古诗词 - 中国最美古诗词

和宋中道喜

予从江南来，见子东浦榛。yǔ cóng jiāng nán lái，jiàn zi dōng pǔ zhēn。问子何不治，子兄游洛濒。wèn zi hé bù zhì，zi xiōng yóu luò bīn。子素乐文字，而复养慈亲。zi sù lè wén zì，ér fù yǎng cí qīn。去年始升朝，差差陪缙绅。qù nián shǐ shēng cháo，chà chà péi jìn shēn。今也与吾肩，行立笑语频。jīn yě yǔ wú jiān，xíng lì xiào yǔ pín。未经鬓发改，喜预班缀新。wèi jīng bìn fā gǎi，xǐ yù bān zhuì xīn。思如曩时会，浩饮不计巡。sī rú nǎng shí huì，hào yǐn bù jì xún。往谒持约史，文辞愧彬彬。wǎng yè chí yuē shǐ，wén cí kuì bīn bīn。谓将一乘粟，欲敌千箱囷。wèi jiāng yī chéng sù，yù dí qiān xiāng qūn。然而泽中蛇，时得龙一鳞。rán ér zé zhōng shé，shí dé lóng yī lín。况复周孔教，幸逢舜禹辰。kuàng fù zhōu kǒng jiào，xìng féng shùn yǔ chén。又究志所之，兹学岂不臻。yòu jiū zhì suǒ zhī，zī xué qǐ bù zhēn。谁其起予者，视子为席珍。shuí qí qǐ yǔ zhě，shì zi wèi xí zhēn。趋韩亦已工，比孟犹欠淳。qū hán yì yǐ gōng，bǐ mèng yóu qiàn chún。慎勿惊怪奇，怪奇世多摈。shèn wù jīng guài qí，guài qí shì duō bìn。吾惭辽东豕，未见西狩麟。wú cán liáo dōng shǐ，wèi jiàn xī shòu lín。汩汩尘泥间，曷辨玉与珉。gǔ gǔ chén ní jiān，hé biàn yù yǔ mín。昨来忽有知，所索非所循。zuó lái hū yǒu zhī，suǒ suǒ fēi suǒ xún。使焉转磨衡，安得目不眴。shǐ yān zhuǎn mó héng，ān dé mù bù xuàn。诚闻苑囿美，难遣麋鹿驯。chéng wén yuàn yòu měi，nán qiǎn mí lù xùn。自惟体衰苶，宁堪事艰辛。zì wéi tǐ shuāi nié，níng kān shì jiān xīn。宜收蹭蹬迹，却返江湖滨。yí shōu cèng dēng jì，què fǎn jiāng hú bīn。浸胫水活活，漫滩石磷磷。jìn jìng shuǐ huó huó，màn tān shí lín lín。垂钓红鬐登，举袂白羽振。chuí diào hóng qí dēng，jǔ mèi bái yǔ zhèn。以此全吾性，胡能往问津。yǐ cǐ quán wú xìng，hú néng wǎng wèn jīn。非同子少年，柯叶正蓁蓁。fēi tóng zi shǎo nián，kē yè zhèng zhēn zhēn。

梅尧臣

梅尧臣（1002～1060）字圣俞，世称宛陵先生，北宋著名现实主义诗人。汉族，宣州宣城（今属安徽）人。宣城古称宛陵，世称宛陵先生。初试不第，以荫补河南主簿。50岁后，于皇祐三年（1051）始得宋仁宗召试，赐同进士出身，为太常博士。以欧阳修荐，为国子监直讲，累迁尚书都官员外郎，故世称“梅直讲”、“梅都官”。曾参与编撰《新唐书》，并为《孙子兵法》作注，所注为孙子十家著（或十一家著）之一。有《宛陵先生集》60卷，有《四部丛刊》影明刊本等。词存二首。梅尧臣的作品>>

猜您喜欢