古诗词 - 中国最美古诗词

感梦

十月初二日，我行蓬州西。shí yuè chū èr rì，wǒ xíng péng zhōu xī。三十里有馆，有馆名芳溪。sān shí lǐ yǒu guǎn，yǒu guǎn míng fāng xī。荒邮屋舍坏，新雨田地泥。huāng yóu wū shě huài，xīn yǔ tián dì ní。我病百日馀，肌体顾若刲。wǒ bìng bǎi rì yú，jī tǐ gù ruò kuī。气填暮不食，早早掩窦圭。qì tián mù bù shí，zǎo zǎo yǎn dòu guī。阴寒筋骨病，夜久灯火低。yīn hán jīn gǔ bìng，yè jiǔ dēng huǒ dī。忽然寝成梦，宛见颜如圭。hū rán qǐn chéng mèng，wǎn jiàn yán rú guī。似叹久离别，嗟嗟复悽悽。shì tàn jiǔ lí bié，jiē jiē fù qī qī。问我何病痛，又叹何栖栖。wèn wǒ hé bìng tòng，yòu tàn hé qī qī。答云痰滞久，与世复相暌。dá yún tán zhì jiǔ，yǔ shì fù xiāng kuí。重云痰小疾，良药固易挤。zhòng yún tán xiǎo jí，liáng yào gù yì jǐ。前时奉橘丸，攻疾有神功。qián shí fèng jú wán，gōng jí yǒu shén gōng。何不善和疗，岂独头有风。hé bù shàn hé liáo，qǐ dú tóu yǒu fēng。殷勤平生事，款曲无不终。yīn qín píng shēng shì，kuǎn qū wú bù zhōng。悲欢两相极，以是半日中。bēi huān liǎng xiāng jí，yǐ shì bàn rì zhōng。言罢相与行，行行古城里。yán bà xiāng yǔ xíng，xíng xíng gǔ chéng lǐ。同行复一人，不识谁氏子。tóng xíng fù yī rén，bù shí shuí shì zi。逡巡急吏来，呼唤愿且止。qūn xún jí lì lái，hū huàn yuàn qiě zhǐ。驰至相君前，再拜复再起。chí zhì xiāng jūn qián，zài bài fù zài qǐ。启云吏有奉，奉命传所旨。qǐ yún lì yǒu fèng，fèng mìng chuán suǒ zhǐ。事有大惊忙，非君不能理。shì yǒu dà jīng máng，fēi jūn bù néng lǐ。答云久就闲，不愿见劳使。dá yún jiǔ jiù xián，bù yuàn jiàn láo shǐ。多谢致勤勤，未敢相唯唯。duō xiè zhì qín qín，wèi gǎn xiāng wéi wéi。我因前献言，此事愚可料。wǒ yīn qián xiàn yán，cǐ shì yú kě liào。乱热由静消，理繁在知要。luàn rè yóu jìng xiāo，lǐ fán zài zhī yào。君如冬月阳，奔走不必召。jūn rú dōng yuè yáng，bēn zǒu bù bì zhào。君如铜镜明，万物自可照。jūn rú tóng jìng míng，wàn wù zì kě zhào。愿君许苍生，勿复高体调。yuàn jūn xǔ cāng shēng，wù fù gāo tǐ diào。相君不我言，顾我再三笑。xiāng jūn bù wǒ yán，gù wǒ zài sān xiào。行行及城户，黯黯馀日晖。xíng xíng jí chéng hù，àn àn yú rì huī。相君不我言，命我从此归。xiāng jūn bù wǒ yán，mìng wǒ cóng cǐ guī。不省别时语，但省涕淋漓。bù shěng bié shí yǔ，dàn shěng tì lín lí。觉来身体汗，坐卧心骨悲。jué lái shēn tǐ hàn，zuò wò xīn gǔ bēi。闪闪灯背壁，胶胶鸡去埘。shǎn shǎn dēng bèi bì，jiāo jiāo jī qù shí。倦童颠倒寝，我泪纵横垂。juàn tóng diān dào qǐn，wǒ lèi zòng héng chuí。泪垂啼不止，不止啼且声。lèi chuí tí bù zhǐ，bù zhǐ tí qiě shēng。啼声觉僮仆，僮仆撩乱惊。tí shēng jué tóng pū，tóng pū liāo luàn jīng。问我何所苦，问我何所思。wèn wǒ hé suǒ kǔ，wèn wǒ hé suǒ sī。我亦不能语，惨惨即路岐。wǒ yì bù néng yǔ，cǎn cǎn jí lù qí。前经新政县，今夕复明辰。qián jīng xīn zhèng xiàn，jīn xī fù míng chén。窴窴满心气，不得说向人。tián tián mǎn xīn qì，bù dé shuō xiàng rén。奇哉赵明府，怪我眉不伸。qí zāi zhào míng fǔ，guài wǒ méi bù shēn。云有北来僧，住此月与旬。yún yǒu běi lái sēng，zhù cǐ yuè yǔ xún。自言辨贵骨，谓若识天真。zì yán biàn guì gǔ，wèi ruò shí tiān zhēn。谈游费闷景，何不与逡巡？tán yóu fèi mèn jǐng，hé bù yǔ qūn xún？僧来为予语，语及昔所知。sēng lái wèi yǔ yǔ，yǔ jí xī suǒ zhī。自言有奇中，裴相未相时。zì yán yǒu qí zhōng，péi xiāng wèi xiāng shí。读书灵山寺，住处接园篱。dú shū líng shān sì，zhù chù jiē yuán lí。指言他日贵，晷刻似不移。zhǐ yán tā rì guì，guǐ kè shì bù yí。我闻僧此语，不觉泪歔欷。wǒ wén sēng cǐ yǔ，bù jué lèi xū xī。因言前夕梦，无人一相谓。yīn yán qián xī mèng，wú rén yī xiāng wèi。无乃裴相君，念我胸中气。wú nǎi péi xiāng jūn，niàn wǒ xiōng zhōng qì。遣师及此言，使我尽前事。qiǎn shī jí cǐ yán，shǐ wǒ jǐn qián shì。僧云彼何亲，言下涕不已。sēng yún bǐ hé qīn，yán xià tì bù yǐ。我云知我深，不幸先我死。wǒ yún zhī wǒ shēn，bù xìng xiān wǒ sǐ。僧云裴相君，如君恩有几。sēng yún péi xiāng jūn，rú jūn ēn yǒu jǐ。我云滔滔众，好直者皆是。wǒ yún tāo tāo zhòng，hǎo zhí zhě jiē shì。唯我与白生，感遇同所以。wéi wǒ yǔ bái shēng，gǎn yù tóng suǒ yǐ。官学不同时，生小异乡里。guān xué bù tóng shí，shēng xiǎo yì xiāng lǐ。拔我尘土中，使我名字美。bá wǒ chén tǔ zhōng，shǐ wǒ míng zì měi。美名何足多，深分从此始。měi míng hé zú duō，shēn fēn cóng cǐ shǐ。吹嘘莫我先，顽陋不我鄙。chuī xū mò wǒ xiān，wán lòu bù wǒ bǐ。往往裴相门，终年不曾履。wǎng wǎng péi xiāng mén，zhōng nián bù céng lǚ。相门多众流，多誉亦多毁。xiāng mén duō zhòng liú，duō yù yì duō huǐ。如闻风过尘，不动井中水。rú wén fēng guò chén，bù dòng jǐng zhōng shuǐ。前时予掾荆，公在期复起。qián shí yǔ yuàn jīng，gōng zài qī fù qǐ。自从裴公无，吾道甘已矣。zì cóng péi gōng wú，wú dào gān yǐ yǐ。白生道亦孤，谗谤销骨髓。bái shēng dào yì gū，chán bàng xiāo gǔ suǐ。司马九江城，无人一言理。sī mǎ jiǔ jiāng chéng，wú rén yī yán lǐ。为师陈苦言，挥涕满十指。wèi shī chén kǔ yán，huī tì mǎn shí zhǐ。未死终报恩，师听此男子。wèi sǐ zhōng bào ēn，shī tīng cǐ nán zi。

元稹

元稹（779年－831年，或唐代宗大历十四年至文宗大和五年），字微之，别字威明，唐洛阳人（今河南洛阳）。父元宽，母郑氏。为北魏宗室鲜卑族拓跋部后裔，是什翼犍之十四世孙。早年和白居易共同提倡“新乐府”。世人常把他和白居易并称“元白”。元稹的作品>>

猜您喜欢