古诗词 - 中国最美古诗词

冥冥万里呼群急。míng míng wàn lǐ hū qún jí。叹浮生、也复漂流南北。tàn fú shēng yě fù piāo liú nán běi。一点落平沙，认往时踪迹。yī diǎn luò píng shā，rèn wǎng shí zōng jì。辗转惊魂犹未定，正雪满、寒滩芦荻。niǎn zhuǎn jīng hún yóu wèi dìng，zhèng xuě mǎn hán tān lú dí。恻恻。cè cè。待写怨留情，不成行墨。dài xiě yuàn liú qíng，bù chéng xíng mò。清影独占天涯，傍潇湘苦竹，泪痕凝碧。qīng yǐng dú zhàn tiān yá，bàng xiāo xiāng kǔ zhú，lèi hén níng bì。天半动哀声，似断弦瑶瑟。tiān bàn dòng āi shēng，shì duàn xián yáo sè。十二楼中明月夜，怅旧侣、那堪思忆。shí èr lóu zhōng míng yuè yè，chàng jiù lǚ nà kān sī yì。凄绝。qī jué。只孤鹤横江，似曾相识。zhǐ gū hè héng jiāng，shì céng xiāng shí。

眼儿媚·上冢

半篙春水碧罗纹。bàn gāo chūn shuǐ bì luó wén。流出杏花村。liú chū xìng huā cūn。行人陌上，纸钱飞蝶，细雨如尘。xíng rén mò shàng，zhǐ qián fēi dié，xì yǔ rú chén。归来似醉浑无力，界面尚啼痕。guī lái shì zuì hún wú lì，jiè miàn shàng tí hén。金炉香冷，纱窗月上，灯火黄昏。jīn lú xiāng lěng，shā chuāng yuè shàng，dēng huǒ huáng hūn。

凄凉犯木芙蓉

秋江水浅红蕖落，寒英又遍江岸。qiū jiāng shuǐ qiǎn hóng qú luò，hán yīng yòu biàn jiāng àn。画船歌歇，西风渐紧，绮罗重换。huà chuán gē xiē，xī fēng jiàn jǐn，qǐ luó zhòng huàn。鸳鸯拆散。yuān yāng chāi sàn。但留得、寥天一雁。dàn liú dé liáo tiān yī yàn。带衰杨、萧疏几线，杳杳斜阳晚。dài shuāi yáng xiāo shū jǐ xiàn，yǎo yǎo xié yáng wǎn。那更新霜溅，渡萧辰、恁般清怨。nà gèng xīn shuāng jiàn，dù xiāo chén nèn bān qīng yuàn。溪花落尽，剩娉婷、尚疑人面。xī huā luò jǐn，shèng pīng tíng shàng yí rén miàn。待插银瓶，怕憔悴、愁颜莫展。dài chā yín píng，pà qiáo cuì chóu yán mò zhǎn。更伊谁、无情酒盏向汝劝。gèng yī shuí wú qíng jiǔ zhǎn xiàng rǔ quàn。

宣清·秋怀

雨霁新凉，小院垂帘，秋风萧萧恁早。yǔ jì xīn liáng，xiǎo yuàn chuí lián，qiū fēng xiāo xiāo nèn zǎo。听哀蝉、尚恋碧阴，又寒蛩、暗泣荒草。tīng āi chán shàng liàn bì yīn，yòu hán qióng àn qì huāng cǎo。病发凋零，愁容损减，伤人易老。bìng fā diāo líng，chóu róng sǔn jiǎn，shāng rén yì lǎo。叹于今、了无多，吟风嘲月怀抱。tàn yú jīn le wú duō，yín fēng cháo yuè huái bào。便再谱花牒，别翻水调，知音人去杳。biàn zài pǔ huā dié，bié fān shuǐ diào，zhī yīn rén qù yǎo。且学坐蒲团，破除烦恼。qiě xué zuò pú tuán，pò chú fán nǎo。洞天白云最好。dòng tiān bái yún zuì hǎo。一片冰心对莲花，去栽瑶岛。yī piàn bīng xīn duì lián huā，qù zāi yáo dǎo。

蝶恋花

记得珠帘初卷处，人倚阑干，被酒刚微醉。jì dé zhū lián chū juǎn chù，rén yǐ lán gàn，bèi jiǔ gāng wēi zuì。翠叶飘零秋自语，晓风吹堕横塘路。cuì yè piāo líng qiū zì yǔ，xiǎo fēng chuī duò héng táng lù。词客看花心意苦，坠粉零香，果是谁相误。cí kè kàn huā xīn yì kǔ，zhuì fěn líng xiāng，guǒ shì shuí xiāng wù。三十六陂飞细雨，明朝颜色难如故。sān shí liù bēi fēi xì yǔ，míng cháo yán sè nán rú gù。

台城路

南岭海北春飙早，是处饧箫腊鼓。nán lǐng hǎi běi chūn biāo zǎo，shì chù táng xiāo là gǔ。红灿木棉，牡丹才放，又是梨花飘雨。hóng càn mù mián，mǔ dān cái fàng，yòu shì lí huā piāo yǔ。春思良苦。chūn sī liáng kǔ。待■风信至，那时说与。dài fēng xìn zhì，nà shí shuō yǔ。只恐见时，相看脉脉更无语。zhǐ kǒng jiàn shí，xiāng kàn mài mài gèng wú yǔ。过尽韶华几许。guò jǐn sháo huá jǐ xǔ。叹被冷香销，倚楼何处。tàn bèi lěng xiāng xiāo，yǐ lóu hé chù。敲柝玉钗，写残锦字，虚向梦中凝伫。qiāo tuò yù chāi，xiě cán jǐn zì，xū xiàng mèng zhōng níng zhù。朝朝暮暮。cháo cháo mù mù。算只有东风，知人心绪。suàn zhǐ yǒu dōng fēng，zhī rén xīn xù。便向东风，再寻梦中路。biàn xiàng dōng fēng，zài xún mèng zhōng lù。

月上海棠·极乐寺■海棠且落矣

人间但解看花好，奈■■、开落成朝暮。rén jiān dàn jiě kàn huā hǎo，nài kāi luò chéng cháo mù。受尽东风，只赢得、词人题句。shòu jǐn dōng fēng，zhǐ yíng dé cí rén tí jù。君休问，马上车前无数。jūn xiū wèn，mǎ shàng chē qián wú shù。明年知又春如故。míng nián zhī yòu chūn rú gù。独惊心、今日更何处。dú jīng xīn jīn rì gèng hé chù。素韵红情，极难忘、几回相遇。sù yùn hóng qíng，jí nán wàng jǐ huí xiāng yù。谁曾共，日斜重觅归路。shuí céng gòng，rì xié zhòng mì guī lù。

百字令

无憀有恨，正荷花时候，春愁翻热。wú liáo yǒu hèn，zhèng hé huā shí hòu，chūn chóu fān rè。约个酒人添个影，卷起湘帘望月。yuē gè jiǔ rén tiān gè yǐng，juǎn qǐ xiāng lián wàng yuè。雪藕丝长，拗莲心苦，此意吾能说。xuě ǒu sī zhǎng，ǎo lián xīn kǔ，cǐ yì wú néng shuō。隔窗鹦鹉，为说也自饶舌。gé chuāng yīng wǔ，wèi shuō yě zì ráo shé。又是酒倦灯阑，绿茶初酽，越色瓮杯洁。yòu shì jiǔ juàn dēng lán，lǜ chá chū yàn，yuè sè wèng bēi jié。细数流年如一昨，独有心情凄绝。xì shù liú nián rú yī zuó，dú yǒu xīn qíng qī jué。春草秋花，神仙儿女，其事无完缺。chūn cǎo qiū huā，shén xiān ér nǚ，qí shì wú wán quē。看侬铁笛，一声吹破云裂。kàn nóng tiě dí，yī shēng chuī pò yún liè。

浪淘沙

一箭惜年芳。yī jiàn xī nián fāng。窗外斜阳。chuāng wài xié yáng。浅红栏槛月微黄。qiǎn hóng lán kǎn yuè wēi huáng。莫问当时题句处，说也凄凉。mò wèn dāng shí tí jù chù，shuō yě qī liáng。缣粉坠秋香。jiān fěn zhuì qiū xiāng。沾满琴廊。zhān mǎn qín láng。青虫依旧罥丝长。qīng chóng yī jiù juàn sī zhǎng。不道回肠花落后，犹有回肠。bù dào huí cháng huā luò hòu，yóu yǒu huí cháng。

采桑子

是谁唱东风昨夜，月正圆时。shì shuí chàng dōng fēng zuó yè，yuè zhèng yuán shí。秋正凉时。qiū zhèng liáng shí。红楼蓦地忽逢伊。hóng lóu mò dì hū féng yī。一从见后■哀■，醒也思思。yī cóng jiàn hòu āi，xǐng yě sī sī。梦也思思。mèng yě sī sī。半年心事有谁知。bàn nián xīn shì yǒu shuí zhī。

祝英台近

玉阑干，银栊槛，见彤霞和雪。yù lán gàn，yín lóng kǎn，jiàn tóng xiá hé xuě。春深香国，记月圆时节。chūn shēn xiāng guó，jì yuè yuán shí jié。五度护铃频咒，彩幡试剪，此情意、绵绵难讫。wǔ dù hù líng pín zhòu，cǎi fān shì jiǎn，cǐ qíng yì mián mián nán qì。爱花切。ài huā qiè。却恐嫩蕊浓香，误被他人折。què kǒng nèn ruǐ nóng xiāng，wù bèi tā rén zhé。纵教未折，采摘应残缺。zòng jiào wèi zhé，cǎi zhāi yīng cán quē。欲拾零香枕畔，心情凄绝，怪东风、怎任狼藉。yù shí líng xiāng zhěn pàn，xīn qíng qī jué，guài dōng fēng zěn rèn láng jí。

望江南

春睡足，醒着怕思量。chūn shuì zú，xǐng zhe pà sī liàng。一曲琵琶魂缥缈，五湖烟水月微茫。yī qū pí pá hún piāo miǎo，wǔ hú yān shuǐ yuè wēi máng。珍重话萧郎。zhēn zhòng huà xiāo láng。

长相思

见时羞。jiàn shí xiū。别时愁。bié shí chóu。两次三番不自由。liǎng cì sān fān bù zì yóu。教侬怎罢休。jiào nóng zěn bà xiū。倦梳头。juàn shū tóu。怕凝眸。pà níng móu。明月光中上小楼。míng yuè guāng zhōng shàng xiǎo lóu。摄山红叶秋。shè shān hóng yè qiū。

清平乐·柳絮

柳丝何意。liǔ sī hé yì。百尺闲垂地。bǎi chǐ xián chuí dì。收拾春光都是你。shōu shí chūn guāng dōu shì nǐ。只有春愁还系。zhǐ yǒu chūn chóu hái xì。小桥流水无声。xiǎo qiáo liú shuǐ wú shēng。和云和雨分明。hé yún hé yǔ fēn míng。不愿生同舞絮，如何死化浮萍。bù yuàn shēng tóng wǔ xù，rú hé sǐ huà fú píng。

南乡子·闺情

莺语正从容。yīng yǔ zhèng cóng róng。杜宇无端叫落红。dù yǔ wú duān jiào luò hóng。倚遍栏杆闲一角，重重。yǐ biàn lán gān xián yī jiǎo，zhòng zhòng。江外千峰与万峰。jiāng wài qiān fēng yǔ wàn fēng。锦字泪痕封。jǐn zì lèi hén fēng。待欲传他没便鸿。dài yù chuán tā méi biàn hóng。风自掀帘云且住，蒙蒙。fēng zì xiān lián yún qiě zhù，méng méng。细雨楼头润晚钟。xì yǔ lóu tóu rùn wǎn zhōng。

沁园春·春草