古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

赠玉师失鹦鹉

淡烟白浦月黄昏，倚遍阑干空倚门。dàn yān bái pǔ yuè huáng hūn，yǐ biàn lán gàn kōng yǐ mén。接翅定思云外侣，偷栖应望水边村。jiē chì dìng sī yún wài lǚ，tōu qī yīng wàng shuǐ biān cūn。尽传世上新诗去，惟有笼中旧物存。jǐn chuán shì shàng xīn shī qù，wéi yǒu lóng zhōng jiù wù cún。便是却来休更养，不能成事只能言。biàn shì què lái xiū gèng yǎng，bù néng chéng shì zhǐ néng yán。

徐积（1028—1103）北宋聋人教官。字仲车，楚州山阳（今江苏淮安）人。因晚年居楚州南门外，故自号南郭翁。生于宋仁宗天圣六年，卒于徽宗崇宁二年，年七十六岁。政和六年（1116），赐谥节孝处士。家乡人为其建 “徐节孝祠”，明清两代均有修缮，毁于解放初期。《宋史》卷四五九有传。徐积的作品>>

猜您喜欢

大河上蒋宝文

大河者大事，我辈安足明。dà hé zhě dà shì，wǒ bèi ān zú míng。野人好狂言，夫子知本情。yě rén hǎo kuáng yán，fū zi zhī běn qíng。念此有官守，不可从公行。niàn cǐ yǒu guān shǒu，bù kě cóng gōng xíng。心方愧古人，渤海之王生。xīn fāng kuì gǔ rén，bó hǎi zhī wáng shēng。

寄王十七丈

舒州怀宁尉，是我丈人行。shū zhōu huái níng wèi，shì wǒ zhàng rén xíng。两遗小书去，其礼若非抗。liǎng yí xiǎo shū qù，qí lǐ ruò fēi kàng。何德称殊礼，胡颜拜首贶。hé dé chēng shū lǐ，hú yán bài shǒu kuàng。更致附吟哦，以问公无恙。gèng zhì fù yín ó，yǐ wèn gōng wú yàng。

寄张芸叟

豳有张芸叟，言行俱无邪。bīn yǒu zhāng yún sǒu，yán xíng jù wú xié。摄官为别驾，虢州仍近家。shè guān wèi bié jià，guó zhōu réng jìn jiā。寄书来报我，便可取其兄。jì shū lái bào wǒ，biàn kě qǔ qí xiōng。两缣为一被，同卧复同行。liǎng jiān wèi yī bèi，tóng wò fù tóng xíng。

赠魏教谕

酒官幸得风流掾，任贵须沽不须贱。jiǔ guān xìng dé fēng liú yuàn，rèn guì xū gū bù xū jiàn。共君吟笑醉春风，诗似阳春共黄绢。gòng jūn yín xiào zuì chūn fēng，shī shì yáng chūn gòng huáng juàn。祝君长作白头吟，台背肌肤冻黧面。zhù jūn zhǎng zuò bái tóu yín，tái bèi jī fū dòng lí miàn。

赠陈诚父

东海陈诚父，回身过山阳。dōng hǎi chén chéng fù，huí shēn guò shān yáng。登时来见我，言恕而行方。dēng shí lái jiàn wǒ，yán shù ér xíng fāng。主人太山野，薄意似酒浆。zhǔ rén tài shān yě，báo yì shì jiǔ jiāng。仍劝客莫饮，恐酒有所伤。réng quàn kè mò yǐn，kǒng jiǔ yǒu suǒ shāng。

赠张才父

自笑陶潜辈，相逢却论兵。zì xiào táo qián bèi，xiāng féng què lùn bīng。谁知阵上客，时访郭西生。shuí zhī zhèn shàng kè，shí fǎng guō xī shēng。喜公抱忠义，顾我非纵横。xǐ gōng bào zhōng yì，gù wǒ fēi zòng héng。今来求笃论，古事聊一评。jīn lái qiú dǔ lùn，gǔ shì liáo yī píng。奇正要两存，众寡不可轻。qí zhèng yào liǎng cún，zhòng guǎ bù kě qīng。兵间有万变，所惭思弗精。bīng jiān yǒu wàn biàn，suǒ cán sī fú jīng。

赠陈纠

子来别我时，送子到巷口。zi lái bié wǒ shí，sòng zi dào xiàng kǒu。约去百步地，出巷更引首。yuē qù bǎi bù dì，chū xiàng gèng yǐn shǒu。乃与二三子，回所舍依依。nǎi yǔ èr sān zi，huí suǒ shě yī yī。故人情可见，何用送行诗。gù rén qíng kě jiàn，hé yòng sòng xíng shī。

和蒋龙图

公之所设施，道德之馀事。gōng zhī suǒ shè shī，dào dé zhī yú shì。有性给其才，无物蔽其意。yǒu xìng gěi qí cái，wú wù bì qí yì。大车积以载，牛刀迎者解。dà chē jī yǐ zài，niú dāo yíng zhě jiě。以要操其纲，以妙观其会。yǐ yào cāo qí gāng，yǐ miào guān qí huì。善誉不尽知，善毁没可讥。shàn yù bù jǐn zhī，shàn huǐ méi kě jī。校之古人辈，彼若有所为。xiào zhī gǔ rén bèi，bǐ ruò yǒu suǒ wèi。公之所然者，以智不以凿。gōng zhī suǒ rán zhě，yǐ zhì bù yǐ záo。其力日以裕，其济日以博。qí lì rì yǐ yù，qí jì rì yǐ bó。至于我曹者，使相望相闻。zhì yú wǒ cáo zhě，shǐ xiāng wàng xiāng wén。犹能领官属，携诗叩吾门。yóu néng lǐng guān shǔ，xié shī kòu wú mén。先看陶家柳，次看陶家菊。xiān kàn táo jiā liǔ，cì kàn táo jiā jú。茶中许投花，坐上呼燃烛。chá zhōng xǔ tóu huā，zuò shàng hū rán zhú。顾我为乐叟，勉我以不倦。gù wǒ wèi lè sǒu，miǎn wǒ yǐ bù juàn。我是孟东野，终附郑公传。wǒ shì mèng dōng yě，zhōng fù zhèng gōng chuán。

和蒋龙图

鹢口衔波船过猛，樯幔排云北风紧。yì kǒu xián bō chuán guò měng，qiáng màn pái yún běi fēng jǐn。耽吟俊老绣衣寒，传诗急使筠筒冷。dān yín jùn lǎo xiù yī hán，chuán shī jí shǐ yún tǒng lěng。诗同使者从何来，谢安枕上吟哦回。shī tóng shǐ zhě cóng hé lái，xiè ān zhěn shàng yín ó huí。吟哦去望江南雪，雪中往往梅花开。yín ó qù wàng jiāng nán xuě，xuě zhōng wǎng wǎng méi huā kāi。

和李自明

自明多奇辞，更为奇怪歌。zì míng duō qí cí，gèng wèi qí guài gē。好共卢仝骑绿耳，吟哦直上昆仑坡。hǎo gòng lú tóng qí lǜ ěr，yín ó zhí shàng kūn lún pō。更令张旭辈，醉中挥笔书嵯峨。gèng lìng zhāng xù bèi，zuì zhōng huī bǐ shū cuó é。安用呼老子，两脚跨橐驼。ān yòng hū lǎo zi，liǎng jiǎo kuà tuó tuó。有命得坚疾，无术除沉疴。yǒu mìng dé jiān jí，wú shù chú chén kē。一从水木迭用事，肺为废物囚网罗。yī cóng shuǐ mù dié yòng shì，fèi wèi fèi wù qiú wǎng luó。而况小暑之后有初伏与大暑，更添热厉兼昏魔。ér kuàng xiǎo shǔ zhī hòu yǒu chū fú yǔ dà shǔ，gèng tiān rè lì jiān hūn mó。骨闲赫赤炭丸走，皮上烘炙铁手摩。gǔ xián hè chì tàn wán zǒu，pí shàng hōng zhì tiě shǒu mó。有时一屋之内但觉汤火近，不辨镬与锅。yǒu shí yī wū zhī nèi dàn jué tāng huǒ jìn，bù biàn huò yǔ guō。手持匕箸腹先胀，酒到喉咙颜已酡。shǒu chí bǐ zhù fù xiān zhàng，jiǔ dào hóu lóng yán yǐ tuó。青黏漆叶无所用，鸟伸熊顾其奈何。qīng nián qī yè wú suǒ yòng，niǎo shēn xióng gù qí nài hé。五脏孰云可湔洗，百骸终恐生虫窠。wǔ zàng shú yún kě jiān xǐ，bǎi hái zhōng kǒng shēng chóng kē。脱身难上赤霄路，梦魂忽泛沧溟波。tuō shēn nán shàng chì xiāo lù，mèng hún hū fàn cāng míng bō。沧溟尽处是星汉，有人常弄机与梭。cāng míng jǐn chù shì xīng hàn，yǒu rén cháng nòng jī yǔ suō。枯槎去后更无客，历历赤桂来经过。kū chá qù hòu gèng wú kè，lì lì chì guì lái jīng guò。取得良书挂牛角，持将斗柄吞明河。qǔ dé liáng shū guà niú jiǎo，chí jiāng dòu bǐng tūn míng hé。但把明河吞满腹，不去龙田拾瑶玉。dàn bǎ míng hé tūn mǎn fù，bù qù lóng tián shí yáo yù。便控鳌头出海来，霞点云痕在眉目。biàn kòng áo tóu chū hǎi lái，xiá diǎn yún hén zài méi mù。起穿两柳行青莎，怪歌使我须吟哦。qǐ chuān liǎng liǔ xíng qīng shā，guài gē shǐ wǒ xū yín ó。吟哦作文非小事，要为法度后世无讥诃。yín ó zuò wén fēi xiǎo shì，yào wèi fǎ dù hòu shì wú jī hē。大抵文章本诸内，归之无憾斯平和。dà dǐ wén zhāng běn zhū nèi，guī zhī wú hàn sī píng hé。拟之于经辅之友，精讲明辩相切磋。nǐ zhī yú jīng fǔ zhī yǒu，jīng jiǎng míng biàn xiāng qiè cuō。君虽病肝，其心可用教。jūn suī bìng gān，qí xīn kě yòng jiào。我虽病肺，心亦不自阿。wǒ suī bìng fèi，xīn yì bù zì ā。日夜思索，已矣老矣，所学亡失多。rì yè sī suǒ，yǐ yǐ lǎo yǐ，suǒ xué wáng shī duō。

和倪敦复

一别北轩君，参商与胡越。yī bié běi xuān jūn，cān shāng yǔ hú yuè。先声从西来，尘榻为君拂。xiān shēng cóng xī lái，chén tà wèi jūn fú。吟行时引头，吟坐即摇笔。yín xíng shí yǐn tóu，yín zuò jí yáo bǐ。未见问行人，既见惜短日。wèi jiàn wèn xíng rén，jì jiàn xī duǎn rì。缓颊相问劳，剧谈尽忠切。huǎn jiá xiāng wèn láo，jù tán jǐn zhōng qiè。耳窍虽塞豆，口角自流沫。ěr qiào suī sāi dòu，kǒu jiǎo zì liú mò。崔子祥而论，祝令闵且说。cuī zi xiáng ér lùn，zhù lìng mǐn qiě shuō。篱闲菊参差，樽中酒澄澈。lí xián jú cān chà，zūn zhōng jiǔ chéng chè。把酒互相劝，投菊两不绝。bǎ jiǔ hù xiāng quàn，tóu jú liǎng bù jué。客主莫分辨，僮仆亦娱悦。kè zhǔ mò fēn biàn，tóng pū yì yú yuè。若比庞公家，妻子不罗列。ruò bǐ páng gōng jiā，qī zi bù luó liè。悔令唱骊歌，惜不醉寒月。huǐ lìng chàng lí gē，xī bù zuì hán yuè。念子为令尹，行义高突兀。niàn zi wèi lìng yǐn，xíng yì gāo tū wù。当官志不回，敛版腰可折。dāng guān zhì bù huí，liǎn bǎn yāo kě zhé。与俗皆背驰，而慕古遗烈。yǔ sú jiē bèi chí，ér mù gǔ yí liè。竹节生便坚，剑气久已发。zhú jié shēng biàn jiān，jiàn qì jiǔ yǐ fā。其时东野外，频烦大夫谒。qí shí dōng yě wài，pín fán dà fū yè。篇章日相寻，气势谁可遏。piān zhāng rì xiāng xún，qì shì shuí kě è。仍携大轴来，使我两目阅。réng xié dà zhóu lái，shǐ wǒ liǎng mù yuè。人事有合离，岁月成恍惚。rén shì yǒu hé lí，suì yuè chéng huǎng hū。逸翮腾方高，骏马足不蹶。yì hé téng fāng gāo，jùn mǎ zú bù jué。子实不我忘，我亦不子忽。zi shí bù wǒ wàng，wǒ yì bù zi hū。与之气类同，见之心欲豁。yǔ zhī qì lèi tóng，jiàn zhī xīn yù huō。金城不可破，铁槊不可夺。jīn chéng bù kě pò，tiě shuò bù kě duó。择交盖已定，言志亦已合。zé jiāo gài yǐ dìng，yán zhì yì yǐ hé。布阵诗甚详，挥洒手不歇。bù zhèn shī shén xiáng，huī sǎ shǒu bù xiē。更约临行时，斯言可赠别。gèng yuē lín xíng shí，sī yán kě zèng bié。

和倪敦复

县令醉时花满睫，县令卧时云满榻。xiàn lìng zuì shí huā mǎn jié，xiàn lìng wò shí yún mǎn tà。其时北面竹轩凉，雨声霎罢风飒飒。qí shí běi miàn zhú xuān liáng，yǔ shēng shà bà fēng sà sà。美人争唱醒酒歌，湿透红绡声未匝。měi rén zhēng chàng xǐng jiǔ gē，shī tòu hóng xiāo shēng wèi zā。玉容沃以沉香水，瑶盘冻屑珠玑杂。yù róng wò yǐ chén xiāng shuǐ，yáo pán dòng xiè zhū jī zá。魂梦适从何处来，帐中犹把浮云踏。hún mèng shì cóng hé chù lái，zhàng zhōng yóu bǎ fú yún tà。自说骑鸾向阆风，到时玉洞诸仙合。zì shuō qí luán xiàng láng fēng，dào shí yù dòng zhū xiān hé。只被桃花迷杀人，行顾瑶关忽双阖。zhǐ bèi táo huā mí shā rén，xíng gù yáo guān hū shuāng hé。枕上犹能走笔吟，累累吐出珠千蛤。zhěn shàng yóu néng zǒu bǐ yín，lèi lèi tǔ chū zhū qiān há。压倒唐时白与元，两翁相顾如何答。yā dào táng shí bái yǔ yuán，liǎng wēng xiāng gù rú hé dá。

答范君锡

醉中吟问风流掾，酒价太高何日贱。zuì zhōng yín wèn fēng liú yuàn，jiǔ jià tài gāo hé rì jiàn。如何使我典衣沽，诗人未有春衫绢。rú hé shǐ wǒ diǎn yī gū，shī rén wèi yǒu chūn shān juàn。诗人有酒不须歌，自有春风四面多。shī rén yǒu jiǔ bù xū gē，zì yǒu chūn fēng sì miàn duō。山阳才吏倪大夫，烦君为我特致书。shān yáng cái lì ní dà fū，fán jūn wèi wǒ tè zhì shū。正月腊寒犹未去，诸君吟坐待围炉。zhèng yuè là hán yóu wèi qù，zhū jūn yín zuò dài wéi lú。

答范君锡

报漫翁，无钱可沽酒。bào màn wēng，wú qián kě gū jiǔ。青衫典不得，黄卷卖不售。qīng shān diǎn bù dé，huáng juǎn mài bù shòu。借问公田中，秫米种几斗。jiè wèn gōng tián zhōng，shú mǐ zhǒng jǐ dòu。休管将来旱与水，莫为妻儿种粳米。xiū guǎn jiāng lái hàn yǔ shuǐ，mò wèi qī ér zhǒng jīng mǐ。兄来留下二万钱，送与酒家主人未。xiōng lái liú xià èr wàn qián，sòng yǔ jiǔ jiā zhǔ rén wèi。不然何计见春风，空将花插白头翁。bù rán hé jì jiàn chūn fēng，kōng jiāng huā chā bái tóu wēng。簿书营营几时了，何如载酒访扬雄。bù shū yíng yíng jǐ shí le，hé rú zài jiǔ fǎng yáng xióng。

答范君锡

漫翁俊逸几无偶，安得吟诗类中酒。màn wēng jùn yì jǐ wú ǒu，ān dé yín shī lèi zhōng jiǔ。却是蓬头枕上吟，不知还有人嗔否。què shì péng tóu zhěn shàng yín，bù zhī hái yǒu rén chēn fǒu。漫翁春思今如何，但觉新诗老更多。màn wēng chūn sī jīn rú hé，dàn jué xīn shī lǎo gèng duō。却应笑我粗豪甚，颇似将军出塞歌。què yīng xiào wǒ cū háo shén，pǒ shì jiāng jūn chū sāi gē。

总636条«‹34 35 363738 39 40 ›»