古诗词 - 中国最美古诗词

出妓金陵子呈卢六四首

小妓金陵歌楚声，家僮丹砂学凤鸣。xiǎo jì jīn líng gē chǔ shēng，jiā tóng dān shā xué fèng míng。我亦为君饮清酒，君心不肯向人倾。wǒ yì wèi jūn yǐn qīng jiǔ，jūn xīn bù kěn xiàng rén qīng。

秦地见碧草，楚谣对清樽。qín dì jiàn bì cǎo，chǔ yáo duì qīng zūn。把酒尔何思，鹧鸪啼南园。bǎ jiǔ ěr hé sī，zhè gū tí nán yuán。余欲罗浮隐，犹怀明主恩。yú yù luó fú yǐn，yóu huái míng zhǔ ēn。踌躇紫宫恋，孤负沧洲言。chóu chú zǐ gōng liàn，gū fù cāng zhōu yán。终然无心云，海上同飞翻。zhōng rán wú xīn yún，hǎi shàng tóng fēi fān。相期乃不浅，幽桂有芳根。xiāng qī nǎi bù qiǎn，yōu guì yǒu fāng gēn。

同王昌龄送族弟襄归桂阳二首

唐：李白

尔家何在潇湘川，青莎白石长沙边。ěr jiā hé zài xiāo xiāng chuān，qīng shā bái shí zhǎng shā biān。昨梦江花照江日，几枝正发东窗前。zuó mèng jiāng huā zhào jiāng rì，jǐ zhī zhèng fā dōng chuāng qián。觉来欲往心悠然，魂随越鸟飞南天。jué lái yù wǎng xīn yōu rán，hún suí yuè niǎo fēi nán tiān。秦云连山海相接，桂水横烟不可涉。qín yún lián shān hǎi xiāng jiē，guì shuǐ héng yān bù kě shè。送君此去令人愁，风帆茫茫隔河洲。sòng jūn cǐ qù lìng rén chóu，fēng fān máng máng gé hé zhōu。春潭琼草绿可折，西寄长安明月楼。chūn tán qióng cǎo lǜ kě zhé，xī jì zhǎng ān míng yuè lóu。

送于十八应四子举落第还嵩山

唐：李白

吾祖吹橐籥，天人信森罗。wú zǔ chuī tuó yuè，tiān rén xìn sēn luó。归根复太素，群动熙元和。guī gēn fù tài sù，qún dòng xī yuán hé。炎炎四真人，摛辩若涛波。yán yán sì zhēn rén，chī biàn ruò tāo bō。交流无时寂，杨墨日成科。jiāo liú wú shí jì，yáng mò rì chéng kē。夫子闻洛诵，夸才才固多。fū zi wén luò sòng，kuā cái cái gù duō。为金好踊跃，久客方蹉跎。wèi jīn hǎo yǒng yuè，jiǔ kè fāng cuō tuó。道可束卖之，五宝溢山河。dào kě shù mài zhī，wǔ bǎo yì shān hé。劝君还嵩丘，开酌盼庭柯。quàn jūn hái sōng qiū，kāi zhuó pàn tíng kē。三花如未落，乘兴一来过。sān huā rú wèi luò，chéng xīng yī lái guò。

送别

唐：李白

寻阳五溪水，沿洄直入巫山里。xún yáng wǔ xī shuǐ，yán huí zhí rù wū shān lǐ。胜境由来人共传，君到南中自称美。shèng jìng yóu lái rén gòng chuán，jūn dào nán zhōng zì chēng měi。送君别有八月秋，飒飒芦花复益愁。sòng jūn bié yǒu bā yuè qiū，sà sà lú huā fù yì chóu。云帆望远不相见，日暮长江空自流。yún fān wàng yuǎn bù xiāng jiàn，rì mù zhǎng jiāng kōng zì liú。

送族弟绾从军安西

唐：李白

汉家兵马乘北风，鼓行而西破犬戎。hàn jiā bīng mǎ chéng běi fēng，gǔ xíng ér xī pò quǎn róng。尔随汉将出门去，剪虏若草收奇功。ěr suí hàn jiāng chū mén qù，jiǎn lǔ ruò cǎo shōu qí gōng。君王按剑望边色，旄头已落胡天空。jūn wáng àn jiàn wàng biān sè，máo tóu yǐ luò hú tiān kōng。匈奴系头数应尽，明年应入蒲萄宫。xiōng nú xì tóu shù yīng jǐn，míng nián yīng rù pú táo gōng。

送张秀才从军

唐：李白

六驳食猛虎，耻从驽马群。liù bó shí měng hǔ，chǐ cóng nú mǎ qún。一朝长鸣去，矫若龙行云。yī cháo zhǎng míng qù，jiǎo ruò lóng xíng yún。壮士怀远略，志存解世纷。zhuàng shì huái yuǎn lüè，zhì cún jiě shì fēn。周粟犹不顾，齐圭安肯分。zhōu sù yóu bù gù，qí guī ān kěn fēn。抱剑辞高堂，将投崔冠军。bào jiàn cí gāo táng，jiāng tóu cuī guān jūn。长策扫河洛，宁亲归汝坟。zhǎng cè sǎo hé luò，níng qīn guī rǔ fén。当令千古后，麟阁著奇勋。dāng lìng qiān gǔ hòu，lín gé zhù qí xūn。

送崔度还吴

唐：李白

幽燕沙雪地，万里尽黄云。yōu yàn shā xuě dì，wàn lǐ jǐn huáng yún。朝吹归秋雁，南飞日几群。cháo chuī guī qiū yàn，nán fēi rì jǐ qún。中有孤凤雏，哀鸣九天闻。zhōng yǒu gū fèng chú，āi míng jiǔ tiān wén。我乃重此鸟，彩章五色分。wǒ nǎi zhòng cǐ niǎo，cǎi zhāng wǔ sè fēn。胡为杂凡禽，雏鹜轻贱君。hú wèi zá fán qín，chú wù qīng jiàn jūn。举手捧尔足，疾心若火焚。jǔ shǒu pěng ěr zú，jí xīn ruò huǒ fén。拂羽泪满面，送之吴江濆。fú yǔ lèi mǎn miàn，sòng zhī wú jiāng fén。去影忽不见，踌躇日将曛。qù yǐng hū bù jiàn，chóu chú rì jiāng xūn。

送祝八之江东赋得浣纱石

唐：李白

西施越溪女，明艳光云海。xī shī yuè xī nǚ，míng yàn guāng yún hǎi。未入吴王宫殿时，浣纱古石今犹在。wèi rù wú wáng gōng diàn shí，huàn shā gǔ shí jīn yóu zài。桃李新开映古杏，菖蒲犹短出平沙。táo lǐ xīn kāi yìng gǔ xìng，chāng pú yóu duǎn chū píng shā。昔时红粉照流水，今日青苔覆落花。xī shí hóng fěn zhào liú shuǐ，jīn rì qīng tái fù luò huā。君去西秦适东越，碧山青江几超忽。jūn qù xī qín shì dōng yuè，bì shān qīng jiāng jǐ chāo hū。若到天涯思故人，浣纱石上窥明月。ruò dào tiān yá sī gù rén，huàn shā shí shàng kuī míng yuè。

送侯十一

唐：李白

朱亥已击晋，侯嬴尚隐身。zhū hài yǐ jī jìn，hóu yíng shàng yǐn shēn。时无魏公子，岂贵抱关人。shí wú wèi gōng zi，qǐ guì bào guān rén。余亦不火食，游梁同在陈。yú yì bù huǒ shí，yóu liáng tóng zài chén。空馀湛卢剑，赠尔托交亲。kōng yú zhàn lú jiàn，zèng ěr tuō jiāo qīn。

鲁中送二从弟赴举之西京

唐：李白

鲁客向西笑，君门若梦中。lǔ kè xiàng xī xiào，jūn mén ruò mèng zhōng。霜凋逐臣发，日忆明光宫。shuāng diāo zhú chén fā，rì yì míng guāng gōng。复羡二龙去，才华冠世雄。fù xiàn èr lóng qù，cái huá guān shì xióng。平衢骋高足，逸翰凌长风。píng qú chěng gāo zú，yì hàn líng zhǎng fēng。舞袖拂秋月，歌筵闻蚤鸿。wǔ xiù fú qiū yuè，gē yán wén zǎo hóng。送君日千里，良会何由同。sòng jūn rì qiān lǐ，liáng huì hé yóu tóng。

送长沙陈太守二首其一

唐：李白

长沙陈太守，逸气凌青松。zhǎng shā chén tài shǒu，yì qì líng qīng sōng。英主赐五马，本是天池龙。yīng zhǔ cì wǔ mǎ，běn shì tiān chí lóng。湘水回九曲，衡山望五峰。xiāng shuǐ huí jiǔ qū，héng shān wàng wǔ fēng。荣君按节去，不及远相从。róng jūn àn jié qù，bù jí yuǎn xiāng cóng。

送杨燕之东鲁

唐：李白

关西杨伯起，汉日旧称贤。guān xī yáng bó qǐ，hàn rì jiù chēng xián。四代三公族，清风播人天。sì dài sān gōng zú，qīng fēng bō rén tiān。夫子华阴居，开门对玉莲。fū zi huá yīn jū，kāi mén duì yù lián。何事历衡霍，云帆今始还。hé shì lì héng huò，yún fān jīn shǐ hái。君坐稍解颜，为君歌此篇。jūn zuò shāo jiě yán，wèi jūn gē cǐ piān。我固侯门士，谬登圣主筵。wǒ gù hóu mén shì，miù dēng shèng zhǔ yán。一辞金华殿，蹭蹬长江边。yī cí jīn huá diàn，cèng dēng zhǎng jiāng biān。二子鲁门东，别来已经年。èr zi lǔ mén dōng，bié lái yǐ jīng nián。因君此中去，不觉泪如泉。yīn jūn cǐ zhōng qù，bù jué lèi rú quán。

送蔡山人

唐：李白

我本不弃世，世人自弃我。wǒ běn bù qì shì，shì rén zì qì wǒ。一乘无倪舟，八极纵远柂。yī chéng wú ní zhōu，bā jí zòng yuǎn yí。燕客期跃马，唐生安敢讥。yàn kè qī yuè mǎ，táng shēng ān gǎn jī。采珠勿惊龙，大道可暗归。cǎi zhū wù jīng lóng，dà dào kě àn guī。故山有松月，迟尔玩清晖。gù shān yǒu sōng yuè，chí ěr wán qīng huī。

送萧三十一之鲁中兼问稚子伯禽

唐：李白

六月南风吹白沙，吴牛喘月气成霞。liù yuè nán fēng chuī bái shā，wú niú chuǎn yuè qì chéng xiá。水国郁蒸不可处，时炎道远无行车。shuǐ guó yù zhēng bù kě chù，shí yán dào yuǎn wú xíng chē。夫子如何涉江路，云帆袅袅金陵去。fū zi rú hé shè jiāng lù，yún fān niǎo niǎo jīn líng qù。高堂倚门望伯鱼，鲁中正是趋庭处。gāo táng yǐ mén wàng bó yú，lǔ zhōng zhèng shì qū tíng chù。我家寄在沙丘傍，三年不归空断肠。wǒ jiā jì zài shā qiū bàng，sān nián bù guī kōng duàn cháng。君行既识伯禽子，应驾小车骑白羊。jūn xíng jì shí bó qín zi，yīng jià xiǎo chē qí bái yáng。

送杨山人归嵩山

唐：李白

我有万古宅，嵩阳玉女峰。wǒ yǒu wàn gǔ zhái，sōng yáng yù nǚ fēng。长留一片月，挂在东溪松。zhǎng liú yī piàn yuè，guà zài dōng xī sōng。尔去掇仙草，菖蒲花紫茸。ěr qù duō xiān cǎo，chāng pú huā zǐ rōng。岁晚或相访，青天骑白龙。suì wǎn huò xiāng fǎng，qīng tiān qí bái lóng。