古诗词 - 中国最美古诗词

信口十绝

只须终日醉腾腾，冷看荣枯本不曾。zhǐ xū zhōng rì zuì téng téng，lěng kàn róng kū běn bù céng。蚁子侧坡逢白雨，娄啰与钝两无凭。yǐ zi cè pō féng bái yǔ，lóu luō yǔ dùn liǎng wú píng。

十年朝露厌鸣珂，华发萧萧奈倦何。shí nián cháo lù yàn míng kē，huá fā xiāo xiāo nài juàn hé。鸾翮九霄穿日月，龙骧万斛饱风波。luán hé jiǔ xiāo chuān rì yuè，lóng xiāng wàn hú bǎo fēng bō。古人不见吾犹梦，直道能行恨亦多。gǔ rén bù jiàn wú yóu mèng，zhí dào néng xíng hèn yì duō。驷马锦衣儿辈事，只须持此答岷峨。sì mǎ jǐn yī ér bèi shì，zhǐ xū chí cǐ dá mín é。

送黄仲秉侍郎出守镇江

宋：李流谦

遥看北固海门秋，千骑东方占上头。yáo kàn běi gù hǎi mén qiū，qiān qí dōng fāng zhàn shàng tóu。去国尚多忧国泪，送君那免别君愁。qù guó shàng duō yōu guó lèi，sòng jūn nà miǎn bié jūn chóu。风迟宴阁清香凝，月满兜零晚穟收。fēng chí yàn gé qīng xiāng níng，yuè mǎn dōu líng wǎn suì shōu。北府名樽天下说，亦知能到故人不。běi fǔ míng zūn tiān xià shuō，yì zhī néng dào gù rén bù。

次黄仲甄峡中韵

宋：李流谦

九江度尽恶风波，峡口窥天一握多。jiǔ jiāng dù jǐn è fēng bō，xiá kǒu kuī tiān yī wò duō。亦爱吾庐觉归好，数乘此险奈亲何。yì ài wú lú jué guī hǎo，shù chéng cǐ xiǎn nài qīn hé。响迎涛濑将愁上，青惜峰峦等梦过。xiǎng yíng tāo lài jiāng chóu shàng，qīng xī fēng luán děng mèng guò。不管行人听不得，暝猿和雨啸云萝。bù guǎn xíng rén tīng bù dé，míng yuán hé yǔ xiào yún luó。

十月二十五日失舟

宋：李流谦

船头饱饭看扬舲，忽作翻浆不反瓶。chuán tóu bǎo fàn kàn yáng líng，hū zuò fān jiāng bù fǎn píng。万死一生真是幸，九江三峡未尝经。wàn sǐ yī shēng zhēn shì xìng，jiǔ jiāng sān xiá wèi cháng jīng。尚收弃物乾坤大，薄恃阴功祖考灵。shàng shōu qì wù qián kūn dà，báo shì yīn gōng zǔ kǎo líng。忧患偶来须理遣，可能为汝更星星。yōu huàn ǒu lái xū lǐ qiǎn，kě néng wèi rǔ gèng xīng xīng。

泊采石二首

宋：李流谦

何时便有此山川，真宰悬知恐偶然。hé shí biàn yǒu cǐ shān chuān，zhēn zǎi xuán zhī kǒng ǒu rán。唳鹤惊风前日事，落沤斜照晚来天。lì hè jīng fēng qián rì shì，luò ōu xié zhào wǎn lái tiān。燬犀无用撩幽怪，洗盏先应酹谪仙。huǐ xī wú yòng liāo yōu guài，xǐ zhǎn xiān yīng lèi zhé xiān。暝角吹残吾欲老，五陵佳气隔疏烟。míng jiǎo chuī cán wú yù lǎo，wǔ líng jiā qì gé shū yān。

泊采石二首

宋：李流谦

江头杨柳浅于金，泽国馀寒春未深。jiāng tóu yáng liǔ qiǎn yú jīn，zé guó yú hán chūn wèi shēn。才见桃花能慰眼，便同踯躅每伤心。cái jiàn táo huā néng wèi yǎn，biàn tóng zhí zhú měi shāng xīn。琼枝璧月自惆怅，山色潮声无古今。qióng zhī bì yuè zì chóu chàng，shān sè cháo shēng wú gǔ jīn。闲访阇黎倒戈地，正应汉德有讴吟。xián fǎng dū lí dào gē dì，zhèng yīng hàn dé yǒu ōu yín。

舟中

宋：李流谦

一舸乘凉载夕晖，晚来白汗稍停挥。yī gě chéng liáng zài xī huī，wǎn lái bái hàn shāo tíng huī。近人初月当头照，趁宿轻鸥直下飞。jìn rén chū yuè dāng tóu zhào，chèn sù qīng ōu zhí xià fēi。江国有天须恣买，岫云无雨莫空归。jiāng guó yǒu tiān xū zì mǎi，xiù yún wú yǔ mò kōng guī。新秋渐到滩头树，先遣蓑童问钓矶。xīn qiū jiàn dào tān tóu shù，xiān qiǎn suō tóng wèn diào jī。

月夜江上作

宋：李流谦

月与清湍一样流，不妨夜色尚淹留。yuè yǔ qīng tuān yī yàng liú，bù fáng yè sè shàng yān liú。已将船作青天坐，安得江为大白浮。yǐ jiāng chuán zuò qīng tiān zuò，ān dé jiāng wèi dà bái fú。恐有幽人钓寒渚，正须横吹起危楼。kǒng yǒu yōu rén diào hán zhǔ，zhèng xū héng chuī qǐ wēi lóu。年来身世无拘管，便是波间一叶舟。nián lái shēn shì wú jū guǎn，biàn shì bō jiān yī yè zhōu。

水后过淮安金堂皆非旧路

宋：李流谦

向来茅屋半惊湍，叹息流亡久未还。xiàng lái máo wū bàn jīng tuān，tàn xī liú wáng jiǔ wèi hái。已觉重行非故道，只应无恙是青山。yǐ jué zhòng xíng fēi gù dào，zhǐ yīng wú yàng shì qīng shān。旋蓝偃岳元常事，深谷为陵亦等闲。xuán lán yǎn yuè yuán cháng shì，shēn gǔ wèi líng yì děng xián。衲被蒙头都莫问，未当居士一分顽。nà bèi méng tóu dōu mò wèn，wèi dāng jū shì yī fēn wán。

焦山汉末焦光隐于此是日乃其生日土人会者甚众

宋：李流谦

桂树兰丛蔼宿薰，楚辞一曲送迎神。guì shù lán cóng ǎi sù xūn，chǔ cí yī qū sòng yíng shén。岂闻钩党能留汉，故有桃源可避秦。qǐ wén gōu dǎng néng liú hàn，gù yǒu táo yuán kě bì qín。欲记曾来终草草，多惭浪走祇踆踆。yù jì céng lái zhōng cǎo cǎo，duō cán làng zǒu qí cūn cūn。却寻扬子江头路，依旧杨花愁杀人。què xún yáng zi jiāng tóu lù，yī jiù yáng huā chóu shā rén。

连日阴雨未及一到金焦二山病中得梁文佳句枕上吟哦不能自已复次韵

宋：李流谦

云满长空雨涨沙，金焦一望去非赊。yún mǎn zhǎng kōng yǔ zhǎng shā，jīn jiāo yī wàng qù fēi shē。拟抛尘网寻僧舍，更着烟蓑访钓家。nǐ pāo chén wǎng xún sēng shě，gèng zhe yān suō fǎng diào jiā。北固江山仍壮丽，南徐风物尚繁华。běi gù jiāng shān réng zhuàng lì，nán xú fēng wù shàng fán huá。只愁病客难登槛，且待金乌出海涯。zhǐ chóu bìng kè nán dēng kǎn，qiě dài jīn wū chū hǎi yá。

再游蒋山

宋：李流谦

系马松门竟日留，一灯深殿炯清幽。xì mǎ sōng mén jìng rì liú，yī dēng shēn diàn jiǒng qīng yōu。杖头犹识齐梁谶，屐齿曾经王谢游。zhàng tóu yóu shí qí liáng chèn，jī chǐ céng jīng wáng xiè yóu。瑟瑟新毛吃老树，娟娟眯目破红榴。sè sè xīn máo chī lǎo shù，juān juān mī mù pò hóng liú。风铃塔上知何语，应使行人估客愁。fēng líng tǎ shàng zhī hé yǔ，yīng shǐ xíng rén gū kè chóu。

再游蒋山

宋：李流谦

江南春晚见芳菲，雪白梨花照客衣。jiāng nán chūn wǎn jiàn fāng fēi，xuě bái lí huā zhào kè yī。步步来求诸佛记，尘尘全现祖师机。bù bù lái qiú zhū fú jì，chén chén quán xiàn zǔ shī jī。不禁战伐山河老，犹说经纶俎豆非。bù jìn zhàn fá shān hé lǎo，yóu shuō jīng lún zǔ dòu fēi。共饮名园那惜醉，落红故故傍愁飞。gòng yǐn míng yuán nà xī zuì，luò hóng gù gù bàng chóu fēi。

久留芜湖待巨卿仲甄不至

宋：李流谦

吴波晴浸夕阳红，一语丁宁北去鸿。wú bō qíng jìn xī yáng hóng，yī yǔ dīng níng běi qù hóng。颇觉淹留添发白，不妨羞涩剩囊空。pǒ jué yān liú tiān fā bái，bù fáng xiū sè shèng náng kōng。枕头靠睡禁长日，舸背占旗惜便风。zhěn tóu kào shuì jìn zhǎng rì，gě bèi zhàn qí xī biàn fēng。想得家山俱在梦，亦应烦闷略相同。xiǎng dé jiā shān jù zài mèng，yì yīng fán mèn lüè xiāng tóng。

芜湖晚步

宋：李流谦

迥陂积水长蒲蒋，散步郊原借夕凉。jiǒng bēi jī shuǐ zhǎng pú jiǎng，sàn bù jiāo yuán jiè xī liáng。尘袖风巾嗟久旅，稻畦柘径似吾乡。chén xiù fēng jīn jiē jiǔ lǚ，dào qí zhè jìng shì wú xiāng。蛙声月色当空旷，爨火人家在莽苍。wā shēng yuè sè dāng kōng kuàng，cuàn huǒ rén jiā zài mǎng cāng。望合碧云人未至，滞留愧客问行藏。wàng hé bì yún rén wèi zhì，zhì liú kuì kè wèn xíng cáng。