古诗词 - 中国最美古诗词

挽观使郑尚书

许史推华阅，欧韩策隽名。xǔ shǐ tuī huá yuè，ōu hán cè juàn míng。风流接南渡，步武到西清。fēng liú jiē nán dù，bù wǔ dào xī qīng。玉帐劳筹笔，彤墀识履声。yù zhàng láo chóu bǐ，tóng chí shí lǚ shēng。壮怀驰万里，谁坏国金城。zhuàng huái chí wàn lǐ，shuí huài guó jīn chéng。

过宜兴舟中见霅川诸山

宋：李曾伯

八年不见此山青，一见殊增老眼明。bā nián bù jiàn cǐ shān qīng，yī jiàn shū zēng lǎo yǎn míng。鬓发已从霜露改，翠屏只在水天横。bìn fā yǐ cóng shuāng lù gǎi，cuì píng zhǐ zài shuǐ tiān héng。纤尘不染皆秋色，久间相于若世情。xiān chén bù rǎn jiē qiū sè，jiǔ jiān xiāng yú ruò shì qíng。朝爽夕佳常领略，去来争似钓舟轻。cháo shuǎng xī jiā cháng lǐng lüè，qù lái zhēng shì diào zhōu qīng。

术士余云谷求诗和永国韵

宋：李曾伯

心悟玄机妙不传，家虽谷口近平泉。xīn wù xuán jī miào bù chuán，jiā suī gǔ kǒu jìn píng quán。且谈方外山林乐，休诧人间将相权。qiě tán fāng wài shān lín lè，xiū chà rén jiān jiāng xiāng quán。世事何如难逆睹，吾生已矣莫多缠。shì shì hé rú nán nì dǔ，wú shēng yǐ yǐ mò duō chán。未能免俗聊相问，更活耕桑得几年。wèi néng miǎn sú liáo xiāng wèn，gèng huó gēng sāng dé jǐ nián。

初到善权香火院

宋：李曾伯

寺有宗盟几百年，洪恩新锡出尧天。sì yǒu zōng méng jǐ bǎi nián，hóng ēn xīn xī chū yáo tiān。三生香火前因在，一段林峦旧识然。sān shēng xiāng huǒ qián yīn zài，yī duàn lín luán jiù shí rán。华表鹤归今岂异，葛陂龙化古尝传。huá biǎo hè guī jīn qǐ yì，gé bēi lóng huà gǔ cháng chuán。更须行脚江湖了，来结云山不尽缘。gèng xū xíng jiǎo jiāng hú le，lái jié yún shān bù jǐn yuán。

丁巳闰月六日登岳阳楼

宋：李曾伯

二十年前典此州，经行中又几春秋。èr shí nián qián diǎn cǐ zhōu，jīng xíng zhōng yòu jǐ chūn qiū。青山面目元无恙，白发形骸只自羞。qīng shān miàn mù yuán wú yàng，bái fā xíng hái zhǐ zì xiū。客子登临知有酒，古心忧爱在斯楼。kè zi dēng lín zhī yǒu jiǔ，gǔ xīn yōu ài zài sī lóu。凭栏慨想飞吟过，水视杯坳芥视舟。píng lán kǎi xiǎng fēi yín guò，shuǐ shì bēi ào jiè shì zhōu。

长沙郡斋中夜闻雨不寐

宋：李曾伯

檐花窗叶和灯前，全似江南雁到天。yán huā chuāng yè hé dēng qián，quán shì jiāng nán yàn dào tiān。渐老弗堪秋意早，不眠那为雨声然。jiàn lǎo fú kān qiū yì zǎo，bù mián nà wèi yǔ shēng rán。学儒不力冠非误，善舞何心袖足旋。xué rú bù lì guān fēi wù，shàn wǔ hé xīn xiù zú xuán。唤醒几番关塞梦，蛩吟四壁只年年。huàn xǐng jǐ fān guān sāi mèng，qióng yín sì bì zhǐ nián nián。

徐介卿赴召经筵二诗送之

宋：李曾伯

天赋经纶满壮怀，饱于扬历老其才。tiān fù jīng lún mǎn zhuàng huái，bǎo yú yáng lì lǎo qí cái。江东见谓无卿比，今世谁能舍我哉。jiāng dōng jiàn wèi wú qīng bǐ，jīn shì shuí néng shě wǒ zāi。岭表分弓宽上顾，淮头弄印待公来。lǐng biǎo fēn gōng kuān shàng gù，huái tóu nòng yìn dài gōng lái。玉阶宜罄忠言告，闻说天边有诏催。yù jiē yí qìng zhōng yán gào，wén shuō tiān biān yǒu zhào cuī。

徐介卿赴召经筵二诗送之

宋：李曾伯

袂判平山十五年，喜迎召节下楼船。mèi pàn píng shān shí wǔ nián，xǐ yíng zhào jié xià lóu chuán。交情一见岁寒在，世事几番春梦然。jiāo qíng yī jiàn suì hán zài，shì shì jǐ fān chūn mèng rán。我亦将归谋佚老，公今此去类登仙。wǒ yì jiāng guī móu yì lǎo，gōng jīn cǐ qù lèi dēng xiān。一杯且酌长沙酒，莫忆灯棋话汉边。yī bēi qiě zhuó zhǎng shā jiǔ，mò yì dēng qí huà hàn biān。

郡圃木樨开第二花

宋：李曾伯

苍苍仙种自谁栽，一度秋光两度开。cāng cāng xiān zhǒng zì shuí zāi，yī dù qiū guāng liǎng dù kāi。故遣宝花装世界，重教金粟见如来。gù qiǎn bǎo huā zhuāng shì jiè，zhòng jiào jīn sù jiàn rú lái。香于月下开樽对，意似霜前把菊催。xiāng yú yuè xià kāi zūn duì，yì shì shuāng qián bǎ jú cuī。生怕重阳风雨近，亟须领略莫迟回。shēng pà zhòng yáng fēng yǔ jìn，jí xū lǐng lüè mò chí huí。

登定王台

宋：李曾伯

汉恩列土育如春，留得芳名远到今。hàn ēn liè tǔ yù rú chūn，liú dé fāng míng yuǎn dào jīn。几换人民此城郭，四围阛阓有山林。jǐ huàn rén mín cǐ chéng guō，sì wéi huán huì yǒu shān lín。见长安日存吾敬，望大行云契彼心。jiàn zhǎng ān rì cún wú jìng，wàng dà xíng yún qì bǐ xīn。忠孝永贻千载后，绝胜易水筑黄金。zhōng xiào yǒng yí qiān zài hòu，jué shèng yì shuǐ zhù huáng jīn。

登定王台

宋：李曾伯

羽旄钟鼓旧曾游，沟叶宫花迹尚留。yǔ máo zhōng gǔ jiù céng yóu，gōu yè gōng huā jì shàng liú。耆老遗开秦雍土，登临伟观楚湘州。qí lǎo yí kāi qín yōng tǔ，dēng lín wěi guān chǔ xiāng zhōu。月明故国存千祀，木落空山又一秋。yuè míng gù guó cún qiān sì，mù luò kōng shān yòu yī qiū。极目长天诗不尽，西风吹雁使人愁。jí mù zhǎng tiān shī bù jǐn，xī fēng chuī yàn shǐ rén chóu。

九日登寿沙城楼

宋：李曾伯

偶因萸菊到城头，手揽潇湘一片秋。ǒu yīn yú jú dào chéng tóu，shǒu lǎn xiāo xiāng yī piàn qiū。西北黄尘清远徼，东南紫气盛中州。xī běi huáng chén qīng yuǎn jiǎo，dōng nán zǐ qì shèng zhōng zhōu。众山环拱皆衡麓，一水横陈是橘洲。zhòng shān huán gǒng jiē héng lù，yī shuǐ héng chén shì jú zhōu。且酌芳樽酹千古，去来鸥雁自沉浮。qiě zhuó fāng zūn lèi qiān gǔ，qù lái ōu yàn zì chén fú。

自和

宋：李曾伯

老态龙钟雪满头，黄花招我对清秋。lǎo tài lóng zhōng xuě mǎn tóu，huáng huā zhāo wǒ duì qīng qiū。东篱幸可安吾土，南服何堪典此州。dōng lí xìng kě ān wú tǔ，nán fú hé kān diǎn cǐ zhōu。莫忆风巾游汉渚，早呼雨笠访沧洲。mò yì fēng jīn yóu hàn zhǔ，zǎo hū yǔ lì fǎng cāng zhōu。明年把酒知何处，预约家僮酿蚁浮。míng nián bǎ jiǔ zhī hé chù，yù yuē jiā tóng niàng yǐ fú。

立春后登裴公亭时已解郡组

宋：李曾伯

公馀赢得片时休，徙倚危亭豁倦眸。gōng yú yíng dé piàn shí xiū，xǐ yǐ wēi tíng huō juàn móu。屹屹独存今岳阜，滔滔不尽古湘流。yì yì dú cún jīn yuè fù，tāo tāo bù jǐn gǔ xiāng liú。犹看雪意微茫在，顿觉春光骀荡浮。yóu kàn xuě yì wēi máng zài，dùn jué chūn guāng dài dàng fú。举酒莫论今古事，只将身世付沙鸥。jǔ jiǔ mò lùn jīn gǔ shì，zhǐ jiāng shēn shì fù shā ōu。

登妙高台

宋：李曾伯

占得湘中地最高，山川端欲助人豪。zhàn dé xiāng zhōng dì zuì gāo，shān chuān duān yù zhù rén háo。萍蓬江海通吴会，兰芷汀洲带楚骚。píng péng jiāng hǎi tōng wú huì，lán zhǐ tīng zhōu dài chǔ sāo。人住翠微藏夕霭，水连碧落见秋毫。rén zhù cuì wēi cáng xī ǎi，shuǐ lián bì luò jiàn qiū háo。阑干立尽家何许，徒赋归心折大刀。lán gàn lì jǐn jiā hé xǔ，tú fù guī xīn zhé dà dāo。

和萧石城袖示壬午李漕革夫劝驾诗

宋：李曾伯

阅三十载墨犹新，公是当时第一人。yuè sān shí zài mò yóu xīn，gōng shì dāng shí dì yī rén。马革伏波惭立柱，羊裘严濑老垂纶。mǎ gé fú bō cán lì zhù，yáng qiú yán lài lǎo chuí lún。观宾可以观其主，在子胜如在乃身。guān bīn kě yǐ guān qí zhǔ，zài zi shèng rú zài nǎi shēn。多少汗颜君袖手，凭谁举酒问穹旻。duō shǎo hàn yán jūn xiù shǒu，píng shuí jǔ jiǔ wèn qióng mín。