古诗词 - 中国最美古诗词

省谒有日

捧檄欣然喜可知，轻裘浅?去如飞。pěng xí xīn rán xǐ kě zhī，qīng qiú qiǎn dèng qù rú fēi。亲庭一别今三载，即得从容戏彩衣。qīn tíng yī bié jīn sān zài，jí dé cóng róng xì cǎi yī。

宁采粪上英，莫折园中柳。níng cǎi fèn shàng yīng，mò zhé yuán zhōng liǔ。人情愈薄恶，变态在回首。rén qíng yù báo è，biàn tài zài huí shǒu。纷纷苦相攻，把臂曾缔友。fēn fēn kǔ xiāng gōng，bǎ bì céng dì yǒu。阴机多鬼祸，似此奚可久。yīn jī duō guǐ huò，shì cǐ xī kě jiǔ。巧言奋南箕，定籍挂北斗。qiǎo yán fèn nán jī，dìng jí guà běi dòu。豺虎虽不食，且使乌啄口。chái hǔ suī bù shí，qiě shǐ wū zhuó kǒu。

城南

宋：孔平仲

密州三月犹有寒，地平更在大海上。mì zhōu sān yuè yóu yǒu hán，dì píng gèng zài dà hǎi shàng。昨朝雨止气已晴，今日繁阴北风壮。zuó cháo yǔ zhǐ qì yǐ qíng，jīn rì fán yīn běi fēng zhuàng。城南蹙水傍城流，几处垂杨系小舟。chéng nán cù shuǐ bàng chéng liú，jǐ chù chuí yáng xì xiǎo zhōu。传闻寂寂无车马，红杏夭桃各自稠。chuán wén jì jì wú chē mǎ，hóng xìng yāo táo gè zì chóu。

春风

宋：孔平仲

春风扫浮云，万里青天出。chūn fēng sǎo fú yún，wàn lǐ qīng tiān chū。三星次第呈，明月入我室。sān xīng cì dì chéng，míng yuè rù wǒ shì。昨宵苦阴雨，并坐不见膝。zuó xiāo kǔ yīn yǔ，bìng zuò bù jiàn xī。相去能几时，皎皎如白日。xiāng qù néng jǐ shí，jiǎo jiǎo rú bái rì。

送梦锡往齐州

宋：孔平仲

望君之行车，既远目亦收。wàng jūn zhī xíng chē，jì yuǎn mù yì shōu。惟有随君心，千里不能休。wéi yǒu suí jūn xīn，qiān lǐ bù néng xiū。我兄在历城，相别岁已周。wǒ xiōng zài lì chéng，xiāng bié suì yǐ zhōu。音问月三四，东西交置邮。yīn wèn yuè sān sì，dōng xī jiāo zhì yóu。岂如一相见，君今涉其州。qǐ rú yī xiāng jiàn，jūn jīn shè qí zhōu。为我道亡恙，深言致绸缪。wèi wǒ dào wáng yàng，shēn yán zhì chóu móu。先驰魂梦往，迎子鹊山头。xiān chí hún mèng wǎng，yíng zi què shān tóu。

晚出

宋：孔平仲

空城鸟欲栖，渐夕收炎暑。kōng chéng niǎo yù qī，jiàn xī shōu yán shǔ。槐叶绿生风，椿花落如雨。huái yè lǜ shēng fēng，chūn huā luò rú yǔ。出门何所适，有口不敢语。chū mén hé suǒ shì，yǒu kǒu bù gǎn yǔ。披豁向青天，望销云一缕。pī huō xiàng qīng tiān，wàng xiāo yún yī lǚ。

常父寄半夏

宋：孔平仲

齐州多半夏，采自鹊山阳。qí zhōu duō bàn xià，cǎi zì què shān yáng。累累圆且白，千里远寄将。lèi lèi yuán qiě bái，qiān lǐ yuǎn jì jiāng。新妇初解包，诸子喜若狂。xīn fù chū jiě bāo，zhū zi xǐ ruò kuáng。皆云已法制，无滑可以尝。jiē yún yǐ fǎ zhì，wú huá kě yǐ cháng。大儿强占据，端坐斥四旁。dà ér qiáng zhàn jù，duān zuò chì sì páng。次女出其腋，一攫已半亡。cì nǚ chū qí yè，yī jué yǐ bàn wáng。须臾被辛螫，弃馀不复藏。xū yú bèi xīn shì，qì yú bù fù cáng。竞以手扪舌，啼噪满中堂。jìng yǐ shǒu mén shé，tí zào mǎn zhōng táng。父至笑且惊，亟使啖以姜。fù zhì xiào qiě jīng，jí shǐ dàn yǐ jiāng。中宵方稍定，久此灯烛光。zhōng xiāo fāng shāo dìng，jiǔ cǐ dēng zhú guāng。大钧播万物，不择窳与良。dà jūn bō wàn wù，bù zé yǔ yǔ liáng。虎掌出深谷，鸢头蔽高冈。hǔ zhǎng chū shēn gǔ，yuān tóu bì gāo gāng。春草善杀鱼，野葛挽人肠。chūn cǎo shàn shā yú，yě gé wǎn rén cháng。各以类自播，敢问孰主张。gè yǐ lèi zì bō，gǎn wèn shú zhǔ zhāng。水玉名虽佳，神农录之方。shuǐ yù míng suī jiā，shén nóng lù zhī fāng。其外则皎洁，其中慕坚刚。qí wài zé jiǎo jié，qí zhōng mù jiān gāng。奈何蕴毒性，入口有所伤。nài hé yùn dú xìng，rù kǒu yǒu suǒ shāng。老兄好服食，似此亦可防。lǎo xiōng hǎo fú shí，shì cǐ yì kě fáng。急难我辈事，感惕成此章。jí nán wǒ bèi shì，gǎn tì chéng cǐ zhāng。

送董监部

宋：孔平仲

西风槐半黄，行客车马动。xī fēng huái bàn huáng，xíng kè chē mǎ dòng。扬鞭望都城，壮气不可控。yáng biān wàng dōu chéng，zhuàng qì bù kě kòng。朝廷新改科，诗赋斥无用。cháo tíng xīn gǎi kē，shī fù chì wú yòng。君能通古书，义理善折衷。jūn néng tōng gǔ shū，yì lǐ shàn zhé zhōng。先锋陈典谟，后骑出歌贡。xiān fēng chén diǎn mó，hòu qí chū gē gòng。以兹趋大敌，坐可图百中。yǐ zī qū dà dí，zuò kě tú bǎi zhōng。青春闻喜处，醉弁宫花重。qīng chūn wén xǐ chù，zuì biàn gōng huā zhòng。去矣当自强，勿作思归梦。qù yǐ dāng zì qiáng，wù zuò sī guī mèng。

惜别为从道作

宋：孔平仲

尝闻直谅冠三友，自古才难非特今。cháng wén zhí liàng guān sān yǒu，zì gǔ cái nán fēi tè jīn。今也胁肩事谄笑，君独苦口工规箴。jīn yě xié jiān shì chǎn xiào，jūn dú kǔ kǒu gōng guī zhēn。我常从之求过失，箕踞慢骂犹甘心。wǒ cháng cóng zhī qiú guò shī，jī jù màn mà yóu gān xīn。其言未必俱中理，披沙往往逢黄金。qí yán wèi bì jù zhōng lǐ，pī shā wǎng wǎng féng huáng jīn。今将去矣谁复嗣，已觉别恨凌秋阴。jīn jiāng qù yǐ shuí fù sì，yǐ jué bié hèn líng qiū yīn。胸中抖擞宜一尽，留作更允相思深。xiōng zhōng dǒu sǒu yí yī jǐn，liú zuò gèng yǔn xiāng sī shēn。

送从道

宋：孔平仲

去年风云搅天暗，君马区区之海涯。qù nián fēng yún jiǎo tiān àn，jūn mǎ qū qū zhī hǎi yá。今年苦寒又访别，正是去年行役时。jīn nián kǔ hán yòu fǎng bié，zhèng shì qù nián xíng yì shí。信阳虽远重来得，小桃常探春消息。xìn yáng suī yuǎn zhòng lái dé，xiǎo táo cháng tàn chūn xiāo xī。如今官满去不返，又见花开谁记忆。rú jīn guān mǎn qù bù fǎn，yòu jiàn huā kāi shuí jì yì。乾坤浩荡归无乡，岁月峥嵘老相逼。qián kūn hào dàng guī wú xiāng，suì yuè zhēng róng lǎo xiāng bī。一官奔走随所使，后期会合知南北。yī guān bēn zǒu suí suǒ shǐ，hòu qī huì hé zhī nán běi。篇诗惜别人少和，须知此别真可惜。piān shī xī bié rén shǎo hé，xū zhī cǐ bié zhēn kě xī。黄髯半醉舌若蜚，它日樽前无此客。huáng rán bàn zuì shé ruò fēi，tā rì zūn qián wú cǐ kè。

出城

宋：孔平仲

驻马河之西，送车皆已返。zhù mǎ hé zhī xī，sòng chē jiē yǐ fǎn。郊原人渐少，风物秋将晚。jiāo yuán rén jiàn shǎo，fēng wù qiū jiāng wǎn。身如独鸟轻，意与青山远。shēn rú dú niǎo qīng，yì yǔ qīng shān yuǎn。

迷途

宋：孔平仲

吹灯治行装，戴月即前路。chuī dēng zhì xíng zhuāng，dài yuè jí qián lù。深村苦多歧，乃使行者误。shēn cūn kǔ duō qí，nǎi shǐ xíng zhě wù。东西皆可往，曲折何所遇。dōng xī jiē kě wǎng，qū zhé hé suǒ yù。泥中虎斗迹，草木新封墓。ní zhōng hǔ dòu jì，cǎo mù xīn fēng mù。阴云忽以兴，四顾增恐惧。yīn yún hū yǐ xīng，sì gù zēng kǒng jù。及今亦谁咎，初失在跬步。jí jīn yì shuí jiù，chū shī zài kuǐ bù。林木杳峥嵘，邱原莽回互。lín mù yǎo zhēng róng，qiū yuán mǎng huí hù。虽闻叱牛声，欲问不知处。suī wén chì niú shēng，yù wèn bù zhī chù。

费县

宋：孔平仲

途经古费邑，遗堞草莱平。tú jīng gǔ fèi yì，yí dié cǎo lái píng。东瞻龟蒙山，西望颛臾城。dōng zhān guī méng shān，xī wàng zhuān yú chéng。弗扰以畔召，仲尼犹欲行。fú rǎo yǐ pàn zhào，zhòng ní yóu yù xíng。许由亦有冢，孑孑何独清。xǔ yóu yì yǒu zhǒng，jié jié hé dú qīng。

遇雨

宋：孔平仲

客行日暮饥且渴，况值漫山雨未绝。kè xíng rì mù jī qiě kě，kuàng zhí màn shān yǔ wèi jué。蜀黍林中气惨淡，黄牛冈头路曲折。shǔ shǔ lín zhōng qì cǎn dàn，huáng niú gāng tóu lù qū zhé。狂风乱掣纸伞飞，瘦马屡拜油裳裂。kuáng fēng luàn chè zhǐ sǎn fēi，shòu mǎ lǚ bài yóu shang liè。记得默斋端坐时，惟爱滂?洗烦热。jì dé mò zhāi duān zuò shí，wéi ài pāng tuó xǐ fán rè。

宵兴

宋：孔平仲

宵兴视星斗，侧身坐长叹。xiāo xīng shì xīng dòu，cè shēn zuò zhǎng tàn。秋风忽已至，万木鸣珊珊。qiū fēng hū yǐ zhì，wàn mù míng shān shān。垂髫初执卷，结发乃弹冠。chuí tiáo chū zhí juǎn，jié fā nǎi dàn guān。功名当及时，一失何由还。gōng míng dāng jí shí，yī shī hé yóu hái。丈夫惜少壮，日月如走丸。zhàng fū xī shǎo zhuàng，rì yuè rú zǒu wán。念躬累尚寡，筋力无所难。niàn gōng lèi shàng guǎ，jīn lì wú suǒ nán。白首佩黄金，意气亦已阑。bái shǒu pèi huáng jīn，yì qì yì yǐ lán。所以飞腾心，顾盼生羽翰。suǒ yǐ fēi téng xīn，gù pàn shēng yǔ hàn。诗人咏嵩高，不尔歌考槃。shī rén yǒng sōng gāo，bù ěr gē kǎo pán。胡为两未决，碌碌守一官。hú wèi liǎng wèi jué，lù lù shǒu yī guān。

呈梦锡

宋：孔平仲

妻孥能相期，每出必遽还。qī nú néng xiāng qī，měi chū bì jù hái。如其归稍晚，必谒郑推官。rú qí guī shāo wǎn，bì yè zhèng tuī guān。