古诗词 - 中国最美古诗词

游悟真寺诗

元和九年秋，八月月上弦。yuán hé jiǔ nián qiū，bā yuè yuè shàng xián。我游悟真寺，寺在王顺山。wǒ yóu wù zhēn sì，sì zài wáng shùn shān。去山四五里，先闻水潺湲。qù shān sì wǔ lǐ，xiān wén shuǐ chán yuán。自兹舍车马，始涉蓝溪湾。zì zī shě chē mǎ，shǐ shè lán xī wān。手拄青竹杖，足蹋白石滩。shǒu zhǔ qīng zhú zhàng，zú tà bái shí tān。渐怪耳目旷，不闻人世喧。jiàn guài ěr mù kuàng，bù wén rén shì xuān。山下望山上，初疑不可攀。shān xià wàng shān shàng，chū yí bù kě pān。谁知中有路，盘折通岩巅。shuí zhī zhōng yǒu lù，pán zhé tōng yán diān。一息幡竿下，再休石龛边。yī xī fān gān xià，zài xiū shí kān biān。龛间长丈馀，门户无扃关。kān jiān zhǎng zhàng yú，mén hù wú jiōng guān。仰窥不见人，石发垂若鬟。yǎng kuī bù jiàn rén，shí fā chuí ruò huán。惊出白蝙蝠，双飞如雪翻。jīng chū bái biān fú，shuāng fēi rú xuě fān。回首寺门望，青崖夹朱轩。huí shǒu sì mén wàng，qīng yá jiā zhū xuān。如擘山腹开，置寺于其间。rú bāi shān fù kāi，zhì sì yú qí jiān。入门无平地，地窄虚空宽。rù mén wú píng dì，dì zhǎi xū kōng kuān。房廊与台殿，高下随峰峦。fáng láng yǔ tái diàn，gāo xià suí fēng luán。岩崿无撮土，树木多瘦坚。yán è wú cuō tǔ，shù mù duō shòu jiān。根株抱石长，屈曲虫蛇蟠。gēn zhū bào shí zhǎng，qū qū chóng shé pán。松桂乱无行，四时郁芊芊。sōng guì luàn wú xíng，sì shí yù qiān qiān。枝梢袅青翠，韵若风中弦。zhī shāo niǎo qīng cuì，yùn ruò fēng zhōng xián。日月光不透，绿阴相交延。rì yuè guāng bù tòu，lǜ yīn xiāng jiāo yán。幽鸟时一声，闻之似寒蝉。yōu niǎo shí yī shēng，wén zhī shì hán chán。首憩宾位亭，就坐未及安。shǒu qì bīn wèi tíng，jiù zuò wèi jí ān。须臾开北户，万里明豁然。xū yú kāi běi hù，wàn lǐ míng huō rán。拂檐虹霏微，绕栋云回旋。fú yán hóng fēi wēi，rào dòng yún huí xuán。赤日间白雨，阴晴同一川。chì rì jiān bái yǔ，yīn qíng tóng yī chuān。野绿簇草树，眼界吞秦原。yě lǜ cù cǎo shù，yǎn jiè tūn qín yuán。渭水细不见，汉陵小于拳。wèi shuǐ xì bù jiàn，hàn líng xiǎo yú quán。却顾来时路，萦纡映朱阑。què gù lái shí lù，yíng yū yìng zhū lán。历历上山人，一一遥可观。lì lì shàng shān rén，yī yī yáo kě guān。前对多宝塔，风铎鸣四端。qián duì duō bǎo tǎ，fēng duó míng sì duān。栾栌与户牖，恰恰金碧繁。luán lú yǔ hù yǒu，qià qià jīn bì fán。云昔迦叶佛，此地坐涅槃。yún xī jiā yè fú，cǐ dì zuò niè pán。至今铁钵在，当底手迹穿。zhì jīn tiě bō zài，dāng dǐ shǒu jì chuān。西开玉像殿，白佛森比肩。xī kāi yù xiàng diàn，bái fú sēn bǐ jiān。斗薮尘埃衣，礼拜冰雪颜。dòu sǒu chén āi yī，lǐ bài bīng xuě yán。叠霜为袈裟，贯雹为华鬘。dié shuāng wèi jiā shā，guàn báo wèi huá mán。逼观疑鬼功，其迹非雕镌。bī guān yí guǐ gōng，qí jì fēi diāo juān。次登观音堂，未到闻栴檀。cì dēng guān yīn táng，wèi dào wén zhān tán。上阶脱双履，敛足升净筵。shàng jiē tuō shuāng lǚ，liǎn zú shēng jìng yán。六楹排玉镜，四座敷金钿。liù yíng pái yù jìng，sì zuò fū jīn diàn。黑夜自光明，不待灯烛然。hēi yè zì guāng míng，bù dài dēng zhú rán。众宝互低昂，碧佩珊瑚幡。zhòng bǎo hù dī áng，bì pèi shān hú fān。风来似天乐，相触声珊珊。fēng lái shì tiān lè，xiāng chù shēng shān shān。白珠垂露凝，赤珠滴血殷。bái zhū chuí lù níng，chì zhū dī xuè yīn。点缀佛髻上，合为七宝冠。diǎn zhuì fú jì shàng，hé wèi qī bǎo guān。双瓶白琉璃，色若秋水寒。shuāng píng bái liú lí，sè ruò qiū shuǐ hán。隔瓶见舍利，圆转如金丹。gé píng jiàn shě lì，yuán zhuǎn rú jīn dān。玉笛何代物，天人施祇园。yù dí hé dài wù，tiān rén shī qí yuán。吹如秋鹤声，可以降灵仙。chuī rú qiū hè shēng，kě yǐ jiàng líng xiān。是时秋方中，三五月正圆。shì shí qiū fāng zhōng，sān wǔ yuè zhèng yuán。宝堂豁三门，金魄当其前。bǎo táng huō sān mén，jīn pò dāng qí qián。月与宝相射，晶光争鲜妍。yuè yǔ bǎo xiāng shè，jīng guāng zhēng xiān yán。照人心骨冷，竟夕不欲眠。zhào rén xīn gǔ lěng，jìng xī bù yù mián。晓寻南塔路，乱竹低婵娟。xiǎo xún nán tǎ lù，luàn zhú dī chán juān。林幽不逢人，寒蝶飞翾翾。lín yōu bù féng rén，hán dié fēi xuān xuān。山果不识名，离离夹道蕃。shān guǒ bù shí míng，lí lí jiā dào fān。足以疗饥乏，摘尝味甘酸。zú yǐ liáo jī fá，zhāi cháng wèi gān suān。道南蓝谷神，紫伞白纸钱。dào nán lán gǔ shén，zǐ sǎn bái zhǐ qián。若岁有水旱，诏使修蘋蘩。ruò suì yǒu shuǐ hàn，zhào shǐ xiū píng fán。以地清净故，献奠无荤膻。yǐ dì qīng jìng gù，xiàn diàn wú hūn shān。危石叠四五，?嵬欹且刓。wēi shí dié sì wǔ，lěi wéi yī qiě wán。造物者何意，堆在岩东偏。zào wù zhě hé yì，duī zài yán dōng piān。冷滑无人迹，苔点如花笺。lěng huá wú rén jì，tái diǎn rú huā jiān。我来登上头，下临不测渊。wǒ lái dēng shàng tóu，xià lín bù cè yuān。目眩手足掉，不敢低头看。mù xuàn shǒu zú diào，bù gǎn dī tóu kàn。风从石下生，薄人而上抟。fēng cóng shí xià shēng，báo rén ér shàng tuán。衣服似羽翮，开张欲飞鶱。yī fú shì yǔ hé，kāi zhāng yù fēi xiān。 ??三面峰，峰尖刀剑攒。sǒng sǒng sān miàn fēng，fēng jiān dāo jiàn zǎn。往往白云过，决开露青天。wǎng wǎng bái yún guò，jué kāi lù qīng tiān。西北日落时，夕晖红团团。xī běi rì luò shí，xī huī hóng tuán tuán。千里翠屏外，走下丹砂丸。qiān lǐ cuì píng wài，zǒu xià dān shā wán。东南月上时，夜气青漫漫。dōng nán yuè shàng shí，yè qì qīng màn màn。百丈碧潭底，写出黄金盘。bǎi zhàng bì tán dǐ，xiě chū huáng jīn pán。蓝水色似蓝，日夜长潺潺。lán shuǐ sè shì lán，rì yè zhǎng chán chán。周回绕山转，下视如青环。zhōu huí rào shān zhuǎn，xià shì rú qīng huán。或铺为慢流，或激为奔湍。huò pù wèi màn liú，huò jī wèi bēn tuān。泓澄最深处，浮出蛟龙涎。hóng chéng zuì shēn chù，fú chū jiāo lóng xián。侧身入其中，悬磴尤险艰。cè shēn rù qí zhōng，xuán dèng yóu xiǎn jiān。扪萝蹋樛木，下逐饮涧猿。mén luó tà jiū mù，xià zhú yǐn jiàn yuán。雪迸起白鹭，锦跳惊红鳣。xuě bèng qǐ bái lù，jǐn tiào jīng hóng zhān。歇定方盥漱，濯去支体烦。xiē dìng fāng guàn shù，zhuó qù zhī tǐ fán。浅深皆洞彻，可照脑与肝。qiǎn shēn jiē dòng chè，kě zhào nǎo yǔ gān。但爱清见底，欲寻不知源。dàn ài qīng jiàn dǐ，yù xún bù zhī yuán。东崖饶怪石，积甃苍琅玕。dōng yá ráo guài shí，jī zhòu cāng láng gān。温润发于外，其间韫玙璠。wēn rùn fā yú wài，qí jiān yùn yú fán。卞和死已久，良玉多弃捐。biàn hé sǐ yǐ jiǔ，liáng yù duō qì juān。或时泄光彩，夜与星月连。huò shí xiè guāng cǎi，yè yǔ xīng yuè lián。中顶最高峰，拄天青玉竿。zhōng dǐng zuì gāo fēng，zhǔ tiān qīng yù gān。 ??上不得，岂我能攀援。jiōng líng shàng bù dé，qǐ wǒ néng pān yuán。上有白莲池，素葩覆清澜。shàng yǒu bái lián chí，sù pā fù qīng lán。闻名不可到，处所非人寰。wén míng bù kě dào，chù suǒ fēi rén huán。又有一片石，大如方尺砖。yòu yǒu yī piàn shí，dà rú fāng chǐ zhuān。插在半壁上，其下万仞悬。chā zài bàn bì shàng，qí xià wàn rèn xuán。云有过去师，坐得无生禅。yún yǒu guò qù shī，zuò dé wú shēng chán。号为定心石，长老世相传。hào wèi dìng xīn shí，zhǎng lǎo shì xiāng chuán。却上谒仙祠，蔓草生绵绵。què shàng yè xiān cí，màn cǎo shēng mián mián。昔闻王氏子，羽化升上玄。xī wén wáng shì zi，yǔ huà shēng shàng xuán。其西晒药台，犹对芝术田。qí xī shài yào tái，yóu duì zhī shù tián。时复明月夜，上闻黄鹤言。shí fù míng yuè yè，shàng wén huáng hè yán。回寻画龙堂，二叟鬓发斑。huí xún huà lóng táng，èr sǒu bìn fā bān。想见听法时，欢喜礼印坛。xiǎng jiàn tīng fǎ shí，huān xǐ lǐ yìn tán。复归泉窟下，化作龙蜿蜒。fù guī quán kū xià，huà zuò lóng wān yán。阶前石孔在，欲雨生白烟。jiē qián shí kǒng zài，yù yǔ shēng bái yān。往有写经僧，身静心精专。wǎng yǒu xiě jīng sēng，shēn jìng xīn jīng zhuān。感彼云外鸽，群飞千翩翩。gǎn bǐ yún wài gē，qún fēi qiān piān piān。来添砚中水，去吸岩底泉。lái tiān yàn zhōng shuǐ，qù xī yán dǐ quán。一日三往复，时节长不愆。yī rì sān wǎng fù，shí jié zhǎng bù qiān。经成号圣僧，弟子名杨难。jīng chéng hào shèng sēng，dì zi míng yáng nán。诵此莲花偈，数满百亿千。sòng cǐ lián huā jì，shù mǎn bǎi yì qiān。身坏口不坏，舌根如红莲。shēn huài kǒu bù huài，shé gēn rú hóng lián。颅骨今不见，石函尚存焉。lú gǔ jīn bù jiàn，shí hán shàng cún yān。粉壁有吴画，笔彩依旧鲜。fěn bì yǒu wú huà，bǐ cǎi yī jiù xiān。素屏有褚书，墨色如新乾。sù píng yǒu chǔ shū，mò sè rú xīn qián。灵境与异迹，周览无不殚。líng jìng yǔ yì jì，zhōu lǎn wú bù dān。一游五昼夜，欲返仍盘桓。yī yóu wǔ zhòu yè，yù fǎn réng pán huán。我本山中人，误为时网牵。wǒ běn shān zhōng rén，wù wèi shí wǎng qiān。牵率使读书，推挽令效官。qiān lǜ shǐ dú shū，tuī wǎn lìng xiào guān。既登文字科，又忝谏诤员。jì dēng wén zì kē，yòu tiǎn jiàn zhèng yuán。拙直不合时，无益同素餐。zhuō zhí bù hé shí，wú yì tóng sù cān。以此自惭惕，戚戚常寡欢。yǐ cǐ zì cán tì，qī qī cháng guǎ huān。无成心力尽，未老形骸残。wú chéng xīn lì jǐn，wèi lǎo xíng hái cán。今来脱簪组，始觉离忧患。jīn lái tuō zān zǔ，shǐ jué lí yōu huàn。及为山水游，弥得纵疏顽。jí wèi shān shuǐ yóu，mí dé zòng shū wán。野麋断羁绊，行走无拘挛。yě mí duàn jī bàn，xíng zǒu wú jū luán。池鱼放入海，一往何时还。chí yú fàng rù hǎi，yī wǎng hé shí hái。身著居士衣，手把南华篇。shēn zhù jū shì yī，shǒu bǎ nán huá piān。终来此山住，永谢区中缘。zhōng lái cǐ shān zhù，yǒng xiè qū zhōng yuán。我今四十馀，从此终身闲。wǒ jīn sì shí yú，cóng cǐ zhōng shēn xián。若以七十期，犹得三十年。ruò yǐ qī shí qī，yóu dé sān shí nián。

白居易

白居易（772年－846年），字乐天，号香山居士，又号醉吟先生，祖籍太原，到其曾祖父时迁居下邽，生于河南新郑。是唐代伟大的现实主义诗人，唐代三大诗人之一。白居易与元稹共同倡导新乐府运动，世称“元白”，与刘禹锡并称“刘白”。白居易的诗歌题材广泛，形式多样，语言平易通俗，有“诗魔”和“诗王”之称。官至翰林学士、左赞善大夫。公元846年，白居易在洛阳逝世，葬于香山。有《白氏长庆集》传世，代表诗作有《长恨歌》、《卖炭翁》、《琵琶行》等。白居易的作品>>

猜您喜欢