古诗词 - 中国最美古诗词

说剑

吾友有宝剑，密之如密友。wú yǒu yǒu bǎo jiàn，mì zhī rú mì yǒu。我实胶漆交，中堂共杯酒。wǒ shí jiāo qī jiāo，zhōng táng gòng bēi jiǔ。酒酣肝胆露，恨不眼前剖。jiǔ hān gān dǎn lù，hèn bù yǎn qián pōu。高唱荆卿歌，乱击相如缶。gāo chàng jīng qīng gē，luàn jī xiāng rú fǒu。更击复更唱，更酌亦更寿。gèng jī fù gèng chàng，gèng zhuó yì gèng shòu。白虹坐上飞，青蛇匣中吼。bái hóng zuò shàng fēi，qīng shé xiá zhōng hǒu。我闻音响异，疑是干将偶。wǒ wén yīn xiǎng yì，yí shì gàn jiāng ǒu。为君再拜言，神物可见不。wèi jūn zài bài yán，shén wù kě jiàn bù。君言我所重，我自为君取。jūn yán wǒ suǒ zhòng，wǒ zì wèi jūn qǔ。迎箧已焚香，近鞘先泽手。yíng qiè yǐ fén xiāng，jìn qiào xiān zé shǒu。徐抽寸寸刃，渐屈弯弯肘。xú chōu cùn cùn rèn，jiàn qū wān wān zhǒu。杀杀霜在锋，团团月临纽。shā shā shuāng zài fēng，tuán tuán yuè lín niǔ。逡巡潜虬跃，郁律惊左右。qūn xún qián qiú yuè，yù lǜ jīng zuǒ yòu。霆电满室光，蛟龙绕身走。tíng diàn mǎn shì guāng，jiāo lóng rào shēn zǒu。我为捧之泣，此剑别来久。wǒ wèi pěng zhī qì，cǐ jiàn bié lái jiǔ。铸时菫山破，藏在松桂朽。zhù shí jǐn shān pò，cáng zài sōng guì xiǔ。幽匣狱底埋，神人水心守。yōu xiá yù dǐ mái，shén rén shuǐ xīn shǒu。本是稽泥淬，果非雷焕有。běn shì jī ní cuì，guǒ fēi léi huàn yǒu。我欲评剑功，愿君良听受。wǒ yù píng jiàn gōng，yuàn jūn liáng tīng shòu。剑可剸犀兕，剑可切琼玖。jiàn kě tuán xī sì，jiàn kě qiè qióng jiǔ。剑决天外云，剑冲日中斗。jiàn jué tiān wài yún，jiàn chōng rì zhōng dòu。剑隳妖蛇腹，剑拂佞臣首。jiàn huī yāo shé fù，jiàn fú nìng chén shǒu。太古初断鳌，武王亲击纣。tài gǔ chū duàn áo，wǔ wáng qīn jī zhòu。燕丹卷地图，陈平绾花绶。yàn dān juǎn dì tú，chén píng wǎn huā shòu。曾被桂树枝，寒光射林薮。céng bèi guì shù zhī，hán guāng shè lín sǒu。曾经铸农器，利用剪稂莠。céng jīng zhù nóng qì，lì yòng jiǎn láng yǒu。神物终变化，复为龙牝牡。shén wù zhōng biàn huà，fù wèi lóng pìn mǔ。晋末武库烧，脱然排户牖。jìn mò wǔ kù shāo，tuō rán pái hù yǒu。为欲扫群胡，散作弥天帚。wèi yù sǎo qún hú，sàn zuò mí tiān zhǒu。自兹失所往，豪英共为诟。zì zī shī suǒ wǎng，háo yīng gòng wèi gòu。今复谁人铸，挺然千载后。jīn fù shuí rén zhù，tǐng rán qiān zài hòu。既非古风胡，无乃近鵶九。jì fēi gǔ fēng hú，wú nǎi jìn yā jiǔ。自我与君游，平生益自负。zì wǒ yǔ jūn yóu，píng shēng yì zì fù。况擎宝剑出，重以雄心扣。kuàng qíng bǎo jiàn chū，zhòng yǐ xióng xīn kòu。此剑何太奇，此心何太厚。cǐ jiàn hé tài qí，cǐ xīn hé tài hòu。劝君慎所用，所用无或苟。quàn jūn shèn suǒ yòng，suǒ yòng wú huò gǒu。潜将辟魑魅，勿但防妾妇。qián jiāng pì chī mèi，wù dàn fáng qiè fù。留斩泓下蛟，莫试街中狗。liú zhǎn hóng xià jiāo，mò shì jiē zhōng gǒu。君今困泥滓，我亦坌尘垢。jūn jīn kùn ní zǐ，wǒ yì bèn chén gòu。俗耳惊大言，逢人少开口。sú ěr jīng dà yán，féng rén shǎo kāi kǒu。