古诗词 - 中国最美古诗词

和答诗十首·其三·答桐花

山木多蓊郁，兹桐独亭亭。shān mù duō wěng yù，zī tóng dú tíng tíng。叶重碧云片，花簇紫霞英。yè zhòng bì yún piàn，huā cù zǐ xiá yīng。是时三月天，春暖山雨晴。shì shí sān yuè tiān，chūn nuǎn shān yǔ qíng。夜色向月浅，闇香随风轻。yè sè xiàng yuè qiǎn，àn xiāng suí fēng qīng。行者多商贾，居者悉黎氓。xíng zhě duō shāng jiǎ，jū zhě xī lí máng。无人解赏爱，有客独屏营。wú rén jiě shǎng ài，yǒu kè dú píng yíng。手攀花枝立，足蹋花影行。shǒu pān huā zhī lì，zú tà huā yǐng xíng。生怜不得所，死欲扬其声。shēng lián bù dé suǒ，sǐ yù yáng qí shēng。截为天子琴，刻作古人形。jié wèi tiān zi qín，kè zuò gǔ rén xíng。云待我成器，荐之于穆清。yún dài wǒ chéng qì，jiàn zhī yú mù qīng。诚是君子心，恐非草木情。chéng shì jūn zi xīn，kǒng fēi cǎo mù qíng。胡为爱其华，而反伤其生。hú wèi ài qí huá，ér fǎn shāng qí shēng。老龟被刳肠，不如无神灵。lǎo guī bèi kū cháng，bù rú wú shén líng。雄鸡自断尾，不愿为牺牲。xióng jī zì duàn wěi，bù yuàn wèi xī shēng。况此好颜色，花紫叶青青。kuàng cǐ hǎo yán sè，huā zǐ yè qīng qīng。宜遂天地性，忍加刀斧刑。yí suì tiān dì xìng，rěn jiā dāo fǔ xíng。我思五丁力，拔入九重城。wǒ sī wǔ dīng lì，bá rù jiǔ zhòng chéng。当君正殿栽，花叶生光晶。dāng jūn zhèng diàn zāi，huā yè shēng guāng jīng。上对月中桂，下覆阶前蓂。shàng duì yuè zhōng guì，xià fù jiē qián míng。泛拂香炉烟，隐映斧藻屏。fàn fú xiāng lú yān，yǐn yìng fǔ zǎo píng。为君布绿阴，当暑荫轩楹。wèi jūn bù lǜ yīn，dāng shǔ yīn xuān yíng。沈沈绿满地，桃李不敢争。shěn shěn lǜ mǎn dì，táo lǐ bù gǎn zhēng。为君发清韵，风来如叩琼。wèi jūn fā qīng yùn，fēng lái rú kòu qióng。泠泠声满耳，郑卫不足听。líng líng shēng mǎn ěr，zhèng wèi bù zú tīng。受君封植力，不独吐芬馨。shòu jūn fēng zhí lì，bù dú tǔ fēn xīn。助君行春令，开花应晴明。zhù jūn xíng chūn lìng，kāi huā yīng qíng míng。受君雨露恩，不独含芳荣。shòu jūn yǔ lù ēn，bù dú hán fāng róng。戒君无戏言，剪叶封弟兄。jiè jūn wú xì yán，jiǎn yè fēng dì xiōng。受君岁月功，不独资生成。shòu jūn suì yuè gōng，bù dú zī shēng chéng。为君长高枝，凤皇上头鸣。wèi jūn zhǎng gāo zhī，fèng huáng shàng tóu míng。一鸣君万岁，寿如山不倾。yī míng jūn wàn suì，shòu rú shān bù qīng。再鸣万人泰，泰阶为之平。zài míng wàn rén tài，tài jiē wèi zhī píng。如何有此用，幽滞在岩坰。rú hé yǒu cǐ yòng，yōu zhì zài yán jiōng。岁月不尔驻，孤芳坐凋零。suì yuè bù ěr zhù，gū fāng zuò diāo líng。请向桐枝上，为余题姓名。qǐng xiàng tóng zhī shàng，wèi yú tí xìng míng。待余有势力，移尔献丹庭。dài yú yǒu shì lì，yí ěr xiàn dān tíng。

白居易

白居易（772年－846年），字乐天，号香山居士，又号醉吟先生，祖籍太原，到其曾祖父时迁居下邽，生于河南新郑。是唐代伟大的现实主义诗人，唐代三大诗人之一。白居易与元稹共同倡导新乐府运动，世称“元白”，与刘禹锡并称“刘白”。白居易的诗歌题材广泛，形式多样，语言平易通俗，有“诗魔”和“诗王”之称。官至翰林学士、左赞善大夫。公元846年，白居易在洛阳逝世，葬于香山。有《白氏长庆集》传世，代表诗作有《长恨歌》、《卖炭翁》、《琵琶行》等。白居易的作品>>

猜您喜欢