古诗词 - 中国最美古诗词

忧仙

我是真人何所忧，所忧世俗好多求。wǒ shì zhēn rén hé suǒ yōu，suǒ yōu shì sú hǎo duō qiú。相谋相诈何时了，一笑一啼无日休。xiāng móu xiāng zhà hé shí le，yī xiào yī tí wú rì xiū。

今朝乃是三月三，三分春色二分去。jīn cháo nǎi shì sān yuè sān，sān fēn chūn sè èr fēn qù。一分春色能几多，吟翁老病无如何。yī fēn chūn sè néng jǐ duō，yín wēng lǎo bìng wú rú hé。却思翁在秦中时，年少爱游山与溪。què sī wēng zài qín zhōng shí，nián shǎo ài yóu shān yǔ xī。其时人物如神仙，手携酒榼擎花枝。qí shí rén wù rú shén xiān，shǒu xié jiǔ kē qíng huā zhī。人不惜钱似痴騃，乞者与之见者买。rén bù xī qián shì chī ái，qǐ zhě yǔ zhī jiàn zhě mǎi。人人俱著好衣裳，处处纷纷成五采。rén rén jù zhù hǎo yī shang，chù chù fēn fēn chéng wǔ cǎi。山上山前闹如市，人半归时城欲闭。shān shàng shān qián nào rú shì，rén bàn guī shí chéng yù bì。西溪最是柏坡头，人家占却无闲地。xī xī zuì shì bǎi pō tóu，rén jiā zhàn què wú xián dì。更有几处入城早，清明上巳踏芳草。gèng yǒu jǐ chù rù chéng zǎo，qīng míng shàng sì tà fāng cǎo。若无疾病与死亡，人家大抵无烦恼。ruò wú jí bìng yǔ sǐ wáng，rén jiā dà dǐ wú fán nǎo。

雁从何处来

宋：徐积

雁从何处来，正望东南飞。yàn cóng hé chù lái，zhèng wàng dōng nán fēi。毛闲认白露，肚下看残晖。máo xián rèn bái lù，dù xià kàn cán huī。浮云共烟水，日夜为所依。fú yún gòng yān shuǐ，rì yè wèi suǒ yī。衡阳是故山，但恐故人稀。héng yáng shì gù shān，dàn kǒng gù rén xī。

金沙行

宋：徐积

关西不雨凡几城，孜孜谁独劳其情。guān xī bù yǔ fán jǐ chéng，zī zī shuí dú láo qí qíng。镇潼太守真贤明，驱车远有金沙行。zhèn tóng tài shǒu zhēn xián míng，qū chē yuǎn yǒu jīn shā xíng。春空破碧幢高旌，东风环佩锵瑶琼。chūn kōng pò bì chuáng gāo jīng，dōng fēng huán pèi qiāng yáo qióng。溪翁不钓童不耕，隆隆千里讴歌声。xī wēng bù diào tóng bù gēng，lóng lóng qiān lǐ ōu gē shēng。从容祷罢残霞横，莲花顶上微云生。cóng róng dǎo bà cán xiá héng，lián huā dǐng shàng wēi yún shēng。云兮云兮云莫停，霈然一洒尘埃清。yún xī yún xī yún mò tíng，pèi rán yī sǎ chén āi qīng。

梦李白

宋：徐积

乌纱巾，紫绮裘。wū shā jīn，zǐ qǐ qiú。梦中太白从吾游，陶陶烂醉江山秋。mèng zhōng tài bái cóng wú yóu，táo táo làn zuì jiāng shān qiū。半夜起来觅不见，头背长安泪如霰。bàn yè qǐ lái mì bù jiàn，tóu bèi zhǎng ān lèi rú xiàn。

好笑南郭翁

宋：徐积

好笑南郭翁，白鬓爱杨柳。hǎo xiào nán guō wēng，bái bìn ài yáng liǔ。如今十月后，犹饮菊花酒。rú jīn shí yuè hòu，yóu yǐn jú huā jiǔ。杨柳色渍面，菊花香渍牙。yáng liǔ sè zì miàn，jú huā xiāng zì yá。喉咙溜香汁，肠胃浮香葩。hóu lóng liū xiāng zhī，cháng wèi fú xiāng pā。所饮几何酒，所吟无限诗。suǒ yǐn jǐ hé jiǔ，suǒ yín wú xiàn shī。若言丝与管，便是吟哦时。ruò yán sī yǔ guǎn，biàn shì yín ó shí。心无一事累，意与千古期。xīn wú yī shì lèi，yì yǔ qiān gǔ qī。一身成土木，两脚登云霓。yī shēn chéng tǔ mù，liǎng jiǎo dēng yún ní。但欲比陶潜，岂肯为杜微。dàn yù bǐ táo qián，qǐ kěn wèi dù wēi。公有如此客，可不使公知。gōng yǒu rú cǐ kè，kě bù shǐ gōng zhī。更问公安否，且喜公来归。gèng wèn gōng ān fǒu，qiě xǐ gōng lái guī。

观草

宋：徐积

一从有意惜庭芜，几日无心到杨柳。yī cóng yǒu yì xī tíng wú，jǐ rì wú xīn dào yáng liǔ。好色尽归帘下翁，馀光掬与船中叟。hǎo sè jǐn guī lián xià wēng，yú guāng jū yǔ chuán zhōng sǒu。绀液难从日下乾，芳姿易向霜中老。gàn yè nán cóng rì xià qián，fāng zī yì xiàng shuāng zhōng lǎo。才到春还车马稀，青青胜却朱颜好。cái dào chūn hái chē mǎ xī，qīng qīng shèng què zhū yán hǎo。

观草

宋：徐积

山前胜入樵儿手，亦胜江头伴烟柳。shān qián shèng rù qiáo ér shǒu，yì shèng jiāng tóu bàn yān liǔ。闲中好步陶先生，醉里宜眠郑云叟。xián zhōng hǎo bù táo xiān shēng，zuì lǐ yí mián zhèng yún sǒu。我辟闲阶恨不早，草正茸茸花又老。wǒ pì xián jiē hèn bù zǎo，cǎo zhèng rōng rōng huā yòu lǎo。人心好恶任不齐，但问青红阿谁好。rén xīn hǎo è rèn bù qí，dàn wèn qīng hóng ā shuí hǎo。

观草

宋：徐积

观草亦有术，可使无涯际。guān cǎo yì yǒu shù，kě shǐ wú yá jì。谁知帘下情，或有林闲味。shuí zhī lián xià qíng，huò yǒu lín xián wèi。南郭虽如此，东皋亦何异。nán guō suī rú cǐ，dōng gāo yì hé yì。便可弃衣冠，闲枕青云睡。biàn kě qì yī guān，xián zhěn qīng yún shuì。

绣屏戏呈思权

宋：徐积

先生卧内花为屏，锦堆四面红云生。xiān shēng wò nèi huā wèi píng，jǐn duī sì miàn hóng yún shēng。珊瑚枕上三四更，半醒半醉魂梦惊。shān hú zhěn shàng sān sì gèng，bàn xǐng bàn zuì hún mèng jīng。安得仙葩千万英，不是天台是武陵。ān dé xiān pā qiān wàn yīng，bù shì tiān tái shì wǔ líng。

与熊熊作策写诗

宋：徐积

此是熊熊策，先题吴季诗。cǐ shì xióng xióng cè，xiān tí wú jì shī。季自题学书，如此怜吾儿。jì zì tí xué shū，rú cǐ lián wú ér。季有古人风，怜儿心可知。jì yǒu gǔ rén fēng，lián ér xīn kě zhī。

莫望草

宋：徐积

莫望坡头日，日色催行人。mò wàng pō tóu rì，rì sè cuī xíng rén。莫望河上草，草色空连云。mò wàng hé shàng cǎo，cǎo sè kōng lián yún。云边芳草路，茫然是何处。yún biān fāng cǎo lù，máng rán shì hé chù。行人望不见，草色自如故。xíng rén wàng bù jiàn，cǎo sè zì rú gù。

哭崔刑部

宋：徐积

前年离长安，与公为死诀。qián nián lí zhǎng ān，yǔ gōng wèi sǐ jué。长安门外长乐坡，胸中壮气浑消磨。zhǎng ān mén wài zhǎng lè pō，xiōng zhōng zhuàng qì hún xiāo mó。其时夜宿灞桥上，梦中勒马犹西望。qí shí yè sù bà qiáo shàng，mèng zhōng lēi mǎ yóu xī wàng。江淮之上情愈劳，去年曾寄西山高。jiāng huái zhī shàng qíng yù láo，qù nián céng jì xī shān gāo。今年今日春将归，春风不似秋风时。jīn nián jīn rì chūn jiāng guī，chūn fēng bù shì qiū fēng shí。山阳数月雨不止，泥深穷巷行人稀。shān yáng shù yuè yǔ bù zhǐ，ní shēn qióng xiàng xíng rén xī。忽闻公死终南山，坐中忽过东西关。hū wén gōng sǐ zhōng nán shān，zuò zhōng hū guò dōng xī guān。黄泉一去几万里，吁嗟公兮何时还。huáng quán yī qù jǐ wàn lǐ，xū jiē gōng xī hé shí hái。盂有水兮无食荐，烹有茶兮无酒奠。yú yǒu shuǐ xī wú shí jiàn，pēng yǒu chá xī wú jiǔ diàn。魂兮来兮不可知，来若飘风去如电。hún xī lái xī bù kě zhī，lái ruò piāo fēng qù rú diàn。报恩之事终有期，未必儒生只贫贱。bào ēn zhī shì zhōng yǒu qī，wèi bì rú shēng zhǐ pín jiàn。

哭狗狗

宋：徐积

东门园上春风微，醇醇冢上花成围。dōng mén yuán shàng chūn fēng wēi，chún chún zhǒng shàng huā chéng wéi。醇醇一去不复返，食一盂兮酒一卮。chún chún yī qù bù fù fǎn，shí yī yú xī jiǔ yī zhī。悲莫悲乎今日，伤莫伤乎旧衣。bēi mò bēi hū jīn rì，shāng mò shāng hū jiù yī。思其言而想其貌，吁嗟乎天殇吾儿。sī qí yán ér xiǎng qí mào，xū jiē hū tiān shāng wú ér。

偶述

宋：徐积

樽中一勺水，其味诚淡薄。zūn zhōng yī sháo shuǐ，qí wèi chéng dàn báo。尽日设重席，无人与酬酢。jǐn rì shè zhòng xí，wú rén yǔ chóu cù。东邻有旨酒，金壶而玉爵。dōng lín yǒu zhǐ jiǔ，jīn hú ér yù jué。门前罗轩车，陶陶一何乐。mén qián luó xuān chē，táo táo yī hé lè。

闵灾词

宋：徐积

神地出渊泉，商羊向天舞。shén dì chū yuān quán，shāng yáng xiàng tiān wǔ。电火烧黑空，雷车震金鼓。diàn huǒ shāo hēi kōng，léi chē zhèn jīn gǔ。大块噫风吹黄沙，黄沙须臾化为雾。dà kuài yī fēng chuī huáng shā，huáng shā xū yú huà wèi wù。此时阴气一何盛，蚓嘘云兮鬼啸雨。cǐ shí yīn qì yī hé shèng，yǐn xū yún xī guǐ xiào yǔ。雨绳绳兮云蒸蒸，天惨惨兮朝复莫。yǔ shéng shéng xī yún zhēng zhēng，tiān cǎn cǎn xī cháo fù mò。嗟尔长淮之民，何生而苦。jiē ěr zhǎng huái zhī mín，hé shēng ér kǔ。方馑而饥，方疫而愈。fāng jǐn ér jī，fāng yì ér yù。乃有此患，普及于汝。nǎi yǒu cǐ huàn，pǔ jí yú rǔ。地涌水泉，天降淫雨。dì yǒng shuǐ quán，tiān jiàng yín yǔ。浩浩之势，包山逾阜。hào hào zhī shì，bāo shān yú fù。汝居无庐，汝耕无土。rǔ jū wú lú，rǔ gēng wú tǔ。汝口嗷嗷，其谁安诉。rǔ kǒu áo áo，qí shuí ān sù。吾闻尧水凡九年，民虽昏垫不失所。wú wén yáo shuǐ fán jiǔ nián，mín suī hūn diàn bù shī suǒ。愿我君王发德音，一变悲号作歌舞。yuàn wǒ jūn wáng fā dé yīn，yī biàn bēi hào zuò gē wǔ。