古诗词 - 中国最美古诗词

夜坐舟中偶成

臲卼扁舟抱寒水，逍遥野客坐孤蓬。niè wù biǎn zhōu bào hán shuǐ，xiāo yáo yě kè zuò gū péng。一天星月清吟外，万里江山极望中。yī tiān xīng yuè qīng yín wài，wàn lǐ jiāng shān jí wàng zhōng。遁迹未能离草莽，机心唯欲破羌戎。dùn jì wèi néng lí cǎo mǎng，jī xīn wéi yù pò qiāng róng。此心未遂难为语，负剑长吁气满空。cǐ xīn wèi suì nán wèi yǔ，fù jiàn zhǎng xū qì mǎn kōng。

水头

宋：孔平仲

荒湾斗转河如束，千古痴龙卧空谷。huāng wān dòu zhuǎn hé rú shù，qiān gǔ chī lóng wò kōng gǔ。公然收水入毫芒，万里昆仑倾不足。gōng rán shōu shuǐ rù háo máng，wàn lǐ kūn lún qīng bù zú。春妍睡醒鳞甲开，顷刻已放波头来。chūn yán shuì xǐng lín jiǎ kāi，qǐng kè yǐ fàng bō tóu lái。冲梢掠操何迅速，喷云溅雪争崔嵬。chōng shāo lüè cāo hé xùn sù，pēn yún jiàn xuě zhēng cuī wéi。舟人传呼隘两岸，骇若百蛰逢惊雷。zhōu rén chuán hū ài liǎng àn，hài ruò bǎi zhé féng jīng léi。连桩系缆犹恐脱，不尔船碇俱倾颓。lián zhuāng xì lǎn yóu kǒng tuō，bù ěr chuán dìng jù qīng tuí。须臾水面如平掌，客子棹歌船下上。xū yú shuǐ miàn rú píng zhǎng，kè zi zhào gē chuán xià shàng。

寄王彦昭教授

宋：孔平仲

别君已经年，相见如一日。bié jūn yǐ jīng nián，xiāng jiàn rú yī rì。分教淮南生，中路忽相失。fēn jiào huái nán shēng，zhōng lù hū xiāng shī。我志如柳惠，何尝厌三黜。wǒ zhì rú liǔ huì，hé cháng yàn sān chù。君才如叔夜，犹苦不堪七。jūn cái rú shū yè，yóu kǔ bù kān qī。趣向大抵同，离合何不一。qù xiàng dà dǐ tóng，lí hé hé bù yī。轻装入隋堤，正值柳阴密。qīng zhuāng rù suí dī，zhèng zhí liǔ yīn mì。仓庚交交飞，布谷命其匹。cāng gēng jiāo jiāo fēi，bù gǔ mìng qí pǐ。壮岁甘远游，岂暇念家室。zhuàng suì gān yuǎn yóu，qǐ xiá niàn jiā shì。永城去亳近，马足翩翩逸。yǒng chéng qù bó jìn，mǎ zú piān piān yì。我往何时还，君处不能出。wǒ wǎng hé shí hái，jūn chù bù néng chū。新诗近应多，烂漫排古律。xīn shī jìn yīng duō，làn màn pái gǔ lǜ。黄花不可见，谁为子鸣瑟。huáng huā bù kě jiàn，shuí wèi zi míng sè。交游固难得，会面那易必。jiāo yóu gù nán dé，huì miàn nà yì bì。作诗寄秋风，以写胸中郁。zuò shī jì qiū fēng，yǐ xiě xiōng zhōng yù。

书所见

宋：孔平仲

昂昂林边鹤，何事不天飞。áng áng lín biān hè，hé shì bù tiān fēi。徘徊方塘面，独啄青苔衣。pái huái fāng táng miàn，dú zhuó qīng tái yī。得非恋其傍，修竹垂芳菲。dé fēi liàn qí bàng，xiū zhú chuí fāng fēi。高竿擢春秀，清影弄朝晖。gāo gān zhuó chūn xiù，qīng yǐng nòng cháo huī。曾于画图见，恍若迷是非。céng yú huà tú jiàn，huǎng ruò mí shì fēi。兴与佳景会，悠然久忘机。xīng yǔ jiā jǐng huì，yōu rán jiǔ wàng jī。

村鼓

宋：孔平仲

潭潭村鼓鸣，羡尔田家乐。tán tán cūn gǔ míng，xiàn ěr tián jiā lè。闪闪绿榆丛，风清如苇籥。shǎn shǎn lǜ yú cóng，fēng qīng rú wěi yuè。我怀物外趣，世味久零落。wǒ huái wù wài qù，shì wèi jiǔ líng luò。焉得太古民，相携去耕凿。yān dé tài gǔ mín，xiāng xié qù gēng záo。

酂阳观棋

宋：孔平仲

系马酂阳岸，湍波怒奔霆。xì mǎ cuó yáng àn，tuān bō nù bēn tíng。却坐南轩上，旷若耳目清。què zuò nán xuān shàng，kuàng ruò ěr mù qīng。两翁方围棋，玉石相分争。liǎng wēng fāng wéi qí，yù shí xiāng fēn zhēng。初味若恬淡，锋交渐纵横。chū wèi ruò tián dàn，fēng jiāo jiàn zòng héng。攻南意窥北，翻复乃人情。gōng nán yì kuī běi，fān fù nǎi rén qíng。计虑临危出，或从死中生。jì lǜ lín wēi chū，huò cóng sǐ zhōng shēng。勇者喜见色，怯者噤无声。yǒng zhě xǐ jiàn sè，qiè zhě jìn wú shēng。谁云一枰小，斗智亦已精。shuí yún yī píng xiǎo，dòu zhì yì yǐ jīng。昔有烂柯者，弃俗游峥嵘。xī yǒu làn kē zhě，qì sú yóu zhēng róng。彼实方外人，岁月固可轻。bǐ shí fāng wài rén，suì yuè gù kě qīng。我今则异此，久为世网婴。wǒ jīn zé yì cǐ，jiǔ wèi shì wǎng yīng。一官犹坎轲，三径尚未耕。yī guān yóu kǎn kē，sān jìng shàng wèi gēng。妻子寄异县，飘飘望东京。qī zi jì yì xiàn，piāo piāo wàng dōng jīng。寸晷尤可惜，客子当念程。cùn guǐ yóu kě xī，kè zi dāng niàn chéng。饮水上马去，两翁任输赢。yǐn shuǐ shàng mǎ qù，liǎng wēng rèn shū yíng。

蝴蝶行

宋：孔平仲

蝴蝶飞，渡河来。hú dié fēi，dù hé lái。河北花已落，河南花正开。hé běi huā yǐ luò，hé nán huā zhèng kāi。盈盈采花女，扑打还家去。yíng yíng cǎi huā nǚ，pū dǎ hái jiā qù。推身飞入粉奁中，芳草绵绵旧时路。tuī shēn fēi rù fěn lián zhōng，fāng cǎo mián mián jiù shí lù。

枯柳

宋：孔平仲

窾枯路傍柳，种插从何年。kuǎn kū lù bàng liǔ，zhǒng chā cóng hé nián。枯条不可见，人立何岿然。kū tiáo bù kě jiàn，rén lì hé kuī rán。轻脆岂耐久，心腹俱空穿。qīng cuì qǐ nài jiǔ，xīn fù jù kōng chuān。上无一鸟巢，下系万里船。shàng wú yī niǎo cháo，xià xì wàn lǐ chuán。想见方浓时，飞花舞青天。xiǎng jiàn fāng nóng shí，fēi huā wǔ qīng tiān。行人多攀折，惨淡驻征鞭。xíng rén duō pān zhé，cǎn dàn zhù zhēng biān。今也傲突兀，东西过谁怜。jīn yě ào tū wù，dōng xī guò shuí lián。陋质非焦桐，难试朱丝弦。lòu zhì fēi jiāo tóng，nán shì zhū sī xián。英华馀岁许，白蚁争回旋。yīng huá yú suì xǔ，bái yǐ zhēng huí xuán。雷公飞火试一照，深处恐有乖龙眠。léi gōng fēi huǒ shì yī zhào，shēn chù kǒng yǒu guāi lóng mián。

戏寄邵瞻远

宋：孔平仲

道人养金丹，笑我餐芝术。dào rén yǎng jīn dān，xiào wǒ cān zhī shù。青瞳何皎然，照映冰雪质。qīng tóng hé jiǎo rán，zhào yìng bīng xuě zhì。壶中玉楼好，天外鸾骖逸。hú zhōng yù lóu hǎo，tiān wài luán cān yì。境清莫回顾，世味甜如蜜。jìng qīng mò huí gù，shì wèi tián rú mì。

车班班

宋：孔平仲

车班班，入函关。chē bān bān，rù hán guān。马萧萧，渡渭桥。mǎ xiāo xiāo，dù wèi qiáo。关下游人不相识，桥边美酒留行客。guān xià yóu rén bù xiāng shí，qiáo biān měi jiǔ liú xíng kè。海阔天高云满空，风吹日暮还南北。hǎi kuò tiān gāo yún mǎn kōng，fēng chuī rì mù hái nán běi。

发谷熟县寄扬州同寮

宋：孔平仲

清晨出古县，独遇卖花翁。qīng chén chū gǔ xiàn，dú yù mài huā wēng。芍药三数朵，琼苞出渐红。sháo yào sān shù duǒ，qióng bāo chū jiàn hóng。皎如情人未梳洗，朱帘半掩娇春风。jiǎo rú qíng rén wèi shū xǐ，zhū lián bàn yǎn jiāo chūn fēng。去年维扬陪胜赏，此花开谢旬月中。qù nián wéi yáng péi shèng shǎng，cǐ huā kāi xiè xún yuè zhōng。名园胜刹处处有，深畦浅垄无西东。míng yuán shèng shā chù chù yǒu，shēn qí qiǎn lǒng wú xī dōng。品流已多搜绝异，若数英俊遗凡庸。pǐn liú yǐ duō sōu jué yì，ruò shù yīng jùn yí fán yōng。迩年新花更奇巧，造化雕琢何时穷。ěr nián xīn huā gèng qí qiǎo，zào huà diāo zuó hé shí qióng。离家今日已千里，云雨浩荡迷淮东。lí jiā jīn rì yǐ qiān lǐ，yún yǔ hào dàng mí huái dōng。而今又及赏花月，因循不赏花更空。ér jīn yòu jí shǎng huā yuè，yīn xún bù shǎng huā gèng kōng。寄语维扬好相识，花时勉泛黄金钟。jì yǔ wéi yáng hǎo xiāng shí，huā shí miǎn fàn huáng jīn zhōng。

别二友

宋：孔平仲

鹤栖万年松，孤音夜号霜。hè qī wàn nián sōng，gū yīn yè hào shuāng。双凤想其悲，一来助翱翔。shuāng fèng xiǎng qí bēi，yī lái zhù áo xiáng。会合欢未已，离别惨可伤。huì hé huān wèi yǐ，lí bié cǎn kě shāng。惊风动地起，彼此随飘扬。jīng fēng dòng dì qǐ，bǐ cǐ suí piāo yáng。鹤飞望南山，凤亦归故乡。hè fēi wàng nán shān，fèng yì guī gù xiāng。回头失旧侣，云路徒苍苍。huí tóu shī jiù lǚ，yún lù tú cāng cāng。

东楼置酒赏桃李

宋：孔平仲

朱楼直瞰清池湾，池上彩翠多奇山。zhū lóu zhí kàn qīng chí wān，chí shàng cǎi cuì duō qí shān。春光烂漫桃李发，倒影照映澄波间。chūn guāng làn màn táo lǐ fā，dào yǐng zhào yìng chéng bō jiān。远看已好重攀折，堆积金盘霞间雪。yuǎn kàn yǐ hǎo zhòng pān zhé，duī jī jīn pán xiá jiān xuě。促拍更歌金缕衣，不辞醉倒花时节。cù pāi gèng gē jīn lǚ yī，bù cí zuì dào huā shí jié。归来酒醒梦阑时，袖上馀香犹未灭。guī lái jiǔ xǐng mèng lán shí，xiù shàng yú xiāng yóu wèi miè。

寄勉甫

宋：孔平仲

猛虎不伏枥，抟鹏笑韝鹰。měng hǔ bù fú lì，tuán péng xiào gōu yīng。丈夫志四海，羞愧守门庭。zhàng fū zhì sì hǎi，xiū kuì shǒu mén tíng。君实豪杰士，贫贱乡人轻。jūn shí háo jié shì，pín jiàn xiāng rén qīng。愤发策蹇驴，西走游玉京。fèn fā cè jiǎn lǘ，xī zǒu yóu yù jīng。负书入太学，大带参诸生。fù shū rù tài xué，dà dài cān zhū shēng。文章逸莫控，学问骤以升。wén zhāng yì mò kòng，xué wèn zhòu yǐ shēng。曾未年岁馀，哗哗得声名。céng wèi nián suì yú，huā huā dé shēng míng。定知有所立，俯拾紫与青。dìng zhī yǒu suǒ lì，fǔ shí zǐ yǔ qīng。顾我孤陋者，聋瞽其聪明。gù wǒ gū lòu zhě，lóng gǔ qí cōng míng。譬如山下泉，碍险尚未行。pì rú shān xià quán，ài xiǎn shàng wèi xíng。无人为激进，安得归沧溟。wú rén wèi jī jìn，ān dé guī cāng míng。所愿同君游，扬波浩东倾。suǒ yuàn tóng jūn yóu，yáng bō hào dōng qīng。此志何日遂，长呼涕淋缨。cǐ zhì hé rì suì，zhǎng hū tì lín yīng。北望风谊美，心焉如旆旌。běi wàng fēng yì měi，xīn yān rú pèi jīng。

落花

宋：孔平仲

岭南冬深花照灼，比至春初花已落。lǐng nán dōng shēn huā zhào zhuó，bǐ zhì chūn chū huā yǐ luò。乘闲携酒到西园，鸟散蜂归春寂寞。chéng xián xié jiǔ dào xī yuán，niǎo sàn fēng guī chūn jì mò。江南此际春如何，红杏海棠开正多。jiāng nán cǐ jì chūn rú hé，hóng xìng hǎi táng kāi zhèng duō。归期不及春风日，犹见池塘著绿荷。guī qī bù jí chūn fēng rì，yóu jiàn chí táng zhù lǜ hé。

送客到江亭

宋：孔平仲

春江碧波渺天去，两岸红桃落如雨。chūn jiāng bì bō miǎo tiān qù，liǎng àn hóng táo luò rú yǔ。主人到此送行人，落日留连会歌舞。zhǔ rén dào cǐ sòng xíng rén，luò rì liú lián huì gē wǔ。渡头杨柳正依依，拂水摇风千万丝。dù tóu yáng liǔ zhèng yī yī，fú shuǐ yáo fēng qiān wàn sī。看看亦整东归棹，谁折长条赠我归。kàn kàn yì zhěng dōng guī zhào，shuí zhé zhǎng tiáo zèng wǒ guī。