huān xīn bié，huí shǒu liǎng chén yín。

生查子

清：顾贞观

欹枕背屏山，镜掩灯明灭。yī zhěn bèi píng shān，jìng yǎn dēng míng miè。香穗弱难扶，一寸金蚕啮。xiāng suì ruò nán fú，yī cùn jīn cán niè。抱影欲成眠，翠被寒疑裂。bào yǐng yù chéng mián，cuì bèi hán yí liè。双筋亸红绫，半落闻檐铁。shuāng jīn duǒ hóng líng，bàn luò wén yán tiě。

昭君怨

清：顾贞观

残雪板桥归路。cán xuě bǎn qiáo guī lù。的的玉人风度。de de yù rén fēng dù。拥袖障轻寒。yōng xiù zhàng qīng hán。恣他看。zì tā kàn。闻道昔游如昨。wén dào xī yóu rú zuó。添个洗红池阁。tiān gè xǐ hóng chí gé。掩冉压墙花。yǎn rǎn yā qiáng huā。是谁家。shì shuí jiā。

双双燕·本意用史梅溪韵

清：顾贞观

单衣小立，正秋雨槐花，鬓丝吹冷。dān yī xiǎo lì，zhèng qiū yǔ huái huā，bìn sī chuī lěng。镜函如水，长忆画眉人并。jìng hán rú shuǐ，zhǎng yì huà méi rén bìng。残叶暗飘金井。cán yè àn piāo jīn jǐng。问燕子、归期未定。wèn yàn zi guī qī wèi dìng。伤心社日辞巢，不是隔年双影。shāng xīn shè rì cí cháo，bù shì gé nián shuāng yǐng。香径。xiāng jìng。芹泥犹润。qín ní yóu rùn。只一缕红丝，误他娇俊。zhǐ yī lǚ hóng sī，wù tā jiāo jùn。几多恩怨，絮辙杏梁烟暝。jǐ duō ēn yuàn，xù zhé xìng liáng yān míng。传语别来安稳。chuán yǔ bié lái ān wěn。待二十四番风信。dài èr shí sì fān fēng xìn。那时重试清狂，肯放雕栏独凭。nà shí zhòng shì qīng kuáng，kěn fàng diāo lán dú píng。

青玉案

清：顾贞观

天然一帧荆关画。tiān rán yī zhēn jīng guān huà。谁打稿、斜阳下。shuí dǎ gǎo xié yáng xià。历历水残山剩也。lì lì shuǐ cán shān shèng yě。乱鸦千点，落鸿孤咽，中有渔樵话。luàn yā qiān diǎn，luò hóng gū yàn，zhōng yǒu yú qiáo huà。登临我亦悲秋者。dēng lín wǒ yì bēi qiū zhě。向蔓草、平原泪盈把。xiàng màn cǎo píng yuán lèi yíng bǎ。自古有情终不化。zì gǔ yǒu qíng zhōng bù huà。青娥冢上，东风野火，烧出鸳鸯瓦。qīng é zhǒng shàng，dōng fēng yě huǒ，shāo chū yuān yāng wǎ。

浣溪纱

清：顾贞观

不是图中是梦中。bù shì tú zhōng shì mèng zhōng。非花非雾隔帘栊。fēi huā fēi wù gé lián lóng。窄衫低髻正相同。zhǎi shān dī jì zhèng xiāng tóng。清脆铃声檐鸽夜，悠扬灯影纸鸢风。qīng cuì líng shēng yán gē yè，yōu yáng dēng yǐng zhǐ yuān fēng。此时携手月溟蒙。cǐ shí xié shǒu yuè míng méng。

传言玉女·上元

清：顾贞观

今夕何年，偏觉漏喧人醉。jīn xī hé nián，piān jué lòu xuān rén zuì。星毬高揭，是星娥手缀。xīng qiú gāo jiē，shì xīng é shǒu zhuì。千树宝华，宁让六宫剪采。qiān shù bǎo huá，níng ràng liù gōng jiǎn cǎi。幽欢刚趁，密传诗迷。yōu huān gāng chèn，mì chuán shī mí。走过红桥，第三条、忽复会。zǒu guò hóng qiáo，dì sān tiáo hū fù huì。踏歌声里，听搔头玉坠。tà gē shēng lǐ，tīng sāo tóu yù zhuì。明月暗尘，搀入暖香寒翠。míng yuè àn chén，chān rù nuǎn xiāng hán cuì。为伊耽搁，梅花清睡。wèi yī dān gē，méi huā qīng shuì。

扫地游十六夜阴寒，坐卧小楼，茫茫百端，不觉为之凄咽

清：顾贞观

拥炉人倦，向煮雪声中，坐愁愁坐。yōng lú rén juàn，xiàng zhǔ xuě shēng zhōng，zuò chóu chóu zuò。巡檐数朵。xún yán shù duǒ。为丁宁玉笛，莫教吹破。wèi dīng níng yù dí，mò jiào chuī pò。酷爱高寒，纸帐一番清课。kù ài gāo hán，zhǐ zhàng yī fān qīng kè。肯闲过。kěn xián guò。不律隃糜，那禁慵堕。bù lǜ shù mí，nà jìn yōng duò。旧约何曾果。jiù yuē hé céng guǒ。记徙倚朱楼，迷藏香径。jì xǐ yǐ zhū lóu，mí cáng xiāng jìng。延缘画舸。yán yuán huà gě。正离魂欲接，断烟横锁。zhèng lí hún yù jiē，duàn yān héng suǒ。怕梦醒时，盼煞满城灯火。pà mèng xǐng shí，pàn shā mǎn chéng dēng huǒ。问谁个。wèn shuí gè。掩纱窗、更愁于我。yǎn shā chuāng gèng chóu yú wǒ。

柳梢青·花朝春分

清：顾贞观

乍展芭蕉。zhà zhǎn bā jiāo。欲眠杨柳，微谢樱桃。yù mián yáng liǔ，wēi xiè yīng táo。谁把春光，平分一半，最惜今朝。shuí bǎ chūn guāng，píng fēn yī bàn，zuì xī jīn cháo。花前倍觉无聊。huā qián bèi jué wú liáo。任冷落、珠钿翠翘。rèn lěng luò zhū diàn cuì qiào。趁取春光，还留一半，莫负今朝。chèn qǔ chūn guāng，hái liú yī bàn，mò fù jīn cháo。