古诗词 - 中国最美古诗词

自和

卞和三献后，不复见斯人。biàn hé sān xiàn hòu，bù fù jiàn sī rén。探得连城璧，归时正及春。tàn dé lián chéng bì，guī shí zhèng jí chūn。

天上纷纷地上匀，搀先来作塞垣春。tiān shàng fēn fēn dì shàng yún，chān xiān lái zuò sāi yuán chūn。不忧病客衣无褐，要助诗翁笔有神。bù yōu bìng kè yī wú hè，yào zhù shī wēng bǐ yǒu shén。且可留连遮瓦砾，莫教容易杂泥尘。qiě kě liú lián zhē wǎ lì，mò jiào róng yì zá ní chén。悔将布鼓雷门过，谢罪从今欲自新。huǐ jiāng bù gǔ léi mén guò，xiè zuì cóng jīn yù zì xīn。

再和二首

宋：赵鼎臣

冬来玉烛更调匀，傍岁先教雪报春。dōng lái yù zhú gèng diào yún，bàng suì xiān jiào xuě bào chūn。色借楼台呈气象，力欺狐兔失精神。sè jiè lóu tái chéng qì xiàng，lì qī hú tù shī jīng shén。故应桃李知阴德，聊许冰霜作后尘。gù yīng táo lǐ zhī yīn dé，liáo xǔ bīng shuāng zuò hòu chén。不用渔蓑苦图画，使君诗句自清新。bù yòng yú suō kǔ tú huà，shǐ jūn shī jù zì qīng xīn。

次韵邵稽仲喜雪诗

宋：赵鼎臣

真是银河落半空，天公舍施作年丰。zhēn shì yín hé luò bàn kōng，tiān gōng shě shī zuò nián fēng。巧心未到芳菲处，饱意先归稼穑中。qiǎo xīn wèi dào fāng fēi chù，bǎo yì xiān guī jià sè zhōng。积素乍凭风凛凛，流膏应待日融融。jī sù zhà píng fēng lǐn lǐn，liú gāo yīng dài rì róng róng。更须今夜邀明月，要看清光几许同。gèng xū jīn yè yāo míng yuè，yào kàn qīng guāng jǐ xǔ tóng。

去冬张若水伯奋以雪诗示余懒不暇和张屡趣之因谩谓张候有雪当奉和二月五日平旦雪数寸遽作此诗

宋：赵鼎臣

春分犹著御冬衣，寒色凭陵暖自迟。chūn fēn yóu zhù yù dōng yī，hán sè píng líng nuǎn zì chí。入眼未教花恼客，断肠先被雪催诗。rù yǎn wèi jiào huā nǎo kè，duàn cháng xiān bèi xuě cuī shī。酒中有圣曾何敢，醉里寻乡自不辞。jiǔ zhōng yǒu shèng céng hé gǎn，zuì lǐ xún xiāng zì bù cí。柳絮因风佳句在，报君已负一年期。liǔ xù yīn fēng jiā jù zài，bào jūn yǐ fù yī nián qī。

悯旱

宋：赵鼎臣

陌上行人欲饮冰，常年四月未炎蒸。mò shàng xíng rén yù yǐn bīng，cháng nián sì yuè wèi yán zhēng。热因常侍虽无据，尘类元规自可憎。rè yīn cháng shì suī wú jù，chén lèi yuán guī zì kě zēng。南亩望云心激烈，老巫当午气凭陵。nán mǔ wàng yún xīn jī liè，lǎo wū dāng wǔ qì píng líng。故应此旱由风伯，讼汝于天岂不能。gù yīng cǐ hàn yóu fēng bó，sòng rǔ yú tiān qǐ bù néng。

耿伯顺用趋字韵作苦雨诗次韵答之

宋：赵鼎臣

天公作雨万龙趋，倒卷黄河不用符。tiān gōng zuò yǔ wàn lóng qū，dào juǎn huáng hé bù yòng fú。鹤集东山兴妇叹，水添北海助鹏图。hè jí dōng shān xīng fù tàn，shuǐ tiān běi hǎi zhù péng tú。转缘泥淖嗟疲懦，赓和篇章愧浅肤。zhuǎn yuán ní nào jiē pí nuò，gēng hé piān zhāng kuì qiǎn fū。夜报灯花双蕊好，忽惊檐溜晓来无。yè bào dēng huā shuāng ruǐ hǎo，hū jīng yán liū xiǎo lái wú。

送韩存思诚出守永嘉并寄同年周恭叔

宋：赵鼎臣

雁荡山前万壑趋，故人新剖左鱼符。yàn dàng shān qián wàn hè qū，gù rén xīn pōu zuǒ yú fú。眼中风物皆诗句，到处溪山是画图。yǎn zhōng fēng wù jiē shī jù，dào chù xī shān shì huà tú。柑子剩量金尺寸，荔支远致玉肌肤。gān zi shèng liàng jīn chǐ cùn，lì zhī yuǎn zhì yù jī fū。谢公岩畔因行乐，借问周郎好在无。xiè gōng yán pàn yīn xíng lè，jiè wèn zhōu láng hǎo zài wú。

耿伯顺见和趋字韵诗次韵谢之

宋：赵鼎臣

白头冉冉省中趋，欲乞君王竹使符。bái tóu rǎn rǎn shěng zhōng qū，yù qǐ jūn wáng zhú shǐ fú。渐觉求田真上策，绝知跃马太狂图。jiàn jué qiú tián zhēn shàng cè，jué zhī yuè mǎ tài kuáng tú。不妨书籍时遮眼，已免蚊虻夜噆肤。bù fáng shū jí shí zhē yǎn，yǐ miǎn wén méng yè zǎn fū。老矣尚思交胜友，平生此意未全无。lǎo yǐ shàng sī jiāo shèng yǒu，píng shēng cǐ yì wèi quán wú。

何得之见和次韵谢之

宋：赵鼎臣

天府春来接步趋，立谈意气偶相符。tiān fǔ chūn lái jiē bù qū，lì tán yì qì ǒu xiāng fú。诗名高似三都赋，句法严于八阵图。shī míng gāo shì sān dōu fù，jù fǎ yán yú bā zhèn tú。数仞未容窥阃奥，一斑犹喜见皮肤。shù rèn wèi róng kuī kǔn ào，yī bān yóu xǐ jiàn pí fū。不嫌俗客尘埃甚，时许篇章到我无。bù xián sú kè chén āi shén，shí xǔ piān zhāng dào wǒ wú。

韩循之治守安阳以病求代诏以其子卫尉少卿肖胄似夫为安阳守以诗送之

宋：赵鼎臣

入戏莱衣问起居，出班条教吏民趋。rù xì lái yī wèn qǐ jū，chū bān tiáo jiào lì mín qū。韦平继世调金鼎，父子同时合虎符。wéi píng jì shì diào jīn dǐng，fù zi tóng shí hé hǔ fú。一姓连书三守贵，两轓今见四轮朱。yī xìng lián shū sān shǒu guì，liǎng fān jīn jiàn sì lún zhū。须将盛事烦耆旧，昼锦堂中作画图。xū jiāng shèng shì fán qí jiù，zhòu jǐn táng zhōng zuò huà tú。

送赵胜非出守潍州

宋：赵鼎臣

五十专城鬓尚青，左符分得意纵横。wǔ shí zhuān chéng bìn shàng qīng，zuǒ fú fēn dé yì zòng héng。吏民犹记孔北海，宗室谁如刘更生。lì mín yóu jì kǒng běi hǎi，zōng shì shuí rú liú gèng shēng。秋到郡楼和月上，花开后院带春行。qiū dào jùn lóu hé yuè shàng，huā kāi hòu yuàn dài chūn xíng。何时我亦驱千骑，得傍三齐作附城。hé shí wǒ yì qū qiān qí，dé bàng sān qí zuò fù chéng。

送何亨老以直秘阁出守毗陵

宋：赵鼎臣

为郎岁久坐无毡，梦想扁舟眼欲穿。wèi láng suì jiǔ zuò wú zhān，mèng xiǎng biǎn zhōu yǎn yù chuān。得郡更兼天禄阁，逢人先说惠山泉。dé jùn gèng jiān tiān lù gé，féng rén xiān shuō huì shān quán。欲知炙味余虽勇，争下鞭梢子独先。yù zhī zhì wèi yú suī yǒng，zhēng xià biān shāo zi dú xiān。别后若为相忆处，大江南畔月婵娟。bié hòu ruò wèi xiāng yì chù，dà jiāng nán pàn yuè chán juān。

送李元量知池州

宋：赵鼎臣

传闻喜色动周邦，日日江边望节幢。chuán wén xǐ sè dòng zhōu bāng，rì rì jiāng biān wàng jié chuáng。天下文章曾第一，关西材气本无双。tiān xià wén zhāng céng dì yī，guān xī cái qì běn wú shuāng。好栽红药归持橐，却驾朱幡远渡江。hǎo zāi hóng yào guī chí tuó，què jià zhū fān yuǎn dù jiāng。千里不须劳笔力，从来九鼎尚能扛。qiān lǐ bù xū láo bǐ lì，cóng lái jiǔ dǐng shàng néng káng。

送柳叔达侍知福州

宋：赵鼎臣

山到瓯闽特地奇，满城楼观碧参差。shān dào ōu mǐn tè dì qí，mǎn chéng lóu guān bì cān chà。胜游入眼如甘蔗，喜色逢人说荔枝。shèng yóu rù yǎn rú gān zhè，xǐ sè féng rén shuō lì zhī。痛饮莫辜千日酒，剧谈聊付一枰棋。tòng yǐn mò gū qiān rì jiǔ，jù tán liáo fù yī píng qí。侍郎岂弟如慈父，想见邦人不忍欺。shì láng qǐ dì rú cí fù，xiǎng jiàn bāng rén bù rěn qī。

送同舍朱君彦明奉使东南措置铜事

宋：赵鼎臣

天边使节动星辰，衔命归家得意新。tiān biān shǐ jié dòng xīng chén，xián mìng guī jiā dé yì xīn。负弩不须烦县令，挥金聊复燕乡人。fù nǔ bù xū fán xiàn lìng，huī jīn liáo fù yàn xiāng rén。锦衣行处江天晓，华表归时社树春。jǐn yī xíng chù jiāng tiān xiǎo，huá biǎo guī shí shè shù chūn。暂试铜山陶铸手，速应西上莫逡巡。zàn shì tóng shān táo zhù shǒu，sù yīng xī shàng mò qūn xún。