古诗词 - 中国最美古诗词

和秦楚材直阁韵

胡马南来议击毬，忽闻羌虏斩杨酋。hú mǎ nán lái yì jī qiú，hū wén qiāng lǔ zhǎn yáng qiú。一年春事兵氛退，万国欢声佳气浮。yī nián chūn shì bīng fēn tuì，wàn guó huān shēng jiā qì fú。台阁如君须强起，林泉容我且归休。tái gé rú jūn xū qiáng qǐ，lín quán róng wǒ qiě guī xiū。汉家基业无穷尽，早晚留侯与运筹。hàn jiā jī yè wú qióng jǐn，zǎo wǎn liú hóu yǔ yùn chóu。

次韵汪教授木犀

宋：吕本中

治药呼医懒出门，每闻乐事漫消魂。zhì yào hū yī lǎn chū mén，měi wén lè shì màn xiāo hún。秋花带雨寒犹在，老病寻诗日更昏。qiū huā dài yǔ hán yóu zài，lǎo bìng xún shī rì gèng hūn。但见晚霞翻雨脚，不知山石是云根。dàn jiàn wǎn xiá fān yǔ jiǎo，bù zhī shān shí shì yún gēn。主人有意留岩桂，要使贫交奉一尊。zhǔ rén yǒu yì liú yán guì，yào shǐ pín jiāo fèng yī zūn。

赠吴周保

宋：吕本中

旧琴无谱亦无弦，子独深求不许年。jiù qín wú pǔ yì wú xián，zi dú shēn qiú bù xǔ nián。正以安闲有馀地，不因言语悟先天。zhèng yǐ ān xián yǒu yú dì，bù yīn yán yǔ wù xiān tiān。论诗再到新删后，读易仍窥未画前。lùn shī zài dào xīn shān hòu，dú yì réng kuī wèi huà qián。老病相逢聊一笑，非关无地可逃禅。lǎo bìng xiāng féng liáo yī xiào，fēi guān wú dì kě táo chán。

送范十八

宋：吕本中

范子闲行定不穷，袖中诗卷敌清风。fàn zi xián xíng dìng bù qióng，xiù zhōng shī juǎn dí qīng fēng。野僧道士有馀意，同学故人多近功。yě sēng dào shì yǒu yú yì，tóng xué gù rén duō jìn gōng。已办辛勤十年读，时须谈笑一尊同。yǐ bàn xīn qín shí nián dú，shí xū tán xiào yī zūn tóng。相看又作韶州客，却望临川是梦中。xiāng kàn yòu zuò sháo zhōu kè，què wàng lín chuān shì mèng zhōng。

畜犬雪童黠甚胜人壬戌夏暴死作诗伤之其一

宋：吕本中

他生与我有微因，来见防家最后身。tā shēng yǔ wǒ yǒu wēi yīn，lái jiàn fáng jiā zuì hòu shēn。共住世间均是梦，未因心境不如人。gòng zhù shì jiān jūn shì mèng，wèi yīn xīn jìng bù rú rén。浮云屡见本无迹，乂路多岐莫问津。fú yún lǚ jiàn běn wú jì，yì lù duō qí mò wèn jīn。此夜穷愁走南北，更谁随马踏埃尘。cǐ yè qióng chóu zǒu nán běi，gèng shuí suí mǎ tà āi chén。

怀雪童

宋：吕本中

老来于世漫多悲，梦幻推移且自知。lǎo lái yú shì màn duō bēi，mèng huàn tuī yí qiě zì zhī。想得开山藏骨处，却如摇尾乞怜时。xiǎng dé kāi shān cáng gǔ chù，què rú yáo wěi qǐ lián shí。送行识我贫无盖，闲坐思渠闷有诗。sòng xíng shí wǒ pín wú gài，xián zuò sī qú mèn yǒu shī。从此穷居添寂寞，夜长谁复绕帘帷。cóng cǐ qióng jū tiān jì mò，yè zhǎng shuí fù rào lián wéi。

即事

宋：吕本中

畏事成闲厌出遨，故人不见如曹逃。wèi shì chéng xián yàn chū áo，gù rén bù jiàn rú cáo táo。一寒一暑便衰老，如梦如幻无坚牢。yī hán yī shǔ biàn shuāi lǎo，rú mèng rú huàn wú jiān láo。客游滚滚漫南北，往事悠悠增郁陶。kè yóu gǔn gǔn màn nán běi，wǎng shì yōu yōu zēng yù táo。此去还能安坐否，割鸡元不用牛刀。cǐ qù hái néng ān zuò fǒu，gē jī yuán bù yòng niú dāo。

焦复州惟正寄鼎复两州喜雨诗来以近体诗一首寄之

宋：吕本中

闻道复州贤太守，只如前在武陵时。wén dào fù zhōu xián tài shǒu，zhǐ rú qián zài wǔ líng shí。相逢未说为州乐，所至先传喜雨诗。xiāng féng wèi shuō wèi zhōu lè，suǒ zhì xiān chuán xǐ yǔ shī。行比曾参仍不鲁，政同龚遂更何疑。xíng bǐ céng cān réng bù lǔ，zhèng tóng gōng suì gèng hé yí。悬知此去长闲暇，定是愚民不敢欺。xuán zhī cǐ qù zhǎng xián xiá，dìng shì yú mín bù gǎn qī。

送范十八还江西效白乐天体

宋：吕本中

与君此别重依然，再得相逢又几年。yǔ jūn cǐ bié zhòng yī rán，zài dé xiāng féng yòu jǐ nián。无使人言长似旧，况教人道不如前。wú shǐ rén yán zhǎng shì jiù，kuàng jiào rén dào bù rú qián。穷通轩轾皆由命，贵贱高低总是天。qióng tōng xuān zhì jiē yóu mìng，guì jiàn gāo dī zǒng shì tiān。只有修身全属我，少迟留处更加鞭。zhǐ yǒu xiū shēn quán shǔ wǒ，shǎo chí liú chù gèng jiā biān。

郡会分韵得蛮字

宋：吕本中

柳外高楼四面山，使君携客共跻攀。liǔ wài gāo lóu sì miàn shān，shǐ jūn xié kè gòng jī pān。尘埃不动日方永，桃李无言春自闲。chén āi bù dòng rì fāng yǒng，táo lǐ wú yán chūn zì xián。未厌簿书时到眼，每逢诗酒亦怡颜。wèi yàn bù shū shí dào yǎn，měi féng shī jiǔ yì yí yán。夜阑一倍园林胜，尚觉清歌欠小蛮。yè lán yī bèi yuán lín shèng，shàng jué qīng gē qiàn xiǎo mán。

郡会赏牡丹分韵得裳字

宋：吕本中

敢辞深坐懒衣裳，便欲追陪恐病妨。gǎn cí shēn zuò lǎn yī shang，biàn yù zhuī péi kǒng bìng fáng。小户长忧劝酒满，短才仍怯和诗忙。xiǎo hù zhǎng yōu quàn jiǔ mǎn，duǎn cái réng qiè hé shī máng。牡丹花在逢寒食，群玉山如望洛阳。mǔ dān huā zài féng hán shí，qún yù shān rú wàng luò yáng。不是使君寻旧赏，更无人会忆姚黄。bù shì shǐ jūn xún jiù shǎng，gèng wú rén huì yì yáo huáng。

谢范子仪见寄因次其韵

宋：吕本中

疾病深藏一事无，眼从昏涩废看书。jí bìng shēn cáng yī shì wú，yǎn cóng hūn sè fèi kàn shū。清诗忽睹惊人句，远道如瞻使者车。qīng shī hū dǔ jīng rén jù，yuǎn dào rú zhān shǐ zhě chē。颇放溪山时入座，不妨宾客醉骑驴。pǒ fàng xī shān shí rù zuò，bù fáng bīn kè zuì qí lǘ。传家事业风流在，早晚还朝得尽摅。chuán jiā shì yè fēng liú zài，zǎo wǎn hái cháo dé jǐn shū。

赠汪信民之子如愚

宋：吕本中

四海同门一信民，近淮来往七经春。sì hǎi tóng mén yī xìn mín，jìn huái lái wǎng qī jīng chūn。生平坎壈不如意，死去声名多误人。shēng píng kǎn lǎn bù rú yì，sǐ qù shēng míng duō wù rén。漫以文章付儿子，略无毫发仰交亲。màn yǐ wén zhāng fù ér zi，lüè wú háo fā yǎng jiāo qīn。请君但自传家学，陋巷箪瓢莫道贫。qǐng jūn dàn zì chuán jiā xué，lòu xiàng dān piáo mò dào pín。

送程伯禹归浮梁

宋：吕本中

不见程公二十年，上饶相遇各华颠。bù jiàn chéng gōng èr shí nián，shàng ráo xiāng yù gè huá diān。平生气节名先立，老去安闲我未然。píng shēng qì jié míng xiān lì，lǎo qù ān xián wǒ wèi rán。即看归来上廊庙，未容休歇住林泉。jí kàn guī lái shàng láng miào，wèi róng xiū xiē zhù lín quán。饱山阁上凭栏处，合得逍遥第一篇。bǎo shān gé shàng píng lán chù，hé dé xiāo yáo dì yī piān。

送程伯禹归浮梁

宋：吕本中

疾病因循懒出门，茅檐终日坐昏昏。jí bìng yīn xún lǎn chū mén，máo yán zhōng rì zuò hūn hūn。雨声点滴松藏寺，人迹稀疏犬吠村。yǔ shēng diǎn dī sōng cáng sì，rén jì xī shū quǎn fèi cūn。时得使君相劳苦，胜于书札问寒温。shí dé shǐ jūn xiāng láo kǔ，shèng yú shū zhá wèn hán wēn。只应此去添憔悴，又欠先生酒一尊。zhǐ yīng cǐ qù tiān qiáo cuì，yòu qiàn xiān shēng jiǔ yī zūn。

寄刘彦冲兼寄胡原仲刘致中

宋：吕本中

故人别去两经冬，今岁书来第几封。gù rén bié qù liǎng jīng dōng，jīn suì shū lái dì jǐ fēng。正以空疏少制作，不因穷约废过从。zhèng yǐ kōng shū shǎo zhì zuò，bù yīn qióng yuē fèi guò cóng。养生漫说终难效，学道无心亦未逢。yǎng shēng màn shuō zhōng nán xiào，xué dào wú xīn yì wèi féng。若问真归是何处，五更常听寺楼钟。ruò wèn zhēn guī shì hé chù，wǔ gèng cháng tīng sì lóu zhōng。