古诗词 - 中国最美古诗词

挽虞沧江提刑

隼旟三易守，骃辔两观风。sǔn yú sān yì shǒu，yīn pèi liǎng guān fēng。欲扫龙庭穴，犹参虎幄弓。yù sǎo lóng tíng xué，yóu cān hǔ wò gōng。草馀周圄绿，粟积汉屯红。cǎo yú zhōu yǔ lǜ，sù jī hàn tún hóng。野渡方横棹，俄成夜壑空。yě dù fāng héng zhào，é chéng yè hè kōng。

自和

宋：李曾伯

最高楼上又层阑，目短元龙空海寰。zuì gāo lóu shàng yòu céng lán，mù duǎn yuán lóng kōng hǎi huán。栋宇地雄千嶂表，金汤天设两江间。dòng yǔ dì xióng qiān zhàng biǎo，jīn tāng tiān shè liǎng jiāng jiān。西风障面曾筹檄，夜月胡床忆佩环。xī fēng zhàng miàn céng chóu xí，yè yuè hú chuáng yì pèi huán。老去凭虚心辄悸，蜀城虽好不如还。lǎo qù píng xū xīn zhé jì，shǔ chéng suī hǎo bù rú hái。

枕上偶成

宋：李曾伯

官辙驱驰遍四郊，老来于此尚投胶。guān zhé qū chí biàn sì jiāo，lǎo lái yú cǐ shàng tóu jiāo。绸缪先事心为碎，展转中宵睫不交。chóu móu xiān shì xīn wèi suì，zhǎn zhuǎn zhōng xiāo jié bù jiāo。贪鼠驱无容出穴，惊乌疑恐弗安巢。tān shǔ qū wú róng chū xué，jīng wū yí kǒng fú ān cháo。灯残衾薄新寒力，听彻更筹五五敲。dēng cán qīn báo xīn hán lì，tīng chè gèng chóu wǔ wǔ qiāo。

思归偶成

宋：李曾伯

春来便拟问归津，转眼江流若许深。chūn lái biàn nǐ wèn guī jīn，zhuǎn yǎn jiāng liú ruò xǔ shēn。六十岁翁穷塞客，八千里路故乡心。liù shí suì wēng qióng sāi kè，bā qiān lǐ lù gù xiāng xīn。鹃啼月树添征思，鹊语风檐误好音。juān tí yuè shù tiān zhēng sī，què yǔ fēng yán wù hǎo yīn。只有云山遮不断，梦随栩蝶过家林。zhǐ yǒu yún shān zhē bù duàn，mèng suí xǔ dié guò jiā lín。

思归偶成

宋：李曾伯

杜鹃一自听天津，南北纷纷患转深。dù juān yī zì tīng tiān jīn，nán běi fēn fēn huàn zhuǎn shēn。备谨彻桑征戍事，忧形恤纬老臣心。bèi jǐn chè sāng zhēng shù shì，yōu xíng xù wěi lǎo chén xīn。惊闻边信多蛮语，喜动乡情带楚音。jīng wén biān xìn duō mán yǔ，xǐ dòng xiāng qíng dài chǔ yīn。若得君王放归去，便陪莲社访东林。ruò dé jūn wáng fàng guī qù，biàn péi lián shè fǎng dōng lín。

过江陵寄陈次贾

宋：李曾伯

担簦往解蜀山纷，归舸经行老几分。dān dēng wǎng jiě shǔ shān fēn，guī gě jīng xíng lǎo jǐ fēn。楚国喜夸新令尹，霸陵畴识故将军。chǔ guó xǐ kuā xīn lìng yǐn，bà líng chóu shí gù jiāng jūn。相逢举酒酹江月，一笑携书访岫云。xiāng féng jǔ jiǔ lèi jiāng yuè，yī xiào xié shū fǎng xiù yún。乞得身闲了无事，但知耕凿感吾君。qǐ dé shēn xián le wú shì，dàn zhī gēng záo gǎn wú jūn。

岳阳送管顺甫还清湘

宋：李曾伯

度岭来荆又戍西，惊涛险栈尽同之。dù lǐng lái jīng yòu shù xī，jīng tāo xiǎn zhàn jǐn tóng zhī。七年相与犹一日，万里偕还分两岐。qī nián xiāng yǔ yóu yī rì，wàn lǐ xié hái fēn liǎng qí。苕隐我归终此世，宝坊君到出何时。sháo yǐn wǒ guī zhōng cǐ shì，bǎo fāng jūn dào chū hé shí。交情果未轻捐弃，回首毋忘赠别诗。jiāo qíng guǒ wèi qīng juān qì，huí shǒu wú wàng zèng bié shī。

过鄂渚登南楼

宋：李曾伯

壮游几度上南楼，今度重来二十秋。zhuàng yóu jǐ dù shàng nán lóu，jīn dù zhòng lái èr shí qiū。俯仰之间只犹昨，登临何处是无愁。fǔ yǎng zhī jiān zhǐ yóu zuó，dēng lín hé chù shì wú chóu。好山常在世青眼，此水如斯人白头。hǎo shān cháng zài shì qīng yǎn，cǐ shuǐ rú sī rén bái tóu。老兴未阑明月上，归欤笠泽有扁舟。lǎo xīng wèi lán míng yuè shàng，guī yú lì zé yǒu biǎn zhōu。

和刘疏轩雪堂韵

宋：李曾伯

因君郢调问前踪，贤者斯能乐雪宫。yīn jūn yǐng diào wèn qián zōng，xián zhě sī néng lè xuě gōng。四海香名寰宇外，百年公论党碑中。sì hǎi xiāng míng huán yǔ wài，bǎi nián gōng lùn dǎng bēi zhōng。癯然鹤骨存生气，寂甚鸾胶续古风。qú rán hè gǔ cún shēng qì，jì shén luán jiāo xù gǔ fēng。留得墨池芳润在，草玄犹可忆扬雄。liú dé mò chí fāng rùn zài，cǎo xuán yóu kě yì yáng xióng。

和疏轩琵琶亭韵

宋：李曾伯

高亭俯瞰蓼蘋洲，人老香山月自秋。gāo tíng fǔ kàn liǎo píng zhōu，rén lǎo xiāng shān yuè zì qiū。过耳好音堪一笑，伤心往事只轻沤。guò ěr hǎo yīn kān yī xiào，shāng xīn wǎng shì zhǐ qīng ōu。休嗟塞上明妃调，且送江头过客舟。xiū jiē sāi shàng míng fēi diào，qiě sòng jiāng tóu guò kè zhōu。壮士肯为儿女泪，柔肠一任恼苏州。zhuàng shì kěn wèi ér nǚ lèi，róu cháng yī rèn nǎo sū zhōu。

望富池卷雪楼作

宋：李曾伯

忠贯羲娥勇冠军，虎臣勋烈在三分。zhōng guàn xī é yǒng guān jūn，hǔ chén xūn liè zài sān fēn。江东父老犹王我，天下英雄有使君。jiāng dōng fù lǎo yóu wáng wǒ，tiān xià yīng xióng yǒu shǐ jūn。万顷怒涛翻白雪，一楼晴霭插红云。wàn qǐng nù tāo fān bái xuě，yī lóu qíng ǎi chā hóng yún。我来多谢神鸦力，风送牙樯意许勤。wǒ lái duō xiè shén yā lì，fēng sòng yá qiáng yì xǔ qín。

阻风黄盆口

宋：李曾伯

三日江行两日风，短篷掀舞浪花中。sān rì jiāng xíng liǎng rì fēng，duǎn péng xiān wǔ làng huā zhōng。危疑正贵须臾忍，静定将收造化功。wēi yí zhèng guì xū yú rěn，jìng dìng jiāng shōu zào huà gōng。休叹退飞犹六鹢，会看遇顺若孤鸿。xiū tàn tuì fēi yóu liù yì，huì kàn yù shùn ruò gū hóng。挽回一息南薰力，稳送征樯秋浦东。wǎn huí yī xī nán xūn lì，wěn sòng zhēng qiáng qiū pǔ dōng。

戊戌冬护军援庐濡自栅江入今日过之恍然如昨梦因成

宋：李曾伯

隔江屯坞自孙吴，犹记孤军出此涂。gé jiāng tún wù zì sūn wú，yóu jì gū jūn chū cǐ tú。阅十九年如梦觉，历千万里几驰驱。yuè shí jiǔ nián rú mèng jué，lì qiān wàn lǐ jǐ chí qū。月沉荒垒马横塞，风卷寒沙雁宿芦。yuè chén huāng lěi mǎ héng sāi，fēng juǎn hán shā yàn sù lú。忆著当时身是胆，归休毋更老江湖。yì zhù dāng shí shēn shì dǎn，guī xiū wú gèng lǎo jiāng hú。

阻风固城湖

宋：李曾伯

历峡浮江万里归，一湖乃尔尼留之。lì xiá fú jiāng wàn lǐ guī，yī hú nǎi ěr ní liú zhī。由吾天籁偶相值，岂汝川灵敢肆欺。yóu wú tiān lài ǒu xiāng zhí，qǐ rǔ chuān líng gǎn sì qī。上水虽饶趋下便，北风会有转南时。shàng shuǐ suī ráo qū xià biàn，běi fēng huì yǒu zhuǎn nán shí。浮生只作无心看，何用咨咨咄咄为。fú shēng zhǐ zuò wú xīn kàn，hé yòng zī zī duō duō wèi。

固城湖边即事

宋：李曾伯

孤舟横岸水潺湲，野色天成一段闲。gū zhōu héng àn shuǐ chán yuán，yě sè tiān chéng yī duàn xián。十数牧儿黄犊侧，两三钓叟白鸥间。shí shù mù ér huáng dú cè，liǎng sān diào sǒu bái ōu jiān。丛丛烟树谁家市，浅浅云峦甚处山。cóng cóng yān shù shuí jiā shì，qiǎn qiǎn yún luán shén chù shān。风定浪平归路稳，更无魂梦到萧关。fēng dìng làng píng guī lù wěn，gèng wú hún mèng dào xiāo guān。

道间即事亦有间

宋：李曾伯

八载天涯喜遂归，吴乡当暑亦相宜。bā zài tiān yá xǐ suì guī，wú xiāng dāng shǔ yì xiāng yí。茗烹阳羡慰久间，鲈买松江更一奇。míng pēng yáng xiàn wèi jiǔ jiān，lú mǎi sōng jiāng gèng yī qí。老树经风惟柳长，新田得雨未秋迟。lǎo shù jīng fēng wéi liǔ zhǎng，xīn tián dé yǔ wèi qiū chí。不因看镜惊头白，将谓情怀只旧时。bù yīn kàn jìng jīng tóu bái，jiāng wèi qíng huái zhǐ jiù shí。