古诗词 - 中国最美古诗词

贺雨

皇帝嗣宝历，元和三年冬。huáng dì sì bǎo lì，yuán hé sān nián dōng。自冬及春暮，不雨旱爞爞。zì dōng jí chūn mù，bù yǔ hàn chóng chóng。上心念下民，惧岁成灾凶。shàng xīn niàn xià mín，jù suì chéng zāi xiōng。遂下罪己诏，殷勤告万邦。suì xià zuì jǐ zhào，yīn qín gào wàn bāng。帝曰予一人，继天承祖宗。dì yuē yǔ yī rén，jì tiān chéng zǔ zōng。忧勤不遑宁，夙夜心忡忡。yōu qín bù huáng níng，sù yè xīn chōng chōng。元年诛刘辟，一举靖巴邛。yuán nián zhū liú pì，yī jǔ jìng bā qióng。二年戮李锜，不战安江东。èr nián lù lǐ qí，bù zhàn ān jiāng dōng。顾惟眇眇德，遽有巍巍功。gù wéi miǎo miǎo dé，jù yǒu wēi wēi gōng。或者天降沴，无乃儆予躬。huò zhě tiān jiàng lì，wú nǎi jǐng yǔ gōng。上思答天戒，下思致时邕。shàng sī dá tiān jiè，xià sī zhì shí yōng。莫如率其身，慈和与俭恭。mò rú lǜ qí shēn，cí hé yǔ jiǎn gōng。乃命罢进献，乃命赈饥穷。nǎi mìng bà jìn xiàn，nǎi mìng zhèn jī qióng。宥死降五刑，责己宽三农。yòu sǐ jiàng wǔ xíng，zé jǐ kuān sān nóng。宫女出宣徽，厩马减飞龙。gōng nǚ chū xuān huī，jiù mǎ jiǎn fēi lóng。庶政靡不举，皆出自宸衷。shù zhèng mí bù jǔ，jiē chū zì chén zhōng。奔腾道路人，伛偻田野翁。bēn téng dào lù rén，yǔ lóu tián yě wēng。欢呼相告报，感泣涕沾胸。huān hū xiāng gào bào，gǎn qì tì zhān xiōng。顺人人心悦，先天天意从。shùn rén rén xīn yuè，xiān tiān tiān yì cóng。诏下才七日，和气生冲融。zhào xià cái qī rì，hé qì shēng chōng róng。凝为油油云，散作习习风。níng wèi yóu yóu yún，sàn zuò xí xí fēng。昼夜三日雨，凄凄复蒙蒙。zhòu yè sān rì yǔ，qī qī fù méng méng。万心春熙熙，百谷青芃芃。wàn xīn chūn xī xī，bǎi gǔ qīng péng péng。人变愁为喜，岁易俭为丰。rén biàn chóu wèi xǐ，suì yì jiǎn wèi fēng。乃知王者心，忧乐与众同。nǎi zhī wáng zhě xīn，yōu lè yǔ zhòng tóng。皇天与后土，所感无不通。huáng tiān yǔ hòu tǔ，suǒ gǎn wú bù tōng。冠佩何锵锵，将相及王公。guān pèi hé qiāng qiāng，jiāng xiāng jí wáng gōng。蹈舞呼万岁，列贺明庭中。dǎo wǔ hū wàn suì，liè hè míng tíng zhōng。小臣诚愚陋，职忝金銮宫。xiǎo chén chéng yú lòu，zhí tiǎn jīn luán gōng。稽首再三拜，一言献天聪。jī shǒu zài sān bài，yī yán xiàn tiān cōng。君以明为圣，臣以直为忠。jūn yǐ míng wèi shèng，chén yǐ zhí wèi zhōng。敢贺有其始，亦愿有其终。gǎn hè yǒu qí shǐ，yì yuàn yǒu qí zhōng。

白居易

白居易（772年－846年），字乐天，号香山居士，又号醉吟先生，祖籍太原，到其曾祖父时迁居下邽，生于河南新郑。是唐代伟大的现实主义诗人，唐代三大诗人之一。白居易与元稹共同倡导新乐府运动，世称“元白”，与刘禹锡并称“刘白”。白居易的诗歌题材广泛，形式多样，语言平易通俗，有“诗魔”和“诗王”之称。官至翰林学士、左赞善大夫。公元846年，白居易在洛阳逝世，葬于香山。有《白氏长庆集》传世，代表诗作有《长恨歌》、《卖炭翁》、《琵琶行》等。白居易的作品>>

猜您喜欢