古诗词 - 中国最美古诗词

端午日北还至斛岭寄连州诸公

岭上逢端午，随家更北征。lǐng shàng féng duān wǔ，suí jiā gèng běi zhēng。隔村闻贼斗，通夕畏蛇行。gé cūn wén zéi dòu，tōng xī wèi shé xíng。厌病初辞瘴，冲泥却胜晴。yàn bìng chū cí zhàng，chōng ní què shèng qíng。犹怜昌歜酒，不与故人倾。yóu lián chāng chù jiǔ，bù yǔ gù rén qīng。

才元相过三衢偶成近体诗一首奉呈

宋：吕本中

纷纷俗事起如毛，病起南窗厌作劳。fēn fēn sú shì qǐ rú máo，bìng qǐ nán chuāng yàn zuò láo。正欲往来求饭饱，敢将辛苦治名高。zhèng yù wǎng lái qiú fàn bǎo，gǎn jiāng xīn kǔ zhì míng gāo。长闲似称三冬卧，旧学虚蒙一字褒。zhǎng xián shì chēng sān dōng wò，jiù xué xū méng yī zì bāo。他日相逢有馀地，尚容衰晚斗坚牢。tā rì xiāng féng yǒu yú dì，shàng róng shuāi wǎn dòu jiān láo。

次潘都尉富季申冬日探梅韵二首

宋：吕本中

暑退园林物物新，过溪风好月初晨。shǔ tuì yuán lín wù wù xīn，guò xī fēng hǎo yuè chū chén。酒壶茶具偏宜坐，细草残花别是春。jiǔ hú chá jù piān yí zuò，xì cǎo cán huā bié shì chūn。但得主人令客醉，不辞秋冷和诗频。dàn dé zhǔ rén lìng kè zuì，bù cí qiū lěng hé shī pín。从来礼节生疏放，见我狂歌意自亲。cóng lái lǐ jié shēng shū fàng，jiàn wǒ kuáng gē yì zì qīn。

次潘都尉富季申冬日探梅韵二首

宋：吕本中

开府新从日下归，却寻山水对烟霏。kāi fǔ xīn cóng rì xià guī，què xún shān shuǐ duì yān fēi。剩披诗律留花住，不使亲知到眼稀。shèng pī shī lǜ liú huā zhù，bù shǐ qīn zhī dào yǎn xī。但见鲲鹏常远举，应怜蜩鴳只卑飞。dàn jiàn kūn péng cháng yuǎn jǔ，yīng lián tiáo yàn zhǐ bēi fēi。此游尚恨还家早，未许溪头送落晖。cǐ yóu shàng hèn hái jiā zǎo，wèi xǔ xī tóu sòng luò huī。

谢滕尉送梅

宋：吕本中

破帷冷落不禁风，疾病深藏称懒慵。pò wéi lěng luò bù jìn fēng，jí bìng shēn cáng chēng lǎn yōng。忽有梅花来陋巷，喜闻春信出初冬。hū yǒu méi huā lái lòu xiàng，xǐ wén chūn xìn chū chū dōng。未须趁雪争先睹，尚恐冲寒不满容。wèi xū chèn xuě zhēng xiān dǔ，shàng kǒng chōng hán bù mǎn róng。会约君家好兄弟，他年尊酒便相从。huì yuē jūn jiā hǎo xiōng dì，tā nián zūn jiǔ biàn xiāng cóng。

江梅

宋：吕本中

江梅消息未真传，微露芳心几杖前。jiāng méi xiāo xī wèi zhēn chuán，wēi lù fāng xīn jǐ zhàng qián。不信冰霜能作恶，要令桃李便争先。bù xìn bīng shuāng néng zuò è，yào lìng táo lǐ biàn zhēng xiān。斜枝似带千峰雪，冷艳偷回二月天。xié zhī shì dài qiān fēng xuě，lěng yàn tōu huí èr yuè tiān。准拟从君出城去，竹舆仍胜百花鞯。zhǔn nǐ cóng jūn chū chéng qù，zhú yú réng shèng bǎi huā jiān。

赠李元亮之子李子

宋：吕本中

往时诸李在江都，文采风流一代无。wǎng shí zhū lǐ zài jiāng dōu，wén cǎi fēng liú yī dài wú。每得清诗如小谢，已闻前辈许封胡。měi dé qīng shī rú xiǎo xiè，yǐ wén qián bèi xǔ fēng hú。好松久已埋深涧，老马今犹忆旧途。hǎo sōng jiǔ yǐ mái shēn jiàn，lǎo mǎ jīn yóu yì jiù tú。令子相逢初未识，尚容衰晚见规模。lìng zi xiāng féng chū wèi shí，shàng róng shuāi wǎn jiàn guī mó。

辛酉立春

宋：吕本中

中原扰扰尚胡尘，坚坐江南懒问津。zhōng yuán rǎo rǎo shàng hú chén，jiān zuò jiāng nán lǎn wèn jīn。漫读旧诗如昨梦，却疑往事是前身。màn dú jiù shī rú zuó mèng，què yí wǎng shì shì qián shēn。子桑自了经时病，原宪长甘一味贫。zi sāng zì le jīng shí bìng，yuán xiàn zhǎng gān yī wèi pín。刺忍雪寒君莫病，土牛花胜已迎春。cì rěn xuě hán jūn mò bìng，tǔ niú huā shèng yǐ yíng chūn。

次叶守喜雨

宋：吕本中

群嚣寂寞已收声，预怯秋房独夜情。qún xiāo jì mò yǐ shōu shēng，yù qiè qiū fáng dú yè qíng。忽听僧檐鸣宿雨，定知田舍舞安氓。hū tīng sēng yán míng sù yǔ，dìng zhī tián shě wǔ ān máng。尽消积暑经时早，不厌新凉数日晴。jǐn xiāo jī shǔ jīng shí zǎo，bù yàn xīn liáng shù rì qíng。更喜此邦贤太守，乐为诗颂教诸生。gèng xǐ cǐ bāng xián tài shǒu，lè wèi shī sòng jiào zhū shēng。

无题

宋：吕本中

学诗渐老转销声，末路蒙山此日情。xué shī jiàn lǎo zhuǎn xiāo shēng，mò lù méng shān cǐ rì qíng。尚有文章能起疾，岂惟田里解蚩氓。shàng yǒu wén zhāng néng qǐ jí，qǐ wéi tián lǐ jiě chī máng。近郊粳稻成秋熟，绕郭溪山入晚晴。jìn jiāo jīng dào chéng qiū shú，rào guō xī shān rù wǎn qíng。剩绕长廊和新句，不知庭下薄寒生。shèng rào zhǎng láng hé xīn jù，bù zhī tíng xià báo hán shēng。

次韵曾宏甫木犀

宋：吕本中

风吹旱暑未成秋，辜负江村事事幽。fēng chuī hàn shǔ wèi chéng qiū，gū fù jiāng cūn shì shì yōu。岩桂敢烦先折送，好诗仍不待邀求。yán guì gǎn fán xiān zhé sòng，hǎo shī réng bù dài yāo qiú。自怜疾病常高枕，坐想风流换此州。zì lián jí bìng cháng gāo zhěn，zuò xiǎng fēng liú huàn cǐ zhōu。他日出门寻旧约，未嫌疏懒作人不。tā rì chū mén xún jiù yuē，wèi xián shū lǎn zuò rén bù。

次曾宏甫九日韵

宋：吕本中

僧园晓色散栖鸦，强起新诗整复斜。sēng yuán xiǎo sè sàn qī yā，qiáng qǐ xīn shī zhěng fù xié。正想故人披宿雾，忽蒙佳句洗昏花。zhèng xiǎng gù rén pī sù wù，hū méng jiā jù xǐ hūn huā。旧游往往违心事，老病昏昏漫岁华。jiù yóu wǎng wǎng wéi xīn shì，lǎo bìng hūn hūn màn suì huá。辜负重阳一尊酒，且来占雨又朝霞。gū fù zhòng yáng yī zūn jiǔ，qiě lái zhàn yǔ yòu cháo xiá。

重阳前一日作

宋：吕本中

凉风策策旁江城，道路犹宽远去程。liáng fēng cè cè páng jiāng chéng，dào lù yóu kuān yuǎn qù chéng。秋晚情怀常索莫，夜长更漏转分明。qiū wǎn qíng huái cháng suǒ mò，yè zhǎng gèng lòu zhuǎn fēn míng。未偿脐腹三年艾，不负膏油二尺檠。wèi cháng qí fù sān nián ài，bù fù gāo yóu èr chǐ qíng。明日黄花一尊酒，苦思亲旧与同倾。míng rì huáng huā yī zūn jiǔ，kǔ sī qīn jiù yǔ tóng qīng。

闲居即事

宋：吕本中

新旧音书寂不来，略无一事可萦怀。xīn jiù yīn shū jì bù lái，lüè wú yī shì kě yíng huái。春风寂寞花侵路，野寺荒凉草上阶。chūn fēng jì mò huā qīn lù，yě sì huāng liáng cǎo shàng jiē。剩欲出门留客坐，不妨扶杖看僧斋。shèng yù chū mén liú kè zuò，bù fáng fú zhàng kàn sēng zhāi。无人会得庞公意，只道渊明是正侪。wú rén huì dé páng gōng yì，zhǐ dào yuān míng shì zhèng chái。

偶出谢客

宋：吕本中

才过清明日更长，竹舆频出度浮梁。cái guò qīng míng rì gèng zhǎng，zhú yú pín chū dù fú liáng。雨侵田水连溪白，春入山花带蜜香。yǔ qīn tián shuǐ lián xī bái，chūn rù shān huā dài mì xiāng。数有故人相劳苦，不嫌俗事且穷忙。shù yǒu gù rén xiāng láo kǔ，bù xián sú shì qiě qióng máng。今年尚有湖湘兴，不待秋风便促装。jīn nián shàng yǒu hú xiāng xīng，bù dài qiū fēng biàn cù zhuāng。

赠魏邦达张彦素

宋：吕本中

公更深居我更衰，山林膏壤偶同时。gōng gèng shēn jū wǒ gèng shuāi，shān lín gāo rǎng ǒu tóng shí。两年疾病略相似，二老风流应自知。liǎng nián jí bìng lüè xiāng shì，èr lǎo fēng liú yīng zì zhī。苦学养生犹有累，不知闲过是无为。kǔ xué yǎng shēng yóu yǒu lèi，bù zhī xián guò shì wú wèi。初冬寄远无他物，半夜才成一首诗。chū dōng jì yuǎn wú tā wù，bàn yè cái chéng yī shǒu shī。