古诗词 - 中国最美古诗词

答王十二寒夜独酌有怀

昨夜吴中雪，子猷佳兴发。zuó yè wú zhōng xuě，zi yóu jiā xīng fā。万里浮云卷碧山，青天中道流孤月。wàn lǐ fú yún juǎn bì shān，qīng tiān zhōng dào liú gū yuè。孤月沧浪河汉清，北斗错落长庚明。gū yuè cāng làng hé hàn qīng，běi dòu cuò luò zhǎng gēng míng。怀余对酒夜霜白，玉床金井水峥嵘。huái yú duì jiǔ yè shuāng bái，yù chuáng jīn jǐng shuǐ zhēng róng。人生飘忽百年内，且须酣畅万古情。rén shēng piāo hū bǎi nián nèi，qiě xū hān chàng wàn gǔ qíng。君不能狸膏金距学斗鸡，坐令鼻息吹虹霓。jūn bù néng lí gāo jīn jù xué dòu jī，zuò lìng bí xī chuī hóng ní。君不能学哥舒横行青海夜带刀，西屠石堡取紫袍。jūn bù néng xué gē shū héng xíng qīng hǎi yè dài dāo，xī tú shí bǎo qǔ zǐ páo。吟诗作赋北窗里，万言不直一杯水。yín shī zuò fù běi chuāng lǐ，wàn yán bù zhí yī bēi shuǐ。世人闻此皆掉头，有如东风射马耳。shì rén wén cǐ jiē diào tóu，yǒu rú dōng fēng shè mǎ ěr。鱼目亦笑我，请与明月同。yú mù yì xiào wǒ，qǐng yǔ míng yuè tóng。骅骝拳局不能食，蹇驴得志鸣春风。huá liú quán jú bù néng shí，jiǎn lǘ dé zhì míng chūn fēng。折杨皇华合流俗，晋君听琴枉清角。zhé yáng huáng huá hé liú sú，jìn jūn tīng qín wǎng qīng jiǎo。巴人谁肯和阳春，楚地由来贱奇璞。bā rén shuí kěn hé yáng chūn，chǔ dì yóu lái jiàn qí pú。黄金散尽交不成，白首为儒身被轻。huáng jīn sàn jǐn jiāo bù chéng，bái shǒu wèi rú shēn bèi qīng。一谈一笑失颜色，苍蝇贝锦喧谤声。yī tán yī xiào shī yán sè，cāng yíng bèi jǐn xuān bàng shēng。曾参岂是杀人者，谗言三及慈母惊。céng cān qǐ shì shā rén zhě，chán yán sān jí cí mǔ jīng。与君论心握君手，荣辱于余亦何有。yǔ jūn lùn xīn wò jūn shǒu，róng rǔ yú yú yì hé yǒu。孔圣犹闻伤凤麟，董龙更是何鸡狗。kǒng shèng yóu wén shāng fèng lín，dǒng lóng gèng shì hé jī gǒu。一生傲岸苦不谐，恩疏媒劳志多乖。yī shēng ào àn kǔ bù xié，ēn shū méi láo zhì duō guāi。严陵高揖汉天子，何必长剑拄颐事玉阶。yán líng gāo yī hàn tiān zi，hé bì zhǎng jiàn zhǔ yí shì yù jiē。达亦不足贵，穷亦不足悲。dá yì bù zú guì，qióng yì bù zú bēi。韩信羞将绛灌比，祢衡耻逐屠沽儿。hán xìn xiū jiāng jiàng guàn bǐ，mí héng chǐ zhú tú gū ér。君不见李北海，英风豪气今何在？jūn bù jiàn lǐ běi hǎi，yīng fēng háo qì jīn hé zài？君不见裴尚书，土坟三尺蒿棘居。jūn bù jiàn péi shàng shū，tǔ fén sān chǐ hāo jí jū。少年早欲五湖去，见此弥将钟鼎疏。shǎo nián zǎo yù wǔ hú qù，jiàn cǐ mí jiāng zhōng dǐng shū。

李白

李白（701年－762年），字太白，号青莲居士，唐朝浪漫主义诗人，被后人誉为“诗仙”。祖籍陇西成纪(待考)，出生于西域碎叶城，4岁再随父迁至剑南道绵州。李白存世诗文千余篇，有《李太白集》传世。762年病逝，享年61岁。其墓在今安徽当涂，四川江油、湖北安陆有纪念馆。李白的作品>>

猜您喜欢