古诗词 - 中国最美古诗词

秋窗遣兴

晴枝飐小鸟，啁啾振毛羽。qíng zhī zhǎn xiǎo niǎo，zhāo jiū zhèn máo yǔ。凉飙堕寒花，静中有真趣。liáng biāo duò hán huā，jìng zhōng yǒu zhēn qù。倚槛看浮云，随时成散聚。yǐ kǎn kàn fú yún，suí shí chéng sàn jù。世变无常境，心定自安遇。shì biàn wú cháng jìng，xīn dìng zì ān yù。棐几杂图书，幽事能毕具。fěi jǐ zá tú shū，yōu shì néng bì jù。

庵居

宋：吕本中

鸟语花香变夕阴，稍闲复恐病相寻。niǎo yǔ huā xiāng biàn xī yīn，shāo xián fù kǒng bìng xiāng xún。正应独有江山分，素自都无廊庙心。zhèng yīng dú yǒu jiāng shān fēn，sù zì dōu wú láng miào xīn。堂上老亲双白发，门前稚子旧青衿。táng shàng lǎo qīn shuāng bái fā，mén qián zhì zi jiù qīng jīn。儿曹不会庵居意，古涧寒泉疑至今。ér cáo bù huì ān jū yì，gǔ jiàn hán quán yí zhì jīn。

张袆秀才乞诗

宋：吕本中

白莲庵中张居士，梦断世间风马牛。bái lián ān zhōng zhāng jū shì，mèng duàn shì jiān fēng mǎ niú。风尘表物自无意，神仙中人聊与游。fēng chén biǎo wù zì wú yì，shén xiān zhōng rén liáo yǔ yóu。澄江似趁北城晓，苦雨不放南山秋。chéng jiāng shì chèn běi chéng xiǎo，kǔ yǔ bù fàng nán shān qiū。君当先行我继往，向吴亭东留小舟。jūn dāng xiān xíng wǒ jì wǎng，xiàng wú tíng dōng liú xiǎo zhōu。

呈愚上人

宋：吕本中

不能归续侍中貂，遂有声名伴老饶。bù néng guī xù shì zhōng diāo，suì yǒu shēng míng bàn lǎo ráo。万里更行看騕袅，一枝才足赋鹪鹩。wàn lǐ gèng xíng kàn yǎo niǎo，yī zhī cái zú fù jiāo liáo。诗囊磈礧君其漫，药裹侵寻我亦聊。shī náng wěi léi jūn qí màn，yào guǒ qīn xún wǒ yì liáo。举目云天尽新语，殷勤收寄一牛腰。jǔ mù yún tiān jǐn xīn yǔ，yīn qín shōu jì yī niú yāo。

寄谢无逸并汪叔野兄弟

宋：吕本中

老谢风流绿绮琴，小汪兄弟亦南金。lǎo xiè fēng liú lǜ qǐ qín，xiǎo wāng xiōng dì yì nán jīn。文章已误半生事，江海略酬他日心。wén zhāng yǐ wù bàn shēng shì，jiāng hǎi lüè chóu tā rì xīn。好酒不当愁偪仄，旧书差慰病侵寻。hǎo jiǔ bù dāng chóu bī zè，jiù shū chà wèi bìng qīn xún。平生恩义伴宫老，断绠寒泉百尺深。píng shēng ēn yì bàn gōng lǎo，duàn gěng hán quán bǎi chǐ shēn。

寄颖昌诸叔

宋：吕本中

身如许县老聋丞，心是江湖版下僧。shēn rú xǔ xiàn lǎo lóng chéng，xīn shì jiāng hú bǎn xià sēng。万事聊凭曲肱梦，一尊时近短檠灯。wàn shì liáo píng qū gōng mèng，yī zūn shí jìn duǎn qíng dēng。旧游可数终难又，恶况虽多不厌曾。jiù yóu kě shù zhōng nán yòu，è kuàng suī duō bù yàn céng。尚忆少年情语否，夜窗相对发鬅鬙。shàng yì shǎo nián qíng yǔ fǒu，yè chuāng xiāng duì fā péng sēng。

庚寅年正旦郡中客次作

宋：吕本中

晓霜挟雾入寒厅，四座伊优不暂停。xiǎo shuāng xié wù rù hán tīng，sì zuò yī yōu bù zàn tíng。剩欲禅房作新岁，念无馀沥到空瓶。shèng yù chán fáng zuò xīn suì，niàn wú yú lì dào kōng píng。诙谐与世聊从俗，啸傲他年可乞灵。huī xié yǔ shì liáo cóng sú，xiào ào tā nián kě qǐ líng。更为旁人住俄顷，坐间愁杀两螟蛉。gèng wèi páng rén zhù é qǐng，zuò jiān chóu shā liǎng míng líng。

伍员祠

宋：吕本中

伍员庙前一丈碑，上有野鹤双来栖。wǔ yuán miào qián yī zhàng bēi，shàng yǒu yě hè shuāng lái qī。水云杳杳凉去远，风雨冥冥秋到迟。shuǐ yún yǎo yǎo liáng qù yuǎn，fēng yǔ míng míng qiū dào chí。江花相趁野花发，旧燕不随新燕归。jiāng huā xiāng chèn yě huā fā，jiù yàn bù suí xīn yàn guī。大夫遗恨竟何许，楚越勾吴今是非。dà fū yí hèn jìng hé xǔ，chǔ yuè gōu wú jīn shì fēi。

寄琦监院

宋：吕本中

往时济阳晁公子，今日灵岩琦上人。wǎng shí jì yáng cháo gōng zi，jīn rì líng yán qí shàng rén。千山不碍一月晓，北树忽见南枝春。qiān shān bù ài yī yuè xiǎo，běi shù hū jiàn nán zhī chūn。个中有味渠不识，底处无情公得亲。gè zhōng yǒu wèi qú bù shí，dǐ chù wú qíng gōng dé qīn。不知碧眼之面壁，何如魋颜西入秦。bù zhī bì yǎn zhī miàn bì，hé rú tuí yán xī rù qín。

有怀宿州城北因作诗寄才仲

宋：吕本中

宿州古城城北隅，雨罢晴开如画图。sù zhōu gǔ chéng chéng běi yú，yǔ bà qíng kāi rú huà tú。杂花乱蕊未须道，白杏一枝天下无。zá huā luàn ruǐ wèi xū dào，bái xìng yī zhī tiān xià wú。香风袅袅入短袖，明月萧萧随蹇驴。xiāng fēng niǎo niǎo rù duǎn xiù，míng yuè xiāo xiāo suí jiǎn lǘ。二年不复见此乐，清江万顷正愁予。èr nián bù fù jiàn cǐ lè，qīng jiāng wàn qǐng zhèng chóu yǔ。

邵伯埭路中

宋：吕本中

行前蒲柳后鸥鸟，乃似白沙之旧居。xíng qián pú liǔ hòu ōu niǎo，nǎi shì bái shā zhī jiù jū。忽见云天有新语，不知风雨对残书。hū jiàn yún tiān yǒu xīn yǔ，bù zhī fēng yǔ duì cán shū。往来河树几倾盖，上下江船如贯鱼。wǎng lái hé shù jǐ qīng gài，shàng xià jiāng chuán rú guàn yú。更与河山结香火，夜窗重枉故人车。gèng yǔ hé shān jié xiāng huǒ，yè chuāng zhòng wǎng gù rén chē。

扬州留一上人

宋：吕本中

日日东风吹客衣，小园春在掩芳菲。rì rì dōng fēng chuī kè yī，xiǎo yuán chūn zài yǎn fāng fēi。残花过雨飘零尽，好鸟穿林自在飞。cán huā guò yǔ piāo líng jǐn，hǎo niǎo chuān lín zì zài fēi。往事虚成采薇瘦，故人频有食言肥。wǎng shì xū chéng cǎi wēi shòu，gù rén pín yǒu shí yán féi。知公未厌西行晚，且伴江船缓缓归。zhī gōng wèi yàn xī xíng wǎn，qiě bàn jiāng chuán huǎn huǎn guī。

寄范子

宋：吕本中

范郎平生万人杰，只今未免儿号寒。fàn láng píng shēng wàn rén jié，zhǐ jīn wèi miǎn ér hào hán。三江五湖在胸次，琨玉秋霜看笔端。sān jiāng wǔ hú zài xiōng cì，kūn yù qiū shuāng kàn bǐ duān。旧疾只令肝肺热，春风欲开桃李颜。jiù jí zhǐ lìng gān fèi rè，chūn fēng yù kāi táo lǐ yán。待约南江今夜月，与渠万里报平安。dài yuē nán jiāng jīn yè yuè，yǔ qú wàn lǐ bào píng ān。

雨后

宋：吕本中

新花欲尽竹当栏，喜见空墙野色团。xīn huā yù jǐn zhú dāng lán，xǐ jiàn kōng qiáng yě sè tuán。稚子乘阴莳兰菊，仆夫留水灌莴蔓。zhì zi chéng yīn shí lán jú，pū fū liú shuǐ guàn wō màn。茶香于汝初无分，酒熟逢人也强欢。chá xiāng yú rǔ chū wú fēn，jiǔ shú féng rén yě qiáng huān。恼乱春光君会否，小瓶犹占一枝残。nǎo luàn chūn guāng jūn huì fǒu，xiǎo píng yóu zhàn yī zhī cán。

得扬州书

宋：吕本中

书来每恨日月晚，书去还忧道里长。shū lái měi hèn rì yuè wǎn，shū qù hái yōu dào lǐ zhǎng。但得老亲常健好，不辞新岁且穷忙。dàn dé lǎo qīn cháng jiàn hǎo，bù cí xīn suì qiě qióng máng。文章已受尘埃涴，禅观多为疾病妨。wén zhāng yǐ shòu chén āi wò，chán guān duō wèi jí bìng fáng。趁得残春北归否，近箕临颍是吾乡。chèn dé cán chūn běi guī fǒu，jìn jī lín yǐng shì wú xiāng。

归计未成作诗寄怀

宋：吕本中

万里田园半有无，十年归梦阻江湖。wàn lǐ tián yuán bàn yǒu wú，shí nián guī mèng zǔ jiāng hú。文章谬忝声名在，气体犹须药饵扶。wén zhāng miù tiǎn shēng míng zài，qì tǐ yóu xū yào ěr fú。客路因风起舟楫，水田无雨卧菰蒲。kè lù yīn fēng qǐ zhōu jí，shuǐ tián wú yǔ wò gū pú。青帘白酒斜阳外，不与行人满眼酤。qīng lián bái jiǔ xié yáng wài，bù yǔ xíng rén mǎn yǎn gū。