古诗词 - 中国最美古诗词

宫词一百首

未明开著九重关，金画黄龙五色幡。wèi míng kāi zhù jiǔ zhòng guān，jīn huà huáng lóng wǔ sè fān。直到银台排仗合，圣人三殿对西番。zhí dào yín tái pái zhàng hé，shèng rén sān diàn duì xī fān。

骑马傍闲坊，新衣着雨香。qí mǎ bàng xián fāng，xīn yī zhe yǔ xiāng。桃花红粉醉，柳树白云狂。táo huā hóng fěn zuì，liǔ shù bái yún kuáng。不觉愁春去，何曾得日长。bù jué chóu chūn qù，hé céng dé rì zhǎng。牡丹相次发，城里又须忙。mǔ dān xiāng cì fā，chéng lǐ yòu xū máng。

冬夜感怀

唐：王建

晚年恩爱少，耳目静于僧。wǎn nián ēn ài shǎo，ěr mù jìng yú sēng。竟夜不闻语，空房唯有灯。jìng yè bù wén yǔ，kōng fáng wéi yǒu dēng。气嘘寒被湿，霜入破窗凝。qì xū hán bèi shī，shuāng rù pò chuāng níng。断得人间事，长如此亦能。duàn dé rén jiān shì，zhǎng rú cǐ yì néng。

初到昭应呈同僚

唐：王建

白发初为吏，有惭年少郎。bái fā chū wèi lì，yǒu cán nián shǎo láng。自知身上拙，不称世间忙。zì zhī shēn shàng zhuō，bù chēng shì jiān máng。秋雨悬墙绿，暮山宫树黄。qiū yǔ xuán qiáng lǜ，mù shān gōng shù huáng。同官若容许，长借老僧房。tóng guān ruò róng xǔ，zhǎng jiè lǎo sēng fáng。

闲居即事

唐：王建

老病贪光景，寻常不下帘。lǎo bìng tān guāng jǐng，xún cháng bù xià lián。妻愁耽酒僻，人怪考诗严。qī chóu dān jiǔ pì，rén guài kǎo shī yán。小婢偷红纸，娇儿弄白髯。xiǎo bì tōu hóng zhǐ，jiāo ér nòng bái rán。有时看旧卷，未免意中嫌。yǒu shí kàn jiù juǎn，wèi miǎn yì zhōng xián。

早秋过龙武李将军书斋

唐：王建

高树蝉声秋巷里，朱门冷静似闲居。gāo shù chán shēng qiū xiàng lǐ，zhū mén lěng jìng shì xián jū。重装墨画数茎竹，长著香薰一架书。zhòng zhuāng mò huà shù jīng zhú，zhǎng zhù xiāng xūn yī jià shū。语笑侍儿知礼数，吟哦野客任狂疏。yǔ xiào shì ér zhī lǐ shù，yín ó yě kè rèn kuáng shū。就中爱读英雄传，欲立功勋恐不如。jiù zhōng ài dú yīng xióng chuán，yù lì gōng xūn kǒng bù rú。

江陵即事

唐：王建

瘴云梅雨不成泥，十里津楼压大堤。zhàng yún méi yǔ bù chéng ní，shí lǐ jīn lóu yā dà dī。蜀女下沙迎水客，巴童傍驿卖山鸡。shǔ nǚ xià shā yíng shuǐ kè，bā tóng bàng yì mài shān jī。寺多红药烧人眼，地足青苔染马蹄。sì duō hóng yào shāo rén yǎn，dì zú qīng tái rǎn mǎ tí。夜半独眠愁在远，北看归路隔蛮溪。yè bàn dú mián chóu zài yuǎn，běi kàn guī lù gé mán xī。

题花子赠渭州陈判官

唐：王建

腻如云母轻如粉，艳胜香黄薄胜蝉。nì rú yún mǔ qīng rú fěn，yàn shèng xiāng huáng báo shèng chán。点绿斜蒿新叶嫩，添红石竹晚花鲜。diǎn lǜ xié hāo xīn yè nèn，tiān hóng shí zhú wǎn huā xiān。鸳鸯比翼人初帖，蛱蝶重飞样未传。yuān yāng bǐ yì rén chū tiē，jiá dié zhòng fēi yàng wèi chuán。况复萧郎有情思，可怜春日镜台前。kuàng fù xiāo láng yǒu qíng sī，kě lián chūn rì jìng tái qián。

送从侄拟赴江陵少尹

唐：王建

江陵少尹好闲官，亲故皆来劝自宽。jiāng líng shǎo yǐn hǎo xián guān，qīn gù jiē lái quàn zì kuān。无事日长贫不易，有才年少屈终难。wú shì rì zhǎng pín bù yì，yǒu cái nián shǎo qū zhōng nán。沙头欲买红螺盏，渡口多呈白角盘。shā tóu yù mǎi hóng luó zhǎn，dù kǒu duō chéng bái jiǎo pán。应向章华台下醉，莫冲云雨夜深寒。yīng xiàng zhāng huá tái xià zuì，mò chōng yún yǔ yè shēn hán。

华清宫感旧

唐：王建

尘到朝元边使急，千官夜发六龙回。chén dào cháo yuán biān shǐ jí，qiān guān yè fā liù lóng huí。辇前月照罗衫泪，马上风吹蜡烛灰。niǎn qián yuè zhào luó shān lèi，mǎ shàng fēng chuī là zhú huī。公主妆楼金锁涩，贵妃汤殿玉莲开。gōng zhǔ zhuāng lóu jīn suǒ sè，guì fēi tāng diàn yù lián kāi。有时云外闻天乐，知是先皇沐浴来。yǒu shí yún wài wén tiān lè，zhī shì xiān huáng mù yù lái。

九仙公主旧庄

唐：王建

仙居五里外门西，石路亲回御马蹄。xiān jū wǔ lǐ wài mén xī，shí lù qīn huí yù mǎ tí。天使来栽宫里树，罗衣自买院前溪。tiān shǐ lái zāi gōng lǐ shù，luó yī zì mǎi yuàn qián xī。野牛行傍浇花井，本主分将灌药畦。yě niú xíng bàng jiāo huā jǐng，běn zhǔ fēn jiāng guàn yào qí。楼上凤皇飞去后，白云红叶属山鸡。lóu shàng fèng huáng fēi qù hòu，bái yún hóng yè shǔ shān jī。

郭家溪亭

唐：王建

高亭望见长安树，春草冈西旧院斜。gāo tíng wàng jiàn zhǎng ān shù，chūn cǎo gāng xī jiù yuàn xié。光动绿烟遮岸竹，粉开红艳塞溪花。guāng dòng lǜ yān zhē àn zhú，fěn kāi hóng yàn sāi xī huā。野泉闻洗亲王马，古柳曾停贵主车。yě quán wén xǐ qīn wáng mǎ，gǔ liǔ céng tíng guì zhǔ chē。妆阁书楼倾侧尽，云山新卖与官家。zhuāng gé shū lóu qīng cè jǐn，yún shān xīn mài yǔ guān jiā。

题金家竹溪

唐：王建

少年因病离天仗，乞得归家自养身。shǎo nián yīn bìng lí tiān zhàng，qǐ dé guī jiā zì yǎng shēn。买断竹溪无别主，散分泉水与新邻。mǎi duàn zhú xī wú bié zhǔ，sàn fēn quán shuǐ yǔ xīn lín。山头鹿下长惊犬，池面鱼行不怕人。shān tóu lù xià zhǎng jīng quǎn，chí miàn yú xíng bù pà rén。乡使到来常款语，还闻世上有功臣。xiāng shǐ dào lái cháng kuǎn yǔ，hái wén shì shàng yǒu gōng chén。

题应圣观

唐：王建

精思堂上画三身，回作仙宫度美人。jīng sī táng shàng huà sān shēn，huí zuò xiān gōng dù měi rén。赐额御书金字贵，行香天乐羽衣新。cì é yù shū jīn zì guì，xíng xiāng tiān lè yǔ yī xīn。空廊鸟啄花砖缝，小殿虫缘玉像尘。kōng láng niǎo zhuó huā zhuān fèng，xiǎo diàn chóng yuán yù xiàng chén。头白女冠犹说得，蔷薇不似已前春。tóu bái nǚ guān yóu shuō dé，qiáng wēi bù shì yǐ qián chūn。

同于汝锡游降圣观

唐：王建

秦时桃树满山坡，骑鹿先生降大罗。qín shí táo shù mǎn shān pō，qí lù xiān shēng jiàng dà luó。路尽溪头逢地少，门连内里见天多。lù jǐn xī tóu féng dì shǎo，mén lián nèi lǐ jiàn tiān duō。荒泉坏简朱砂暗，古塔残经篆字讹。huāng quán huài jiǎn zhū shā àn，gǔ tǎ cán jīng zhuàn zì é。闻说开元斋醮日，晓移行漏帝亲过。wén shuō kāi yuán zhāi jiào rì，xiǎo yí xíng lòu dì qīn guò。

逍遥翁溪亭

唐：王建

逍遥翁在此裴回，帝改溪名起石台。xiāo yáo wēng zài cǐ péi huí，dì gǎi xī míng qǐ shí tái。车马到春常借问，子孙因选暂归来。chē mǎ dào chūn cháng jiè wèn，zi sūn yīn xuǎn zàn guī lái。稀疏野竹人移折，零落蕉花雨打开。xī shū yě zhú rén yí zhé，líng luò jiāo huā yǔ dǎ kāi。无主青山何所直，卖供官税不如灰。wú zhǔ qīng shān hé suǒ zhí，mài gōng guān shuì bù rú huī。