古诗词 - 中国最美古诗词

踏莎行·碧海无波

碧海无波，瑶台有路。bì hǎi wú bō，yáo tái yǒu lù。思量便合双飞去。sī liàng biàn hé shuāng fēi qù。当时轻别意中人，山长水远知何处。dāng shí qīng bié yì zhōng rén，shān zhǎng shuǐ yuǎn zhī hé chù。绮席凝尘，香闺掩雾。qǐ xí níng chén，xiāng guī yǎn wù。红笺小字凭谁附。hóng jiān xiǎo zì píng shuí fù。高楼目尽欲黄昏，梧桐叶上萧萧雨。gāo lóu mù jǐn yù huáng hūn，wú tóng yè shàng xiāo xiāo yǔ。

过华夫书屋

宋：晏殊

西斋辉赫亘山隅，嘉致清风世莫如。xī zhāi huī hè gèn shān yú，jiā zhì qīng fēng shì mò rú。乡党名流依绛帐，烟萝幽境似仙居。xiāng dǎng míng liú yī jiàng zhàng，yān luó yōu jìng shì xiān jū。趋庭子弟皆攀桂，弹铗宾朋总食鱼。qū tíng zi dì jiē pān guì，dàn jiá bīn péng zǒng shí yú。汗简传经亚邹鲁，粉牌留咏尽严徐。hàn jiǎn chuán jīng yà zōu lǔ，fěn pái liú yǒng jǐn yán xú。杯盘互进先生馔，门巷应停长者车。bēi pán hù jìn xiān shēng zhuàn，mén xiàng yīng tíng zhǎng zhě chē。坟籍岂惟精四部，弦歌常见习三馀。fén jí qǐ wéi jīng sì bù，xián gē cháng jiàn xí sān yú。玳簪珠履延豪士，缥帙牙签刊赐书。dài zān zhū lǚ yán háo shì，piāo zhì yá qiān kān cì shū。碧沼暮凉浮菡萏，纱窗秋静漏蟾蜍。bì zhǎo mù liáng fú hàn dàn，shā chuāng qiū jìng lòu chán chú。闲庭潇洒移泉石，华表峥嵘冠里闾。xián tíng xiāo sǎ yí quán shí，huá biǎo zhēng róng guān lǐ lǘ。我恨羁游在芸阁，不陪诸彦曳长裾。wǒ hèn jī yóu zài yún gé，bù péi zhū yàn yè zhǎng jū。

题太祖庙

宋：晏殊

炎宋肇英主，初九方潜鳞。yán sòng zhào yīng zhǔ，chū jiǔ fāng qián lín。尝因蓍蔡占，地决天地屯。cháng yīn shī cài zhàn，dì jué tiān dì tún。庚庚大横兆，謦咳如有闻。gēng gēng dà héng zhào，qǐng ké rú yǒu wén。

列子有力命王充论衡有命禄极言必定之致览之有感

宋：晏殊

大钧播群物，零茂归自然。dà jūn bō qún wù，líng mào guī zì rán。默定既有初，不为智力迁。mò dìng jì yǒu chū，bù wèi zhì lì qiān。籞寇导其流，仲任派其源。yù kòu dǎo qí liú，zhòng rèn pài qí yuán。智愚信自我，通塞当由天。zhì yú xìn zì wǒ，tōng sāi dāng yóu tiān。宰世曰皋伊，迷邦有颜原。zǎi shì yuē gāo yī，mí bāng yǒu yán yuán。吾道诚一概，彼途钟百端。wú dào chéng yī gài，bǐ tú zhōng bǎi duān。卷之入纤毫，舒之盈八埏。juǎn zhī rù xiān háo，shū zhī yíng bā shān。进退得其宜，夸荣非所先。jìn tuì dé qí yí，kuā róng fēi suǒ xiān。朝闻可夕陨，吾奉圣师言。cháo wén kě xī yǔn，wú fèng shèng shī yán。

和王校勘中夏东园

宋：晏殊

东园何所乐，所乐非尘事。dōng yuán hé suǒ lè，suǒ lè fēi chén shì。野竹乱无行，幽花晚多思。yě zhú luàn wú xíng，yōu huā wǎn duō sī。闲窥鱼尾赤，暗辨蜂腰细。xián kuī yú wěi chì，àn biàn fēng yāo xì。树影密遮林，藤梢狂罥袂。shù yǐng mì zhē lín，téng shāo kuáng juàn mèi。潘蔬足登膳，陶秫径取醉。pān shū zú dēng shàn，táo shú jìng qǔ zuì。幸获我汝交，都忘今昔世。xìng huò wǒ rǔ jiāo，dōu wàng jīn xī shì。欢言捧瑶佩，愿以疏麻继。huān yán pěng yáo pèi，yuàn yǐ shū má jì。

金灯花其一

宋：晏殊

煌煌五枝灯，下有玉蟠螭。huáng huáng wǔ zhī dēng，xià yǒu yù pán chī。汉宫已荆棘，此地生何为。hàn gōng yǐ jīng jí，cǐ dì shēng hé wèi。既无膏火用，虚名徒自欺。jì wú gāo huǒ yòng，xū míng tú zì qī。

社日

宋：晏殊

山郡多暇日，社时放吏归。shān jùn duō xiá rì，shè shí fàng lì guī。坐阁独成闷，行塘阅清辉。zuò gé dú chéng mèn，xíng táng yuè qīng huī。春风动高柳，芳园掩夕扉。chūn fēng dòng gāo liǔ，fāng yuán yǎn xī fēi。遥思里中会，心绪怅微微。yáo sī lǐ zhōng huì，xīn xù chàng wēi wēi。

寒食东城作

宋：晏殊

王城五百车马繁，重帷黕幕纷郊原。wáng chéng wǔ bǎi chē mǎ fán，zhòng wéi dǎn mù fēn jiāo yuán。游人得意惜光景，恣寻复树登高轩。yóu rén dé yì xī guāng jǐng，zì xún fù shù dēng gāo xuān。平芜远水知何许，眼入迢迢空处所。píng wú yuǎn shuǐ zhī hé xǔ，yǎn rù tiáo tiáo kōng chù suǒ。梨花澹艳柳丝长，百计撩春作烟雨。lí huā dàn yàn liǔ sī zhǎng，bǎi jì liāo chūn zuò yān yǔ。歌哭声中半落晖，雕鞍绣毂尚迟归。gē kū shēng zhōng bàn luò huī，diāo ān xiù gǔ shàng chí guī。荒田野草人间事，谁向伶玄泪满衣。huāng tián yě cǎo rén jiān shì，shuí xiàng líng xuán lèi mǎn yī。

次韵和致仕陈相公除夜

宋：晏殊

从来岁除咏，托讽情非一。cóng lái suì chú yǒng，tuō fěng qíng fēi yī。公在维师年，久谐归政逸。gōng zài wéi shī nián，jiǔ xié guī zhèng yì。辛盘具芳郁，柏酒澄嘉栗。xīn pán jù fāng yù，bǎi jiǔ chéng jiā lì。犹厌贺车烦，晨门效圭筚。yóu yàn hè chē fán，chén mén xiào guī bì。

巢父井

宋：晏殊

禀生值尧年，率性在庞厚。bǐng shēng zhí yáo nián，lǜ xìng zài páng hòu。安巢一枝上，岂曰鹑居陋。ān cháo yī zhī shàng，qǐ yuē chún jū lòu。颍波人洗耳，曾不污牛口。yǐng bō rén xǐ ěr，céng bù wū niú kǒu。谅兹耕耒暇，凿饮隈林薮。liàng zī gēng lěi xiá，záo yǐn wēi lín sǒu。含饴鼓其腹，帝力予何有。hán yí gǔ qí fù，dì lì yǔ hé yǒu。遂令千载外，此地存遗甃。suì lìng qiān zài wài，cǐ dì cún yí zhòu。泓然逼乔木，宛若栖嵵旧。hóng rán bī qiáo mù，wǎn ruò qī shí jiù。乡人揭题榜，行旅谐瞻觏。xiāng rén jiē tí bǎng，xíng lǚ xié zhān gòu。我来观古迹，愕立徘徊久。wǒ lái guān gǔ jì，è lì pái huái jiǔ。凄其望清风，不获见师友。qī qí wàng qīng fēng，bù huò jiàn shī yǒu。愿言?一勺，拭面洗心垢。yuàn yán yī sháo，shì miàn xǐ xīn gòu。翘勤慕高躅，感慨陈卮酒。qiào qín mù gāo zhú，gǎn kǎi chén zhī jiǔ。思齐胡可望，庶以宽容瞀。sī qí hú kě wàng，shù yǐ kuān róng mào。夙驾恨长途，凭高重回首。sù jià hèn zhǎng tú，píng gāo zhòng huí shǒu。

无题

宋：晏殊

油壁香车不再逢，峡云无迹任西东。yóu bì xiāng chē bù zài féng，xiá yún wú jì rèn xī dōng。梨花院落溶溶月，柳絮池塘淡淡风。lí huā yuàn luò róng róng yuè，liǔ xù chí táng dàn dàn fēng。几日寂寥伤酒后，一番萧索禁烟中。jǐ rì jì liáo shāng jiǔ hòu，yī fān xiāo suǒ jìn yān zhōng。鱼书欲寄何由达，水远山长处处同。yú shū yù jì hé yóu dá，shuǐ yuǎn shān zhǎng chù chù tóng。

梧桐

宋：晏殊

苍苍梧桐，悠悠古风，叶若碧云，伟仪出众。cāng cāng wú tóng，yōu yōu gǔ fēng，yè ruò bì yún，wěi yí chū zhòng。根在清源，天开紫英，星宿其上，美禽来鸣。gēn zài qīng yuán，tiān kāi zǐ yīng，xīng sù qí shàng，měi qín lái míng。世有嘉木，心自通灵，可以为琴，春秋和声。shì yǒu jiā mù，xīn zì tōng líng，kě yǐ wèi qín，chūn qiū hé shēng。卧听夜雨，起看雪晴，独立正直，巍巍德荣。wò tīng yè yǔ，qǐ kàn xuě qíng，dú lì zhèng zhí，wēi wēi dé róng。

假中示判官张寺丞王校勘

宋：晏殊

元巳清明例未开，小园幽径独徘徊。yuán sì qīng míng lì wèi kāi，xiǎo yuán yōu jìng dú pái huái。春寒不定斑斑雨，宿醉难禁滟滟杯。chūn hán bù dìng bān bān yǔ，sù zuì nán jìn yàn yàn bēi。无可奈何花落去，似曾相识燕归来。wú kě nài hé huā luò qù，shì céng xiāng shí yàn guī lái。游梁赋客多风味，莫惜青钱万选才。yóu liáng fù kè duō fēng wèi，mò xī qīng qián wàn xuǎn cái。

金柅园

宋：晏殊

临川楼上柅园中，十五年前此会同。lín chuān lóu shàng nǐ yuán zhōng，shí wǔ nián qián cǐ huì tóng。一曲清歌满樽酒，人生何处不相逢。yī qū qīng gē mǎn zūn jiǔ，rén shēng hé chù bù xiāng féng。