古诗词 - 中国最美古诗词

浪淘沙·令舟泊李家步

斜日挂汀洲。xié rì guà tīng zhōu。帆影悠悠。fān yǐng yōu yōu。碧云合处是吴头。bì yún hé chù shì wú tóu。几片寒芦三两雁，人立清秋。jǐ piàn hán lú sān liǎng yàn，rén lì qīng qiū。柳外莫停舟。liǔ wài mò tíng zhōu。休问闲愁。xiū wèn xián chóu。人生江海一萍浮。rén shēng jiāng hǎi yī píng fú。世路相期如此水，万里安流。shì lù xiāng qī rú cǐ shuǐ，wàn lǐ ān liú。

夜分和郑小山韵

宋：李曾伯

弓剑相随几历年，鬓毛斑剥饱风烟。gōng jiàn xiāng suí jǐ lì nián，bìn máo bān bō bǎo fēng yān。可怜芦叶胡笳地，又过菊花新酒天。kě lián lú yè hú jiā dì，yòu guò jú huā xīn jiǔ tiān。耳听骅骝还紫逻，梦随白鹭过青田。ěr tīng huá liú hái zǐ luó，mèng suí bái lù guò qīng tián。家僮久问谋归未，想笑吾顽不可镌。jiā tóng jiǔ wèn móu guī wèi，xiǎng xiào wú wán bù kě juān。

夜分和郑小山韵

宋：李曾伯

塞上萧萧雨更风，秋来兴味与谁同。sāi shàng xiāo xiāo yǔ gèng fēng，qiū lái xīng wèi yǔ shuí tóng。短檠聊和灯前句，长槊休夸马上功。duǎn qíng liáo hé dēng qián jù，zhǎng shuò xiū kuā mǎ shàng gōng。挽二石弓陪一校，操方寸管较诸公。wǎn èr shí gōng péi yī xiào，cāo fāng cùn guǎn jiào zhū gōng。到头等是为形役，尽付掀髯一笑中。dào tóu děng shì wèi xíng yì，jǐn fù xiān rán yī xiào zhōng。

赠相士陈林过金陵

宋：李曾伯

疲于吏事老于兵，不特头方命亦屯。pí yú lì shì lǎo yú bīng，bù tè tóu fāng mìng yì tún。成败固非予逆睹，穷通何用子前陈。chéng bài gù fēi yǔ nì dǔ，qióng tōng hé yòng zi qián chén。登朝不是鸢肩相，守塞尤惭燕颔人。dēng cháo bù shì yuān jiān xiāng，shǒu sāi yóu cán yàn hàn rén。见说江东多福德，亟须洗眼望堂麟。jiàn shuō jiāng dōng duō fú dé，jí xū xǐ yǎn wàng táng lín。

甲辰送淮东黎漕趋朝

宋：李曾伯

帘卷红楼拍手看，星轺迅步上鹓鸾。lián juǎn hóng lóu pāi shǒu kàn，xīng yáo xùn bù shàng yuān luán。皇华节下留佳政，玉笋班中作好官。huáng huá jié xià liú jiā zhèng，yù sǔn bān zhōng zuò hǎo guān。卿相致身时则易，忠贤得路古来难。qīng xiāng zhì shēn shí zé yì，zhōng xián dé lù gǔ lái nán。端门待漏东风峭，尚忆屯边铁甲寒。duān mén dài lòu dōng fēng qiào，shàng yì tún biān tiě jiǎ hán。

甲辰送淮东黎漕趋朝

宋：李曾伯

始焉来此学分弓，定计初筵画诺中。shǐ yān lái cǐ xué fēn gōng，dìng jì chū yán huà nuò zhōng。击楫少能思祖逖，同舟多赖有娄公。jī jí shǎo néng sī zǔ tì，tóng zhōu duō lài yǒu lóu gōng。老怀不奈周南滞，佳客今成冀北空。lǎo huái bù nài zhōu nán zhì，jiā kè jīn chéng jì běi kōng。天上故人如见问，为言憔悴已成翁。tiān shàng gù rén rú jiàn wèn，wèi yán qiáo cuì yǐ chéng wēng。

送胡季辙制参赴堂召

宋：李曾伯

怪得檐头鹊语频，好音催召幕中宾。guài dé yán tóu què yǔ pín，hǎo yīn cuī zhào mù zhōng bīn。唤回鸡塞三更梦，趁取莺花二月春。huàn huí jī sāi sān gèng mèng，chèn qǔ yīng huā èr yuè chūn。车法阵图留后效，囊封谏草看前陈。chē fǎ zhèn tú liú hòu xiào，náng fēng jiàn cǎo kàn qián chén。退朝若访孤山去，尚有疏梅可寄人。tuì cháo ruò fǎng gū shān qù，shàng yǒu shū méi kě jì rén。

送胡季辙制参赴堂召

宋：李曾伯

君见淮头尚可为，勿言蚌鹬正相持。jūn jiàn huái tóu shàng kě wèi，wù yán bàng yù zhèng xiāng chí。再三国计当加备，第一人材最切时。zài sān guó jì dāng jiā bèi，dì yī rén cái zuì qiè shí。面目山林还尔我，精神帷幄舍渠谁。miàn mù shān lín hái ěr wǒ，jīng shén wéi wò shě qú shuí。登楼若也披舆地，为借前筹试及之。dēng lóu ruò yě pī yú dì，wèi jiè qián chóu shì jí zhī。

傅山父携示曾玉堂和余韵答之

宋：李曾伯

谁传新语到边州，来自銮坡最紧头。shuí chuán xīn yǔ dào biān zhōu，lái zì luán pō zuì jǐn tóu。句法自成台阁样，交盟犹为友朋谋。jù fǎ zì chéng tái gé yàng，jiāo méng yóu wèi yǒu péng móu。忆征西府劳清梦，望上东门想贵游。yì zhēng xī fǔ láo qīng mèng，wàng shàng dōng mén xiǎng guì yóu。何似天风轻借助，放教归老钓鱼舟。hé shì tiān fēng qīng jiè zhù，fàng jiào guī lǎo diào yú zhōu。

右司周炳仲亦用韵并和以谢之

宋：李曾伯

谁将拙句彻名流，勾引春风入笔头。shuí jiāng zhuō jù chè míng liú，gōu yǐn chūn fēng rù bǐ tóu。廊庙喜登端士用，田园盍为故人谋。láng miào xǐ dēng duān shì yòng，tián yuán hé wèi gù rén móu。曾芳草外思淮事，应海棠边念蜀游。céng fāng cǎo wài sī huái shì，yīng hǎi táng biān niàn shǔ yóu。细雨挑灯成朗诵，剧谈如共峡江舟。xì yǔ tiāo dēng chéng lǎng sòng，jù tán rú gòng xiá jiāng zhōu。

送制机丰德馨赴堂召

宋：李曾伯

元祐丰家几世孙，依然风概至今存。yuán yòu fēng jiā jǐ shì sūn，yī rán fēng gài zhì jīn cún。著鞭自许河南逖，举酒相期洛北温。zhù biān zì xǔ hé nán tì，jǔ jiǔ xiāng qī luò běi wēn。联句有诗留月观，御戎何策告天阍。lián jù yǒu shī liú yuè guān，yù róng hé cè gào tiān hūn。切毋饮却西湖水，齿颊冰霜置勿论。qiè wú yǐn què xī hú shuǐ，chǐ jiá bīng shuāng zhì wù lùn。

送制机丰德馨赴堂召

宋：李曾伯

奇章昔送牧之行，旧事今亲见广陵。qí zhāng xī sòng mù zhī xíng，jiù shì jīn qīn jiàn guǎng líng。一叟栖栖嗟孑立，诸贤衮衮庆偕升。yī sǒu qī qī jiē jié lì，zhū xián gǔn gǔn qìng xié shēng。事来推与参前著，公去吾其失右肱。shì lái tuī yǔ cān qián zhù，gōng qù wú qí shī yòu gōng。我俟兵休归决矣，断无清梦到觚棱。wǒ qí bīng xiū guī jué yǐ，duàn wú qīng mèng dào gū léng。

寿城围解制参向君玉贶以凯歌和韵

宋：李曾伯

谁知匕箸落轰雷，三月新城两月围。shuí zhī bǐ zhù luò hōng léi，sān yuè xīn chéng liǎng yuè wéi。吉语虽传淮鹤捷，惊心几动海鸥机。jí yǔ suī chuán huái hè jié，jīng xīn jǐ dòng hǎi ōu jī。公毋夸伐称全璧，我为忧疑已佩韦。gōng wú kuā fá chēng quán bì，wǒ wèi yōu yí yǐ pèi wéi。何处无鱼堪荐饭，不须跕跕看鸢飞。hé chù wú yú kān jiàn fàn，bù xū diǎn diǎn kàn yuān fēi。

寿城围解制参向君玉贶以凯歌和韵

宋：李曾伯

中流岌岌此舟同，对越皇天只寸衷。zhōng liú jí jí cǐ zhōu tóng，duì yuè huáng tiān zhǐ cùn zhōng。今夜千艘趋险进，明朝万马举群空。jīn yè qiān sōu qū xiǎn jìn，míng cháo wàn mǎ jǔ qún kōng。将军争上平戎捷，老子惭无守塞功。jiāng jūn zhēng shàng píng róng jié，lǎo zi cán wú shǒu sāi gōng。局面莫贪边用利，共思稳著待西风。jú miàn mò tān biān yòng lì，gòng sī wěn zhù dài xī fēng。

久雨之馀隔窗闻雪简书院诸丈

宋：李曾伯

雨覆云翻越月馀，苦疑滕六欠工夫。yǔ fù yún fān yuè yuè yú，kǔ yí téng liù qiàn gōng fū。倏敲窗竹清成玉，细剪檐花碎作珠。shū qiāo chuāng zhú qīng chéng yù，xì jiǎn yán huā suì zuò zhū。已喜新冬三白有，不愁嗣岁二红无。yǐ xǐ xīn dōng sān bái yǒu，bù chóu sì suì èr hóng wú。地炉纸帐杯行了，呼起诗翁为撚须。dì lú zhǐ zhàng bēi xíng le，hū qǐ shī wēng wèi niǎn xū。

久雨之馀隔窗闻雪简书院诸丈

宋：李曾伯

玉龙飞下太清境，粉雉凝成不夜城。yù lóng fēi xià tài qīng jìng，fěn zhì níng chéng bù yè chéng。眩得穷儿犹暴富，照教暗室亦强明。xuàn dé qióng ér yóu bào fù，zhào jiào àn shì yì qiáng míng。来朝细挹千林色，竟夕都忘万籁声。lái cháo xì yì qiān lín sè，jìng xī dōu wàng wàn lài shēng。不愿衔枚蔡州去，铁衣早撤戍边兵。bù yuàn xián méi cài zhōu qù，tiě yī zǎo chè shù biān bīng。