古诗词 - 中国最美古诗词

对镜吟

忆昔逢君新纳娉，青铜铸出千年镜。yì xī féng jūn xīn nà pīng，qīng tóng zhù chū qiān nián jìng。意怜光彩固无瑕，义比恩情永相映。yì lián guāng cǎi gù wú xiá，yì bǐ ēn qíng yǒng xiāng yìng。每将鉴面兼鉴心，鉴来不辍情逾深。měi jiāng jiàn miàn jiān jiàn xīn，jiàn lái bù chuò qíng yú shēn。君非结心空结带，结处尚新恩已背。jūn fēi jié xīn kōng jié dài，jié chù shàng xīn ēn yǐ bèi。开帘览镜悲难语，对面相看孟门阻。kāi lián lǎn jìng bēi nán yǔ，duì miàn xiāng kàn mèng mén zǔ。掩匣徒惭双凤飞，悬台欲效孤鸾舞。yǎn xiá tú cán shuāng fèng fēi，xuán tái yù xiào gū luán wǔ。昔日照来人共许，今朝照罢自生疑。xī rì zhào lái rén gòng xǔ，jīn cháo zhào bà zì shēng yí。镜上有尘犹可淬，君恩讵肯无回时。jìng shàng yǒu chén yóu kě cuì，jūn ēn jù kěn wú huí shí。

长孙佐辅

唐朔方人。举进士不第。其弟长孙公辅于德宗贞元间为吉州刺史，遂往依之。后终不宦。工诗，长于古乐府。长孙佐辅的作品>>

猜您喜欢

横吹曲辞关山月

唐：长孙佐辅

凄凄还切切，戍客多离别。qī qī hái qiè qiè，shù kè duō lí bié。何处最伤心？关山见秋月。hé chù zuì shāng xīn？guān shān jiàn qiū yuè。关月竟如何？由来远近过。guān yuè jìng rú hé？yóu lái yuǎn jìn guò。始经玄兔塞，终绕白狼河。shǐ jīng xuán tù sāi，zhōng rào bái láng hé。忽忆秦楼妇，流光应共有。hū yì qín lóu fù，liú guāng yīng gòng yǒu。已得并蛾眉，还知揽纤手。yǐ dé bìng é méi，hái zhī lǎn xiān shǒu。去岁照同行，比翼复连形。qù suì zhào tóng xíng，bǐ yì fù lián xíng。今宵照独立，顾影自茕茕。jīn xiāo zhào dú lì，gù yǐng zì qióng qióng。馀晖渐西落，夜夜看如昨。yú huī jiàn xī luò，yè yè kàn rú zuó。借问映旌旗，何如鉴帷幕。jiè wèn yìng jīng qí，hé rú jiàn wéi mù。拂晓朔风悲，蓬惊雁不飞。fú xiǎo shuò fēng bēi，péng jīng yàn bù fēi。几时征戍罢，还向月中归。jǐ shí zhēng shù bà，hái xiàng yuè zhōng guī。

相和歌辞陇西行

唐：长孙佐辅

阴云凝朔气，陇上正飞雪。yīn yún níng shuò qì，lǒng shàng zhèng fēi xuě。四月草不生，北风劲如切。sì yuè cǎo bù shēng，běi fēng jìn rú qiè。朝来羽书急，夜救长城窟。cháo lái yǔ shū jí，yè jiù zhǎng chéng kū。道隘行不前，相呼抱鞍歇。dào ài xíng bù qián，xiāng hū bào ān xiē。人寒指欲堕，马冻蹄亦裂。rén hán zhǐ yù duò，mǎ dòng tí yì liè。射雁旋充饥，斧冰还止渴。shè yàn xuán chōng jī，fǔ bīng hái zhǐ kě。宁辞解围斗，但恐乘疲没。níng cí jiě wéi dòu，dàn kǒng chéng pí méi。早晚边候空，归来养羸卒。zǎo wǎn biān hòu kōng，guī lái yǎng léi zú。

总17条‹12