古诗词 - 中国最美古诗词

论政

贤哉三握发，为有天下忧。xián zāi sān wò fā，wèi yǒu tiān xià yōu。孙弘不开阁，丙吉宁问牛。sūn hóng bù kāi gé，bǐng jí níng wèn niú。内政由股肱，外政由诸侯。nèi zhèng yóu gǔ gōng，wài zhèng yóu zhū hóu。股肱政若行，诸侯政自修。gǔ gōng zhèng ruò xíng，zhū hóu zhèng zì xiū。一物不得所，蚁穴满山丘。yī wù bù dé suǒ，yǐ xué mǎn shān qiū。莫言万木死，不因一叶秋。mò yán wàn mù sǐ，bù yīn yī yè qiū。朱云若不直，汉帝终自由。zhū yún ruò bù zhí，hàn dì zhōng zì yóu。子婴一失国，渭水东悠悠。zi yīng yī shī guó，wèi shuǐ dōng yōu yōu。

望行人

唐：邵谒

登楼恐不高，及高君已远。dēng lóu kǒng bù gāo，jí gāo jūn yǐ yuǎn。云行郎即行，云归郎不返。yún xíng láng jí xíng，yún guī láng bù fǎn。嗟为楼上人，望望不相近。jiē wèi lóu shàng rén，wàng wàng bù xiāng jìn。若作辙中泥，不放郎车转。ruò zuò zhé zhōng ní，bù fàng láng chē zhuǎn。白日下西山，望尽妾肠断。bái rì xià xī shān，wàng jǐn qiè cháng duàn。

金谷园怀古

唐：邵谒

在富莫骄奢，骄奢多自亡。zài fù mò jiāo shē，jiāo shē duō zì wáng。为女莫骋容，骋容多自伤。wèi nǚ mò chěng róng，chěng róng duō zì shāng。如何金谷园，郁郁椒兰房。rú hé jīn gǔ yuán，yù yù jiāo lán fáng。昨夜绮罗列，今日池馆荒。zuó yè qǐ luó liè，jīn rì chí guǎn huāng。竹死不变节，花落有馀香。zhú sǐ bù biàn jié，huā luò yǒu yú xiāng。美人抱义死，千载名犹彰。měi rén bào yì sǐ，qiān zài míng yóu zhāng。娇歌无遗音，明月留清光。jiāo gē wú yí yīn，míng yuè liú qīng guāng。浮云易改色，衰草难重芳。fú yún yì gǎi sè，shuāi cǎo nán zhòng fāng。不学韩侯妇，衔冤报宋王。bù xué hán hóu fù，xián yuān bào sòng wáng。

春日有感

唐：邵谒

我心如檗苦，他见如荠甘。wǒ xīn rú bò kǔ，tā jiàn rú jì gān。火未到身者，痛楚难共谙。huǒ wèi dào shēn zhě，tòng chǔ nán gòng ān。但言贫者拙，不言富者贪。dàn yán pín zhě zhuō，bù yán fù zhě tān。谁知苦寒女，力尽为桑蚕。shuí zhī kǔ hán nǚ，lì jǐn wèi sāng cán。

学仙词

唐：邵谒

上仙传秘诀，澹薄与无营。shàng xiān chuán mì jué，dàn báo yǔ wú yíng。鍊药□□□，变姓不变形。liàn yào，biàn xìng bù biàn xíng。三尸既无累，百虑自不生。sān shī jì wú lèi，bǎi lǜ zì bù shēng。是知寸心中，有路通上清。shì zhī cùn xīn zhōng，yǒu lù tōng shàng qīng。祖龙好仙术，烧却黄金精。zǔ lóng hǎo xiān shù，shāo què huáng jīn jīng。

妓女

唐：邵谒

天若许人登，青山高不止。tiān ruò xǔ rén dēng，qīng shān gāo bù zhǐ。地若许人穷，黄泉深无水。dì ruò xǔ rén qióng，huáng quán shēn wú shuǐ。量诸造化情，物成皆有以。liàng zhū zào huà qíng，wù chéng jiē yǒu yǐ。如何上青冥，视之平若砥。rú hé shàng qīng míng，shì zhī píng ruò dǐ。日下骋琅玕，空中无罗绮。rì xià chěng láng gān，kōng zhōng wú luó qǐ。但见势腾凌，将为长如此。dàn jiàn shì téng líng，jiāng wèi zhǎng rú cǐ。炫耀一时间，逡巡九泉里。xuàn yào yī shí jiān，qūn xún jiǔ quán lǐ。一种为埃尘，不学堕楼死。yī zhǒng wèi āi chén，bù xué duò lóu sǐ。

寒女行

唐：邵谒

寒女命自薄，生来多贱微。hán nǚ mìng zì báo，shēng lái duō jiàn wēi。家贫人不聘，一身无所归。jiā pín rén bù pìn，yī shēn wú suǒ guī。养蚕多苦心，茧熟他人丝。yǎng cán duō kǔ xīn，jiǎn shú tā rén sī。织素徒苦力，素成他人衣。zhī sù tú kǔ lì，sù chéng tā rén yī。青楼富家女，才生便有主。qīng lóu fù jiā nǚ，cái shēng biàn yǒu zhǔ。终日着罗绮，何曾识机杼。zhōng rì zhe luó qǐ，hé céng shí jī zhù。清夜闻歌声，听之泪如雨。qīng yè wén gē shēng，tīng zhī lèi rú yǔ。他人如何欢，我意又何苦。tā rén rú hé huān，wǒ yì yòu hé kǔ。所以问皇天，皇天竟无语。suǒ yǐ wèn huáng tiān，huáng tiān jìng wú yǔ。

览镜

唐：邵谒

一照一回悲，再照颜色衰。yī zhào yī huí bēi，zài zhào yán sè shuāi。日月自流水，不知身老时。rì yuè zì liú shuǐ，bù zhī shēn lǎo shí。昨日照红颜，今朝照白丝。zuó rì zhào hóng yán，jīn cháo zhào bái sī。白丝与红颜，相去咫尺间。bái sī yǔ hóng yán，xiāng qù zhǐ chǐ jiān。

轻薄行

唐：邵谒

薄薄身上衣，轻轻浮云质。báo báo shēn shàng yī，qīng qīng fú yún zhì。长安一花开，九陌马蹄疾。zhǎng ān yī huā kāi，jiǔ mò mǎ tí jí。谁言公子车，不是天上力。shuí yán gōng zi chē，bù shì tiān shàng lì。

苦别离

唐：邵谒

十五为君婚，二十入君门。shí wǔ wèi jūn hūn，èr shí rù jūn mén。自从入户后，见君长出门。zì cóng rù hù hòu，jiàn jūn zhǎng chū mén。朝看相送人，暮看相送人。cháo kàn xiāng sòng rén，mù kàn xiāng sòng rén。若遣折杨柳，此地树无根。ruò qiǎn zhé yáng liǔ，cǐ dì shù wú gēn。愿为陌上土，得作马蹄尘。yuàn wèi mò shàng tǔ，dé zuò mǎ tí chén。愿为曲木枝，得作双车轮。yuàn wèi qū mù zhī，dé zuò shuāng chē lún。安得太行山，移来君马前。ān dé tài xíng shān，yí lái jūn mǎ qián。

览张骞传

唐：邵谒

采药不得根，寻河不得源。cǎi yào bù dé gēn，xún hé bù dé yuán。此时虚白首，徒感武皇恩。cǐ shí xū bái shǒu，tú gǎn wǔ huáng ēn。桑田未闻改，日月曾几昏。sāng tián wèi wén gǎi，rì yuè céng jǐ hūn。仙骨若求得，垄头无新坟。xiān gǔ ruò qiú dé，lǒng tóu wú xīn fén。不见杜陵草，至今空自繁。bù jiàn dù líng cǎo，zhì jīn kōng zì fán。

战城南

唐：邵谒

武皇重征伐，战士轻生死。wǔ huáng zhòng zhēng fá，zhàn shì qīng shēng sǐ。朝争刃上功，暮作泉下鬼。cháo zhēng rèn shàng gōng，mù zuò quán xià guǐ。悲风吊枯骨，明日照荒垒。bēi fēng diào kū gǔ，míng rì zhào huāng lěi。千载留长声，呜咽城南水。qiān zài liú zhǎng shēng，wū yàn chéng nán shuǐ。

古乐府

唐：邵谒

对酒弹古琴，弦中发新音。duì jiǔ dàn gǔ qín，xián zhōng fā xīn yīn。新音不可辨，十指幽怨深。xīn yīn bù kě biàn，shí zhǐ yōu yuàn shēn。妾颜不自保，四时如车轮。qiè yán bù zì bǎo，sì shí rú chē lún。不知今夜月，曾照几时人。bù zhī jīn yè yuè，céng zhào jǐ shí rén。露滴芙蓉香，香销心亦死。lù dī fú róng xiāng，xiāng xiāo xīn yì sǐ。良时无可留，残红谢池水。liáng shí wú kě liú，cán hóng xiè chí shuǐ。

白头吟

唐：邵谒

汉家天宇阔，日月不暂闲。hàn jiā tiān yǔ kuò，rì yuè bù zàn xián。常将古今骨，裨作北邙山。cháng jiāng gǔ jīn gǔ，bì zuò běi máng shān。山高势已极，犹自凋朱颜。shān gāo shì yǐ jí，yóu zì diāo zhū yán。

少年行

唐：邵谒

丈夫十八九，胆气欺韩彭。zhàng fū shí bā jiǔ，dǎn qì qī hán péng。报雠不用剑，辅国不用兵。bào chóu bù yòng jiàn，fǔ guó bù yòng bīng。以目为水鉴，以心作权衡。yǐ mù wèi shuǐ jiàn，yǐ xīn zuò quán héng。愿君似尧舜，能使天下平。yuàn jūn shì yáo shùn，néng shǐ tiān xià píng。何必走马夸弓矢，然后致得人心争。hé bì zǒu mǎ kuā gōng shǐ，rán hòu zhì dé rén xīn zhēng。