古诗词 - 中国最美古诗词

喜晴联句

苦雨晴何喜，喜于未雨时。kǔ yǔ qíng hé xǐ，xǐ yú wèi yǔ shí。气收云物变，声乐鸟乌知。qì shōu yún wù biàn，shēng lè niǎo wū zhī。蕙泛光风圃，兰开皎月池。huì fàn guāng fēng pǔ，lán kāi jiǎo yuè chí。千峰分远近，九陌好追随。qiān fēng fēn yuǎn jìn，jiǔ mò hǎo zhuī suí。白日开天路，玄阴卷地维。bái rì kāi tiān lù，xuán yīn juǎn dì wéi。馀清在林薄，新照入涟漪。yú qīng zài lín báo，xīn zhào rù lián yī。碧树凉先落，青芜湿更滋。bì shù liáng xiān luò，qīng wú shī gèng zī。晒毛经浴鹤，曳尾出泥龟。shài máo jīng yù hè，yè wěi chū ní guī。舞去商羊速，飞来野马迟。wǔ qù shāng yáng sù，fēi lái yě mǎ chí。柱边无润础，台上有游丝。zhù biān wú rùn chǔ，tái shàng yǒu yóu sī。桥净行尘息，堤长禁柳垂。qiáo jìng xíng chén xī，dī zhǎng jìn liǔ chuí。宫城开睥睨，观阙丽罘罳。gōng chéng kāi pì nì，guān quē lì fú sī。洛水澄清镇，嵩烟展翠帷。luò shuǐ chéng qīng zhèn，sōng yān zhǎn cuì wéi。梁成虹乍见，市散蜃初移。liáng chéng hóng zhà jiàn，shì sàn shèn chū yí。藉草风犹暖，攀条露已晞。jí cǎo fēng yóu nuǎn，pān tiáo lù yǐ xī。屋穿添碧瓦，墙缺召金锤。wū chuān tiān bì wǎ，qiáng quē zhào jīn chuí。迥彻来双目，昏烦去四支。jiǒng chè lái shuāng mù，hūn fán qù sì zhī。霞文晚焕烂，星影夕参差。xiá wén wǎn huàn làn，xīng yǐng xī cān chà。爽助门庭肃，寒摧草木衰。shuǎng zhù mén tíng sù，hán cuī cǎo mù shuāi。黄乾向阳菊，红洗得霜梨。huáng qián xiàng yáng jú，hóng xǐ dé shuāng lí。假盖闲谁惜，弹弦燥更悲。jiǎ gài xián shuí xī，dàn xián zào gèng bēi。散蹄良马稳，炙背野人宜。sàn tí liáng mǎ wěn，zhì bèi yě rén yí。洞户晨晖入，空庭宿雾披。dòng hù chén huī rù，kōng tíng sù wù pī。推林出书目，倾笥上衣椸。tuī lín chū shū mù，qīng sì shàng yī yí。道路行非阻，轩车望可期。dào lù xíng fēi zǔ，xuān chē wàng kě qī。无辞访圭窦，且愿见琼枝。wú cí fǎng guī dòu，qiě yuàn jiàn qióng zhī。山阁蓬莱客，储宫羽翼师。shān gé péng lái kè，chǔ gōng yǔ yì shī。每优陪丽句，何暇觌英姿。měi yōu péi lì jù，hé xiá dí yīng zī。玩景方搔首，怀人尚敛眉。wán jǐng fāng sāo shǒu，huái rén shàng liǎn méi。因吟仲文什，高兴尽于斯。yīn yín zhòng wén shén，gāo xīng jǐn yú sī。

白居易

白居易（772年－846年），字乐天，号香山居士，又号醉吟先生，祖籍太原，到其曾祖父时迁居下邽，生于河南新郑。是唐代伟大的现实主义诗人，唐代三大诗人之一。白居易与元稹共同倡导新乐府运动，世称“元白”，与刘禹锡并称“刘白”。白居易的诗歌题材广泛，形式多样，语言平易通俗，有“诗魔”和“诗王”之称。官至翰林学士、左赞善大夫。公元846年，白居易在洛阳逝世，葬于香山。有《白氏长庆集》传世，代表诗作有《长恨歌》、《卖炭翁》、《琵琶行》等。白居易的作品>>

猜您喜欢